Door: Anna Maria Mantel-Giannattasio. Een verdwenen handtasje, een kerkblad van vijftig cent, een handgeschreven brief van een beroemde architect en oog in oog met heel veel stoere Aalsmeerse vrouwen die ooit het verschil maakten.

Samen met Annigje Leighton-van Leeuwen dook ik vorige week in het archief van de Doopsgezinde Gemeente Aalsmeer. Het werd een ochtend vol verrassingen. Het was zo’n echte herfstochtend. Grijs, regenachtig en eigenlijk best geschikt om binnen te blijven. En dat deden we dus ook.

Oktober is de Maand van de Geschiedenis. Een mooi moment om terug te kijken, want van het verleden valt een hoop te leren. Bovendien hebben we volgend jaar iets te vieren. Dan staat de karakteristieke Doopsgezinde kerk in de Zijdstraat er precies honderd jaar.

Waar te beginnen?
We beginnen vol goede moed. Kasten die op slot zitten gaan open. Er komen mappen, oude foto’s, schriftjes met hanenpoten, vergeelde krantenknipsels en dikke boeken tevoorschijn. Soms klinkt er een nies vanwege het stof. En minstens zo vaak roepen we tegen elkaar: ‘O, moet je dit eens zien!’

Maar waar te beginnen? Er is zoveel dat we eigenlijk niet weten wat we eerst moesten bekijken.

Een blad om van te genieten
Een van onze mooiste ontdekkingen is Levenslicht, het maandblad van de Doopsgezinde Gemeente Aalsmeer. Maar liefst honderd jaar aan Aalsmeerse verhalen. In 1935 kostte een abonnement twee keer vijftig cent per jaar. Voor dat geld kreeg je een prachtig inkijkje in het leven van de gemeente en ook het Aalsmeer van vroeger.

En wat schreven ze toen leuk. Niet alleen over de kerk, maar ook over uitstapjes, de jeugd, de dromen. Maar ook heel eerlijk over de kleine en grote beslommeringen van het dagelijks leven. Over mensen en hun sores.

Zo lezen we over het Doopsgezind Meisjeswerkgezelschap dat op 15 juli 1930 een dagje naar Bergen aan Zee ging. Om zeven uur ’s morgens vertrok de bus van Maarse & Kroon. Tenminste, dat was de bedoeling. Twee dames ontbraken nog.

Het kwam gelukkig goed. Onderweg werd gezongen, in Heiloo werd koffie gedronken en daarna volgde een wandeling van drie uur door de duinen. Een van de dames kreeg zomaar een banaan cadeau van een verkoper. Tropische verassing in die tijd. Later raakte ze haar handtasje kwijt. Ook dat kwam weer terecht. Om tien uur ’s avonds was iedereen terug in Aalsmeer. Volgens de secretaresse was het een dag om nooit te vergeten.

Wij moeten er bijna honderd jaar later nog om lachen. Sommige dingen veranderen gewoon niet. Een dagje uit met een groep blijft een avontuur.

De jeugd, toen ook al een onderwerp
We bladeren verder en ontdekken dat de jeugd in de jaren ’30 volop meedeed. Prachtig. Er waren zondagsscholen, meisjesverenigingen, jongerenkringen en jeugddiensten. Er werden uitstapjes georganiseerd en er was veel aandacht voor de vraag hoe je jonge mensen bij de gemeente kon betrekken. Klinkt ook als nu.

Opvallend vind ik een groot boek met foto’s van de vrouwen die zich hebben ingezet. Dit waren onze overgrootmoeders en oma’s die stoer de camera inkeken. Eén brok levenslust en zelfverzekerdheid.

We kijken elkaar aan. Dit gaan mooie maanden worden om uit te pluizen hoe deze levens waren. Bij geschiedschrijving lees je vaak over de mannen en hun functies, carrière en hun heldendaden. Maar dit zijn de vrouwen die alles aanpakten en oplosten.

