(Update onder artikel) Door: Conny Vos. Einde van het schooljaar sluit Openbare Daltonschool Kudelstaart definitief de deuren. Dat bericht kwam als donderslag bij heldere hemel voor de ouders en de leerlingen. Zij werden net voor de voorjaarsvakantie op de hoogte gesteld. “We hadden een informatieavond georganiseerd waarin we het nieuws bekendgemaakt hebben. Niet alle ouders waren daarbij aanwezig, dus dezelfde avond hebben we nog een bericht rondgestuurd,” vertelt directeur Sandra Hof, “natuurlijk waren er veel vragen en die ruimte hebben we gegeven. De ouders reageerden verschillend. De één was verdrietig, een ander boos en weer een ander was begripvol.”

De beslissing volgt na een aanhoudende daling van het aantal leerlingen, waardoor het niet meer haalbaar is om de school nog open te houden. “Per jaar verdwijnen er twintig scholen. Onder de 162 leerlingen vindt de gemeente dat de school te klein is geworden. Toen ik zes jaar geleden begon als directeur hadden we acht groepen. Nu nog maar vier. Na de zomervakantie gaan achttien kinderen weg en dan blijven er nog maar zo’n zestig over.” Het is moeilijk de daling van het aantal leerlingen te duiden. Sandra denkt dat het vooral komt doordat buren aan elkaar vragen waar hun kind naartoe gaat en de meeste kinderen uit Kudelstaart gaan naar de naastgelegen Antoniusschool.

Veel geprobeerd
“We hebben veel geprobeerd om een sluiting af te wenden. In 2022 zijn we gefuseerd met OBS Samen Een en in januari zijn we na een traject van vijf jaar een Daltonschool geworden. Ook zou er een nieuw gebouw komen, waar we samen met KC De Ruimte in zouden trekken, maar door de gemeente werd een streep gezet door een nieuw schoolgebouw en die samenwerking is uiteindelijk niet doorgegaan. De medezeggenschapsraad heef voorgesteld om een Dalton-dependance van de Antoniusschool te worden, maar ook dat heeft het niet gehaald,” verklaart Sandra teleurgesteld.

Oog voor behoeften
Sandra is nog steeds enthousiast over de keuze voor het Dalton-onderwijs en vindt het jammer dat dit nu verloren gaat. “We hebben dit proces met elkaar vormgegeven en ik zie hoe dat door de kinderen, leerkrachten en ouders gedragen wordt. Het is zo zuur als je onze leerlingen ziet en hun behoeften. Dit is een kleine school met een andere leermethode. Het is niet dat de leerkracht zendt en dat de leerlingen allemaal moeten luisteren naar de instructies, ook al begrijpen ze de leerstof al. Onze leerlingen moeten doelen halen. Ze leren zelfstandigheid, samenwerken, plannen en gedragen zich netjes. Kinderen bloeien hier op. De sluiting heeft grote impact op de kinderen. Ik hoop heel erg dat daar straks oog voor is als ze op een andere school terecht komen.”

Terugkijkend denkt de directeur aan de vele mooie dingen die ze als school ondernomen hebben zoals de kledingruilbeurs die drie leerlingen uit groep 8 hadden georganiseerd en het vogelvoer dat ze voor kerst hadden gemaakt en verkocht waarvan de opbrengst was voor Stichting Jarige Job en de Dierenambulance. “Met veel creativiteit en organisatietalent kun je veel doen. Een leerkracht is met zestien leerlingen gratis naar Madurodam geweest.” Afgelopen september vierde de school haar vijftigjarige bestaan met een reünie, nog onwetend van het naderende onheil.

Team aangeslagen
Ook bij de leerkrachten sloeg het nieuws in als een bom. “Sommigen werken hier langer dan ik. Je hebt echt iets opgebouwd met elkaar. Ik heb het hen verteld voor de kerstvakantie. Ze zijn allemaal aangeslagen.” Het team bestaande uit acht leerkrachten en vijf medewerkers wordt ondersteund bij het zoeken naar een andere werkplek. Ze krijgen alle tijd en gelegenheid om bij andere scholen te gaan kijken. Wat Sandra hierna zelf gaat doen? Daar is ze nog niet mee bezig.

