Amstelveen - De overvloedige voorjaarsbloeiers in de Amstelveense groenstroken en plantsoenen zijn de afgelopen dagen, geholpen door de zon, letterlijk de grond uitgeschoten.
De ijsbeer staat symbool voor wat er op het spel staat. Voor een wereld die opwarmt, voor grenzen die worden overschreden en voor de vraag hoe wij omgaan met de schepping. Voor Herman is die vraag geen abstracte. Als burgerlid bij de ChristenUnie werkte hij mee aan initiatieven voor bescherming van lokale ecosystemen en het terugdringen van vervuiling en uitstoot. Zo hielp hij mee aan het besluit om op gemeentelijke reclameborden geen fossiele reclame meer toe te laten. Maar wie Herman beter leert kennen, ziet: voor hem stopt betrokkenheid niet bij de raadszaal. Ook in zijn dagelijks leven probeert hij een andere balans te vinden met de schepping.
Leven in eenvoud
In zijn zoektocht naar eenvoudige antwoorden belandde Herman ooit in een tussenjaar in een christelijke leefgemeenschap op het Engelse platteland. Hij woonde en werkte er als vrijwilliger in een opvanghuis voor kwetsbare vrouwen, dat tegelijk een kleinschalige biologische boerderij was. “Daar leerde ik het verband zien,” vertelt hij, “tussen de kwetsbaarheid van mensen die worden uitgebuit en een ecosysteem dat wordt uitgeput.” Die ervaring bleef. Terug in Nederland bleef hij gefascineerd door de kracht van kleine gemeenschappen. Samen met zijn vrouw Anna, onderzocht hij christelijke leefgemeenschappen in Nederland. In 2021 schreven zij daar een boekje over. “Veel van die gemeenschappen verzetten zich tegen het idee van oneindige groei,” zegt Herman. “Ze zoeken naar een vorm van genoeg. En ze proberen grote wereldproblemen op kleine schaal serieus te nemen. Dat lijkt soms kneuterig, maar uiteindelijk is dat de enige manier waarop verandering ooit begint.” Hij glimlacht: “Misschien is dat ook waarom gemeentepolitiek me zo aanspreekt. Die is soms ook een beetje kneuterig.”
De Dorothy-gemeenschap
Die zoektocht krijgt vandaag vorm in de Dorothy-gemeenschap, in de Bovenkerkerpolder. Een plek van gastvrijheid, eenvoud en verbondenheid. Waar samen wordt gegeten, gewerkt, gebeden en geleefd. Waar ruimte is voor kwetsbare mensen. En waar spiritualiteit geen bijzaak is, maar het kloppend hart. Er wordt samen geklust en getuinierd. Er is een kapel op wielen, waar in de stijl van Taizé wordt gebeden. Er zijn filmavonden, protestwakes en momenten van stilte. Niet als hobby, maar als antwoord op onrecht. “We willen niet alleen praten over een andere wereld,” zegt Herman. “We willen haar alvast beginnen te leven. Dan merk je ook het verschil tussen mooie idealen en het aanmodderen van de praktijk.”
Kwetsbaar en onzichtbaar
Herman is eerlijk over zijn ongemak bij grote, aansprekende natuursymbolen. “Eigenlijk ben ik altijd een beetje wantrouwig als het over ijsberen, walvissen of neushoorns gaat,” zegt hij. “Ik maak me meer zorgen over alles wat níét gezien wordt.” Hij schetst een beeld: een mosje of algje in de Amstelveense polder, cruciaal voor het ecosysteem, maar onopgemerkt en zo onder asfalt verdwenen. “Zo gaan we ook met mensen om,” zegt hij. “Kwetsbare mensen blijven vaak buiten beeld.” Laatst las hij in gemeentelijke stukken dat er in Amstelveen geen hulp nodig zou zijn voor ongedocumenteerde vluchtelingen, omdat die er niet zouden zijn. “Terwijl ik persoonlijk al twee gezinnen ken die in Amstelveen wonen.”
