Log in
Interview met Hennie van Rijn
Blikvanger: Hennie van Rijn, cursist en secretaris
“KunstLokaal SAKB moet geen cleane organisatie worden”
‘Warm, chaotisch, veel lachen, enthousiaste en creatieve mensen.’ Dat is het eerste wat in haar opkomt als ik vraag wat voor organisatie KunstLokaal SAKB is. Hennie van Rijn is sinds 1 januari 2023 secretaris en nu – tegen wil en dank – de spil van de organisatie.
Hennie werkte jarenlang in een bureaucratische wereld met regels, hiërarchie en procedures. ‘Daarom ben ik gewend om te ordenen en te regelen. Ik denk dat ik een goede aanvulling ben op alle creatieve SAKB’ers. Ik help om de ideeënstroom te kanaliseren en plannen te realiseren. Ik zie mijn werk als secretaris als een goede uitbreiding van mijn levenservaring. Ik ben van nature ordelijk, dat zit in mijn karakter, ik houd graag overzicht.’
KunstLokaal SAKB is een creatieve organisatie. Het chaotische, rommelige is ook de charme van de SAKB. Het geeft ruimte, er is gemoedelijkheid en warmte.’ Hennie heeft vooral geleerd om dingen niet zo serieus te nemen. ‘Als het op een rommelige manier gaat en niet helemaal volgens de regels, kan het ook prima aflopen. Soms zelfs beter dan als alles strak en formeel geregeld wordt. Het moet geen cleane organisatie worden.’
Van cursist naar bestuurslid
Zij kent KunstLokaal SAKB via haar buurvrouw. Zo’n twaalf jaar geleden volgde ze haar eerste workshop bij Marjolein van Doorenmalen, bij wie ze nog steeds lessen volgt. Nu schildert ze ook bij Yvonne Maya Bakker, volgt cursussen creatief schrijven bij Barbara Scholten en workshops fotografie bij Jasmijn.
Toen ze via haar schoonzus hoorde dat KunstLokaal SAKB in nood zat – er was dreiging dat de SAKB niet zou kunnen voortbestaan – besloot ze secretaris te worden. ‘Ik had vaker secretarisfuncties gedaan dus ik stapte in om de nood te ledigen. Na de bestuurswisseling (juni 2024) voelde ik me meer betrokken en verantwoordelijk. Ook omdat we ons meer gingen richten op cursussen en docentenbelangen. Dat vind ik belangrijk. Het bestuur heeft een ondersteunende taak binnen de organisatie. Het bestuur is er voor de docenten en faciliteert hen zodat de cursussen kunnen draaien.’
Het leukst aan secretaris zijn – al neemt ze af en toe ook voorzitterstaken op zich – vindt Hennie ‘dat je je overal mee mag bemoeien. Je kunt erg sturen, maar het is natuurlijk wel belangrijk dat anderen ook ideeën kunnen spuien en hun mening kunnen geven.’
Welke kwaliteiten moet de nieuwe secretaris hebben?
‘Bemoeizuchtig, ordelijk, overzicht kunnen houden, spin in het web willen zijn en tegelijkertijd niet alles zelf willen doen. Je moet prioriteiten kunnen stellen. KunstLokaal SAKB draait op vrijwilligers en kan niet zonder. Gelukkig hebben wij er veel. Altijd als er een taakje moet worden gedaan, zijn er mensen die dat op zich willen nemen. Als mensen gaan rondvragen in hun netwerk, is er altijd wel iemand te vinden. De docenten voeren ook veel vrijwilligerstaken uit. Het bestuur kan het niet alleen.’
Waarom wil ze minder bestuurstaken?
‘Omdat ik oud word! Ik heb geen zin meer om nieuwe dingen te leren en wil werk goed kunnen overdragen voor ik dat niet meer kan. Het is goed als er nieuwe mensen in het bestuur komen die meer naar de toekomst kijken. Dat is nodig, maar het huidige tijdelijke bestuur heeft haar handen vol om de continuïteit te waarborgen en alles overdraagbaar vast te leggen. Een nieuw bestuur kan daarmee verder.’
Dit artikel komt uit het Vriendenmagazine van april 2026. Ook het Vriendenmagazine ontvangen? Word nu Vriend en steun ons voor € 38,- per jaar.
Het bericht Interview met Hennie van Rijn verscheen eerst op KunstLokaal SAKB.
‘Mijn ouders waren altijd geïnteresseerd in kunst. Als kind liep ik eigenlijk altijd met een potloodje en een boekje, dan maakte ik schetsen. Toen ik 8 jaar was maakte ik al olieverfschetsen, samen met mijn vader. Hij gaf geschiedenisles over de Griekse en Romeinse periode. Van een vriend kreeg hij elke zomer les in olieverfschilderijen maken, lekker in de buitenlucht.
Bij mij thuis hangen drie schilderijen: een van mijn vader, een van mijn broer en een van mij; ze zijn alle drie op dezelfde plek gemaakt, even buiten Toronto.
George Van der Lee is geboren in Hoorn in 1959. ‘Maar’, vertelt George, ’ik ben wel in Hoorn geboren, maar ons gezin woonde met 14 kinderen op een boerderij in Oosthuizen.
