Vinkeveen – Afgelopen weekend vond in het Spoorhuis in Vinkeveen opnieuw een warme, volledig uitverkochte editie plaats van de Demmerikse kaasfondueavond, een jaarlijkse traditie waarin bezoekers werden ondergedompeld in de smaken en verhalen van het buurtschap Demmerik. Het evenement trok liefhebbers van lokaal eten, cultuur en historie.

Tijdens het diner kregen bezoekers verschillende verhalen, interviews en videofragmenten te zien over de geschiedenis van Vinkeveen, de Demmerikse polder en het boerenleven, waarmee de avond niet alleen culinair maar ook cultureel was ingebed. Er was onder meer aandacht voor de familie Van der Arend, jarenlang hét gezicht van de lokale kaasmakerij en voor de nieuwe generatie boeren die het bedrijf begin 2026 heeft overgenomen. Genoten werd van de nieuwe Demmerikse boeren Thomas en Maaike van Rossum, paling uit de Vinkeveense Plassen van Bert Klinkhamer en desserttaart en ijs van Paulette van der Spruijt.

Het Spoorhuis, dat steeds vaker optreedt als cultureel en historisch buurtcentrum, blijft een vanzelfsprekende plek voor dit soort streekgebonden avonden. Het monumentale gebouw organiseert vaker publieksactiviteiten die de geschiedenis, natuur en cultuur van Vinkeveen zichtbaar maken.

Wapen onthuld
Een bijzondere ontdekking heeft het buurtschap Demmerik een tastbare verbinding met zijn middeleeuwse verleden gegeven. Dorpshistoricus Klaas Pater stuitte onlangs in een manuscript uit 1610 op het wapen van de familie Van Demmerik. Het wapen werd onthuld tijdens het jaarlijkse Demmerikse kaasfondue-weekend in het Spoorhuis Vinkeveen. Sindsdien wappert de vlag trots aan de gevel van het Spoorhuis, als symbool van een geschiedenis die eeuwenlang onder het veen verborgen leek.

Klaas Pater doet al jaren onderzoek naar de invloedrijke middeleeuwse geestelijke en bestuurder Jacob van Demmerik (ongeveer 1270-1331, ook wel Jacob van Denemarken genoemd). In een handschrift uit 1610, waarin verschillende oude familiewapens zijn vastgelegd, ontdekte hij ook het familiewapen van Demmerik. Op basis van die afbeelding werd ook de vlag gereconstrueerd. De Demmerikse polder dankt zijn naam aan de Vikingen die zich hier in de 8e en 9e eeuw vestigden. Zijn noemden het Denemark of Denmarcken, dat langzaam verbasterde tot Demmerik.

Jacob duikt in 1297 voor het eerst in de bronnen op als bewaarder van de goederen van de vermoorde graaf Floris V. In korte tijd groeit Jacob uit tot een van de invloedrijkste figuren van zijn tijd. Hij is geestelijke én lid van de (nog steeds bestaande) Johannieter Orde, ook wel bekend als de hospitaalridders. Jacob beschikte over uitzonderlijk grote financiële middelen. Sommige historici hebben gesuggereerd dat hij mogelijk banden had met de vermogende orde van de Tempeliers, die in 1312 werd opgeheven en deels uitgemoord. Bewijs daarvoor ontbreekt, maar zijn financiële slagkracht was ongekend.

Netwerker en dijkenbouwer
Jacob was meer dan bestuurder alleen. Hij was ondernemer, investeerder en dijkenbouwer, onder meer in West-Friesland. In een tijd waarin grote delen van Nederland nog uit moeras bestonden, was waterbeheer van levensbelang. Afkomstig uit de Demmerikse polder wordt hij door sommigen wel gezien als een vroege belichaming van het ‘poldermodel’: netwerken, verbinden, investeren en compromissen sluiten. Samen met Gerard van Tetterode (ook toevallig: verre familie van Spoorhuis-directeur Gert Tetteroo) stichtte hij de Janskerk in Haarlem, waar hij in 1331 in het koor werd begraven. Zijn graf onderstreepte zijn status – midden in de kerk die hij zelf hielp realiseren. Jacob bezat twee hofstedes (uitgebreide boerderijen) in de Demmerikse polder: Klein en Groot Denemarken. Toen zijn neef Johannes van Demmerik in 1328 trouwde met Clementina van Zuylen, schonk Jacob deze hofstedes als huwelijksgeschenk. Na zijn dood in 1331 verdween Jacobs naam langzaam uit het collectieve geheugen. Als geestelijke liet hij geen directe nakomelingen na. Pas recent onderzoek van diverse historici bracht zijn rol weer scherp in beeld.

Tijdens het kaasfondueweekend vertelden Klaas Pater en Spoorhuis-directeur Gert Tetteroo het verhaal van Jacob aan de hand van kaarten, documenten en het nieuw vervaardigde banier. Vier eeuwen na de vastlegging in een oud manuscript wappert het wapen van de familie Van Demmerik weer boven de polder als herinnering aan een tijd, waarin een man uit dit veengebied behoorde tot de machtigste spelers van de Nederlanden.

Op de foto (boven): Genieten van de kaasfondue.  Foto: aangeleverd.
Op de foto (onder): Tijdens het kaasfondueweekend vertelden Klaas Pater en Spoorhuis-directeur Gert Tetteroo het verhaal van Jacob aan de hand van kaarten, documenten en het nieuw vervaardigde banier.  Foto: aangeleverd.

Het bericht Demmerikse verhalen en streekproducten staan centraal in het Spoorhuis verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Ronde Venen – Wat ooit begon met negentien deelnemers, groeide vrijdagavond uit tot een volle zaal bij Stichting Paraplu in Wilnis; 69 bingospelers schoven enthousiast aan. “Meer dan 75 mensen kunnen we echt niet veilig kwijt”, aldus coördinator Jolanda Engel. Tijdens de avond werden negen rondes gespeeld, met als hoofdprijs een goedgevulde gereedschapskoffer. Zodra de nummers werden omgeroepen, viel de zaal stil. En zoals altijd bleef het spannend wie als eerste “Bingo!” durfde te roepen.

Op de foto: Bingoavond Paraplu trekt volle zaal. Foto: Wilco de Vries.

Het bericht Bingoavond Paraplu trekt volle zaal verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Vinkeveen – OBS De Pijlstaart in Vinkeveen is op zoek naar nieuwe vrijwilligers voor de Tussenschoolse Opvang (TSO). Elke lange schooldag zorgen betrokken ouders en dorpsgenoten ervoor dat leerlingen tussen de middag veilig en prettig kunnen buitenspelen tussen 11.30 en 13.00 uur. Dit is op maandag, dinsdag, donderdag en vrijdag. Ervoor drinken de vrijwilligers gezellig een kop koffie of thee in de teamkamer van de Pijlstaart.

TSO in eigen beheer
Sinds twee jaar organiseert de Pijlstaart de TSO in eigen beheer. Daarmee nam de school afscheid van een commerciële partij en koos zij bewust voor een intern georganiseerd systeem met een vast team van vrijwilligers. Directeur Tom Hooghuis en TSO-coördinator Michel Schellart: “Wij vinden het belangrijk dat de pauze niet alleen toezicht is, maar ook een pedagogisch moment. Onze vrijwilligers kennen de school, kennen de kinderen en dragen bij aan rust en structuur op het plein.”