Dag van de IJsbeer
Toch staat Herman op de Dag van de IJsbeer graag stil bij onze kwetsbaarheid. “De ijsbeer lijkt sterk, bijna onaantastbaar,” zegt hij. “Net zoals wij mensen onszelf vaak zien. Maar die kracht is schijn. Zonder een gezond ecosysteem redt de ijsbeer het niet, net zomin als wij.” Misschien is dat wel de kern: beseffen dat wij niet de koning van het ecosysteem zijn. Dat wij leven binnen een groter geheel dat kwetsbaar is en ons is toevertrouwd en dat ons handelen daar directe gevolgen voor heeft. Dat besef vraagt iets van ons. Niet alleen van beleid, maar ook van levensstijl. Van consumptie. Van keuzes die soms ongemakkelijk zijn. “Het gaat over grenzen,” zegt Herman. “En over de vraag of we bereid zijn die te respecteren.”
Opstaan voor het goede
Voor Herman betekent Opstaan voor het goede leven met open handen. Minder nemen. Meer delen. Grenzen erkennen. En ruimte maken voor wie kwetsbaar is; mens én schepping. Zijn leven laat zien dat duurzaamheid niet begint bij een beleidsnota, maar bij een persoonlijke vraag: hoe wil ik leven? En misschien nog wel belangrijker: durf ik dat ook echt te doen? Op de Dag van de IJsbeer herinnert zijn verhaal ons eraan: dat echte verandering begint bij geleefde keuzes, dat eenvoud bevrijdend kan zijn en dat hoop zichtbaar wordt waar mensen het goede alvast beginnen te doen.
Op woensdag 25 maart van 10.30 tot 12.30 uur wordt in het Odensehuis Amstelveen aan de Bourgondischelaan 43 een gratis bijeenkomst voor mantelzorgers gehouden. Het Odensehuis is een inloophuis en ontmoetingsplek voor mensen met beginnende dementie en hun naasten. De bijeenkomst wordt georganiseerd door Mantelzorg en Meer, die daar elke laatste woensdag van de maand, met Pasticipe samen, een bijeenkomst voor mantelzorgers die organiseert. door Participe en Mantelzorg & Meer. Aanmelden via info@mantelzorgenmeer.nl of bellen met 0205127250.
Deelnemers worden begeleid door een medewerker van het Odensehuis en een medewerker van Mantelzorg & Meer.
Campertje
Op woensdag 25 maart wordt de documentaire ‘Ons Campertje’ getoond. Een bijzonder liefdesverhaal over een echtpaar waarvan de vrouw alzheimer heeft. Haar man besloot te gaan rondtrekken in een camper. Hij voelt dat hij haar beetje bij beetje kwijtraakt, maar blijft tijdens deze reis zoeken naar verbinding. Een gevoelig verhaal, met veel herkenbare momenten. Na afloop van de vertoning is er mogelijkheid tot gezamenlijk napraten.
Wat begon als een vroege start van een skivakantie, eindigde voor George Thijs uit Bovenkerk in een onverwachte boete én een conflict met de pechhulpdienst. Thijs kreeg een sanctie van het Centraal Justitieel Incassobureau (CJIB) nadat zijn auto tijdens een testrit door een bussluis reed. Volgens hem zat niet hij, maar een wegenwachtchauffeur achter het stuur.
De gebeurtenis speelt zich af op zaterdagochtend 17 januari. Rond 4.45 uur zou Thijs met een groep van voetbalvereniging Roda ’23 vertrekken voor een skivakantie naar Oostenrijk. Zijn auto weigerde echter te starten. Na meerdere pogingen met startkabels en hulp van vrienden werd de ANWB ingeschakeld.