Binnen het dorp zijn nog twee andere scholen, de Antoniusschool en het protestant-christelijke Kind Centrum De Ruimte. Met deze scholen zijn afspraken gemaakt dat de leerlingen daar terecht kunnen, maar dat ze wachten met het overnemen tot na de zomervakantie zodat er geen leegloop ontstaat. Kinderen die liever Dalton-onderwijs willen blijven volgen, zullen daarvoor naar Mijdrecht en Zevenhoven moeten. Officieel hoeft de school pas in 2027 de deuren te sluiten, dus als ouders erop staan, moet de school onderwijs blijven verzorgen, maar Sandra raadt dat sterk af.

Afscheid
“Er is geen draaiboek voor het sluiten van een school. Het primaire onderwijsproces gaat nog gewoon door. Ik zorg ervoor dat het team geen last heeft van de organisatorische afhandeling. We hebben vrij nieuw meubilair. Ik heb nog geen idee wat we daarmee gaan doen, dat antwoord komt wel. Het is ook niet bekend wat de gemeente met het gebouw gaat doen; het heeft een onderwijsbestemming. Ik weet wel dat ik trots ben op ons team, op de kinderen, op ons,” voegt Sandra tot slot toe. In de zomer organiseert de school een afscheidsbijeenkomst voor leerlingen, ouders en leerkrachten.

Aanvulling vanuit de gemeente: ‘De grens van 162 leerlingen is een wettelijke basis vanuit het Rijk. Onder de 162 leerlingen krijgt een school ook steeds minder financiering vanuit het Rijk. De gemeente heeft daarin geen enkele rol. Het besluit om een school te sluiten wordt ook niet door de gemeente genomen, het schoolbestuur besluit om een school te sluiten. 

(Foto’s Jaap Maars)

Het bericht ‘Er is geen draaiboek voor het sluiten van een school’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: Conny Vos. Met een sterk verlangen begon Hanna Eveleens aan haar plannen voor een ontmoetingsplek in Aalsmeer waar iedereen zich welkom voelt. Maandag werd haar droom werkelijkheid en vond de officiële opening van Thuis in Aalsmeer plaats. Bezoekers werden feestelijk onthaald in het clubgebouw van de Atletiek Vereniging Aalsmeer met ballonnen buiten en thee met wat lekkers binnen.

Namens de gemeente Aalsmeer was wethouder Sybrand de Vries aanwezig. Na een kort woordje van allebei werd met het publiek het glas geheven en werd Thuis in Aalsmeer officieel geopend verklaard. De initiatiefneemster hoopt dat de drempel laag genoeg zal zijn voor mensen om langs te komen bij AVA aan de Sportlaan om elkaar te ontmoeten bij een kopje koffie, een spelletje te doen of aan te sluiten bij een activiteit die regelmatig georganiseerd gaat worden.

Iedere wijk een inloophuis
In eerste instantie is Thuis in Aalsmeer geopend op maandagmiddag, dinsdagochtend en vrijdagochtend. Wethouder De Vries hoopt dat het snel zal uitbreiden naar vijf dagen in de week. “We willen het raadhuis naar de wijken brengen. We streven ernaar om in iedere buurt een inloophuis te hebben en in de Stommeer was dat er nog niet.” De wethouder, met ‘wijkgericht werken’ in zijn portefeuille, ziet naast het voorkomen van eenzaamheid ook het belang van ondersteuning en informatie bij een crisis. Toch wordt het niet georganiseerd vanuit de gemeente. “Mensen moeten zich niet blindstaren op de overheid. Het is goed dat mensen zelf initiatief nemen en wij ondersteunen dat graag. Hier zie je de kracht van de samenleving en er is blijkbaar voldoende draagvlak voor,” doelend op de grote opkomst voor de opening.

Samenwerking
Er was veel belangstelling voor deze eerste bijeenkomst. Buurtbewoners kwamen een kijkje nemen. “Ik zag een folder liggen bij de huisarts. Het is altijd makkelijker om er vanaf het begin bij te zijn, dan later aan te sluiten als er al groepjes zijn gevormd,” verklaart een oudere dame die verder niemand van de aanwezigen kent. Voor Eline en Theresa is het meer een werkbezoek. De verpleegkundigen van het consultatiebureau hopen op een samenwerking. “Hanna wil regelmatig iets organiseren voor peuters, dus dat sluit aan bij onze doelgroep. We zien bijvoorbeeld ouders die net verhuisd zijn en nog weinig sociale contacten hebben of eenoudergezinnen. Zo’n ontmoetingsplek voor hen was er nog niet in Aalsmeer.”