Tijdens de middagpauze houden vrijwilligers toezicht op de verschillende pleinen van de school. De pauzes zijn gespreid en leerlingen zijn geclusterd op leeftijd, wat zorgt voor meer overzicht en rust. Vrijwilligers begeleiden het buitenspelen, stimuleren positief samenspel en grijpen in waar nodig.

Enthousiaste vrijwilligers
De school investeerde de afgelopen jaren in nieuwe schoolpleinen, duidelijke schoolafspraken en extra spelmateriaal. Ook worden regelmatig nieuwe spellen geïntroduceerd, zodat de pauze een waardevol moment van ontspanning blijft. De TSO maakt het daarnaast mogelijk dat leerkrachten hun wettelijk verplichte pauze kunnen nemen, zonder dat schooltijden aangepast hoeven te worden.

Affiniteit
De school zoekt enthousiaste vrijwilligers die affiniteit hebben met kinderen in de basisschoolleeftijd, enkele dagen per week beschikbaar zijn tussen de middag en willen bijdragen aan een veilige en positieve sfeer op het plein. Vrijwilligers ontvangen een vrijwilligersvergoeding en maken deel uit van het vaste TSO-team en Pijlstaart-team. Een Verklaring Omtrent Gedrag (VOG) is vereist, de kosten voor de aanvraag dekt de school. Geïnteresseerden kunnen contact opnemen via tso@obs-depijlstaart.nl ter attentie van Michel Schellart. Een keer koffie/thee of een pauze meekijken? Altijd welkom!

Rust, veiligheid en speelplezier
“Een goede pauze maakt echt verschil in de schooldag”, aldus Hooghuis. “Met een sterk team op het plein zorgen we samen voor rust, veiligheid en speelplezier voor alle kinderen.”

Op de foto: OBS De Pijlstaart zoekt enthousiaste vrijwilligers die affiniteit hebben met kinderen in de basisschoolleeftijd.  Foto: aangeleverd.

Het bericht Oproep vrijwilligers TSO OBS De Pijlstaart verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Mijdrecht – Van 5 maart tot en met 14 maart is er in de galerie van KunstRondeVenen in Winkelcentrum De Lindeboom in Mijdrecht een zeer veelzijdige expositie ingericht, met werk van drie kunstenaars, die zeer diverse kunstdisciplines vertegenwoordigen. De expositie is geopend op donderdag, vrijdag en zaterdag van 12.00 tot 16.00 uur.

De natuur is majestueus, krachtig en rauw, maar tegelijk een bron van rust, liefde, kleur, stilte, hoop en groei. Voor Maaike van Rijn vormt de natuur een spiritueel symbool van diezelfde hoop, liefde en groei en is zij een onuitputtelijke inspiratiebron voor haar creaties. Maaike, opgeleid aan de Koninklijke Academie voor Beeldende Kunsten (KABK), staat bekend om haar voorliefde voor sprekende kleuren die haar schilderijen een fantasievolle, levendige uitstraling geven.

Niets past beter bij het voorjaar, dan het ei. Edith Veenhof laat verschillende technieken van bewerkte eieren zien. Van zeebravink- tot struisvogelei en alles wat er tussenin zit, is in deze expositie te zien. Elk ei is uniek. Ook van het kleinste ei is een mooi sieraad te maken. Edith haalt haar inspiratie uit de natuur, magazines, mode, sprookjes en fabergé eieren. Edith heeft met haar eieren in binnen- en buitenland diverse prijzen gewonnen. Laat je verwonderen door wat er zoal met een ei kan worden gecreëerd en door de diversiteit van techniek.

Bij Karin de Rooij-Leicht ontstond in 1998 haar interesse in beeldhouwen en begon zij een opleiding bij Stephanie Rhode. In eerste instantie werkte zij voornamelijk in speksteen en albast. Door workshops te volgen leerde zij werken met hardere steensoorten zoals serpentijn en diverse marmersoorten. Abstract werken ligt haar het meest, meestal ontstaat een idee spontaan, vanuit de ruwe steen ziet zij vaak wel wat zij wil. Soms werkt zij ook wel met kunsthars. Af en toe vindt zij het ook boeiend om figuratief te werken. Aangezien zij nieuwsgierig is naar wat er allemaal mogelijk is, volgt zij zo nu en dan een cursus, waarbij naar model wordt gewerkt en laat zij het kleimodel, als het naar haar zin is, in brons gieten.

Voor meer informatie over de kunstenaars en de kunstenaarsvereniging: www.kunstrondevenen.nl en de Facebookpagina van KunstRondeVenen.

Op de foto: Niets past beter bij het voorjaar, dan het ei. Werk van Edith Veenhof. Foto:  aangeleverd.

Het bericht Veelzijdige expositie kondigt lente aan verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Ronde Venen/De Hoef – Dit jaar organiseert Cultuurpunt Ronde Venen zaterdag 27 juni opnieuw Klink-Klaar, ‘Tekst en Muziek voor Klein Publiek’. Het gaat zoals om een kennismaking met talenten in woord en muziek uit De Ronde Venen en daarbuiten. Het gratis te bezoeken minifestival wordt dit jaar voor de tweede keer in en rondom De Hoef gehouden met diverse podia aan de Kromme Mijdrecht. Deelnemers zijn goede amateurs, die ervaring willen opdoen en/of graag hun passie delen met anderen. Ook zijn semi-professionals of professionals welkom, die meer bekendheid willen krijgen in deze gemeente. Het podium is voor akoestische of versterkte optredens. Apparatuur dient doorgaans zelf te worden verzorgd of meegenomen.

Goede match
De organisatie laat weten: “We bekijken in de aanloopperiode hoe we een goede match kunnen maken tussen de locatie en de artiest(en), zodat iedereen qua overdracht, sfeer en geluid goed kan overkomen. Elk optreden wordt drie keer dertig minuten gebracht. Op deze wijze kunnen bezoekers verschillende optredens bijwonen naar keuze tussen 13.00 en 18.00 uur. Van de artiesten weten we graag bijtijds wat men wil laten zien of horen en wat men daarvoor nodig heeft qua ruimte.”

Reacties insturen voor 30 maart naar jessicaerdtsieck@gmail.com. De organisatie is in handen van Stichting Cultuurpunt Ronde Venen: www.cultuurpuntrondevenen.nl.

Op de foto: Dit jaar organiseert Cultuurpunt Ronde Venen zaterdag 27 juni opnieuw Klink-Klaar. Foto: aangeleverd.

Het bericht Oproep talenten voor Klink-Klaar verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Door Peter Pos.

Mijdrecht – In ’t Oude Parochiehuis, Bozenhoven 152, in Mijdrecht staat zaterdag 14 maart om 20.00 uur een voorstelling op het programma, die bij menig vaste bezoeker de wenkbrauwen doet fronsen. Geen cabaret, geen muziekavond, maar spoken word. Te gast is dichter en theatermaker Derek Otte, die met zijn voorstelling ‘Landverrader’ een persoonlijk en maatschappelijk verhaal vertelt over het land waarin hij zijn dochter wil laten opgroeien.