Een brief van de architect
En dan komt er plotseling een document tevoorschijn waar we toch even wat langer bij blijven zitten. Een handgeschreven toelichting van de beroemde architect J.F. Staal. De man die onze kerk aan de Zijdstraat ontwierp. Hij had de prijsvraag gewonnen en mocht aan de slag.

Op het papier staat zijn adres aan de Weteringschans in Amsterdam. In zijn eigen handschrift legde hij destijds uit hoe hij het nieuwe kerkgebouw voor zich zag. Hij dacht na over de vorm van de kerkzaal, het licht, de ramen, de kleuren en de manier waarop de verschillende ruimtes bij elkaar moesten passen.

En natuurlijk moest er ook gerekend worden. Onder zijn verhaal stond een hele begroting. Tot op de cent nauwkeurig. Het totaal kwam uit op 74.657 gulden en 60 cent.

Hoe bijzonder om zo’n brief in handen te hebben. Bijna honderd jaar geleden zat Staal achter zijn tekentafel en dacht na over een gebouw waar veel mensen uit Aalsmeer nu nog altijd samenkomen. Hij kon toen onmogelijk weten hoeveel mensen daar in de loop der jaren zouden zingen, trouwen, rouwen, discussiëren, lachen en elkaar ontmoeten. Hij ontwierp de kerk. De mensen gaven haar een leven.

Geen straf
Na een paar uur lijken we nog maar nauwelijks begonnen. Er liggen nog stapels boeken, foto’s en brieven die we niet eens hebben aangeraakt. Nee, het gaat geen straf worden om dit te digitaliseren. Oké, misschien een beetje. Door naar het verleden te kijken, begrijp je alles nu beter. Dat is het mooie van de Maand van de Geschiedenis.

Je ontdekt niet alleen hoe het vroeger was, maar ook hoeveel van toen nog altijd bij ons hoort. Aalsmeerders zijn mensen met een eigen willetje en dat lezen we ook tussen de regels ook door. Aan het einde van de ochtend gaan de boeken weer dicht. De kasten nog niet allemaal, want we moeten beslist terug.

Het jubileumjaar komt al snel. Nog veel te lezen, te lachen en te ontdekken. En die dames die in 1930 met de bus naar Bergen aan Zee gingen? Die hadden waarschijnlijk nooit kunnen bedenken dat twee vrouwen in 2026 nog zo zouden genieten van hun dagje uit.

Dat is toch het aardige van geschiedenis. Soms hoef je alleen maar een kast open te maken om weer even bij elkaar op bezoek te komen.

(Foto’s: AMG)

Het bericht Honderd jaar Doopsgezinde verhalen verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Door: redactie. Tijdens het bedrijvenspel ‘De Slag om Aalsmeer’ dat Lionsclub Aalsmeer en Lionsclub Aalsmeer Ophelia jaarlijks organiseren, werd het bestuur van Stichting Dag van je Leven na de editie van 2025 verrast met een cheque van 6650 euro.

Dit bedrag was bedoeld voor cliënten van Ons Tweede Thuis met een ernstige meervoudige beperking (EMB), omdat zij veelal niet deel kunnen nemen aan de activiteiten die de stichting organiseert, zoals de jaarlijkse feestdag in de feesttent in Aalsmeer. Speciaal voor hen zijn er drie zogenaamde snoezeltentjes aangeschaft die rouleren tussen de verschillende Ons Tweede Thuis-locaties. Mobiele tentjes waar de cliënt, eventueel met begeleider in kan gaan zitten of die over een rolstoel of bed geschoven kunnen worden in de thema’s onderwater, bos en aan zee.

De afbeeldingen, geluiden en lichtjes hebben een rustgevende werking op de cliënten. Daarnaast kan het bij kinderen ook de communicatie stimuleren door prikkels die uitnodigen tot verkenning.