Tweede thuis
Bezoekers mogen op een post-it schrijven wat hun verwachtingen zijn. “Ik hoop dat het een gezellig tweede thuis wordt met een gevarieerd publiek,” noemt een mevrouw die samen met haar dochter is gekomen. Tijdens deze eerste bijeenkomst wordt er gelijk geknutseld. Bloemen bijvoorbeeld. “Als er een activiteit georganiseerd wordt, is het makkelijker om aan te sluiten,” verwacht de vrijwilliger achter de tafel. Een man van buitenlandse komaf staat er wat onwennig bij. Ook hij kent geen van de anderen en is na zijn kopje thee al snel weer vertrokken.

Vrijwilligers
Op dit moment zijn er negen vrijwilligers beschikbaar en één van hen is Lisette. Ze volgt nu nog een opleiding en valt in als andere vrijwilligers niet kunnen. “Hanna vertelde over haar verlangen en ik wilde daar wel een bijdrage aan leveren. Ik denk dat er zeker behoefte is aan zo’n plek.” Als er meer vrijwilligers zijn, zou de ontmoetingsplek vaker open kunnen, maar voor nu is Thuis in Aalsmeer voorzichtig van start en is jong en oud van harte welkom tijdens de genoemde dagdelen.

(Foto’s: Arjen Vos)

Het bericht Feestelijke opening Thuis in Aalsmeer verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

(Advertorial) Door: Conny Vos. Voor de 23-jarige Brit Buys was het altijd al duidelijk dat ze iets met honden of paarden wilde gaan doen. Nu heeft ze daarin de gulden middenweg gevonden. ’s Ochtends werkt ze in haar hondentrimsalon en ’s middags verzorgt ze haar paard.

Vorig jaar zomer opende Brit haar eigen hondentrimsalon op de Uiterweg waar elke hond een privébehandeling kan krijgen. Ze neemt alle tijd voor de verzorging en maakt er een ontspannen moment van voor de hond door ze te wassen, föhnen en te trimmen. “Ik behandel één hond per keer en zorg dat er een half uur tussen de behandelingen zit, dus de hond wordt niet opgesloten om te wachten op zijn baasje. Door mijn rust en energie krijgt de hond vertrouwen waardoor de trimbeurt goed verloopt.”

Niet elke hond hoeft naar de trimsalon. Voor bepaalde rassen is een regelmatig bezoekje echter noodzakelijk. “Anders kan de hond klitten krijgen die gaan trekken aan de huid en dat kan pijn veroorzaken. Je hebt kniphonden, scheerhonden en plukhonden, dat is per ras verschillend,” legt Brit uit, “ook heeft ieder ras zijn eigen kenmerken. Sommige honden hebben een lange snor of lang haar op de pootjes.” Brit luistert naar de wens van haar klant. “De één vindt haar voor de ogen juist leuk staan, de ander wil het haar van de poten flared.”

Tussen de honden
Soms komen mensen alleen langs om hun hond te laten wassen. De trimsalon heeft een extra groot bad voor de grotere viervoeters. “Ik ben gespecialiseerd in grote honden. Ze zijn gezellig qua karakter. Zelf hebben we een golden retriever. Ze is lief, sociaal en altijd vrolijk.”

Haar moeder vertelt dat Brit opgroeide tussen de honden. “Toen ze geboren werd hadden we zes honden. Kennel Seringenland was van mijn ouders. Wij fokten golden retrievers. Brit was altijd tussen de honden te vinden. Ze heeft ook veel hondenshows gelopen.” Ze wijst op alle foto’s en medailles die aan de muur hangen. Brit leerde het vak in de trimsalon van haar tante en behaalde haar vakbekwaamheidsdiploma. Van de zomer creëerde haar vader een eigen ruimte zodat Brit een eigen klantenkring kon gaan opbouwen. Inmiddels weten al veel mensen haar te vinden, maar er is nog plek voor meer.