En daar zit ik dan. Recensent, liefhebber van theater, maar eerlijk is eerlijk: spoken word, wat moet ik me daar eigenlijk bij voorstellen? Ook ik fronste mijn wenkbrauwen of ik na de voorstelling hier wel iets mee kan?

Culturele ontdekkingsreis
De voorstellingen die ik maandelijks bezoek van Cultuurhuis Mijdrecht vormen voor mij een ware culturele ontdekkingsreis. Soms herkenbaar, soms verrassend, maar altijd de moeite waard. Toch bracht de aankondiging van Derek Otte met het spoken word me even uit balans. Als je niet weet wat je kunt verwachten, voelt zo’n avond al snel als een reis zonder routekaart. Ik vroeg mij af: Ben ik hier te oud voor? Begrijp ik deze kunstvorm wel? En belangrijker: ben ik de enige die zich dat afvraagt? Moet ik deze voorstelling aan mij voorbij laten gaan? Nieuwsgierigheid won het van twijfel. Dus begon ik een zoektocht.

Wie is Derek Otte?
Mijn eerste halte in deze zoektocht was eenvoudig: wie is de man die straks op het podium staat? Op zijn website vertelt Derek Otte openhartig hoe zijn liefde voor taal ontstond vanuit stotteren. Wat hij gesproken moeilijk kwijt kon, lukte geschreven wel. Geïnspireerd door ogenschijnlijk uiteenlopende helden als Toon Hermans en Tupac Shakur vond hij langzaam zijn eigen stem, eerst op papier, later op het podium. Wat begint als stiekem schrijven groeit uit tot het delen van teksten online, een eerste optreden met knikkende knieën en uiteindelijk een wonderlijke reis langs kleine en grote podia. Zijn woorden vonden hun weg naar dichtbundels, social media, scholen en zelfs de openbare ruimte.

Een man die zijn woorden bewust kiest
Van kleine podia groeide hij uit tot een vaste naam binnen de Nederlandse spoken word-scene, bekend om zijn toegankelijke stijl, humor en maatschappelijke betrokkenheid. Hij post bijna dagelijks een gedicht op Instagram. Niet alleen om zichzelf te uiten, maar om de wereld om hem heen te vangen in zinnen. Dat geeft zijn werk iets persoonlijks en tegelijk iets universeels. Ik heb een beeld bij wie Derek Otte is en wil zijn. Een man die zijn woorden bewust kiest. Geen afstandelijke poëzie, maar dit klinkt als een reis waarin het publiek wordt meegenomen. Dat klinkt in ieder geval als een reis die de moeite waard kan zijn.

Wat ís spoken word?
Toch bleef de kernvraag knagen. Wie een cabaretier boekt, verwacht humor. Bij muziek weet je dat er gezongen wordt. Maar spoken word is anders, zo las ik. Langzaam begon het kwartje te vallen. Het is poëzie die geschreven is om gehoord te worden. Spoken word lijkt minder op gedichten die je stil leest en meer op woorden die bedoeld zijn om hardop te leven. Het ritme zit niet per se in rijm, maar in ademhaling, tempo en overtuiging. De tekst wordt niet alleen uitgesproken, maar gedragen met pauzes, mimiek en lichaamstaal. In de kern is spoken word een podiumkunst waarin poëzie, storytelling en ritme samenkomen. Misschien is dat wel het grootste verschil met traditionele poëzie: spoken word vraagt geen stilte van de lezer, maar aandacht van de luisteraar. Het is directer, persoonlijker en vaak geworteld in de tijd waarin we leven. Thema’s als identiteit, liefde, twijfel en maatschappelijke ontwikkelingen krijgen een stem die dichtbij voelt; soms confronterend, maar juist daardoor herkenbaar. Ik merkte dat mijn verwarring plaatsmaakte voor nieuwsgierigheid. Niet omdat ik het volledig begreep, maar juist omdat ik begon te voelen dat het iets is wat je moet ervaren in plaats van analyseren.

Gids uit Wilnis
Langzaam begonnen de puzzelstukjes zich op te juiste plaats te vormen en kreeg ik beeld. Toch bleef de vraag: hoe landt dit bij een publiek dat gewend is aan cabaret en muziek? Voor een antwoord hoefde ik niet ver te zoeken. In Wilnis sprak ik met kunstenaar Jenneke van Wijngaarden, die al jaren werkt met jongeren en eigentijdse kunstvormen. Al decennialang werkt zij als beeldend kunstenaar en begeleidt zij op de Dorpsacademie jongvolwassenen die hun weg zoeken in kunst en creativiteit, vaak jongeren die extra steun kunnen gebruiken. Ze staat met een been in de kunstwereld en met het andere midden tussen de jeugd van nu. Bovendien had zij al eens wat spoken word kunstenaars naar onze dorpen gehaald. Precies de persoon die de boomers wellicht verder kon helpen om het wat beter te duiden.

Benoemen van de werkelijkheid
Het enthousiasme waarmee ze over spoken word en Derek Otte spreekt laat weinig twijfel bestaan. Haar beeldende spraak verheldert wat onduidelijk is. “Traditionele kunst kan een droomwereld tonen. Een landschap met een kabbelend riviertje waar alles klopt”, legt ze uit. “Maar kunst van nu laat de werkelijkheid zien, inclusief de rafelranden. Een kunstenaar van nu schildert datzelfde landschap met de vierbaans A2 snelweg met een groot datacentrum in een weiland. Misschien niet mooi, maar wél de werkelijkheid. Dat is de kunst van nu en spoken word hoort daarbij. Niet met een penseel, maar met woorden.” Volgens haar ligt de kracht in het benoemen van wat er werkelijk speelt. Niet mooier maken dan het is, maar woorden geven aan de tijd waarin we leven. Soms rauw, soms kwetsbaar, maar altijd oprecht. Dat spreekt jongeren aan.

Niet alleen voor jongeren
Ze lacht wanneer ik voorzichtig vraag of mijn generatie zich daar misschien ongemakkelijk bij voelt. Integendeel, vindt Van Wijngaarden. Spoken word kan juist een brug vormen tussen generaties. “Juist daarom moet je gaan. Niet om alles meteen te begrijpen, maar om te luisteren. De thema’s zijn niet jong of oud, ze zijn menselijk en voor alle leeftijden. De thema’s zijn universeel. Iedereen kent twijfel, liefde, verandering en de vraag hoe de wereld eruitziet voor de volgende generatie.” Die uitspraak voelde als een geruststelling én als een uitnodiging. Misschien draait het niet om leeftijd, maar om openheid en het eerlijke wereldbeeld onder ogen durven te zien.