De eerste locatie waar de snoezeltent is ingezet is kinderdagcentrum De Lotusbloem in Aalsmeer. Voorzitter Rob Langelaan had de eer om samen met Quinten Bunschoten van Lionsclub Aalsmeer en Brenda van Gent van Lionsclub Aalsmeer Ophelia het tentje te bewonderen bij de kinderen.

(Foto’s: Dag van je Leven)

Het bericht Snoezeltentjes dankzij Lions verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

Een paar vierkante meter extra tuin, ruimte om de oprit te verbreden of een strook grond naast je bedrijfspand die eigenlijk perfect bij jouw terrein zou passen. Soms ligt een interessante vastgoedkans letterlijk aan de andere kant van de erfgrens. Als de eigenaar bereid is om de grond te verkopen, lijkt de volgende stap eenvoudig: samen een prijs afspreken en de overdracht regelen.

Toch komt er bij de aankoop van een gedeelte van een perceel meer kijken. Voordat je plannen maakt voor die extra meters, wil je eerst weten hoe de bestaande situatie officieel in elkaar zit. Met kadasterdata kun je je oriënteren op de geregistreerde situatie rond een perceel en beter voorbereid het gesprek aangaan.

Waarom mensen grond bijkopen
Het kopen van aangrenzende grond kan om allerlei redenen interessant zijn. Een woningeigenaar wil bijvoorbeeld een grotere achtertuin, een bredere doorgang naar de garage of meer ruimte voor een toekomstige aanbouw. Bij een vrijstaande woning kan een extra strook grond zorgen voor meer privacy of een logischere indeling van het terrein.

Voor ondernemers spelen vaak andere belangen. Misschien grenst een ongebruikte strook grond aan een parkeerterrein of magazijn. Extra ruimte kan dan interessant zijn voor parkeren, opslag of toekomstige uitbreiding.

Het gaat lang niet altijd om grote oppervlakten. Juist een relatief klein stuk grond kan praktisch veel verschil maken.

Van wie is die grond eigenlijk?
Dat je weet wie de naastgelegen woning of het bedrijfspand gebruikt, betekent nog niet automatisch dat je weet wie eigenaar is van de grond. Misschien wordt een terrein verhuurd of zijn meerdere partijen bij het eigendom betrokken.

Voordat je serieus over aankoop gaat praten, is het daarom verstandig om de formele situatie te controleren. Met eigendomsinformatie kun je nagaan wie als eigenaar van het betreffende perceel geregistreerd staat.

Dat voorkomt dat je plannen bespreekt met iemand die uiteindelijk niet zelfstandig over de verkoop kan beslissen. Zeker bij bedrijfslocaties, verhuurde objecten of vastgoed met meerdere eigenaren kan dat relevante informatie zijn.

Kijk verder dan de schutting
Een veelgemaakte aanname is dat een hek, heg of schutting precies aangeeft waar het ene perceel eindigt en het andere begint. In werkelijkheid hoeft een zichtbare erfafscheiding niet exact samen te vallen met de geregistreerde perceelgrens.

Daardoor kan het oppervlak dat je denkt te kopen anders zijn dan verwacht. Misschien staat de schutting al jarenlang iets verder naar links of rechts. Of de strook die je op het oog hebt, blijkt onderdeel te zijn van een groter perceel.

Een kaart biedt een eerste beeld van de geregistreerde perceelindeling. Wanneer de exacte ligging van een grens buiten bepalend is voor een transactie of bouwplan, kan aanvullend onderzoek of een officiële grensreconstructie nodig zijn.

Wat te doen met extra grond?
Een aankoop wordt interessanter wanneer je vooraf weet waarvoor je de grond wilt gebruiken. Wil je simpelweg een grotere tuin? Dan zijn andere zaken relevant dan wanneer je er een garage, bedrijfsuitbreiding of parkeerplaats wilt realiseren.

Het feit dat je eigenaar wordt van grond betekent namelijk niet automatisch dat ieder gewenst gebruik of bouwplan is toegestaan. Omgevingsplan, vergunningen en andere publiekrechtelijke regels kunnen beperkingen opleggen.

