Terwijl NFC O15-1 en TOS-Actief MO17-1 tijdens de herfstvakantie even konden bijkomen, moest WV-HEDW O14-1 volop aan de bak. De jeugdige Amsterdammertjes hielden de jeugdopleiding van FC Groningen O14-1 zaterdag jl. knap op 5-5. Het was tegelijk een passend moment om met de trainers van de drie jeugdteams terug te blikken op de eerste fase en vooruit te kijken. Hoe is het om met pubers te werken? Wat gebeurt er buiten de lijnen? Hoe belangrijk zijn ouders en hoe houd je plezier en prestaties in balans? Kevin de Waart (NFC), Jake de Groot (WV-HEDW) en het trainersduo Luca van der Putten en Mark Vlaanderen Oldenzeel (TOS-Actief) vertellen openhartig over hun ervaringen. Vier trainers, drie verenigingen en drie totaal verschillende groepen. Maar één belangrijke overeenkomst: voetbal is veel meer dan alleen winnen of verliezen.

WV-HEDW: plezier genoeg, nu de overwinning nog

Wie zaterdag naar de uitslag van WV-HEDW O14-1 tegen FC Groningen O14-1 keek, zal wellicht even met de ogen hebben geknipperd. Een doelpuntrijk gelijkspel tegen een jeugdopleiding van een betaaldvoetbalorganisatie is bepaald geen alledaagse prestatie. Toch overheerste bij WV-HEDW niet uitsluitend tevredenheid. De ploeg van trainer Jake de Groot wacht immers nog altijd op de eerste overwinning.

De jonge trainer, die dit seizoen bij WV-HEDW aan de slag ging, laat zich daardoor niet uit het veld slaan. Integendeel. Hij geniet zichtbaar van zijn spelersgroep met vrijwel allemaal jongens van 13 jaar, waarin ook één meisje Malou haar plek allang heeft veroverd. “Ik heb het heel erg naar mijn zin. Ik geniet nog steeds elke dag met de jongens en Malou, uiteraard, om gewoon op het veld te staan en samen met dingen aan de slag te gaan. Het enige balen voor ons is dat er nu nog geen overwinning in zit. Dat is gewoon jammer. Maar we hebben wel elke keer plezier met elkaar, dus ik vind het nog steeds hartstikke leuk om te werken.”

Voor De Groot betekende zijn komst naar WV-HEDW ook een kennismaking met een nieuwe vereniging, andere gezichten en een onbekende organisatiestructuur. “In het begin was het natuurlijk een beetje zoeken. Bij welke mensen moet je zijn? Wie kan je om hulp vragen? Dat was vooral nieuw. Maar als je eenmaal de juiste mensen gevonden hebt, zie je wel dat het echt een heel leuke club is om bij te zitten. Ze geven mij ook de vrijheid om mezelf verder te ontwikkelen. Ik geniet nog steeds en vind het hartstikke leuk om erbij te mogen horen.”

Grote jongens, kleine jongens en dezelfde uitdaging

De O14-leeftijd is misschien wel een van de interessantste fases binnen het jeugdvoetbal. Sommige spelers ogen lichamelijk al bijna volwassen, terwijl anderen nog volop aan hun groeispurt moeten beginnen. Dat vraagt om maatwerk. “Je ziet vooral bij deze O14-lichting dat het een heel leuke, maar ook uitdagende groep is. Dat komt vooral door de grote fysieke verschillen. Je hebt aan de ene kant een paar jongens die al bijna 1,80 meter zijn. Aan de andere kant heb je bijvoorbeeld wat spelers die nog wat kleiner zijn. Dan moet je ervoor zorgen dat ze elkaar op de training blijven uitdagen en allebei iedere keer weer een procent beter worden.”

De Groot heeft al nagedacht over een mogelijke oplossing waarbij spelers niet uitsluitend op kalenderleeftijd, maar ook op fysieke ontwikkeling worden ingedeeld. “Ik heb voorgesteld om bijvoorbeeld een aantal spelers die fysiek verder zijn, af en toe met Onder 15 te laten trainen. Dan zouden spelers van Onder 13 weer bij ons kunnen aansluiten. Zo krijg je een patroon waarin iedereen op zijn eigen fysieke niveau wordt uitgedaagd. Dat is voorlopig nog niet aan de orde, maar ik hoop dat we die stap later kunnen zetten.”

De onderlinge verschillen vormen geen belemmering voor de sfeer. Sterker nog, juist de manier waarop de spelers met elkaar omgaan, maakt het werken met deze groep volgens De Groot bijzonder. “Het plezier straalt ervan af op de trainingen. Er wordt knetterhard getraind, maar als er even een panna wordt uitgedeeld of iemand wordt uitgespeeld, kunnen ze daar ook met elkaar om lachen. En wat ik vooral mooi vind, is dat ze elkaar buiten de trainingen en wedstrijden ook blijven opzoeken.”

Dat laatste gaat soms behoorlijk ver. De wedstrijd is afgelopen, de trainers hebben hun spullen opgeborgen, maar de spelers zijn nog lang niet klaar met elkaar. “Na een thuiswedstrijd of uitwedstrijd spreken ze gewoon weer met elkaar af. Dan blijven ze op de club hangen of zoeken ze elkaar ergens anders op. Volgens mij zijn ze op zaterdag zo ongeveer de hele dag met elkaar bezig. Dat laat wel zien dat ze het echt goed met elkaar kunnen vinden.”

Kickboksen, springen en ouders die vrienden worden

De Groot vindt dat een jeugdteam niet uitsluitend op het voetbalveld gevormd wordt. Daarom organiseert hij ook activiteiten buiten de reguliere trainingen en wedstrijden. “We zijn twee weken geleden gaan kickboksen. Daar hebben we een leuke activiteit van gemaakt. Daarna zijn we nog lekker gaan voetballen op een Cruyff Court. We zijn ook naar een trampolinepark geweest, waar ze met elkaar konden springen en plezier maken. We zoeken bewust naar manieren om als team leuke dingen te ondernemen.”

Bij WV-HEDW beperkt de hechte band zich niet tot de spelers. Veel ouders kennen elkaar al jarenlang. Een groot deel van de groep speelt immers al sinds heel jonge leeftijd samen. “De support van de ouders is echt top. Die jongens spelen voor een groot gedeelte al vanaf het begin bij WV-HEDW met elkaar. Je ziet dat de ouders inmiddels misschien wel net zo goede vrienden zijn geworden als de spelers zelf. Ze komen wekelijks kijken, moedigen de spelers aan en willen overal bij helpen. Dat is echt leuk om mee te maken.” Het levert een bijzondere dynamiek op. Een jeugdteam is daarmee niet alleen een verzameling talentvolle voetballers, maar ook een sociaal netwerk waarin kinderen en ouders jarenlang met elkaar optrekken.

Van kampioensdroom naar handhaving

Sportief gezien heeft WV-HEDW de verwachtingen inmiddels moeten bijstellen. Aan het begin van het seizoen werd de lat hoog gelegd. De praktijk in de Tweede Divisie blijkt weerbarstiger. “We hebben in het begin bewust geprobeerd de lat iets hoger te leggen dan misschien realistisch was. Dan heb je iets om extra hard voor te werken en te trainen. Maar we merkten vrij snel dat de weerstand op dit niveau ontzettend groot is. Achteraf was het kampioenschap misschien een te hoog doel.”

De competitie kent bovendien een scherpe scheiding tussen handhaving en degradatie. Volgens De Groot blijven de eerste vier ploegen op dit niveau actief, terwijl de nummers vijf tot en met acht degraderen. “Ik denk dat handhaving een heel mooi doel is waar we echt naartoe kunnen werken. We staan maar een paar punten achter op de vierde plaats. Als je kijkt naar de afgelopen wedstrijden tegen Zeeburgia en Waterwijk, waarin we misschien net wat pech hadden, en vervolgens tegen Groningen, dan zie je dat het mogelijk is.”

Het gelijkspel tegen FC Groningen biedt vertrouwen, maar De Groot wil vooral dat zijn ploeg leert om wedstrijden daadwerkelijk over de streep te trekken. “We gaan lekker trainen en zorgen dat we iedere week weer een stap zetten. En we hopen de komende twee maanden ook eens iets anders dan gelijk of te verliezen. Daar gaan we met volle overtuiging voor. De groep heeft daar zeker vertrouwen in. De volgende stap is dat we leren hoe we samen zo’n gewilde overwinning over de streep trekken.”

NFC: van losse individuen naar een hecht team

Bij NFC O15-1 staat Kevin de Waart voor een andere uitdaging. Zijn spelersgroep is een mengeling van achtergronden, nationaliteiten en persoonlijkheden. Veel jongens volgen onderwijs op een internationale school in Amstelveen. Toen De Waart de groep onder zijn hoede kreeg, zag hij een elftal waarin het onderlinge vertrouwen nog niet vanzelfsprekend was. “Toen ik ze kreeg, waren ze eigenlijk nog niet echt op elkaar ingespeeld. Ook qua karakter niet. Het vertrouwen was laag en de chemie was laag. Er waren een paar nieuwe jongens vanuit het tweede team bij gekomen die hun plek moesten vinden.”

De Waart kreeg bovendien de indruk dat de spelers in voorgaande seizoenen vooral vanuit resultaten naar hun eigen prestaties hadden leren kijken. “Ik merkte aan de jongens dat ze in mijn ogen niet altijd de juiste mentale begeleiding hadden gehad. Winnen was goed en verliezen was slecht. Dat is het beeld dat ik van de jongens zelf en van mensen op de club meekreeg. Daarom ben ik vooral bezig geweest met vertrouwen uitspreken, samen dingen ondernemen, de goede dingen benoemen, maar ook de mindere momenten bespreken.”

Het resultaat daarvan ziet hij inmiddels terug op het veld en daarbuiten. “Ik merk nu dat het heel goed in elkaar valt. Jongens respecteren elkaar, gaan voor elkaar door het vuur en willen heel graag leren. Dat vind ik ontzettend belangrijk. En ze hebben het plezier in het spelletje weer teruggevonden. Dat is misschien nog wel het belangrijkste van alles.”

De kleedkamer als comedyclub

Pubers en humor zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat merkt De Waart vrijwel iedere training. Wie verwacht dat de spelers zich in stilte voorbereiden op de volgende oefenvorm, komt bedrogen uit. “Er zit een bepaalde humor in de groep. Als ze voor de training in de kleedkamer zitten, hoor je ze gillen en grapjes maken. Ze lopen elkaar op een leuke manier uit te dagen en te plagen. Dat vind ik heel leuk. Ze willen leren, hebben plezier met elkaar en ook met mij. Die combinatie van voetbalplezier en willen leren maakt deze groep bijzonder.”

Toch vraagt het werken met verschillende persoonlijkheden ook om geduld. De ene speler begrijpt een tactische aanwijzing vrijwel onmiddellijk, terwijl een ander meer herhaling nodig heeft. “Dat verschilt echt per persoon. We hebben bijvoorbeeld een speler die cognitief heel slim is. Die hoef je iets één keer te vertellen en dan begrijpt hij het eigenlijk al. Andere jongens hebben voetbalinhoudelijk nog niet altijd de juiste coaching gehad. Die begrijpen het misschien pas na de derde of vierde keer. Maar dat gaat nog steeds behoorlijk snel.”

De Waart wil uiteindelijk dat zijn spelers niet afhankelijk blijven van de aanwijzingen vanaf de zijlijn. “Ik wil dat ze op een gegeven moment zelf oplossingen gaan vinden. Dat ze niet iedere keer hoeven te horen wat ze moeten doen, maar zelf gaan nadenken. Dat gaat steeds beter. Het kost tijd en moeite, maar daar ben ik voor. Dat vind ik juist leuk.”