Uitnodiging aan jong en ouder
De komst van Derek Otte biedt daarmee meer dan een voorstelling. Het is een kans om kennis te maken met een kunstvorm die jongeren al lang hebben omarmd, maar die voor veel oudere bezoekers nog onbekend terrein is. Misschien is dat precies de kracht van zo’n avond. Samen in dezelfde zaal zitten, luisteren naar woorden die anders klinken dan we gewend zijn en ontdekken dat herkenning geen leeftijd kent. Zelf ga ik in ieder geval met nieuwsgierigheid in plaats van twijfel de zaal in. Want één ding weet ik inmiddels zeker: je bent nooit te oud om verrast te worden.

Op de foto: Derek Otte 14 maart in ’t Oude Parochiehuis.  Foto: aangeleverd.

Het bericht Voorstelling van Derek Otte: ‘Spoken word in ’t Oude Parochiehuis: ben ik hier te oud voor?’ verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Ronde Venen – Twee maanden geleden was het nog hartje winter. Sneeuw en gladheid. Treinen die niet reden, bussen die uitvielen. Adviezen om vooral thuis te blijven. Een boodschap doen kostte ineens veel meer tijd en moeite. Voorzichtig lopen, opletten waar je fietste, hopen dat je bestemming überhaupt bereikbaar was. Nu staan de krokussen en narcissen volop in bloei en voelt die winterperiode alweer ver weg. Maar voor veel mensen met een lichamelijke beperking is wat wij toen even ervoeren geen tijdelijk ongemak. Het is hun dagelijkse realiteit. Wie afhankelijk is van een rolstoel of rollator weet hoe vaak iets ogenschijnlijk kleins een grote drempel wordt: een kapotte lift op het station, een slecht begaanbaar trottoir, een gebouw dat niet toegankelijk is. Het zorgt ervoor dat je minder makkelijk de deur uitgaat. Dat je afspraken afzegt. Dat je wereld kleiner wordt.

Bij De Zonnebloem zien we dit elke dag. Daarom zetten vrijwilligers zich in om mensen met een lichamelijke beperking te bezoeken en activiteiten te organiseren. Een kop koffie, een goed gesprek, samen een leuk uitje. Aandacht die iemands dag kan maken. Wat vaak minder zichtbaar is: achter al die vrijwilligers staat een bestuur. Mensen die plannen maken, activiteiten mogelijk maken en zorgen dat alles goed geregeld is. Bestuursvrijwilligers staan niet direct bij de deelnemers op de stoep, maar zijn onmisbaar om het bezoekwerk en de activiteiten mogelijk te maken. Zij faciliteren, verbinden en houden de afdeling draaiende.

Juist daar knelt het. Het vinden van vrijwilligers is al een uitdaging, maar dat geldt zeker ook voor bestuursfuncties. En dat is meer dan een organisatorisch probleem: zonder bestuur kan De Zonnebloem De Ronde Venen haar werk niet voortzetten. Zonder bestuur geen activiteiten. Geen bezoekwerk. Geen aandacht voor mensen die daar zo naar uitkijken.

Wie op een eigen manier wil bijdragen aan De Zonnebloem en het waardevol vindt om vanuit een bestuursrol iets te betekenen, niet alleen voor mensen met een lichamelijke beperking, maar ook voor de vrijwilligers die zich met hart en ziel inzetten, is van harte welkom voor een gesprek. Meer informatie: Hans Bantjes via hbantjes.zbloem@gmail.com.

Op de foto: Bestuurders welkom bij De Zonnebloem.  Foto: De Zonnebloem.

Het bericht Bestuurders van harte welkom bij De Zonnebloem verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Mijdrecht – In Mijdrecht, aan de Raadhuislaan nabij het Lam Gods, werd 3 maart een bijzondere nieuwe inwoner verwelkomd: een zoete kers, Prunus avium. De boom werd geplant door burgemeester Rosan Kocken en oud-burgemeester Maarten Divendal, op uitnodiging van de Energieke Rondeveners. Deze vrijwilligersgroep wil bewoners bewuster maken van het belang van bomen voor klimaat, biodiversiteit en een gezonde leefomgeving.

Keuze niet toevallig
De keuze voor een inheemse zoete kers is niet toevallig. De Prunus avium staat bekend om zijn fraaie witte bloesem in april en mei, gevolgd door kleine rood- tot bijna zwartgekleurde kersen in de zomer en nazomer. De soort kan uitgroeien tot een boom van zo’n acht tot tien meter en biedt voedsel en nest-gelegenheid aan vogels, insecten en andere dieren. Bovendien is de boom zonder bestrijdingsmiddelen geteeld, een keuze die aansluit bij de duurzame missie van de Energieke Rondeveners.

Tijdens de ceremonie benadrukten de initiatiefnemers het brede nut van bomen. Zo nemen ze CO₂ op en helpen ze de opwarming van de aarde te beperken. Op warme dagen zorgen ze voor schaduw en verkoeling, vooral op versteende plekken waar de temperatuur soms flink oploopt. Ook dragen bomen bij aan mentale gezondheid: een groene omgeving vermindert stress. Daarnaast kunnen bomen regenwater vasthouden en zo wateroverlast helpen voorkomen. Het zijn, kortom, stille werkers die de leefbaarheid van De Ronde Venen verbeteren.

De actie krijgt extra betekenis doordat de Energieke Rondeveners alle inwoners oproepen om óók zelf een boom te planten, waar dat mogelijk is. “Iedere boom telt,” luidt de boodschap. Het project wordt mede mogelijk gemaakt door een bijdrage van Rabo ClubSupport.

Maarten reageerde bescheiden
Bij de voorbereiding ontstond een speels debat over de naam die op een bordje naast de boom zou moeten komen. De vrijwilligers dachten eerst aan de ‘Maarten Divendal boom’. Divendal reageerde bescheiden: tijdens zijn afscheid in 2025 was hij al vereerd met meerdere jonge eiken die ondernemers-verenigingen in verschillende kernen plantten als blijvend eerbetoon. Een tweede boom naar hem vernoemen vond hij wat veel van het goede. Daarom kwam het idee op om de boom te vernoemen naar de nieuwe burgemeester: ‘De Rosan Kocken boom’. Kocken liet weten warm voor meer groen in de gemeente te pleiten, maar vond het aan het begin van haar burgemeesterschap misschien net iets te vroeg voor een persoonlijke boomnaam. Zij stelde met een glimlach ‘Mijn eerste boom’ voor, een naam die bij de aanwezigen in de smaak viel, maar nog even moet bezinken.

Voor Maarten Divendal betekende de boomplanting meer dan een ceremonieel moment. “Bij mijn afscheid hebben de Energieke Rondeveners beloofd dat ze een boom aan de gemeente zouden schenken. Dat ik deze nu samen met mijn opvolger Rosan mag planten, vind ik ontzettend leuk,” zei hij zichtbaar geraakt.

Op de foto: Boomplantdag in Mijdrecht: een kersverse traditie vol symboliek. Foto: aangeleverd.

Het bericht Boomplantdag in Mijdrecht: een kersverse traditie vol symboliek verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Abcoude – De discussie over de toekomst van de BON‑gronden laait verder op. Nadat bekend werd dat in de nieuwe gebiedsontwikkeling ook hogere bouwvolumes worden overwogen, reageren inwoners en lokale partijen bezorgd. Een ingezonden foto van een lezer laat zien wat volgens tegenstanders op het spel staat: het open, rustgevende landschap dat Abcoude zo typeert.