Leuk speelmoment
“Het is fysiek best zwaar en intensief werk, maar het is nooit saai. Ik wil een hond een liefdevolle verzorging geven en zorgen dat hij zich zo comfortabel mogelijk voelt tijdens mijn behandeling.” Als tip geeft ze baasjes mee om hun hond zo snel mogelijk te laten wennen aan de trimsalon. “Raak de pootjes van de hond aan, leer ze om rustig op een verhoging te staan. Na twaalf weken mogen honden al komen voor een kennismaking, dan maken we er een leuk speelmoment van, zodat ze aan de trimbeurt wennen.”

Kijk hier voor meer informatie.

Hondentrimsalon Brit
Uiterweg 91, Aalsmeer
hondentrimsalonbrit@gmail.com
06 18631729

Het bericht Liefdevol vakwerk in hondentrimsalon Brit verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Voor veel organisaties zijn vrijwilligers onmisbaar. Zonder hun inzet en toewijding zou veel werk blijven liggen. Vrijwilligerswerk komt in vele vormen, zodat iedereen op een manier kan bijdragen die past bij zijn of haar talenten en beschikbare tijd. AalsmeerVandaag zet in een serie artikelen vrijwilligersorganisaties in de spotlight en hoopt zo mee te helpen vacante functies in te vullen.

Organisatie: Ouderen Vereniging Aalsmeer Kudelstaart (OVAK)
Aantal vrijwilligers: veel
Vacante functie: penningmeester, ledenadministratie en organisator dagtochten

Door: Conny Vos. Er is een tijd van komen en een tijd van gaan. Voor twee bestuursleden van de Ouderenvereniging Aalsmeer-Kudelstaart (OVAK) is na ruim tien jaar trouwe inzet de tijd van gaan gekomen. Het bestuur hoopt dat er nieuwe enthousiaste mensen gaan opstaan om de vacante functies in te vullen, want anders is opheffing van de OVAK onvermijdelijk. “Het kan zo niet langer,” zegt Corry Verweij, voorzitter en interim-penningmeester, “alles loopt nog, maar dit houden we niet vol. We zijn de jongste niet meer, ik word tachtig. We zijn een gezonde vereniging, maar het kan niet op een paar mensen steunen.”

De Ouderenvereniging zet zich in voor senioren uit de gemeente Aalsmeer. Ze behartigen hun belangen en organiseren activiteiten. “Wij zijn sinds 2008 het sociale hart voor bijna 1600 leden in deze regio,” vertelt secretaris Ank Kea. De organisatie bestaat uit verschillende commissies. De pedaalridders gaan regelmatig met elkaar fietsen. De tennissers vinden elkaar op dinsdagmiddag op de tennisbaan en de klaverjassers leggen wekelijks een kaartje in het Parochiehuis. De commissie Lach en traan zorgt voor een aardigheidje bij vreugde of leed van de 85-jarige leden, die echt uitkijken naar die persoonlijk aandacht.

Dagtochten
Heel populair waren de dagtochten die vijf keer per jaar georganiseerd werden. “We zijn met de bus naar het planetarium in Franeker geweest. We hebben gevaren in de Biesbosch. We bezochten Holiday on Ice. We maakten een herfstrit met een gids over de Veluwe waar we een pannenkoek hebben gegeten. Maar dat is helaas voorbij, want degene die dat organiseerde stopt ermee en wij kunnen dat er niet bij doen.”

De huidige bestuursleden zijn al drie jaar bezig om de vrijgekomen taken over te dragen, maar het lukt niet om geschikte opvolgers te vinden. “We hebben mensen van onze ledenlijst persoonlijk benaderd en een oproep gedaan op de ledenvergadering, maar mensen hebben andere prioriteiten. Het kost veel tijd, maar vele handen maken licht werk.”