Ouders: betrokkenheid komt niet altijd vanzelf

Waar bij WV-HEDW de ouders bijna vanzelfsprekend een hechte gemeenschap vormen, is de situatie bij NFC anders. De internationale achtergrond van veel gezinnen zorgt volgens De Waart voor een andere dynamiek. “Ik merk dat het vaak dezelfde ouders zijn die reageren op een appje of langs de lijn staan. Het vervoer naar uitwedstrijden wordt onderling eigenlijk wel geregeld, maar dat zijn vaak ook dezelfde ouders die bij de thuiswedstrijden aanwezig zijn.”

Gelukkig kan de trainer rekenen op twee actieve teammanagers. “Die regelen ontzettend veel en zijn daar heel actief in. We hebben bijvoorbeeld een vlaggenschema opgesteld. Vorig seizoen hoorde ik dat ouders liever niet wilden vlaggen. Toen heb ik gezegd: dat is geen optie, want dan kunnen de kinderen niet spelen. Los het maar op. Sindsdien is het eigenlijk geen probleem meer geweest.”

Ook bij het organiseren van activiteiten ligt het initiatief vooral bij de begeleiding. “Als we uitjes hebben, doet eigenlijk niemand moeilijk over de kosten. Maar buiten de vaste ouders zie ik niet veel mensen die uit zichzelf iets oppakken. Dat moeten wij als trainers en teammanagers zelf organiseren. Het komt niet vanzelf.” Het is een herkenbare uitdaging binnen het amateurvoetbal: hoe zorg je ervoor dat niet telkens dezelfde vrijwilligers alle werkzaamheden blijven uitvoeren? Samen de schouders eronder.

Eerst het vertrouwen, dan de ranglijst

De ambities van de NFC-spelers zijn bepaald niet bescheiden. Als het aan de jongens ligt, eindigen ze bovenaan. “Als ik het aan die groep vraag, zeggen ze gewoon dat ze eerste willen worden. Hun ambities liggen heel hoog. Daar hebben we het samen ook over gehad.” De Waart vindt die instelling prachtig, maar kijkt zelf nadrukkelijk verder dan de ranglijst. “Wat ik vooral wil, is dat het vertrouwen onderling toeneemt. Winnen is leuk en daar gaan we natuurlijk voor. Maar ik wil dat ze dingen leren, elkaar beter leren kennen en voetbalinhoudelijk beter worden. Vanuit daar moeten ze wedstrijden gaan winnen.”

Hij ziet zichzelf daarbij niet als de allesbepalende leider, maar als iemand die de spelers helpt hun eigen verantwoordelijkheid te nemen. “Ik zie mezelf gewoon als een verlengstuk van de jongens. Ik vind het mooi als ze dingen zelf doen. Zelf tactische oplossingen vinden in het veld, samen juichen en elkaar helpen. Dat zijn eigenlijk basisdingen die ze nu steeds meer beginnen te doen.” De eerste sportieve resultaten ondersteunen zijn aanpak. Na een moeizame start won NFC drie wedstrijden achter elkaar.

“Het vertrouwen was eerst heel laag. Ze verloren van hoofdklassers en dachten dat het niks zou worden. Dat is in drie of vier weken helemaal omgeslagen. Het teamgevoel ging omhoog, ze deden wat ze moesten doen en wonnen drie keer achter elkaar. Dat is prachtig om te zien.” Tot de winterstop blijft de ontwikkeling van het teamgevoel daarom minstens zo belangrijk als de uitslagen. “Als we omhooggaan op de ranglijst, is dat natuurlijk leuk. Dat willen die jongens en dat wil ik ook. Maar ik vind het vooral belangrijk dat het teamgevoel verder groeit. Ik denk dat je dan hele mooie dingen kunt doen met deze kinderen.”

TOS-Actief: negen jaar meegroeien met de meiden

Bij TOS-Actief MO17-1 gaat het verhaal nog een stap verder. Luca van der Putten en Mark van Vlaanderen Oldenzeel begeleiden een groep meiden die voor een belangrijk deel al jarenlang met elkaar voetbalt. Van der Putten moest onlangs zelf even nadenken hoelang hij eigenlijk al trainer is. “Ik kwam in een oude appgroep van de MO9 uit het seizoen 2017-2018 terecht. Toen realiseerde ik me dat ik dit dus al acht jaar doe. Ik wil niet zeggen dat ik ervan schrok, maar ik dacht wel: dat is een tijdje geleden. Toen waren ze al leuk en lief. Nu natuurlijk ook nog wel, hoor.”

Zijn trainersloopbaan begon eigenlijk heel toevallig. Bij TOS-Actief wordt van ouders verwacht dat ze een bijdrage leveren aan de vereniging. “Toen mijn dochter Mathilda ging proef trainen, zag ik iemand training geven en dacht ik: daar mist gewoon passie. En als ik dan toch een taakje moet doen, word ik wel trainer. Toen is bij mij het vuurtje gaan branden. En voor je het weet, ben je acht jaar verder.”

In die jaren zag hij meisjes komen en gaan, vriendschappen ontstaan en kinderen uitgroeien tot jonge vrouwen. “Ik vond laatst een foto van toen we begonnen. Daar stonden ongeveer acht meiden op. De helft voetbalt nog steeds. Anderen zijn gestopt vanwege andere interesses. Helaas zijn er ook meiden die door zware blessures niet meer voetballen.”

Vooral dat laatste raakt hem. “We hebben twee gevallen gehad waarbij kniebanden zijn gescheurd. Dat zijn dingen die ik heel akelig vind om mee te maken als trainer, coach én ouder. Je voelt toch een verantwoordelijkheid. Wat had ik kunnen doen? Had ik iets kunnen voorkomen? Dat zijn voor mij de minder leuke kanten van het trainerschap.”

Een plek waar school even niet bestaat

Van der Putten benadrukt dat een voetbalteam voor pubers ook een veilige sociale omgeving kan zijn. Een plek waar andere regels gelden dan op school en waar problemen soms makkelijker bespreekbaar worden. “Je ziet ze letterlijk en figuurlijk groeien, ook emotioneel. Ik vind het mooi om een plek te bieden waar school even niet belangrijk is. Waar de relaties die ze op school hebben, die soms ongemakkelijk kunnen zijn, er even minder toe doen. Ze zijn in een andere omgeving, met andere mensen.”

Soms merkt hij dat een speelster ergens mee zit. Een eenvoudig gesprekje kan dan veel betekenen. “Dan vraag je: hoe gaat het nou eigenlijk? Ik merk iets aan je. En dan komt er soms iets naar boven waarvan je helemaal geen weet had. Je merkt dat er een stukje opluchting ontstaat. Mark en ik praten daar regelmatig over. We staan er soms te weinig bij stil wat er allemaal in die koppies speelt.”

Voor Van der Putten zijn dat misschien wel de meest waardevolle momenten. “Dat je daar iets in kunt betekenen, voelt heel waardevol. Los van de vriendschappen die ontstaan. Uit eigen ervaring weet ik dat je sommige vriendschappen je hele leven meeneemt. Dat is toch fantastisch? Het gaat echt over veel meer dan voetbal alleen.”

Babbelrondjes en de geparkeerde bus

De meiden van TOS-Actief hebben een bijzondere traditie: de babbelrondjes. Nog voordat de training begint, wordt er uitgebreid bijgepraat. “We hebben al heel vroeg de babbelrondjes geïntroduceerd. Kom op tijd, loop even een rondje en praat met elkaar. Dat gebeurt nog steeds volop. Ook tijdens de warming-up en soms zelfs tijdens de training. Dan moeten we echt zeggen: nu even de focus op voetbal.”

Het sociale aspect is volgens Van der Putten enorm belangrijk. “Je zou denken dat ze de hele dag al op hun telefoon met elkaar communiceren. Maar juist dat ze elkaar ook fysiek ontmoeten en dingen bespreken, blijkt ontzettend waardevol. Soms is het lastig om de balans te vinden tussen gezelligheid en concentratie.”

Op wedstrijddagen verandert die gezelligheid regelmatig in een indrukwekkende onderlinge strijdlust. “We horen al jarenlang dat we een sterk team zijn. Niet alleen vanwege de voetbalkwaliteiten, maar vooral omdat ze voor elkaar door het vuur gaan. Op trainingen zie je dat niet altijd, maar tijdens wedstrijden is het soms bizar wat ze voor elkaar overhebben.”

Van der Putten herinnert zich een wedstrijd waarin de trainers besloten een verdedigende tactiek te gebruiken. Met slechts tien speelsters tegenover een sterke tegenstander werd de beroemde ‘geparkeerde bus’ van José Mourinho geïntroduceerd. “We hebben zelfs een filmpje opgezocht waarin Mourinho die tactiek uitlegde. Sommige meiden voerden het heel plichtgetrouw uit. Anderen konden gewoon niet accepteren dat we zo verdedigend gingen spelen. Dat hebben we later nog eens uitgelegd. Maar ik vind het prachtig dat je op deze leeftijd ook dat soort tactische dingen met ze kunt bespreken.”

De Jojo-test: niet geliefd, wel nuttig

Naast tactiek en teamgevoel besteden de trainers veel aandacht aan voetbalconditie. Daarvoor gebruiken ze de zogenoemde Jojo-test, een intervaltest waarbij spelers herhaaldelijk twintig meter heen en terug lopen, met korte rustmomenten. “We wilden kijken hoe we de conditie beter konden meten en ontwikkelen. De test werd door sommigen met behoorlijk wat weerstand ontvangen. Anderen gingen er juist ongelooflijk fanatiek mee aan de slag.”

De trainers gebruiken de resultaten vooral om individuele vooruitgang zichtbaar te maken. “Je ziet soms dat iets tussen de oren zit en soms dat het echt conditioneel is. Maar sommige meiden gaan over een drempel heen en groeien enorm. Dan kun je zeggen: je hebt een persoonlijk record gehaald, goed gedaan. We willen geen cijferdruk opleggen, maar het helpt wel om ontwikkeling zichtbaar te maken.”

Het past bij de filosofie van TOS-Actief, waar prestatiedrang en plezier elkaar moeten aanvullen. “We zijn geen team dat in de vakanties doortraint. We zijn niet ontzettend streng, maar ook niet te los. TOS-Actief is wel een heel familiaire club met korte lijntjes. Dat vind ik ook prettig.”

Een klasse lager, maar de ambitie blijft

Sportief beleefde TOS-Actief MO17-1 een moeilijke eerste competitiefase. De ploeg speelde in de eerste klasse tegen sterke tegenstanders en moest uiteindelijk een stap terugdoen naar de tweede klasse. Mark Vlaanderen Oldenzeel verwacht dat zijn ploeg daar beter tot haar recht komt, al waarschuwt hij nadrukkelijk voor onderschatting. “We hebben een behoorlijk heftige eerste periode gehad. We hadden het idee dat de eerste klasse waarin we speelden erg sterk was. Sommige ploegen zouden volgens ons ook in de hoofdklasse serieus kunnen meedoen. Daarom vinden we dat we het helemaal niet zo gek hebben gedaan.”

Nu verandert de doelstelling. “We gaan een fase in waarin we een klasse lager spelen. Dan is het natuurlijk wel onze eer te na om niet bovenaan te willen eindigen. Dat wordt het doel. Maar we hebben de meiden ook verteld dat ze echt aan de bak moeten. Ze mogen niet denken dat het allemaal vanzelf gaat.”

De komende maanden blijven techniek, handelingssnelheid en conditie belangrijke aandachtspunten. “We focussen heel erg op snel passen, aannemen, kijken en doorspelen. We hebben door de jaren heen veel getraind op schijnbewegingen, draaien en balgevoel. Als dat allemaal automatisch gaat, kun je het tempo in wedstrijden verhogen. Daar kunnen we echt verschil mee maken.”