De foto, gemaakt op 29 mei 2022 vanaf het voetpad bij de Witte Dame richting Fort Abcoude, toont een ongerepte skyline. “Een zeer rustgevend beeld en het mag duidelijk zijn dat hoogbouw hier niet thuishoort”, schrijft inzender Henk Schipper. “Ik ben erg geschrokken van de berichten over mogelijke ‘hoogbouw’. Dit landschap moeten we koesteren.” Zijn zorg sluit aan bij geluiden die in het dorp steeds luider worden.

De lokale partij Lokaal en Fair onderschrijft de noodzaak om sneller en betaalbaar te bouwen, ook op de BON‑gronden. De woningnood is hoog: starters wachten al jaren op een betaalbare woning, gezinnen zoeken ruimte en senioren willen binnen het dorp kunnen doorstromen. Maar de huidige plannen roepen bij de partij forse vraagtekens op. Volgens fractievoorzitter Simone Borgstede is het ontwerp te massief en sluit het onvoldoende aan bij het dorpse karakter. “Abcoude is geen uitbreiding van Amsterdam-Zuidoost”, zegt Borgstede. “Het is een dorp met een historische uitstraling en een hechte gemeenschap. Daar moet je zorgvuldig mee omgaan.” Om het plan bij te sturen, dient Lokaal en Fair een amendement in. Een deel van de geplande villa’s moet volgens de partij plaatsmaken voor rijtjeswoningen, omdat daar de grootste behoefte aan is in Abcoude, omdat deze woningen betaalbaarder zijn en beter passen bij de schaal en uitstraling van het dorp.”

Op de foto: De skyline, gemaakt op 29 mei 2022 vanaf het voetpad bij de Witte Dame richting Fort Abcoude.  Foto: Henk Schipper.

Het bericht ‘Hoogbouw hoort niet in Abcoude’ verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Vier kilometer te hard rijden is het Nieuwe Goud

Door Donald Esser.

Er zijn gemeenten die floreren dankzij innovatieve startups, economische impulsen of toerisme. En dan heb je De Ronde Venen. Hier draait de lokale economie, pardon, de rijksbegroting, op automobilisten die nét iets te veel vertrouwen hebben in hun gaspedaal. Of een iets te zware rechtervoet. Of, en dit is de populairste categorie, iemand die precies vier kilometer per uur te hard rijdt. Na correctie. Ja, ook na correctie blijft het geld lekker binnenstromen. Het is mij menigmaal overkomen.

Afgelopen jaar tikte de opbrengst van verkeersovertredingen in onze gemeente de 9,7 miljoen euro aan. Dat is 27 procent meer dan in 2024. Niemand weet wat harder steeg: de inflatie of het aantal boetes. Maar goed, de overheid moet ook ergens van leven. En wie kan het ze kwalijk nemen? Wij blijkbaar niet, want we blijven gestaag ‘doorflitsen’ alsof we de Staatsloterij sponsoren.

Het Ministerie van Justitie en Veiligheid, tegenwoordig ook bekend als het Ministerie van ‘We Zien Alles’, wijst trots op de focusflitser. Dat apparaat kijkt niet alleen of u te hard rijdt, maar ook of u tijdens het rijden uw telefoon vasthoudt, uw telefoon denkt vast te houden of eraan zit te denken om uw telefoon misschien op te pakken. De focusflitser heeft in De Ronde Venen een kleine 307.000 euro binnengehaald. Een bedrag waarvoor je vroeger nog een starterswoning kon kopen. In 1973. In Drenthe.

Vorig jaar reden automobilisten maar liefst 107.834 keer te hard. Het totaalbedrag? Een bescheiden 8,8 miljoen euro. Dat is geen inkomstenbron meer, dat is een businessmodel. De populairste overtreding? De klassieker: vier kilometer te hard op de snelweg. Een subtiele, bijna verfijnde vorm van criminaliteit. Het gebeurde 18.897 keer, goed voor ruim 508.000 euro. Het is wachten tot de overheid de 4 km/p.u. te hard rijden opneemt in de Nationale Inventaris Immaterieel Erfgoed.

Ondertussen zijn er in De Ronde Venen zo’n 240 huishoudens die hun boete zelfs na twee aanmaningen niet betalen. Waarschijnlijk omdat ze eerst hun hypotheekadviseur moesten bellen. Tegen de tijd dat de derde brief op de mat ploft, is die boete namelijk al 2,5 keer hoger. Je zou bijna wensen dat de overheid deze rekentechniek ook toepast bij het minimumloon.

Maar één ding is duidelijk: de verkeersboete is de nieuwe Groningen-gasbel. Onuitputtelijk, voorspelbaar en volledig afhankelijk van ons gedrag. Dus als u binnenkort weer door De Ronde Venen rijdt: glimlach naar de flitser. U sponsort tenslotte een goed doel, de rijksbegroting.

Het bericht Column: ‘Donald denkt door’ verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Regio – Het jonge Nederlandse padeltalent Micah Panhuizen (10) uit De Ronde Venen heeft samen met zijn Belgische partner Lennert Strack (11) het internationale jeugdpadeltoernooi in Aken op indrukwekkende wijze gewonnen. Micah maakte in België deel uit van Team NL in de categorieën U12 en U14. De overwinning is extra knap omdat hij als eerstejaars U12-speler doorgaans uitkomt tegen oudere tegenstanders.

Zaterdag won Micah beide poulewedstrijden overtuigend met 6-1/6-1 en 6-0/6-2, waarmee hij zich als poulewinnaar plaatste voor de halve finales. Ook daarin bleven Panhuizen en Strack overtuigen: met 6-2/6-2 bereikten zij zonder setverlies de eindstrijd. In de finale wachtte een sterk Duits-Belgisch duo. Opnieuw toonden Micah en Lennert hun klasse en wonnen zij in twee sets: 6-3/6-3. Daarmee mochten zij de titel in ontvangst nemen.

Op de foto: Internationale toernooizege voor Micah Panhuizen en Lennert Strack. Foto: aangeleverd.

Het bericht Internationale toernooizege voor Micah Panhuizen verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Ronde Venen – Na een wisselvallige winter kijkt Toer Trimclub De Merel alweer vooruit naar het nieuwe wielerseizoen. De voorbereidingen voor de traditionele openingstocht op 8 maart zijn in volle gang. Tijdens de Algemene Ledenvergadering op 17 februari werd bovendien een belangrijke bestuurswissel bekrachtigd.

Voorzitter Loes Kuijper trad na een reguliere bestuurstermijn af. Zowel leden als bestuur spraken hun waardering uit voor haar grote inzet, betrokkenheid en toewijding. Kuijper blijft actief binnen de vereniging als lid van de toercommissie en redacteur van het maandblad de e‑merel. Ze was bovendien de eerste vrouwelijke voorzitter in de geschiedenis van de club. Als erkenning voor haar bijdrage werd zij uitgeroepen tot vrijwilliger van het jaar 2025.