Een wegenwachtmonteur arriveerde vanuit Badhoevedorp en hielp bij het controleren van de accu. Volgens Thijs leek er uiteindelijk niets mis met de batterij, maar klaagde hij nog over het stuurgevoel. De monteur besloot daarop een korte testrit te maken.
Tijdens die rit ging het mis. In de vroege, donkere ochtend reed de wegenwacht volgens Thijs via de laan richting Silversant en passeerde daar een bussluis. “Wij stonden allemaal buiten,” vertelt hij. “Mijn vrienden zagen hem over de bussluis rijden.” Enkele weken later viel de boete op de mat: een overtreding geregistreerd op naam van de kentekenhouder.
Thijs zegt zeker te weten dat hijzelf niet reed op het moment van de overtreding. Ook zijn twee vrienden bevestigen dat zij buiten stonden terwijl de monteur de testrit maakte. Het tijdstip op de beschikking – 6.56 uur – komt volgens hem exact overeen met het moment van de proefrit.
Toch ontkent de wegenwachtchauffeur dat hij door de bussluis is gereden. “Hij herinnert zich van alles van die ochtend, maar dit niet,” aldus Thijs. “Nu is het zijn woord tegen het mijne.”
De overtreding werd vastgelegd met een camera van de gemeente Amstelveen. Thijs heeft via handhaving verzocht om de beelden op te vragen in de hoop dat daarop zichtbaar is wie achter het stuur zat.
Mocht uit de beelden blijken dat de wegenwacht reed, dan wil hij dat de boete wordt overgenomen. “Ik gun het hem niet, maar er moet wel eerlijkheid zijn,” zegt hij. “Er wordt nu tegen mij gezegd dat zij het niet zijn geweest, terwijl mijn getuigen iets anders hebben gezien.”
In afwachting van de beelden bereidt Thijs een officieel bezwaar voor tegen de beschikking van het CJIB.
De bussluis in Bovenkerk staat lokaal bekend als berucht obstakel. Volgens Thijs weten inwoners doorgaans dat zij daar niet mogen rijden. “Maar een buitenstaander weet dat niet. Die rijdt er zo in.”
Voorlopig blijft de vraag wie de overtreding daadwerkelijk beging onbeantwoord. De camerabeelden moeten uitsluitsel geven in wat nu vooral een welles-nietesdiscussie is tussen automobilist en pechhulpverlener.
The post ANWB-testrit eindigt in boete: Amstelvener vecht sanctie aan na rit door bussluis appeared first on 1Amstelveen.
Amstelveen - Vanwege werkzaamheden is de A9 de komende twee weekenden afgesloten in beide richtingen tussen knooppunt Badhoevedorp en knooppunt Holendrecht.
In opdracht van Rijkswaterstaat werkt aannemer VeenIX aan de verbreding en verdiepte aanleg van de A9 tussen de knooppunten Badhoevedorp en Holendrecht (A9BAHO). De werkzaamheden aan de A9BAHO maken deel uit van de weguitbreiding Schiphol-Amsterdam-Almere (SAA). Met deze brief informeren wij u over werkzaamheden in uw directe omgeving.
Op De Krijgsman, ter hoogte van de Burgemeester Boersweg in Amstelveen, heeft donderdagochtend een aanrijding plaatsgevonden tussen een personenauto en meerdere tweewielers.
Bij het ongeval waren een auto, twee scooters en een fatbike betrokken. Ambulancepersoneel heeft alle bestuurders ter plaatse gecontroleerd. Niemand hoefde mee naar het ziekenhuis.
De politie is een onderzoek gestart naar de toedracht van het ongeval.
Foto: VLN
The post Aanrijding tussen auto, fatbike en brommers tweewielers bij Burgemeester Boersweg appeared first on 1Amstelveen.
Amstelveen - In samenwerking met Patisserie Prenger aan de Amsterdamseweg, verlootte AmstelveenZ.nl vijf boterkoeken onder lezers. De winnaars zijn bekend!
Log in