Minstens zo belangrijk is het om de groep fit te houden. “We zijn niet met heel veel speelsters. Als er iemand geblesseerd raakt, komt er direct meer op de schouders van de anderen terecht. Gelukkig hebben ze veel veerkracht en pakken ze dat goed op. Maar je moet blijven opletten dat ze niet overbelast raken door alles wat ze naast het voetbal ook nog doen.”

Dezelfde liefde voor het spel

Het verschil tussen de drie jeugdteams is groot. Bij WV-HEDW draait het om de uitdaging om op hoog niveau eindelijk die eerste overwinning te boeken. NFC werkt aan vertrouwen, zelfstandigheid en een hechtere spelersgroep. TOS-Actief probeert een groep meiden die al jarenlang samen optrekt, sportief en persoonlijk verder te ontwikkelen. Ook de trainers verschillen in aanpak. Maar uiteindelijk komen hun verhalen opvallend dicht bij elkaar. Een geslaagde panna op de training. Een kleedkamer vol lachende pubers. Ouders die langs de lijn staan. Een gezamenlijk uitje. Een speler die eindelijk begrijpt wat de trainer bedoelt. Een meisje dat na een moeilijk moment haar verhaal kwijt kan. Of een ploeg die na weken zonder overwinning toch met opgeheven hoofd het veld verlaat.

Het zijn momenten die niet op de ranglijst verschijnen, maar voor de ontwikkeling van jonge voetballers minstens zo belangrijk kunnen zijn. De komende weken worden sportief interessant. WV-HEDW jaagt op de eerste overwinning en handhaving in de Tweede Divisie. NFC wil het opgebouwde vertrouwen omzetten in verdere vooruitgang. TOS-Actief gaat in de tweede klasse op zoek naar nieuwe successen, zonder het plezier uit het oog te verliezen. En de trainers? Die staan weer langs de lijn. Met aanwijzingen, aanmoedigingen, soms wat frustratie en vooral veel enthousiasme. Want hoe verschillend hun spelersgroepen ook zijn, over één ding lijken ze het eens: het mooiste aan jeugdvoetbal is niet alleen wat kinderen op het veld leren, maar vooral hoe ze zich als mens ontwikkelen.

Programma zaterdag 31 oktober 2026

• TOS-Actief MO17-1 – asv De Dijk MO17-1 (10.00 uur)
• Purmerend O15-1 – NFC O15-1 (12.15 uur)
• BFC O14-1 – WV-HEDW O14-1 (10.15 uur)

Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien – op én naast het veld.

Foto’s WV-HEDW: Charlie Cariou

Foto’s TOS Actief: Koopmans & Koopmans

Het bericht Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal (7): de vier jeugdtrainers van NFC, TOS-Actief en WV-HEDW over ‘hun’ pubers, plezier, prestatiedruk en het pad richting de winterstop verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Wat een start van het seizoen! Onze O12-1 en de Meiden O12-1 zijn na de eerste competitieronde, van de zomer tot aan de herfstvakantie, allebei gepromoveerd. Daarmee zijn het de enige jeugdteams van RAP die deze stap hebben gezet. Een prachtige prestatie van beide teams en hun trainers!

O12-1: vier uit vier

De O12-1 van trainer Lasse maakte in de 4e klasse indruk met een foutloze reeks: vier wedstrijden, vier overwinningen en 12 punten. Met 43 doelpunten voor en slechts 10 tegen eindigde het team ruim bovenaan, drie punten voor VVA/Spartaan O12-2.

#	Team	G	W	G	V	P	Doelsaldo
1	RAP O12-1	4	4	0	0	12	43-10
2	VVA/Spartaan O12-2	4	3	0	1	9	22-12
3	SDW O12-5	4	2	0	2	6	30-11
4	AMVJ O12-3	4	1	0	3	3	13-33
5	AGB O12-1	4	0	0	4	0	6-48

Meiden O12-1: kampioen op doelsaldo

Bij de Meiden O12-1 van trainer Midencio was het tot het eind spannend. Het team pakte vier overwinningen uit vijf wedstrijden en eindigde met 12 punten gelijk met CSW. Dankzij het betere doelsaldo (19-7) gingen onze meiden als nummer één door!

#	Team	G	W	G	V	P	Doelsaldo
1	RAP MO12-1	5	4	0	1	12	19-7
2	CSW MO12-1	5	4	0	1	12	16-9
3	ASV Blauw-Wit MO12-1	5	3	0	2	9	15-8
4	SCPB’22 MO12-2	5	1	1	3	4	6-17
5	Sporting Martinus MO12-1	5	1	1	3	4	5-18
6	RKDES MO12-1	5	1	0	4	3	10-12

Op naar de volgende ronde

Na de herfstvakantie spelen beide teams een klasse hoger. Een mooie uitdaging, en een beloning voor het harde werken op de trainingen en het plezier waarmee ze elke week het veld op gaan.

Spelers, speelsters, Lasse en Midencio: van harte gefeliciteerd! Namens heel RAP: ontzettend trots op jullie!

The post O12-1 en Meiden O12-1 gepromoveerd na de eerste ronde! 🏆 appeared first on SV RAP.

Goed nieuws uit onze jeugdopleiding: Yuri Verschraagen heeft zijn KNVB-diploma Voetbalcoach 1 Junioren behaald! Een mooie prestatie van iemand die al van kleins af aan met RAP verbonden is.

Een echte RAP’er

Yuri is geen onbekende op ons complex. Van jongs af aan is hij nauw betrokken bij RAP, en inmiddels zet hij zich ook als trainer in voor onze jeugd. Zo trainde hij eerder onder andere de 14-3.

En ook op zaterdag is Yuri niet weg te denken: tegenwoordig is hij elke zaterdag te vinden als veldmanager. Dan zorgt hij ervoor dat alle jeugdwedstrijden op onze velden in goede banen worden geleid.

Juist dat maakt dit diploma extra mooi: een RAP’er die de club van binnenuit kent en zijn kennis en enthousiasme nu als gediplomeerd coach doorgeeft aan de volgende generatie.

Wat houdt het diploma in?

Voetbalcoach 1 Junioren is de KNVB-opleiding voor coaches van jeugdteams van Onder 13 tot en met Onder 19. Het is de eerste stap in de opleidingslijn Voetbalcoach 1 tot en met 5. Je leert er alles over het begeleiden van trainingen en wedstrijden, de ontwikkeling van jeugdspelers per leeftijd, het jeugdvoetballeerproces en het spelen in de 11-tegen-11-wedstrijdvorm.

De opleiding vraagt een flinke inzet. Je volgt zeven avondbijeenkomsten, werkt aan opdrachten en zelfstudie en loopt minimaal 24 uur stage bij een juniorenteam: zo’n 60 uur in totaal. Slagen doe je pas als je twee praktijkexamens haalt, één voor het begeleiden van een wedstrijd en één voor het geven van een training.

Goed voor onze jeugd

Bij RAP vinden we het belangrijk dat onze jeugdspelers les krijgen van trainers die weten wat ze doen. Goede begeleiding maakt het verschil: in plezier, in ontwikkeling en in hoe spelers zich op het veld voelen. Elke trainer die zich verder opleidt, maakt onze jeugdopleiding sterker.

Met dit diploma kan Yuri doorgroeien naar Voetbalcoach 2. We zijn benieuwd waar zijn trainersloopbaan hem nog brengt, maar vooral blij dat hij zijn kennis bij RAP inzet.

Yuri, van harte gefeliciteerd! Namens heel RAP: ontzettend knap gedaan.

The post Gefeliciteerd Yuri Verschraagen: diploma Voetbalcoach 1 Junioren behaald! ⚽️👏 appeared first on SV RAP.

De opening van de Amsterdamse Cross Competitie begon in gepaste omstandigheden: regen, (frisse) wind en modder. De Noordbikers hadden het parcours rondom de Big Spotters Hill net buiten Hoofddorp omgelegd. Hoe zou dat uitpakken?

Waar voorgaande jaren de carrousel en de singletracks van de MTB-route voor oponthoud zorgen in de cross, gooiden de Noordbikers het letterlijk over een andere boeg. De helft van het parcours speelde zich af ten noorden van de Big Spotters Hill (BSH); drassige brede modderstroken met draaien en keren. Start/finish lag nu wel op een fraaie asfalsstrook, lichtjes omhoog lopend. De BSH was gelijk gebleven met de afzink in de drie delen, waarbij durf en de juiste bandenkeuze cruciaal was. Nieuw was verder de trap, extra lastig want je kwam op hoge snelheid aan. Bij de start was het weer gezellig als vanouds, met veel vertrouwde jonge & oude (Amstel)gezichten.

Jeugd

De jeugd mocht de BSH links laten liggen. De modder lag er zwaar genoeg bij voor ze. Koen Verspuij zet de lijn van vorig jaar voort, en was ook zondag de beste bij de A. Bij de B moest Oscar de klus klaren. Hij werd 14e. De C-groep kende de meeste Amstelrenners. Tawan knap naar plek 2. Briek nog net binnen de top-tien, negende. Torben op 11, Julien op 17 en Fedde op 19.

Nieuwelingen

Op de winnaar van de categorie stond geen maat. Isaac reed heel mooi naar een derde plek. Voor Judah helaas een DNF.

Masters 45+

Grootste verandering voor deze categorie was – naast dat er weer een jaartje uitstel-verval was bijgekomen – de starter. Chris mocht nu zelf meerijden! Hij had een goede (ingewerkte) vervanger gevonden. Volgende keer nog een fluitje, dan zijn we allemaal blij.
Bijna 80 man aan het vertrek, je blijft je verbazen hoe groot deze ACC-categorie blijft! Op de eerste keer BSH was het na plek 6 weer lopen op de singletrack – dat kon bijna niet goed gaan. Volgende keer word er een list voor verzonnen. Een lang gerekt veld nam de duik naar beneden en krulde zich door de modderstroken. Sander Boerkamp voelde zich goed, trok een paar keer goed door en had een gat op zijn directe belagers. Souverein winnaar van ACC #1! Daarachter kwam Thijs Al (DTS) goed op stoom, maar te laat voor de winst. We gaan ‘m vast nog vaker terug zien. (Voor de jongere lezer de wiki-link.)
Michael Breedt weer uitstekend op plek 7, Pierre Deen heel goed naar een p10. Verder nog Marcel Witte, Simon Polstra en Jaap van der Grinten binnen de top-20.
Opvallend: maar liefst vier Amstel-DNF’ers van de zeven.

Dames

Rosan Koper ontpopt zich tot een goede alleskunner. Vandaag weer in de modder naar een goede derde plek. Nielske Voorintholt op vijf en Else Dekker op negen. Ingeborg Kers kende naar eigen zeggen een slechte dag, maar reed ‘m wel uit, elfde.

45 min

Verrassend podium met Luke Roberts op plek 3. We gaan deze voormalig pro mtb’er vast vaker zien. Op p13 zien we Jesper Beerepoot terug, dit jaar al goed op dreef in de DAC. Jan Hummelink op 18 en Jip de Moor nog net binnen de top-20.

Volgende week gaat het circus naar De Bataaf. Vlak maar met ongetwijfeld veel modder.

ACC

Meer berichten, uitslagen en foto’s op: https://amscrosscomp.nl/

Donderdag 24 september was het alweer tijd om de NJC voor de jeugd af te sluiten. Volgende week nog een training met pannenkoeken en dan op naar de cross, of de baan, of zelf wat fietsen. Of iets anders. Maar op deze mooie nazomer donderdag werd er nog een keer geknald door de jongste jeugd op ons parcours.