Toen ik 6 jaar was zijn wij verhuisd naar Bussum, maar ik ging nog vaak naar mijn tante in Blokker waar ik lekker bezig was op haar boerderij. Voor ons, de kinderen, waren mijn ouders verhuisd omdat het beter was voor ons, dachten ze… Wij kwamen ineens tussen “deftige mensen”, wij waren een soort familie Flodder.
Na de LTS te hebben afgerond ben ik bij een smederij gaan werken, daarna acht jaar op de grote vaart en op scheepswerven, onder andere in Muiden en Nieuwkoop, reparaties gedaan. Tot mijn pensioen ben ik technisch medewerker geweest in de jeugdzorg. Eerst heette het Bascule nu Levvel. En nu ben ik alweer 12 jaar ZZP’er en ik vind het leuk om af en toe bij de SAKB wat klusjes te doen.
Ik ben nu druk om mijn boot te verkopen, een Vollenhovense bol platbodem in Monnikendam. En ik ben mijn caravan (een Oldtimer) in orde aan het maken voor een reis naar en door Portugal.
Zondag 15 februari vertelde Jörg van Beem over de geschiedenis van de commerciële zeezender Radio Veronica, de opkomst en de teloorgang. 
Hij werd daarbij geassisteerd door Frans van der Beek. Er is een film vertoond en er werden verhalen verteld, ook door vrienden die heel persoonlijke herinneringen hadden aan Radio Veronica. Door de uitwisseling van verhalen werd de nazit extra lang en gezellig. Kortom een boeiende en gezellige middag.
‘Mijn moeder was al kunstenaar, zij maakt mooie abstracte stadsgezichten in aquarel en was blij toen ik acht jaar was en ook begon te tekenen. “Een geschenk van God” noemt ze het! Mijn eerste kunstwerk waren poppetjes die ik met een schaar uitknipte in vormen van man en vrouw, een soort origami.
In 2009 heb ik een pauze genomen maar na een jaar ben ik weer gaan studeren aan de Gerrit Rietveld Academie. Ik mocht het eerste jaar overslaan omdat ik mijn propedeuse had. Met audiovisuele kunst won ik een prijs met “one minute” tijdens een expositie. Van 2014 tot 2018 heb ik voor mijzelf gewerkt door kunstwerken in opdracht te maken, maar ik heb vooral ook reizen gemaakt. Toch wilde ik weer studeren, nu in Antwerpen waar ik een studie technisch grafisch design deed, dus vooral met computers werkte. Ondertussen ging ik op en neer naar Amsterdam om in het weekend bij het Van Gogh Museum te werken.
KunstLokaal SAKB organiseert 4 à 5 keer per jaar Vriendenbijeenkomsten waarop een docent, cursist of gast vertelt over zijn passie of deskundigheid. De spreker kan, ondersteund door beeldmateriaal, ingaan op zijn eigen werk, een kunststroming belichten waar hij een zwak voor heeft, muziek, instrumenten, literatuur of andere culturele uitingen en culturen bespreken die hem na aan het hart liggen of vertellen over een interessante reis… De Vriendenbijeenkomsten worden goed bezocht en zeer gewaardeerd. Spreekt het je aan zo’n bijeenkomst inhoud te geven, dan kun je mailen naar 
Ik ben geboren in Porto Alegre, een stad in het zuiden van Brazilië, en heb daar tot mijn 30ste gewoond. Ik ging naar de Kunstacademie van de Federale Universiteit van Rio Grande do Sul (UFRGS) waar ik Beeldende Kunst met specialisatie Fotografie en Kunsteducatie studeerde. Daar nam ik deel aan meerdere tentoonstellingen en werkte als fotografe en docent beeldende vorming op scholen en bij culturele centra.
In 2020 kreeg ik de mogelijkheid om een Kris Kras Atelier in te richten in Amstelveen, in het atelier van het wijkcentrum de Bolder. Tot augustus 2025 heb ik daar wekelijks creatieve lessen gegeven aan kinderen van 1,5 tot 8 jaar. Na vijf jaar was het tijd voor een nieuwe locatie voor het Kris Kras Atelier Amstelveen. Ik had contact met Hennie en KunstLokaal SAKB leek me een mooie en inspirerende locatie. Mijn cursus op zaterdag zou een goede aanvulling zijn op het aanbod van KunstLokaal SAKB. Vanaf januari 2026 ga ik daar op zaterdag creatieve lessen aan kinderen geven.
De kinderen worden in twee groepen verdeeld: een groep voor kinderen van 1,5 tot 4 jaar en een andere groep voor kinderen van 4 tot 8 jaar. De ouders van de jongste kinderen zijn aanwezig bij de lessen. Het is een bijzondere en inspirerende ervaring voor kinderen én ouders, met veel ideeën voor thuis. Aan het eind van de cursus ontvangt ieder kind zijn verzamelde tekeningen in een boekje met observaties.
Als kind heb ik twee jaar bij Oxford gewoond en twee jaar in Californië. Daarna ging ik naar het Vossius Gymnasium, richting B(èta). Na een jaar biologiestudie in Wageningen wilde ik iets praktischer doen en koos voor de derdegraads opleiding biologie en tekenen. Terwijl ik dat afmaakte begon ik aan de eerstegraadsopleiding tekenen in Amsterdam. In Providence, USA, volgde ik het Master of Fine Arts program aan de Rhode Island School of Design.