Vertrouwd gezicht
De vergadering benoemde André Kroeze tot nieuwe voorzitter. Kroeze is een vertrouwd gezicht binnen TTC De Merel: hij was eerder bestuurslid, is al jarenlang actief lid en ondersteunt met zijn onderneming de club én andere lokale sportverenigingen.

Met 111 leden, onder wie vijftien vrouwen, staat de vereniging stevig, maar nieuwe rijders zijn van harte welkom. In mei organiseert De Merel op diverse zondagen speciale kennismakingsritten in het kader van het 50‑jarig jubileum. Geïnteresseerden kunnen meer informatie vinden op www.ttcdemerel.nl, een mail sturen naar secretaris@ttcdemerel.nl, of zich via de knop ‘free ride’ op de website aanmelden voor een vrijblijvende proefrit.

Op de foto: André Kroeze ontvangt de voorzittershamer van de scheidende voorzitter Loes Kuijper.  Foto: aangeleverd.

Het bericht TTC De Merel verwelkomt nieuwe voorzitter verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Ronde Venen – Na 24 jaar lokale politiek neemt Eelco Doorn afscheid als raadslid in De Ronde Venen. Vijf termijnen als raadslid en daarvoor vier jaar wethouder in Abcoude: “Volgens de regels van mijn partij mag je er drie doen. Ik heb er vijf gehaald. Je zou kunnen zeggen: ik heb het quotum royaal overschreden.”

Doorn begon in 2002, op zijn 45e, als wethouder. “Een carrière­switch, jazeker, maar de aanleiding was heel concreet; de voorzieningen die onder druk stonden, de herindeling waarover gesproken werd en centraal het voortbestaan van club The Tumult. Ik geloofde – en geloof nog steeds – dat politiek moet gaan over oplossingen zoeken en inwoners serieus nemen en vooral de vraag hoe je mensen weer vertrouwen geeft. Dat leek mij een betere dagbesteding dan als beste stuurman aan wal te blijven staan.” Zijn achtergrond verklaart veel: zoon van beeldend kunstenaar Goos Doorn, opgegroeid met kunst, cultuur en politiek aan de keukentafel. “Ik ben op 14-jarige leeftijd bij het hippiehonk De Witte Boerderij binnengelopen en zoals ik mijn maatschappelijke carrière wel samenvat: ik ben nooit meer naar buiten gelopen.”

Bonte loopbaan
Daarna volgde een bonte loopbaan: cultureel jongerenwerk, directeur van een poppodium, initiatiefnemer van een poppodium in Purmerend, zakelijk leider van de kunstenaarsgemeenschap Ruigoord en programmamanager jongerenwerk in Amsterdam. “Leukste banen ooit: lekker bezig met wat maatschappelijk belangrijk is.”

In de jaren negentig werd hij vader en begon hij columns te schrijven over de voorzieningen die onder druk kwamen te staan, de noodzaak van herindeling, bestuurlijke vernieuwing en vooral: het serieus nemen van inwonersinitiatieven. “Dat leverde letterlijk duimen omhoog op bij het schoolplein. Ik was Facebook met een armlengte voor. Zo kwam ik in gesprek met D66 in de politiek terecht. Met dispensatie, want het hoort natuurlijk wel spannend te blijven.”

Overstap
Met verkiezingswinst op zak, werd D66 salonfähig en trad Doorn tot het college toe. Als wethouder zocht hij actief samenwerking met buurgemeenten. “Abcoude was nogal naar binnen gekeerd, terwijl het Rijk steeds minder geld gaf. Samenwerken was geen hobby, maar noodzaak.” Een uitvoeringsovereenkomst met De Ronde Venen voor de dienst Werk en Inkomen bleek achteraf profetisch. “Eigenlijk het begin van alle ellende,” zegt hij lachend, verwijzend naar de herindeling in 2011.

In 2006 maakte hij de overstap naar de gemeenteraad als fractievoorzitter van D66 en maakte hij de herindeling met De Ronde Venen mee. “De sfeer daar was… laten we zeggen: lichtelijk verzuurd. Wij uit Abcoude brachten humor mee, dat waren we gewend. Er moet wel gelachen kunnen worden. We zijn tenslotte een lekenbestuur; onszelf al te serieus nemen is ook een vak apart.” Zijn voorzitterschap van raadscommissies wordt daarom ook gewaardeerd. “Vooral mijn gehengel naar een debatje wordt gewaardeerd. Er wordt veel teveel naar het College gekeken, terwijl dualisme juist betekent dat raadsleden elkaar aanspreken. Zelfreflectie kan geen kwaad – ook nu niet,” voegt hij er met een knipoog aan toe.

Grote dossier
Zijn grote dossier: het Sociaal Domein. “Dat komt rechtstreeks uit mijn maatschappelijke carrière. Ik was al betrokken bij de voorbereiding van de WMO en bij het uitrollen van WZW-zones. Ik heb altijd gepleit voor ondersteuning, niet voor afschuiven.” Naast zijn specifieke aandacht voor de jeugd, lag ook ouderenbeleid hem na aan het hart. “Ik waarschuwde vroeg voor de Grote Grijze Golf en het nieuwe ouder worden. Daar werd toen lacherig over gedaan. Inmiddels weten we wat uitstel betekent.”

Een bekend hoofdstuk is het zwembad. “Ik was er snel van overtuigd dat het oude Meerbad in Abcoude het niet zou redden. VVD en PvdA zagen vooral kansen voor woningbouw. In die vibe heb ik een nieuw zwembad ui onderhandeld op de plek waar nu het Sporthuis Abcoude staat. Dat werd toen niet begrepen.” Later sneuvelde door de bankencrisis mijn plan voor een leisurecentrum”. Met een initiatiefvoorstel stond D66 uiteindelijk aan de wieg van het burgerinitiatief Sporthuis Abcoude. “Tegen de stroom in, maar het staat er wél.”

Ook cultuur bleef hij agenderen. “Cultuur is niet iets van na de laatste dag, maar van elke dag.” En veiligheid: “Het domein waar de burgemeester, als eenoog koning is in het land van de blinden. Ik bemoei me nu met weerbaarheid, brandweer en pandemievoorbereiding. Niet vanwege Poetin, maar vooral door de dreigende stroomuitval als gevolg van netcongestie.”

En afsluitend, met humor én ernst: “Maart roert zijn staart. Ga stemmen op 18 maart. Dit lijken verkiezingen waar niemand zin in heeft. Dan maken we maar zin. Verkiezingen zijn de kern van de democratie.”

Op de foto: Eelco Doorn zwaait af als raadslid in De Ronde Venen.  Foto: aangeleverd.

Het bericht Eelco Doorn zwaait af als raadslid in De Ronde Venen verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Aalsmeer – Tijdens de Lenie van der Meerbokaal op zondag 1 maart is Laura Verdegaal onderscheiden met de titel Lid van Verdienste van zwemvereniging ZSC Oceanus. Uit handen van voorzitter Kees Reijnders ontving zij het bijbehorende beeldje, als erkenning voor maar liefst 25 jaar vrijwillige inzet voor de vereniging. 