Techniek
De jury had voor de week ervoor een technisch deel in gedachten. Maar de regen en wind gooide roet in het eten. Vanavond werd er gestart met vloer is lava. In een vierkant zo lang mogelijk balanceren op de fiets. Het vierkant werd steeds kleiner, voet op de vloer of buiten het vierkant is af. Een kans, dus meteen scherp zijn! Tomas (1pt) is de sterkste renner van de groep, maar ook nog de minst ervaren in dit soort oefeningen, dat kon de leider bij de grote motoren wel eens duur komen te staan. Vandaag deed Cis (2pt) voor de eerste keer mee, dat was best spannend, maar de start was al meer dan goed. Koen (3pt) heeft al heel wat keren op cross trainingen en op het gras dit gedaan, maar vanavond lukte het even niet. Daniel (4pt) had nog tekenen van een val van afgelopen dinsdag, maar bij het gras maakte dat niet uit. Oscar (5pt) voelt zich al als een vis in het water in de groep, en op de fiets. In het steeds kleiner wordende vierkant en renners die elkaar ook gaan proberen te blokkeren en dwingen tot fouten hield hij lang stand. Fedde (6pt) heeft in de afgelopen weken niet een maar wel twee sprongen voorwaarts gemaakt. Komt ook door zijn glimmende nieuwe fiets, maar vooral door het plezier wat hij erin heeft volgens mij. Kees (7pt) was even een paar weken niet helemaal fit. Maar balanceren kan hij nog steeds als de beste. Net niet goed genoeg om een verbeten Vincent (8pt) voor te blijven. Die had duidelijk zijn zinnen gezet op dit onderdeel om punten goed te maken. En dat lukte dus!

Puntenkoersje
Aangezien er met acht renners en maar twee echt jonge renners moeilijk een verdeling te maken was tussen de groepen, dan maar samen starten. Een sprint samen, en daarna volle bak koers! Cis (1pt) hield gewoon heel lang stand, deed meer dan zijn best, vond het heel zwaar, maar vooral heel leuk. Heerlijk gerstreden. Oscar (2pt) bekeek de sprints tussen de grote meneren van een afstandje, de winst bij de jongsten kon hem toch al niet meer ontgaan. Daniel (3pt) kwam vandaag net te kort, maar met zijn val in gedachten was dat ook niet zo raar. Gewoon goed dat hij er twee dagen later weer is. Kees (4pt) had nog wat power in de benen in de eerste sprint, daarna moest hij de anderen de kans geven in de twee volgende sprints. Koen (5pt) liet soms een beetje lopen voor zijn doen, bekeek de sprints, en is misschien met zijn hoofd al bij de cross. Hij rijdt tussen de grote motoren, maar we moeten niet vergeten dat hij nog steeds een van de jongsten in deze groep is. Vincent (6pt) en Fedde (7pt) zaten in een fel gevecht om de tweede plek in de sprint. Fedde won die elke keer, en daarmee zag Vincent de ongenaakbare Tomas (8pt) weer dichterbij komen. Het zou allemaal aankomen op de Grande Finale.

Laatste koers voor de winst
De laatste wedstrijd van de avond ging de beslissing brengen wie de, door onze Supportersvereniging beschikbaar gestelde, leiderstrui bij de grote motoren de winter in mag nemen. Bij de jongsten was die voor Oscar, daar ging niks meer aan veranderen. De strijderstruien stonden ook nog op het spel. Een open koers over 7 ronden. Het tempo werd hooggehouden. Op deze manier ging het voor Cis (1pt) net te hard, maar dat maakt niet uit. Trainen is het belangrijkste op zo’n avond. Oscar (2pt) heeft eigenlijk nooit echt moeite om een wat hoger tempo te volgen, zijn sprint mag nog iets scherper, maar een verdiende winnaar van de NJC bij de jongste groep. Daniel (3pt) reed goed mee in de wedstrijd, kwam niet tot een echte sprint, maar heeft zich weer ontwikkeld dit jaar. Op naar volgend seizoen! Koen (4pt) liet zich meedrijven, wist dat hij niet meer ging winnen, en dan ontwijken kampioenen toch vaak het risico. Kees (5pt) wilde nog wel een keertje vlammen in de sprint. Dat deed hij dus ook. Voor hem is het vooral jammer dat het na zaterdag er op de weg op zit. Dat werd nog een mooie derde plek in een landelijke wedstrijd! Fedde (6pt) had er alles aan gedaan om nog voorbij Koen in het klassement te gaan, dan moest hij ook Vincent (7pt) kloppen. Maar die moest in het wiel van Tomas (8pt) blijven om de eindwinst veilig te stellen. Dat deed hij met verve, geen seconde tijdens de wedstrijd uit het wiel, de sprint ging Tomas al van ver aan, en die won hij met overmacht. Tomas is in een seizoen van nieuwe renner tot een van de betere renners van de hele groep uitgegroeid. Geweldig om te zien. De winst in de NJC ging naar Vincent. Een echte renner die zich in zijn doel vastbijt, niet opgeeft en er altijd het beste uit probeert te halen. En dit keer levert hem dat de blauwe leiderstrui op!

De strijderstruien
Bij de jongsten was de bezetting op de donderdagavond nogal wisselend. Maar Cis was er op de laatste avond, gaf alles, en verdient hem gewoon. Ook op basis van de inzet bij de reguliere trainingen! Bij de grote motoren vond de jury het moeilijk om eén renner aan te wijzen. Tomas is de sterkste, maar blijft met lege handen achter, maar die krijgt nog wel wat kansen. Koen rijdt tegen veel oudere gasten. Daniel wordt steeds scherper. Maar de jury gaf de trui toch aan Fedde. Hij heeft echt een sprong gemaakt de laatste weken. Zeer verdiende strijderstrui dus!

Het was een korte maar mooie strijd de afgelopen donderdagen. Nogmaals, dinsdag de 29^ste de laatste training op de weg, met pannenkoeken als afsluiting!

De eindstand

Vincent 59pt

Tomas 58pt

Koen 52pt

Fedde 49pt

Daniel 40pt

Kees 25pt

 

Oscar 35pt

Jishnu 8pt

Edze 7pt

Cis 4pt

 

Ouders en trainers, dank voor het helpen bij de oversteek, het filmen van alle sprints en andere hand en spandiensten. Renners bedankt voor een mooie NJC!

Ook dit jaar wordt er op donderdagavond aan de Ouderkerkerplas weer getraind met de offroad fietsen (cyclocrosser, de MTB of gravelbike). De voorbereidingen liggen op schema voor de start van de trainingen op donderdag 8 oktober. Iedereen is welkom, maar lees eerst onderstaande even goed door.

Er staan t/m 17 december 11 trainingen op het programma en ook in het nieuwe jaar zal er nog doorgetraind worden tot het NK Jeugd.

Er zal in twee groepen getraind worden (zie onder) op de vertrouwde locatie aan de Ouderkerkerplas. Verzamelpunt voor de trainingen is het gebouwtje bij het strand. Parkeren op het parkeerterrein.

Bij de eerste groep zullen door de trainer(s) individuele aanwijzingen gegeven worden. De focus ligt op techniek en beter worden door samen te trainen. Iedereen op zijn eigen niveau. Samen leren, spelen, groeien, beter en sneller worden door FUNdamentals.

Groep 2 is voor de ervaren wedstrijdrijders/masters. Groep 2 staat onder leiding van verschillende trainers waarbij voor de consistentie in beginsel meestal twee trainingen achter elkaar gegeven worden.

De groepen:
1 – 18.15 – 19.45 uur: (wedstrijd)Jeugd en beginners/minder ervaren crossers (m/v)
2 – 19.30 – 21.00 uur: Wedstrijdtraining overige categorieën (m/v)

Let op: Einde training groep 1 is op een ander deel van het parcours dan de start van groep 2.

Groep 2 is meer voor de ervaren wedstrijdrijders. Groep 2 staat onder leiding van verschillende trainers waarbij voor de consistentie in beginsel meestal twee trainingen achter elkaar gegeven worden.

Kosten en betaling:
Van alle deelnemers wordt voor de hele periode (8/10 – 19/12) vanwege de kosten voor vergunningen en materialen een bijdrage gevraagd:

– 18.15 – 19.45 groep (Jeugd en beginners)
Leden: Jeugd gratis
Niet-leden: Jeugd € 20, anderen € 30,-

– 19.30 – 21.00 groep (alle cat. vanaf nieuwelingen)
Leden: Jeugd gratis, overige cat. € 20
Niet-leden: Jeugd € 20, anderen € 30,-

NB voor nieuwkomers: je mag één keer gratis proeftrainen, maar vanaf de 2e keer betaal je het hele bedrag in één keer. Om praktische redenen geen losse trainingen of halve seizoenen.

Hoe betaal je?
Betalen doe je door overmaken van het bedrag zoals bovengenoemd:
–> op rekening NL90 RABO 0141 976 365 t.n.v. WV De Amstel, o.v.v. naam van de deelnemer!!!

Niet betaald is niet deelnemen.

Deelname aan de trainingen is te allen tijde volledig op Eigen Risico.

Overige zaken:
NB1: De deelnemers van de tweede groep helpen na afloop even mee met het opruimen van het parcours!
NB2: Als je in een andere groep wil trainen, doe dat in overleg en met goedkeuring van de trainer
NB3: Je mag in het gebied bij de plas niet trainen buiten de ACXC tijden. De BOA’s kunnen handhavend optreden.
NB4: Het kan zijn dat het druk wordt. Houd rekening en respecteer elkaar
NB5: Indien het nodig is het aantal deelnemers te beperken zullen de mensen die als eerste betaald hebben voorgaan.

Vrijdag 9 oktober is het alweer tijd voor de sluitingsmiddag en -avond van dit wederom succesvolle seizoen. Lees meer en schrijf je snel in!

De middag wordt afgetrapt met een heuse Ouder-Kind Battle, waarbij de ouder het in verschillende onderdelen opnemen tegen de kinderen. Uiteraard mogen ook de ouders en kinderen die (nog) geen lid zijn meedoen.

Programma
Vanaf 16.00 zijn alle leden, vrijwilligers, supporters en sponsoren welkom in het clubhuis.
16:00 – 16:30 Ophalen rugnummers, inrijden/parcours verkennen.
16:30 – 17:00 Tijdrit van 2km.
17:00 – 17:30 Sprint a deux. Ouder sprint tegen kind met staande start. Van hek tot finishstreep.
17:30 – 18:00 Afvalkoers over 15 ronden. Elke ronde vallen de laatste aantal renners (afhankelijk van het aantal deelnemers). Jury bepaalt. Bonuspunt voor het team van de winnaar van de eindsprint.

Wie wint deze laatste strijd van het seizoen en daarmee de eeuwige roem?

18:00 inloop sluitingsavond met eten

De Sportcommissie zal weer de renner/ster en belofte van het jaar benoemen. De Supportersvereniging heeft weer mooie premies klaar liggen. En uiteraard zullen we stilstaan bij alle mooie prestaties van dit jaar. Tot slot zal het bestuur nog een kleine doorkijk geven naar volgend jaar.

Aanmelden
We willen iedereen vragen zich uiterlijk 4 oktober in te schrijven zodat we hier rekening mee kunnen houden voor het eten, via de link: https://forms.gle/oCHKQnaKhEYdcCEL8

We hopen jullie in grote getalen te mogen verwelkomen om samen het seizoen af te sluiten!

Uit vroegere tijden: vol clubhuis bij seizoensafsluiting

Aangezien de oudste jeugd afgelopen donderdag hun NCK-training op het parcours van UWTC Uithoorn hielden, sloot de NJC-jeugd daarbij aan.

De opkomst was wat laag door omstandigheden, dus werden Tomas en Vincent aan het 2^de NCK-team toegevoegd om te kijken of dat voor hen al te doen was. Tomas slaagde daarvoor, Vincent kwam een beetje in het gedrang in het hardrij geweld. Daarna nog even mee sprinten met de anderen.