Daarom is het verstandig om de aankoop en het toekomstige gebruik als twee afzonderlijke vragen te bekijken. Eerst bepaal je of de grond daadwerkelijk interessant is om te verwerven. Vervolgens onderzoek je of jouw plannen op die locatie uitvoerbaar zijn.

Zo voorkom je dat je extra vierkante meters koopt die uiteindelijk niet kunnen worden gebruikt zoals je had bedacht.

Let op toegang en bestaande rechten
Bij een strook grond kan niet alleen het eigendom relevant zijn. Ook bestaande rechten en afspraken kunnen invloed hebben op wat je ermee kunt doen.

Denk aan een pad dat wordt gebruikt om een achterliggende woning te bereiken of leidingen die door de grond lopen. Zulke omstandigheden kunnen betekenen dat je als nieuwe eigenaar rekening moet houden met rechten van anderen.

Vooral wanneer de aankoop bedoeld is voor bebouwing of afsluiting van het terrein, verdient dit extra aandacht. Een hek plaatsen is bijvoorbeeld een heel ander verhaal wanneer iemand het recht heeft om via dat gedeelte zijn woning of terrein te bereiken.

Laat bij een daadwerkelijke aankoop daarom altijd goed onderzoeken welke juridische rechten en verplichtingen bij de grond horen.

Verkoper heeft baat bij duidelijkheid
Niet alleen voor de koper is een goede voorbereiding belangrijk. Stel dat je zelf een grote tuin of bedrijfskavel bezit en een buurman vraagt of hij een gedeelte daarvan kan kopen. Dan wil je weten welk gedeelte je eventueel verkoopt en welke gevolgen dat heeft voor het perceel dat je behoudt.

Een paar meter grond verkopen kan bijvoorbeeld invloed hebben op de bereikbaarheid of toekomstige gebruiksmogelijkheden van je eigen terrein. Ook wil je voorkomen dat er na de overdracht onduidelijkheid ontstaat over de nieuwe grens.

Het is daarom verstandig om niet alleen naar de aangeboden prijs te kijken. Denk ook vooruit: hoe ziet je eigen perceel eruit nadat de grond is overgedragen en past dat nog bij je toekomstige plannen?

Van afspraak naar overdracht
Wanneer twee buren het eens zijn over de verkoop, is de deal nog niet simpelweg afgerond met een betaling en een handdruk. De overdracht van onroerend goed verloopt via een notaris.

Wanneer een gedeelte van een bestaand perceel wordt verkocht, moet bovendien duidelijk worden welk gedeelte wordt overgedragen. Daarbij kan een nieuwe perceelindeling nodig zijn. De betrokken professionals kunnen bepalen welke stappen in de specifieke situatie noodzakelijk zijn.

Juist daarom is een goede voorbereiding handig. Als vooraf duidelijk is over welk stuk grond wordt gesproken en wie bij de transactie betrokken zijn, kun je gerichter naar de volgende fase.

Extra meters verdienen goede voorbereiding
Een strook tuin of grond lijkt misschien een kleine vastgoedtransactie, maar kan jarenlang invloed hebben op beide percelen. Voor de koper kunnen de extra meters nieuwe mogelijkheden bieden. Voor de verkoper verandert juist de omvang en indeling van het eigen terrein.

Begin daarom niet bij de prijs, maar bij de feiten. Onderzoek hoe de percelen geregistreerd zijn, wie de eigenaar is en welke aandachtspunten verder moeten worden uitgezocht. Kijk vervolgens naar het gewenste gebruik en laat de daadwerkelijke overdracht professioneel begeleiden.

Zo wordt dat aantrekkelijke stukje grond naast je woning of bedrijfspand geen beslissing op basis van aannames, maar een goed voorbereide uitbreiding van je eigendom.

(Partnerbijdrage Backlink)

Het bericht Stuk grond van de buren kopen? Dit wil je vooraf uitzoeken verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.