Laura begon in 2001, op 15-jarige leeftijd, met het geven van wekelijkse trainingen aan de jeugdtrainingsgroepen. Vier jaar later breidde zij haar betrokkenheid uit naar de afdeling ‘aangepast zwemmen / paralympisch zwemmen’. Toen coördinator Gerda Stokkelhaar werkzaamheden neerlegde, nam Laura deze rol met veel enthousiasme over. 

Onder haar leiding is de afdeling aangepast zwemmen verder gegroeid en geprofessionaliseerd. Als een van de weinige zwemverenigingen in Noord-Holland beschikt ZSC Oceanus over een volwaardige afdeling voor leden met een beperking. Samen met Marjethe Verhoeven werkt Laura aan de verdere ontwikkeling van deze afdeling, met als doel uit te groeien tot ambassadeurvereniging van de Koninklijke Nederlandse Zwembond (KNZB). 

Met de onderscheiding spreekt de vereniging haar grote waardering uit voor Laura’s jarenlange toewijding, bevlogenheid en inzet voor inclusief zwemmen. 

Laura (rechtsvoor op de foto) is onderscheiden.Foto: www.kicksfotos.nl.

Het bericht Erkenning voor Laura Verdegaal (Oceanus) verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

De Kwakel – De Sponsordag van KDO, afgelopen 28 februari, is in alle opzichten een groot succes geworden. Als opwarmertje konden de talrijk toegestroomde fans genieten van de match tussen het G3-voetbalteam van KDO en De Bumpelaars uit Nieuwveen. Daarna rekende op het hoofdveld KDO 1 overtuigend af met Nicolaas Boys uit Nieuwveen. Na afloop barstte in de kantine het grootste feest los in de geschiedenis van KDO.

Goud
Voetbalfans die op de tribune hadden zitten blauwbekken, konden in de kantine gelukkig weer op verhaal komen. Hotdogs gingen als warme broodjes over de toonbank en de bierpomp maakte overuren. En terwijl het gouden gerstenat de kelen spoelde, klonk de hit ‘Laat me dansen’ uit de gouden keel van volkszanger Maurice Fermont.

Het begon buiten al te schemeren toen de loterij een aanvang nam. Het geroezemoes verstomde toen de winnende cijfercombinaties werden opgelezen. De gelukkige winnaar mag een weekend lang in een cabrio rondrijden, die door Gomes Noord-Holland beschikbaar werd gesteld. Het goede doel werd ook niet vergeten: ten behoeve van Stichting Jarige Job werd een mooie opbrengst gerealiseerd. Het exacte bedrag wordt later nog bekendgemaakt.

Eén gevulde koek
Wat er zoal doorheen ging in de kantine: er werden aan de kassa bijna 1.000 betalingen geregistreerd. Die werden onder meer besteed aan honderden liters bier, 100 AA-tjes, 100 glazen cola, 100 koffie en thee en ruim 850 fris- en sportdranken. Aan de inwendige mens werd natuurlijk ook gedacht: bij elkaar gingen er meer dan 300 tosti’s, kipcorns, Kwakelburgers, broodjes frikandel en bittergarnituren en bakjes friet over de toonbank. De frituur was aanmerkelijk populairder dan de traditionele gevulde koek: daarvoor meldde zich over de hele dag slechts één liefhebber.

Sport en amusement tijdens de KDO-sponsordag. Foto: aangeleverd.

Het bericht Sport en amusement tijdens sponsordag KDO verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Vinkeveen – Watersportvereniging Vinkeveen-Abcoude organiseert zondag 8 maart om 15.00 uur een bijzondere gratis toegankelijke lezing met de inspirerende oceaanroeiers Grannies on Waves: Carla, Ineke en Trea. Locatie: WVA-Clubschip De Schuit, Baambrugse Zuwe 143F, Vinkeveen.

Deze stoere dames bereiden zich voor op de beroemde World’s Toughest Row, een roeirace van maar liefst 5.000 km over de Atlantische Oceaan en zullen tijdens deze bijeenkomst hun verhaal en missie delen.

De drie grannies zijn geen onbekenden in de roeiwereld. Als ervaren sloeproeiers besloten ze hun krachten te bundelen voor een groots avontuur: 12 december 2026 vertrekken zij vanaf het Canarische eiland La Gomera richting Antigua.

Ambitie
Hun ambitie reikt verder dan sportieve grenzen. Met hun tocht willen ze aandacht vragen en geld inzamelen voor de Prinses Máxima Foundation, die zich inzet voor kinderen met kanker en hun familie. Het is de persoonlijke missie om te laten zien dat leeftijd geen belemmering is en dat moed en doorzettingsvermogen iedereen kan inspireren. 

Tijdens de lezing zullen Carla, Ineke en Trea spreken over de fysieke en mentale uitdagingen van het oceaan-roeien: slaapgebrek, zware golven, het dagelijks verbruik van 5.000 calorieën en leven zonder luxe faciliteiten aan boord. De voorbereidingen op hun race: training, veiligheid, teamdynamiek en hun ondersteuningsteam. Hun drijfveer om te roeien: het verbinden van sport, avontuur en goede doelen. En hoe men kan bijdragen via donaties, sponsoring of deelname aan ondersteunende acties.

Carla, Ineke en Trea bereiden zich voor op de World’s Thoughest Row. Foto: Brenda Bonte.

Het bericht Drie grannies op Atlantisch avontuur verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Uithoorn – VluchtelingenWerk heeft 3 maart een nieuwe weggeefwinkel geopend. Locatie: Monnetflat 1A, Uithoorn. Een initiatief dat niet alleen bedoeld is om mensen met een krappe beurs te ondersteunen, maar vooral om statushouders te helpen integreren in hun nieuwe leefomgeving. In de winkel kunnen bezoekers gratis kleding, huisraad en andere basisartikelen uitzoeken, terwijl statushouders er tegelijkertijd werkervaring opdoen en hun taalvaardigheid verbeteren.

Laagdrempelig platform
De weggeefwinkel draait op een combinatie van vrijwilligers en statushouders die in Uithoorn wonen. Tijdens de openingstijden fungeren vrijwilligers als aanspreekpunt en ondersteunen zij de nieuwkomers bij het sorteren van goederen, het helpen van bezoekers en het beantwoorden van praktische vragen. Het project biedt daarmee een laagdrempelig platform waar mensen elkaar ontmoeten en waarin statushouders zich stap voor stap kunnen voorbereiden op deelname aan de Nederlandse arbeidsmarkt.

Integratie zichtbaar
Volgens VluchtelingenWerk is de winkel méér dan een distributiepunt voor spullen: het is een plek waar integratie in de praktijk zichtbaar wordt. “Statushouders leren er niet alleen de taal, maar komen ook in contact met inwoners en vrijwilligers uit Uithoorn.” De organisatie benadrukt, dat openstaan voor andere culturen en een respectvolle houding belangrijke voorwaarden zijn voor iedereen die zich als vrijwilliger aanmeldt. Deelnemers krijgen daarnaast een korte opleiding en begeleiding vanuit de VluchtelingenWerk Academie.