TTT

Als we dan toch allemaal aan het tijdrijden zijn als Team dan kan een team met Koen, Oscar, Fedde en Daniel dat ook gewoon doen. Target was om met z’n vieren minimaal 30km/u te rijden over 7 ronden. Op het parcours van UWTC is dat 8,4km. Met een heel mooi vlak schema lukte dat prima. Alle vier bleven ze samen, soms trok Fedde net even te hard door, soms liet Koen een beetje lopen. Maar met een eindtijd van 15:58’44” kwam het gemiddelde uit op: 32,3km/u! Alle renners 5 bonuspunten! 6 bonuspunten voor Tomas bij de NCK ploegen. 4 voor Vincent.

Sprinten op de brug

Om de hardrijdende NCK-jeugd niet in de weg te zitten, maar toch een aparte sprint oefening te hebben werd de weg in tweeën gedeeld. Links de NCK-jeugd de brug op. Rechts de sprintende jongeren. Start bij het fluitje. Boven op de brug de streep. Doorrijden en dan zo vaak mogelijk het sprintje doen. Het liep soms een beetje in de soep omdat ze elkaar te snel opvolgde voor de tijdswaarneming. Maar iedereen deed drie sprints die telden. Snelste tijd geeft punten

Brugsprint

Naam	Sprint 1	Sprint 2	Sprint 3	Punten
Fedde	9’62	9’51	9’01	5
Vincent	9’29	9’80	9’66	4
Koen	9’91	10’04	9’30	3
Daniel	12’86	14’01	11’34	2
Oscar	12’79	12’09	12’24	1

Dat bruggetje is nog lastiger dan je denkt!

De stand

Tomas 41pt

Koen 40pt

Vincent 38pt

Daniel 30pt

Fedde 30pt

Kees 9pt

 

Oscar 26pt

Jishnu 8pt

Edze 7pt

 

Leiderstruien nog steeds voor Oscar en Tomas. Tomas ziet de andere renners nu toch echt dichterbij komen. Oscar kan de zege bijna niet meer ontgaan!

Donderdag 17 september is de volgende avond. Daar zal de techniek bijgeslepen worden!

Ouders en trainers, dank voor het helpen bij tijdswaarneming. Renners bedankt voor een mooie training!

Nog steeds geen najaars weer tijdens de NJC, hopelijk blijft dat zo de komende weken. Nu de oudere jeugd zich vol aan het voorbereiden is op het NCK is er meer ruimte en tijd. Dus een vol programma.

Springveren

Het wordt elke week bijna wel eens op de reguliere dinsdagtraining gedaan, een gaatje dichtrijden, en dat zo snel mogelijk. Met zeven renners kon het twee keer gedaan worden. Elke ronde na de bocht blies trainer A op zijn fluitje. De renner in de rij sprint naar trainer B toe, en die blaast op zijn fluitje als de renner aansluit. Stopwatch neemt de tijd op, fluitje van een cent. Hoe ouder en sterker de renner, hoe harder trainer A en B rijden, en dus moet het ongeveer gelijk uitkomen, of in ieder geval spannend worden.

Naam	Tijd 1	Tijd 2	Punten
Tomas	16´35	16´05	7
Vincent	19´40	17´60	6
Koen	18´61	18´11	5
Daniel	26´40	20´59	4
Fedde	22´59	21´71	3
Oscar	26´42	24´85	2
Jishnu	30´09	25´37	1

 

Iedereen verbeterde dus zijn tijd. En sommige gingen echt heel hard. Tomas en Vincent hebben heel duidelijk baat bij het rijden in groep Hans, daar zit echt al heel wat achter als ze volle bak aangaan. Ook Koen houdt zich als jongste van het stel gewoon makkelijk staande. En iedereen in totaal in een goed tempo 15km in de benen. Een beetje duurvermogen kan nooit kwaad.

Australische tijdrit

Eerst een reguliere tijdrit over 3km. Voor de punten. En daarna de traagste eerst, en iedereen daarachter moet de tijd goedmaken die ze in de eerste tijdrit hebben gewonnen. Eindsprint als tweede resultaat?

Tijdrit 3km

Naam	Tijd	Gem. km/u	Punten	Verschil
Tomas	5’02	35,76	7	1’43
Koen	5’19	33,85	6	1’26
Vincent	5’19	33.85	6	1’26
Fedde	5’25	33.23	4	1’20
Daniel	5’46	31.21	3	0’59
Oscar	6’05	29.59	2	0’30
Jishnu	6’45	26.67	1	0’00

 

Koen reed net zo hard als Vincent, heel knap. Tomas deed onderweg zijn horloge af en reed toch met afstand de snelste tijd. Fedde is een diesel, gaat steeds dichterbij komen naar mate de wedstrijden duren. Maar wie gaat de race in omgekeerde volgorde winnen?

Mk3 tirdjit

Jishnu vertrekt als eerste, Oscar er een halve minuut later vol achteraan. Na een ronde had hij hem al bijna ingehaald, en ging volle bak door. Fedde en Daniel kregen de tandem Vincent en Koen achter zich aan. En Tomas moest dus opboksen tegen renners die toch al snel bij elkaar zaten. In de laatste ronde lag Oscar nog steeds ruim voorop. Jishnu kon zijn goede start niet volhouden, maar ging vol goede moed verder op zijn eigen fiets! Tomas zag het plukje renners vlak voor zich rijden maar daar werd vol doorgetrokken door Koen en Vincent. Alle ouders, trainers, jury en toeschouwers keken in volle spanning naar de laatste bocht. Oscar had nog een heel klein gaatje en moest alle zeilen bij zetten om dit te winnen. EN dat lukt! Oscar (7pt) hield nog net stand voor hij na de finish voorbij werd gestoven door Koen (6pt), Vincent (5pt), Fedde (4pt) en Daniel (3pt). Tomas (2pt) kwam dus echt net te kort. Jishnu (1pt) kon het vanaf zijn nieuwe fiets op een afstandje bekijken.

Bonustijdrit

Ook aanwezig was ons nieuwste en jongste lid (ooit?) Mayson. Pas 5, hij wou supergraag een rondje volle bak over het parcours, dus dat werd vrijgemaakt. 1km knallen! De tijd, scherp voor een coureur van 5. 2:57’40”!

De stand

Tomas 34pt

Koen 32pt

Vincent 30pt

Daniel 23pt

Fedde 20pt

Kees 9pt

 

Oscar 20pt

Jishnu 8pt

Edze 7pt

Leiderstruien

Leiderstruien dus voor Oscar en Tomas. Maar Tomas ziet de andere renners toch dichterbij komen. Oscar slaat een groot gat door zijn zege! Strijders truien, Koen is al heel vroeg een grote motor. Jishnu is op zijn nieuwe fiets al meteen een coureur, nu met strijderstrui nog veel meer!

Donderdag 10 september is de volgende avond. Waarschijnlijk op het parcours van UWTC. Hou de appgroep in de gaten.

Ouders en trainers, dank voor het helpen bij de finish en de oversteek. Renners bedankt voor een mooie training!

Het was misschien nog wat vroeg na de zomerstop, maar dit was wel het juiste moment om de traditionele test 2km tijdrit voor de jeugd te houden. Prima weer immers. Veel goede tijden, enkele nieuwe leden die zich meteen bewijzen, grote sprongen. En een bijna record.

Het was voor de oudere jeugd vorige week donderdag bikkelen tegen wind en regen bij hun NCK-training. De jongere Amstelleden konden onder prima omstandigheden beginnen aan de Najaarscompetitie op het clubparcours.

De groep was niet al te groot, het voordeel is dan dat je wat meer oefeningen kan doen.

Koers

Om even in te komen, een reguliere koers over zeven ronden, waarvan de eerste vier en groupe. Tempo werd aangegeven door Vincent. Ook werd de race gebruikt om even in te schatten wat nu de grote motoren groep, en wat de jongste groep werd. Met z’n negenen van start. Jishnu (1pt) moest als eerste de rol lossen. Op een leenfiets is het nog niet ideaal, maar met clubkleding aan ziet een van onze nieuwste leden er al meteen als een echte coureur uit. Edze (2pt) is dan misschien de allerjongste van het stel. Aan inzet geen gebrek. Vol overgave gaf hij zich om er zo lang mogelijk bij te blijven, maar ook toen hij al gelost was bleef hij vol doorrijden. Oscar (3pt) hield het bijna tot het einde vol. Kees (4pt) en Fedde (5pt) moesten van een afstandje bekijken hoe de eindsprint zich ontvouwde. Nou ja eindsprint voor plek 2 eigenlijk. Daniel (6pt), Vincent (7pt) en Koen (8pt) hebben lang achter Tomas (9pt) aangereden maar hem bijhouden was er teveel aan. Mooie eerste koers, met een mooie winnaar!

Puntenkoers

De drie renners die de grote motoren nog niet konden volgen hebben we toch maar even een aparte puntenkoers laten doen. Drie rondjes, sprint vanaf de oversteek tot de finish en dan weer samenkomen. Jishnu (1pt) en Edze (2pt) gaven alles, maar ze kwamen steeds iets te kort om Oscar te kloppen. Maar het scheelde weinig, en steeds minder.

De andere zes zijn vanaf heden grote motoren en volgde hetzelfde principe, drie rondes met een sprint, samenkomen en vanaf de oversteek sprinten tot de streep. Tomas (6pt) won al zijn sprints met overmacht. Al kwam Koen (5pt) er steeds dichterbij. Daniel (4pt) moest het in de eerste sprint nog afleggen tegen Vincent (3pt) maar daarna waren de rollen omgedraaid. Kees (2pt) is nog niet helemaal op stoom na een fietsloze vakantie in het hoge noorden van Noorwegen, maar dat zal niet lang meer duren. Fedde (1pt) sloot de rij, een grote motor moet soms even op volle toeren komen.

TTT

Binnenkort gaan vanuit de jeugd van WV de Amstel drie teams meedoen bij de TTT in Rijswijk. Daarvan was er een aanwezig bij de NJC, met aanvulling van Koen. Dus die gingen met z’n vieren een TTT doen over 8 ronden. Doel was om de eerste vier ronden bij elkaar te blijven, en dan volle bak naar de finish met minimaal drie renners. Target was 13:45, dat geeft een gemiddelde van 34.9km/u, mooi streven. Wel hoog gegrepen misschien. Ze gingen er vol voor in ieder geval. Tomas, Vincent, Kees en Koen. Kees moest er halverwege vanaf, dus was het voor de andere drie door buffelen. Tomas had zijn beste kruid misschien al verschoten tijdens de vorige twee onderdelen. Koen is als benjamin in de groep dit tempo zo lang nog niet helemaal gewend. Vincent is een diesel en nam de groep op sleeptouw. In het begin werd het tempo net te laag gehouden waardoor de target uit het oog verdween. Van de 8 ronden gingen er 5 boven het bedachte schema. De laatste 3 gingen er opeens onder. Dus, 3pt voor alle renners in de groep.

Bij de jongsten reden Fedde en Daniel mee. Met z’n vijven was het target om over 7 ronden een gemiddelde te halen van 30km/u, tijd van 14:00 dus. De eerste twee ronden gingen een beetje langzaam, Jishnu had een sanitaire stop nodig. Daarna ging het tempo wel omhoog, en toen in de laatste twee ronden Edze de rol moest lossen trokken ze heel hard door. Maar dat was niet genoeg om het gemiddelde boven de 30km/u te krijgen. Oscar hield wel mooi stand. Ook zij reden 3 ronden boven het gestelde target, dus iedereen 3pt bonus. TTT is immers een gezamenlijke inspanning.

Fotofinish met jump, sterk!

De stand

Tomas 18pt

Koen 15pt

Vincent 13pt

Daniel 13pt

Kees 9pt

Fedde 9pt

 

Oscar 9pt

Edze 7pt

Jishnu 5pt

Leiderstruien dus voor Oscar en Tomas. Strijders truien, Edze en Daniel!

Inschrijven 27 augustus

Donderdag 27 augustus is de laatste regionale wedstrijdtraining bij Olympia op Sloten. Klik hier voor het inschrijven

Ouders en trainers, dank voor het helpen bij de finish en de oversteek. Renners bedankt voor een mooie training!