Maandblad 
Het bestuur heeft ook een oproep gedaan in het maandblad Doorvaart. Het blad is erg belangrijk voor de organisatie. “We hebben veel oudere leden. Zij kunnen de activiteiten misschien niet meer bijwonen en zijn niet digitaalvaardig, maar ze blijven graag op de hoogte. De rubriek met overlijden, verjaardagen van 85 jaar en ouder en huwelijksjubileum wordt het eerst gelezen en er staan ook puzzels in.” Voor het rondbrengen van het blad en het benaderen van adverteerders zijn veel vrijwilligers nodig, ook zij zijn vaak de tachtig al gepasseerd.

“De vereniging veroudert. We hebben minstens drie nieuwe bestuursleden nodig. Een penningmeester, iemand die de ledenadministratie wil bijhouden en een organisator voor de dagtochten. We hobbelen nu wat voort, maar als er geen nieuwe bestuursleden komen, moeten we de OVAK opheffen, zo staat het er nu voor,” zegt Corry stellig. Het bestuur vergadert een keer in de maand bij iemand thuis. Vrijwilligers die het leuk vinden om zich in te zetten voor de ouderen, kunnen zich melden via info@ovakaalsmeer.nl.

(Foto’s: Jaap Maars)

Is uw/jouw organisatie ook op zoek naar vrijwilligers? Laat het weten via een mail naar: info@aalsmeervandaag.nl

Eerder verschenen in deze serie:
St. Kunst en Cultuur Aalsmeer
HV Green Park Aalsmeer
FC Aalsmeer
De Ichtus Shop
Voedselbank Aalsmeer
Zorggroep Aelsmeer

Het bericht Vrijwilligers gezocht: ‘De vereniging veroudert’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: redactie. Per 31 maart sluit restaurant Het Wapen van Aalsmeer definitief de deuren. Onlangs vierde het restaurant nog het 50-jarig jubileum, maar nu ziet eigenaresse Nicolette Arkesteijn zich genoodzaakt de eetgelegenheid in de Dorpsstraat te sluiten. Voor veel Aalsmeerders was het de locatie voor een kopje koffie, de daghap of een driegangenmenu.

Nicolette noemt de stap een moeilijke beslissing die niet over een nacht ijs is genomen: “Het raakt ons allemaal diep en in mijn hart zou ik willen dat ik deze beslissing niet hoefde te nemen, maar met mijn verstand weet ik dat het niet anders kan.”

‘De rek is eruit’
De familie heeft het restaurant jarenlang met hart en ziel gerund. In 1975 startte Nicolettes ouders Jan en Ria het bedrijf dat voor Nicolette als een tweede thuis voelde. Ze zag de onderneming door de jaren heen veranderen. Eerder was het nog de bedoeling dat haar zoon Stephan Kesting zich op het restaurant zou gaan richten, maar nu ziet het tweetal geen andere uitweg dan het familiebedrijf te beëindigen. “Het wordt steeds moeilijker in de horeca. Mensen gaan minder uiteten. De kosten stijgen. Ondanks onze inzet is de rek eruit. We hebben alles geprobeerd om het bedrijf gezond te houden, maar het kan gewoon niet anders.”

Ondertussen zijn er gesprekken gaande om een opvolger te vinden die de onderneming wil voortzetten. “Ik wil graag onze klanten bedanken voor de klandizie,” zegt Nicolette tot slot. Het Wapen van Aalsmeer blijft nog geopend tot 1 april. Nicolette en Stephan blijven zich in de toekomst wel inzetten voor Hotel Aalsmeer.

Ook Geoff’s stopt
Deze week maakte ook Geoff Premseler bekend dat hij noodgedwongen stopt met zijn eetcafé aan de Aalsmeerderdijk. Op zijn Facebookpagina schrijft hij: “Helaas is ondernemen in de horeca de afgelopen jaren steeds zwaarder geworden. Door opeenstapeling van tegenslagen en aanhoudende tegenwerking vanuit zowel de huurbaas als de overheid, heb ik met pijn in mijn hart moeten besluiten om te stoppen met deze locatie. Dit betekent dat de zaak te koop komt te staan. Dit is geen afscheid van de horeca, maar wel van deze plek. De passie en liefde voor het vak blijven. Daarom kijk ik met vertrouwen vooruit naar een mogelijke nieuwe start op een andere locatie in Aalsmeer.”

(Foto’s: archief AV/Arjen Vos)

Het bericht Wapen van Aalsmeer sluit na 50 jaar de deuren verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.