Ondersteuning
De weggeefwinkel maakt onderdeel uit van de bredere dienstverlening van VluchtelingenWerk Uithoorn, gevestigd aan de Kuijperlaan, waar nieuwkomers worden begeleid bij onder meer integratie, taal en juridische ondersteuning. Vrijwilligers die willen bijdragen aan het nieuwe initiatief kunnen zich aanmelden via VluchtelingenWerk. De organisatie hoopt dat de winkel uitgroeit tot een gastvrije en verbindende plek waar inwoners elkaar weten te vinden, ongeacht herkomst, achtergrond of portemonnee.

De weggeefwinkel maakt onderdeel uit van de bredere dienstverlening van VluchtelingenWerk Uithoorn. Foto: VluchtelingenWerk.

Het bericht Weggeefwinkel Uithoorn geopend voor betere integratie verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Uithoorn – Zangeres Beatrice van der Poel en schrijver Thomas Verbogt presenteren zondag 15 maart om 14.30 uur een bijzondere literaire en muzikale ontmoeting onder de titel ‘Montere weemoed vliegt uit!’. SCAU (Stichting Culturele Activiteiten Uithoorn) organiseert deze intieme voorstelling, waarbij woord en muziek samenvloeien, in De Schutse. Losse kaarten van 18 euro zijn online te bestellen via www.scau.nl of te koop in de Readshop, naast de Jumbo in winkelcentrum Zijdelwaard. Jongeren tot en met 16 jaar betalen 11 euro.    

Verwondering en verlegenheid
Thomas Verbogt (1952) staat bekend om zijn milde observaties en zijn vermogen om grote emoties in kleine momenten te vangen. Beatrice van der Poel vertaalt diezelfde gevoeligheid naar muziek: haar liedjes zijn poëtisch, persoonlijk en helder, met een stem en gitaarspel die ruimte laten voor nuance en stilte. ‘Montere Weemoed vliegt uit! gaat over veel: over de liefde, de verwondering over het alledaagse, onze verlegenheid met bepaalde menselijke verschijnselen, en over hoe vernuftig het leven zich tegen ons kan keren. Hilariteit en melancholie gaan hand in hand. Nieuwe liedjes, tintelende verhalen, alles komt onontkoombaar dichtbij. Ook is deze voorstelling een eerbetoon aan de verbeelding, hoe het echte leven door het bedachte leven wordt verzacht. Het bedachte leven is dan ook het echte leven.

Beatrice van der Poel schuwt het experiment niet en combineert pop, jazz en soul met het Nederlandstalige lied. Met haar lapsteel-gitaar op haar schoot zingt ze de polder-blues zo bedwelmend dat ze je bij de keel grijpt en niet meer loslaat. Zij is overigensopgeleid als beeldend kunstenaar op de Rietveld academie. Ze draait al een tijdje mee in het muzieklandschap en zong in verschillende bands. Na een samenwerking met Maarten van Roozendaal en Bob Fosko in 2003 besloot ze in het Nederlands te gaan schrijven. Ze bracht diverse Nederlandstalige albums uit en voor haar vertolkingen van Jacques Brel’s klassiekers in ‘Beatrice Zingt Brel’ ontving ze lovende reacties.

Zangeres Beatrice van der Poel en schrijver Thomas Verbogt. Foto: aangeleverd.

Het bericht Montere Weemoed vliegt uit! verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Uithoorn – Bibliotheek Uithoorn staat zondag 29 maart volledig in het teken van twee iconen uit de Nederlandse kleinkunst: Ramses Shaffy en Liesbeth List. Tijdens de zogenoemde Ramses en Liesbeth-dag komen verhalen, chansons en cabaret samen in een warm en levendig programma dat het publiek meeneemt door hun levens, hun vriendschap en hun tijdloze werk. De middag begint om 14.30 uur en is gratis toegankelijk. Vanwege de verwachte belangstelling is aanmelden gewenst via info@bspu.nl.

De presentatie is in handen van Daan Bartels, afkomstig uit Uithoorn. Bartels is kleinkunstkenner en schrijver, met een uitgesproken affiniteit voor het oeuvre van Ramses Shaffy en Liesbeth List. Hij verdiepte zich jarenlang in hun levens en maakte onder meer wandelroutes en een boek rond hun gezamenlijke geschiedenis. Tijdens deze middag deelt hij verhalen, context en persoonlijke inzichten die de chansons en teksten extra gelaagd maken.

De muzikale omlijsting wordt verzorgd door Remco van de Weerdt. Zijn passie voor theater en muziek loopt als een rode draad door zijn werk. Een bijzondere ontmoeting met Liesbeth List vormde het begin van zijn missie om haar mooiste liederen te blijven zingen; met respect, zeggingskracht en eigenheid. Tussendoor zorgt Cabaret Uithoorn voor lucht en glimlach, met komische anekdotes en kleine scènes uit het leven van Ramses en Liesbeth.

Rames en Liesbeth. Foto archief.

Het bericht Ramses en Liesbeth dag in Bibliotheek Uithoorn verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Wilnis/Dordrecht – Xanne van Lijf heeft afgelopen weekend haar dominantie op de judomat opnieuw bewezen. Bij Optisport in Dordrecht prolongeerde de 18-jarige judoka uit Wilnis haar nationale titel tijdens het NK-junioren (-21 jaar). Voor het tweede jaar op rij mocht zij het hoogste treetje van het podium beklimmen in de klasse tot 78 kilo.

Als eerste geplaatste in haar categorie genoot Xanne een beschermde status, waardoor ze de eerste ronde met een vrijloting oversloeg. Haar toernooi begon direct in de halve finale tegen Nakita Bruinsma. Xanne liet er geen gras over groeien; met een ijzersterke pakking kreeg ze direct controle in de nek van haar tegenstander. Dit leidde al snel tot een eerste score (wazari). Binnen de minuut volgde een spectaculaire ontknoping: met een prachtige heupworp wierp Xanne haar opponente vol op de rug. De scheidsrechter kende een ippon toe, waardoor de partij na slechts 1.06 minuut was beslist.

Herhaling
De finale was een herhaling van de eindstrijd van vorig jaar. Xanne stond wederom tegenover de sterke Kiki Jacobs, die bekend staat om haar krachtige pakking. Xanne wist dit echter knap te neutraliseren door zeer dominant te judoën. Gedurende de partij slaagde Xanne er tweemaal in om Jacobs uit balans te brengen en kleine scores te forceren. Na de volledige vier minuten zuivere speeltijd stonden er twee yuko’s op het scorebord in het voordeel van de Wilnisse. Hiermee stelde ze haar tweede nationale titel op rij bij de junioren veilig.

Met deze gouden medaille op zak bevestigt Xanne haar status als een van de grootste talenten in de Nederlandse judosport. Haar focus ligt dit jaar volledig op de juniorencategorie, waarbij ze haar zinnen heeft gezet op eremetaal tijdens het EK en het WK later dit jaar.

Goud voor Xanne van Lijf. Foto: aangeleverd.

Het bericht Goud voor Xanne van Lijf uit Wilnis verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.