Na afgelopen jaar, waar de Amstel jeugd er met de winst vandoor leek te gaan maar uiteindelijk de uitslag werd gecorrigeerd naar P2, was het dit jaar overduidelijk. Winst voor de Amsteljeugd!

Het wielerweekend Gilze is een prachtig evenement, waar wielrennen met veel enthousiasme wordt gedragen. Een plein volledig ingericht voor supporters en teams, een enorm podium en veel enthousiast publiek. Wat wil je nog meer, zou je denken. De jongens van het Amsteljeugd team wisten het wel: winst!

 

Het team was op veel plekken sinds vorig jaar vernieuwd. Alleen Silvan was als categorie 7 renner (mu15) een constante factor, uitgegroeid tot de motor achter het team. Daarnaast 5 renners van categorie 6 (mu14). Omdat het team ook dit jaar weer vroeg was begonnen met de NCK gerichte team tijdrit trainingen waren de jongens behoorlijk goed op elkaar ingespeeld. Ze vertrokken als tweede team en het tempo lag direct boven de 40 km/u. Wilmer had na een valpartij een dag eerder (niet op de fiets) te veel last van zijn knie en had na 1 kopbeurt zijn werk gedaan.

Er werd zeer constant gereden met veel lange beurten van Silvan, afgewisseld met net wat kortere beurten van Thijs, Briek, Julien en Torben. Al in de eerste ronde werd het daarvoor gestarte damesteam (buiten mededinging want een mix van oudere dames en jeugd) bijgehaald. Door de smallere straten kon de ploegleiderswagen helaas niet inhalen en daardoor meer volgen. Dat deed de jongens echter weinig, want ook in de tweede ronde bleef het tempo constant hoog. Zo hoog dat na 9 kilometer Briek moest lossen.

Aan de 4 overgebleven renners de taak om alles bij elkaar te houden. Dat resulteerde in een minimaal verval van 5 seconden, mede dankzij een sterke eindspurt. Daarna was het wachten op de andere teams (helaas was er geen hotseat). Al snel bleek dat podium zeker was, want daar ging het een stuk minder hard. Met twee minuten voorsprong was de hoogste trede van het podium verzekerd! Een prachtig resultaat en mooie boost voor het moraal richting het NCK, waar het zelfs nog een tikkie harder moet voor de ereplaatsen. Want we hebben inmiddels een naam om hoog te houden

Samen met ASC Olympia heeft WV De Amstel een landelijke jeugdwedstrijd georganiseerd onder de vlag van de KNWU. Het parcours bij Sloten is uitermate geschikt om jonge renners kennis te laten maken met een landelijke wedstrijd en de samenwerking werd gezocht. Het niveau is bij een landelijke jeugdwedstrijd over het algemeen een stuk hoger. En met veel van onze nieuwe leden aan de start is ook de insteek van kennismaking met landelijke wedstrijden voor De Amstel in ieder geval geslaagd.

Klaar voor de start
Na de extreme hitte van de dagen voor zondag de 28^ste werd besloten in overleg met de KNWU om de wedstrijden iets eerder te laten starten zodat de laatste categorie niet op het heetst van de dag hoefde te rijden. Start van de eerste twee gecombineerde wedstrijden was om 9:00. Vroeg opbouwen dus. Maar dat was al snel gedaan. Parcours schoon. Materiaalcontrole klaar. Speaker in positie. Renners aangemeld. Alles klaar voor een mooie reeks wedstrijden.

MU9/VU9 en VU10
Bij de aller jongsten stonden er nog geen renners van ons aan de start. Maar dat kan volgende keer zomaar anders zijn. De aller jongsten gaan volle bak van start en rijden twee rondjes op het lange parcours. Met z’n vieren maken ze der een mooie strijd van. Er is uiteindelijk altijd een winnaar. Dat was in dit geval Jasmijn Knook.

MU10/VU11
Hier stonden wat meer renners op de startlijst. Drie ronden in het verschiet. En met Koen een van de kanshebbers voor de winst. Koen ging er ook vol voor. Alle drie de ronden het tempo bepaald, en van ver de sprint aangegaan. Daar was geen kruit tegen gewassen. De winst voor Koen!

MU11/VU12
Bij de voormalige categorie III stond Oscar aan de start. Zijn eerste landelijke wedstrijd. Afgelopen week al eens bij een MiniWegWedstrijd in Zuid-Holland meegedaan, maar dit is toch het echte werk. De eerste ronde kwam hij, ondanks een slechte start door moeilijk inclicken (dat is altijd lastig, gebeurt veel vaker dan je denkt) goed door. Vaak zie je bij de landelijke wedstrijden dat de eerste ronde(n) heel hard gaat om daarna te stabiliseren. Als je er dan nog bij bent, dan is het volhouden. Maar voor Oscar lag het tempo nog net even te hoog. Niks mis mee. Gewoon een eigen groepje opzoeken, doorbijten en je concentreren op de koers in de koers, je eigen koers. Dat deed hij perfect, er werd nog iemand die uit het peloton was gelost ingerekend. En in de laatste ronde liet hij zijn drie compagnons de route achter zich om naar een prima 11^de plaats te rijden. En daarna was hij zelf tevreden, en was druk aan het kletsen met andere renners zowel binnen als buiten de club. Ook het sociale deel van wielrennen voor en na de wedstrijden met leeftijdgenoten is geweldig.

MU12/VU13
Dat bij een landelijke wedstrijd het niveau heel hoog kan zijn werd ondervonden in de volgende wedstrijd. Kees stond niet helemaal uitgerust aan de start. De eerste twee ronden gingen nog in gezamenlijkheid, daarna had de kersverse Nederlands kampioen besloten om eens vol door te trekken op zijn eigen parcours. En als het dan tegen de 40km/u gaat moet je van goede huize komen om dat te kunnen volgen. Het hele peloton viel uit elkaar. Kees zat in een groepje met vier renners en richtte zich op zijn eindsprint. Die winnen is ook een overwinning. En zo geschiede. 13^de plek was het hoogst haalbare voor Kees zondag, niks mis mee.

MU13/VU14
Het aantal deelnemers werd bij elke categorie wat groter. Voor zowel Tomas, Vincent als Fedde was dit hun eerste landelijke wedstrijd. Alle drie met eigen doelen en verwachtingen aan de start. De eerste ronde ging meteen zo hard dat Fedde het niet kon volhouden. Hij ging de strijd aan met zijn metgezel. Proberen niet gedubbeld te worden is ook een uitdaging. Dit parcours is misschien lang, maar met z’n tweeën tegen een peloton is moeilijk. Het lukte net niet, een 19^de plek was het resultaat. Maar een hoop lessen rijker. Van meer ervaringen word je beter, maar leer je vooral ook je eigen grenzen op te rekken. Vincent zat na de eerste ronde een beetje op de rekker, maar hij hield vol. Toen het uiteindelijk stil viel, of stil, het tempo zich stabiliseerde kon hij goed meekomen. Zelfs nam hij meerdere keren de kop over. In de sprint wordt hij uiteindelijk 17^de, maar hij was vooral heel tevreden over zijn eigen prestatie. Bij het peloton blijven in je eerste landelijke wedstrijd is echt een prestatie. En dan Tomas, dit jaar pas lid geworden, en meteen voorin meerijden. De snelste rondetijd noteren en constant doorkomen bij de 5 in het peloton. Dat is echt goed en attent rijden. Gebeurd er wat, kan je meteen meeschuiven, bochten zorgen niet voor veel snelheidsverlies. Koersen uit het boekje. In de sprint kwam hij tot een prachtige 7^de plek. Klasse koers!

MU14/V15
Deze wedstrijd was met Briek, Julien, Tawan, Torben, Joshua, Thijs en Wilmer uitermate goed bezet qua Amstel renners. Met nog meerdere renners van Olympia aan de start werd een heus blok gevormd. Enkele renners van clubs uit Zuid-Holland spraken vooraf met elkaar en het leek op een kleine combine, maar ja, tegen zo’n blok wordt het toch lastig koersen. Al waren er veel aanvallen, echte ver weg kwamen de aanvallers niet. Tawan deed nog de beste poging en sloeg uiteindelijk een gat van zo’n 10 seconden. Maar op het parcours in Sloten ben je altijd in zicht en werd hij uiteindelijk, na het rijden van de snelste ronde van de wedstrijd, weer ingegrepen. Een sprint moest de uitkomst bepalen. Joshua begon van heel ver al de sprint, sommige renners waren hierdoor verrast een raakte hun positie helemaal kwijt, anderen profiteerden optimaal. In de slipstream van Joshua schoof Briek mee, die het gebruikte als ideale lead-out. Op 200m van de streep ontbond hij zijn duivels, het leek nog even spannend te worden, maar hij hield het vol tot de streep! Sprintkanon Torben zat net verkeerd en kwam nog tot de 3^de plek. Julien was vlak voor de sprint nog goed opgeschoven maar kwam door de lange sprint in het gedrang, een 8^ste plek was toch een prima resultaat. Tawan kwam na bijna alles gegeven in zijn aanval tot plek 9. Joshua werd nog door bijna iedereen overrompeld in de sprint en werd 14^de, maar voor zijn eerste landelijke wedstrijd in het peloton blijven is gewoon een prima wedstrijd. Onze tweeling Thijs en Wilmer reden elkaar een beetje in de weg vlak voor de sprint begon. Dat resulteerde in frustratie en een 15^de en 16^de plek. Zoiets kan gebeuren. Mooie koers overall met veel aanvallen en twee Amtel renners op het podium!

MU15
Ook in de laatste categorie stonden twee jongens, nou ja jongens, mannen kan je zo langzamerhand wel zeggen, aan de start. Silvan is al een ervaren rot, Lode zijn eerste wedstrijd. De afgelopen weken zijn verzet laten aanpassen, mylaps en licentie geregeld. En dan meteen in een groep zitten waar het tempo in de eerste zes ronden van de 12 niet onder de 40km/u zakte. Ga er maar aan staan dan. Lode hield heel lang vol. Toen de groep al snel in tweeën was gesplitst zat hij op een gaatje van het tweede groepje. Het zag ernaar uit dat hij alleen de wedstrijd moest volbrengen verder. Maar hij perste er alles uit om bij de drie die voor hem reden te komen. Dat was echt knap! In dit groepje kon hij tot twee ronden voor het einde meedraaien, maar toen was de koek op. Helemaal niet erg en ook niet onlogisch. Beginnen met wielrennen op wat latere leeftijd en dan wedstrijden gaan rijden is echt pittig. Je mist nog een beetje de motor en uithoudingsvermogen van de ervaren renners in die categorie. Een 8^ste plek werd het uiteindelijk, maar een hele knappe eerste wedstrijd. Silvan heeft zo’n grote motor wel, reed vol mee in de eerste groep. In de laatste ronde reden twee renners van Ulysses samen weg, Silvan liet zijn vrienden gaan en sloeg toe in de sprint om de derde plek. Nog een podiumplaats voor de Amstel.

De dag was niet alleen qua resultaten geslaagd met twee overwinningen en twee derde plaatsen maar ook qua organisatie. En vooral de inzet van alle nieuwe renners die ontdekt hebben wat een landelijke wedstrijd vergt, en het ook allemaal als leuk hebben ervaren. Dit smaakt naar meer!

Het is al even gelden, maar eind mei zijn er twee teams van WV de Amstel naar Frankrijk afgereisd voor de Trophée de L’Aisne. Sander Schaap schreef een mooi verslag van de prestaties van de U15 renners.In deze editie van de Tour de  l’Aisne waren twee Amstel-teams aanwezig: een team van U15 (samengesteld) Silvan Schaap (MU15), WV De Amstel/Wess Roding (MU15), DTS/Jelle Twigt (MU15) ARC Ulysses/Ian Pels (MU14), Olympia en een Team Nieuwelingen (U17): Grigory Ivakhov/Nicolai Ivakhov/Judah Gunnink/Max Baars.
In de bijlage het verslag van het gelegenheidsteam U15 dat uitkwam namens WV de Amstel.

Trophee de LAisne verslag website WV de Amstel

Dit jaar werd een oude traditie in ere hersteld bij WV de Amstel: Op trainingskamp met de jeugd! Drie dagen fietsen en vertier. De masters en de nieuwelingen zijn hier de afgelopen jaren al vaker geweest, maar de jeugd bleef een beetje achter. Aan het begin van het wegseizoen hebben de trainers en coördinatoren een balletje opgegooid bij de renners en ouders. Iedereen was enthousiast, dus organiseren, regelen en boeken. Afgelopen weekend was het zo ver.

De club had nog een fonds achter de hand. Dit fonds bestond uit donaties na een verzoek van de nabestaanden van de op 14 mei 2022 overleden Wim Jansen. Wim wordt nog steeds zeer gemist. Hij was een groot liefhebber van de wielersport en kon enorm genieten van de blije gezichten van jeugdrenners die bij de Ouderkerker Plas op de crossfiets aan het trainen waren. Vanuit deze passie van Wim vroeg de familie aan de gasten om bij het afscheid van Wim geen bloemen mee te nemen, maar een gift te geven voor de jeugdafdeling van De Amstel. Wim is vanaf het vroege begin lid van de (voorgangers) van WV De Amstel geweest, en na zijn eigen wielercarrière een fervent organisator, supporter en volger van onze club en haar renners. Wim genoot zichtbaar van de evenementen en de prestaties van de Amstel-leden. Met de bijdrage van alle mensen die Wim en Joke een warm hart toedroegen is dit weekend mede mogelijk gemaakt voor onze jeugd. Het werden drie onvergetelijke dagen voor renners en begeleiders!

Basiskamp Voerstreek
Omdat fietsen in de uitdagende heuvels van Limburg best pittig is, en op de planning van wat langere ritten, was het kamp vooral bedoeld voor de wat meer ervaren jeugd. Met een groep van 16 renners en 9 trainers en begeleiders was het een volle groep. Het was even puzzelen wie welke renner en welke fiets meenam, maar dat is allemaal gelukt. Op vrijdag 19 juni konden we ons vanaf 1uur melden bij de locatie in Voeren. Sommige renners hadden al vroeg vrij van school (toetsweken), anderen moesten nog terug komen van een schoolkamp. Dus iedereen kwam op zijn eigen tijd aan. Het weekend zou ook nog eens heet worden, temperaturen van ruim 30 graden was de verwachting, dus dat gaf extra uitdagingen. Gelukkig was de locatie ook voorzien van een ruim bemeten zwembad, dus na de inspanningen was er afkoeling genoeg.

Routes
Trainer Michiel had het op zich genomen om meerdere uitdagende routes te maken. Uitdagend voor alle groepjes van elk niveau. Met mogelijkheden om af te steken bij te warm weer, en voor de verzorgers om meerdere keren langs de kant van de weg klaar te staan met bidons, voeding, en alles wat een renner nodig heeft qua verzorging bij een uitdagende training. De renners en begeleiders die er al waren gingen eerst eten om daarna om een uur of 8 in de avond nog een kleine rit te maken van zo’n 25km. Groepjes van vier renners van ongeveer hetzelfde niveau. Trainer erbij. Uitleg hoe je te gedragen in de klim en vooral de afdeling. Luisteren naar de aanwijzingen onderweg. En fietsen maar!

Every picture tells a story!

Zaterdag
Laat in de avond kwamen de laatste renners met ouders aan. Gaby was met Joshua nog even terug gekeerd om de vergeten helm van Fedde op te halen. Zo kon de in de strijderstrui gehulde klimmer zich op de zaterdag toch nog uitleven! Dat clubgevoel en iets voor elkaar over hebben was precies de insteek voor het traingingskamp. Niet alleen fietsen, maar elkaar ook beter leren kennen, en dichter naar elkaar groeien.

Op zaterdag stond de lange tocht op het programma. Net iets meer dan 40km voor de jongsten, met onder andere het hoogste punt van Nederland in de route. 65km voor de middengroep, met alle bekende beklimmingen van de Mastel Gold Race erin. En voor de oudsten, 85km met de finale van de Amstel Gold Race. Cauberg, Keutenberg, Eyserbosweg, alles erop en eraan.

Met de hitte waren de verzorgers van dienst, Yvo en Herman, op zoek gegaan naar goede punten om de bidons aan te vullen met water uit de enorme jerrycans die Peter had meegenomen. Isotopen dorstlessers te geven, bananen, appels, gels, energybars en zo nodig een renner mee te nemen. Trainer Arjen ging met vier van de oudste renners mee, net als Sander. Peter met de middengroep, Artur sloot aan om met zijn zoon Vincent mee te rijden. Gaby bij Joshua. Bij de jongsten deden Michiel, Harry en Tomas mee.

Het werd voor iedereen een heel avontuur. Met verdwaalde en terug gevonden vaders, heerlijke lunches onderweg, goed gevulde bidons met koud water, en vooral vlammen op klimmetjes! Nog maar een bergje foto’s ter illustratie. Alle foto’s zijn hier te zien

In de avond werd de laptop aangesloten om het Nederlands elftal gehakt te zien maken van Zweden. Nog een duik in het bad. En op tijd, nou ja op tijd, weer naar de spartaanse kamers. Morgen, klimtijdrit en nog een kleine koers ter afsluiting!

Klimtijdrit
Lien was niet helemaal fit uit de zaterdag rit gekomen, en Fedde was met Michiel meegereden om op tijd thuis te zijn voor andere feesten. De overige renners mochten nog aan de bak voor de klimtijdrit. Vlakbij het huisje lag een schitterende klim. Vanuit Voeren naar boven naar Ulvend. 1.62km met 90 hoogte meters. De tijden:
1 Martin 04:44
2 Liam 04:48
3 Thijs 05:00
4 Torben 05:09
5 Briek 05:13
6 Wilmer 05:20
7 Silvan 05:22
8 Vincent 06:13
9 Tomas 06:16
10 Julien 06:17
11 Joshua 06:30
12 Koen 06:48
13 Marcus 07:14
14 Kees 07:17

De een had al wat meer last van de vermoeidheid dan de ander. Vanaf de top werd er nog koers gezet richting de Gulpenerberg om dan weer terug huiswaarts te keren. Douchen, aankleden en de auto in richting huis.

[Het was echt een meer dan geslaagd weekend. Zowel de renners als begeleiders hebben een fantastisch weekend vol saamhorigheid en koersplezier beleefd. Of er volgend jaar een vervolg komt was niet eens de vraag, eerder in welk weekend!

En ook voor dat trainingskamp is nog wat geld over uit de pot van Wim en Joke!

Liam, Harry, Peter, Marcus, Lien, Torben, Tomas, Thijs, Briek, Wilmer, Martin, Julien, Joshua, Gaby, Koen, Arjen, Tomas, Fedde, Kees, Vincent, Silvan, Michiel, Sander, Herman, Artur zit ook in de foto verstopt!

Dinsdag 16 juni was het tijd voor de tweede 2km tijdrit bij de jeugd. Mooi weer, niet te warm, niet te veel wind, optimale omstandigheden voor toptijden. Misschien een baanrecord?

Iedereen wel een persoonlijk record in ieder geval!

Duik nu in de uitslagen via de link hieronder:

Uitslagen 2 km-testtijdrit juni 2026

Naast alle leuke voetbalactiviteiten op het voetbalkamp, komt deze jonge captain handtekeningen uitdelen, mag je met ‘m op de foto en beantwoordt hij alle vragen...

Hemelvaartsweekend 2026 stond weer in het teken van de Tour de Himmelfart in Odder. In en om deze Deense plaats op Jutland werd de meerdaagse wielerwedstrijd georganiseerd voor jeugdrenners, van U11 tot en met junioren. In het verleden stonden al veel jeugdrenners van onze vereniging hier aan de start. Dit jaar ook weer een mooie afvaardiging.

Verschillende renners uit de jeugd van WV de Amstel, die ook landelijke wedstrijden rijden, stonden aan de start. Dit deel van Denemarken is niet vlak en dat hebben de renners geweten. Voor iedere wedstrijd gold dat er weinig vlakke kilometers in het parcours zaten. Meer dan 600 renners uit Denemarken, Zweden, Noorwegen, Finland, Nederland, België, Thailand, Montenegro, Duitsland en Groot-Brittannië reden mee in de editie van 2026 en, zoals ieder jaar, allemaal van hoog niveau.

De deelnemers van WV de Amstel waren dit jaar:

• Kees Vermeulen: MU12
• Briek Pelgrim: MU14
• Torben Flint Haring: MU14
• Julien Kroder: MU14
• Tawan Ramtaisong: MU14
• Silvan Schaap: MU15
• Jelle Twigt: MU15. Jelle rijdt voor ARC Ulysses. In het Pinksterweekend rijdt het met het WV de Amstel MU15-team mee in de Tour de L’Aisne in Frankrijk.

Doelstelling van de renners in volgorde van prioriteit was:

1. Heel thuis komen
2. Drie dagen plezier hebben
3. Ervaring op doen in het rijden van meerdaagse koersen
4. Zo lang mogelijk in het peloton blijven.

Etappes

Donderdag

• Etappe 1: Road Race (ronde van 17,6 km) U13 1 ronde. U14 en U15: 2 rondes
• Etappe 2: Criterium (ronde van 6 km) U13 2 rondes en U14 en U15 4 rondes.

Vrijdag

• Etappe 3: Gravel etappe (ronde van 14,1 km) U13 1 ronde U14 en U15 3 rondes
• Etappe 4: Tijdrit (10,4 km) iedereen 1 ronde (Start vanaf een officieel startpodium)

Zaterdag

• Etappe 5: Koninginnenetappe (ronde van 15,7) U13 2 en U14 en U15 3 rondes

Iedere renner had zijn eigen uitdagingen en overwinningen. Hieronder het persoonlijke (al dan niet gedicteerde) verslag van de renners zelf:

Kees Vermeulen (U12)

Kees ging vol enthousiasme starten aan zijn eerste buitenlandse etappekoers. Zowel het parcours (5 etappes over 3 dagen) als de deelnemers (eigen leeftijd en jaar ouder) waren een goede uitdaging. De eerste etappe van 17,6 km met klimmetjes was geweldig. Een parcours over de openbare weg (dat gebeurd niet zo vaak bij de jeugd) en een groot peloton van 59 deelnemers. Kees hield goed stand en een 53e plek is een prima resultaat. In de middag stond een criterium op het programma 2 rondjes van 6 km en uiteraard ging het op en af, in en om Odder. Het resultaat was een 54e plek. De volgende dag stond de gravelrit op het programma. Een rondje van 14,1 kilometer met een gravelstrook van 750 meter. Het rondje start met de bekende klim over de blaesbjerg. Kees hield stand op de gravelstrook en eindigde op de 49e plek. De tijdrit van 10,2 km kende een moeizaam start. Een fout van de organisatie zorgde voor een chaotische start. Ondanks de start heeft Kees een mooie prestatie neergezet (52e plek). Op zaterdag was er de koningsetappe een stevige uitdaging met veel klimmen. Kees belande in een groepje van vier achter het peloton. Samen met een andere renner reden ze weg uit de groep en haalde Kees de finish als 48ste. In het algemeen klassement heeft Kees een 49ste plek behaald. Het koersen in Denemarken is niet te vergelijken met Nederlandse jeugdwedstrijden, het was een mooie en leerzame ervaring. Op naar volgend jaar.

Julien Kroder (U14)

Ik heb Tour de Himmelfart als een heel leuke ervaring gezien, want het is een best wel professionele race met mensen uit allerlei landen. Mijn races gingen ook best goed, alleen in de gravel race was er iets met mijn rem waardoor ik een grote achterstand had, maar toch daarna nog lekker gereden. Er zijn vijf stages die allemaal best lang zijn met aardig wat hoogtemeters waar Denen heel erg hard oprijden. Ik vond het dus een heel mooie ervaring en kan het iedereen aanraden.

Briek Pelgrim (U14)

Ik ben er tijdens Tour de Himmelfart zeker achter gekomen dat het internationaal nog harder gaat dan in de Nederlandse wedstrijden. Ik was uiteindelijk 33^ste van de 40. ik had aan het begin gehoopt op iets hoger, maar ik ben er nog steeds heel blij mee. Verder was het vooral heel leuk. Het was een hele leuke ervaring om hier mee te rijden en ik heb er veel van geleerd. Uiteindelijk een paar super leuke dagen gehad en er veel van opgestoken.

Torben Flint Haring (U14)

Het was de hele tijd aanzetten op een klim of heel snel trappen naar beneden, en dat maakte het zwaar, maar wel leuk. Het waren ook veel meer kilometers dan ik ooit heb gereden, dus je moet echt eten mee voor onderweg. Ik vond de tijdrit het leukst, omdat het rondje wat makkelijker was met 1 zware klim en je kan de mensen voor je makkelijk zien, want het is een beetje open. Je hebt dan de hele tijd een doel om naar te rijden.

Tawan Ramtaisong (U14)

De eerste etappe was ik erg zenuwachtig en ging eigenlijk alles mis. De tweede etappe begon goed maar toen kreeg ik een lekke band. De derde etappe ging goed en het was heel leuk. De vierde etappe was de beste tijdrit die ik tot nu toe heb gereden. De vijfde etappe was de King Stage en het was echt heel zwaar maar ook heel leuk.

Silvan Schaap (U15)

Ik noem mijzelf niet echt een klimmer. De eerste wedstrijd bleef ik tot 5km voor de finish in het peloton. De 2^e wedstrijd in een langgerekt peloton. De andere wedstrijden moest ik het peloton laten gaan. Met een groepje beuken naar de finish. De Koninginneetappe was zwoegen uiteindelijk de laatste kilometers alleen. De benen waren pap. Vla. Uiteindelijk in het eindklassement 36^ste van de 68 deelnemers. Moe, maar heel tevreden.

Jelle Twigt (U15)

Voor mij was dit de eerste keer dat ik meedeed aan de Tour de Himmelfart, en ik vond het heel leuk. De wedstrijden zijn anders dan in Nederland: de etappes zijn langer, het parcours is groter en er zijn natuurlijk veel meer hoogtemeters. Ook is het peloton een stuk groter.

In elke wedstrijd kon ik me goed in het peloton handhaven, waardoor ik uiteindelijk 16e van de 70 deelnemers ben geworden. De etappe met een gravelstrook vond ik het leukst. Het is zeker een aanrader om ook eens mee te doen!

 

Ook de ouders hebben het als een intensieve maar hele leuke meerdaagse ervaren. Fietsen schoonmaken en indien nodig repareren. Renners weer oplappen voor de volgende wedstrijd. Eten verzorgen. Heen en weer rijden. Langs het parcours iedereen aanmoedigen. Napraten en analyseren. Net echt allemaal!

 

Voor volgend jaar is deze meerdaagse wedstrijd zeker een aanrader!

Op enkele donderdagen in de avond organiseren we een Regionale Wedstrijdtraining. Met als doel een wedstrijdgerichte training. Speels, voor iedereen toegankelijk, voor iedereen uitdagend. Op donderdag 7 mei was de aftrap op ons parcours. Mooi weer, prima temperatuurtje, mooie opkomst.

Uit een overleg tussen verschillende clubs in de regio Noord-Holland ontstond het idee om voor een iets ander concept te kiezen dan de interclubs die we vorig jaar deden. Niet dat die nooit meer terug komen, maar dit jaar pakken we het iets anders aan.

Men kon zich inschrijven op basis van het niveau in de trainingen zodat er pelotons konden ontstaan van hetzelfde niveau, ongeveer. De eerste groep, met vooral jonge startende renners, begon om 17:00 met inrijden. De training begon om 17:30 uur met een tijdrit over 2km. Daarna werd het brommeren achter een trainer aan. Die ging het tempo steeds verder opvoeren. Van 22km/u over een rondje, tot 35km/u. Daarna de bel en dan was het nog een rondje vrij koers tot de streep.

De ouderen, en soms toch ook wat jonge klasbakken ertussen, deden hetzelfde vanaf 18:45 uur. Al ging bij hen het brommeren starten bij 28km/u per rondje om helemaal door te gaan tot 43km/u. Dat wordt dus ook voor de trainers zwaar!

Tijdrit groep 1

Naam	Tijd	Gemiddelde
Tomas	3’31	34.12
Koen	3’39	32.88
Quintijn	3’40	32.73
Moos	3’44	32.14
Fedde	3’48	31.58
Victor	3’49	31.44
Thijn	3’49	31.44
Lucas	3’53	30.90
Daniel	3’58	30.25
Hebe	4’01	29.88
Oscar	4’12	28.57
Jari	4’28	26.87
Thymen	4’29	26.77
Dani	4’33	26.37
Guus	4’45	25.26

 

Tijdritten op ons parcours met een oversteek is soms een beetje chaotisch, maar alles verliep prima. De tijdswaarneming verliep strak gelukkig. Iedereen heeft twee rondjes vol gereden, iedereen tevreden met zijn eigen prestatie. Top!

Achter de trainer aan

Het idee van brommeren is dat je naast snelheid opbouwt, ook let op je positie. In het begin is het allemaal prima bij te houden, maar als het steeds harder gaat dan wordt opschuiven steeds lastiger. Bij elke bocht moet je net wat meer optrekken tot je weer op snelheid bent. En dat wreekt zich steeds meer. Vooraf zei iedereen dat halen we nooit tot het einde. Het zijn dan toch 15 ronden, dus 15km. Dus, best lang. Maar uiteindelijk hield het merendeel van de renners het tot het einde vol! Sommige reden op een geleende fiets waar ze voor het eerst op zitten, zoals Dani, dan is het sowieso al een hele prestatie om zolang mee te draaien. Ook Guus en Jari hielden het heel lang vol. Bij Thymen, Oscar en Hebe ging het pas helemaal aan het einde te snel. Ook de trainer had best moeite om het tempo verder omhoog te krijgen. De rondentijden op Strava van de trainer: 2’28, 2’21, 2’15, 2’08, 2’05, 2’02, 1’56, 1’54, 1’50, 1’48, 1’45, 1’41, 1’38, 1’37. Daarna klonk de bel en was het volle bak tot de streep. Koen won de sprint uiteindelijk voor Moos, Tomas, Quintijn en Thijn. De rest volgde al snel. Mooie koers!

Wisseling van de wacht

De tweede groep was met 23 renners goed gevuld. Gezamenlijk inrijden en dan ook 2km knallen.

Naam	Tijd	Gemiddelde
Silvan	2’52	41.86
Liam	2’52	41.86
Martin	3’06	38.71
Clarissa	3’10	37.89
Torben	3’10	37.89
Briek	3’11	37.70
Tom	3’11	37.70
Chris	3’12	37.50
Simon	3’13	37.31
Ian	3’15	36.92
Thijs	3’16	36.73
Julien	3’17	36.55
Bram	3’19	36.18
Tirza	3’21	35.82
Samuel	3’23	35.47
Joshua	3’25	35.12
Wilmer	3’25	35.12
Flore	3’26	34.95
Marcus	3’27	34.78
Stan	3’32	33’96
Kees	3’33	33.80
Sara	3’38	33.03
Lien	3’43	32.29

 

Hele scherpe tijden! Amstel renners die allemaal rond hun pr zitten. Clarissa die bijna het parcoursrecord bij de meisjes jeugd uit de boeken rijdt (3’06). Amai.

Hard labeur voor de trainers

En dan nog brommeren, voor deze groep. Aan de tijdrit tijden zag je al dat dit een hele kluif zou worden voor de trainers. Bij het begin tempo werd er nog volop gekletst en gelachen. Gaande weg de rondes, toen het tempo al boven de 35km/u lag werd het stiller en stiller in de groep. Lien, Kees en Sara waren de enige die net de 40km/u niet meer haalden. Maar dat is al een prestatie op zich. De kletsers achterin hadden nu een probleem om nog naar voren te komen. Als je in een groep die 40+ rijdt wilt opschuiven, dan moet je dus nog harder gaan… Daarna brak bij sommigen toch het veertje. Maar dat is helemaal geen schande ook. Stan was een beetje teleurgesteld, grotere renners, grotere verzetten. Maar, het gaat om je eigen prestatie, en die mocht er zeker zijn Stan! Ik weet niet of je al vaker zo hard op zo’n bochtig parcours hebt gereden. Hulde dus! Uiteindelijk werd het tempo nog verder opgedreven. De rondes gingen volgens Strava aan de volgende gemiddelden: 28.5, 29.8, 31.1, 31.7, 33.2, 34.2, 34.2, 36.0, 38.5, 38.5, 37.6 (even een hapering in de machines van Fernando, Michiel en Cisco) 39.3, 39.3, 41.2, 41.7, 42.3. Ga der maar aan staan. De bel klonk en toen was het voor sommigen al net te veel. De sprint werd uiteindelijk gewonnen door Silvan. Voor Tom, Bram, Liam, Ian, Samuel, Martin, Chris en Thijs. De anderen hadden niet echt meer een sprint in de benen.

Het was een meer dan geslaagde avond. Tevreden renners. Tevreden ouders. Tevreden trainers. De volgende keer, op donderdag 21 mei is het de beurt aan DTS. Binnenkort wordt een nieuwe link gedeeld met daarin het inschrijfformulier!

Dank aan alle ouders, trainers en renners die hebben geholpen om er een leuke, veilige en intensieve training van te maken!

Op donderdag 7 mei organiseert WV De Amstel de Tijdrit Oukoop. Het is tevens het clubkampioenschap tijdrijden.

Lees onderstaande even goed door:

Aanmelden

Aanmelden vóóraf, uiterlijk woensdag 6 mei 18.00 uur.
Donderdagochtend 7 mei komt de startlijst online.

Start en Finish: Bij het recreatieparkeerplaatsje t.o Oukoperdijk 46. Parkeren maar zeer beperkt mogelijk. Kom bij voorkeur op de fiets.

Parcours: De Jeugd cat 5 – 6 – 7 rijdt twee ronden van ongeveer 6 km. De overige categorieën rijden twee ronden van 10,3 km. Alles rechtsom.

Let op: er is verkeer mogelijk en de normale verkeersregels gelden!

De starttijden:
Om 19.00 uur start Jeugd cat V, VI en VII  (12 km).
Vanaf 19.45 uur starten de overige categorieën (20,6 km).

Clubkampioenschap: middels het schonen van de uitslag van de niet-leden zullen er clubkampioenen tijdrijden benoemd worden in de volgende categorieën:
– Nieuwelingen
– Senioren 40 – (dus geboren in 1986 en later, incl Junioren)
– Masters 40 +
– Dames (incl. Nwl./Jun.).
– Wegfietsen

Materiaal:
Let op : er wordt gereden met de landelijke regels. Dat wil zeggen:  Jeugd en Nieuwelingen : gewone fietsen, geen opzetstuur, dichte wielen, TT fiets,  maar wel tijdrithelmen toegestaan. Starttijden om de minuut. Stayeren is ten strengste verboden (op straffe van diskwalificatie): na passeren min. 30 meter tussenruimte geven.

Overige vragen: Tim Schreurs, secretaris@wvdeamstel.nl