Terwijl NFC O15-1 en TOS-Actief MO17-1 tijdens de herfstvakantie even konden bijkomen, moest WV-HEDW O14-1 volop aan de bak. De jeugdige Amsterdammertjes hielden de jeugdopleiding van FC Groningen O14/1 zaterdag jl. knap op 5-5. Het was tegelijk een passend moment om met de trainers van de drie jeugdteams terug te blikken op de eerste fase en vooruit te kijken. Hoe is het om met pubers te werken? Wat gebeurt er buiten de lijnen? Hoe belangrijk zijn ouders en hoe houd je plezier en prestaties in balans? Kevin de Waart (NFC), Jake de Groot (WV-HEDW) en het trainersduo Luca van der Putten en Mark Vlaanderen Oldenzeel (TOS-Actief) vertellen openhartig over hun ervaringen. Vier trainers, drie verenigingen en drie totaal verschillende groepen. Maar één belangrijke overeenkomst: voetbal is veel meer dan alleen winnen of verliezen.

WV-HEDW: plezier genoeg, nu de overwinning nog

Wie zaterdag naar de uitslag van WV-HEDW O14-1 tegen FC Groningen O14-1 keek, zal wellicht even met de ogen hebben geknipperd. Een doelpuntrijk gelijkspel tegen een jeugdopleiding van een betaaldvoetbalorganisatie is bepaald geen alledaagse prestatie. Toch overheerste bij WV-HEDW niet uitsluitend tevredenheid. De ploeg van trainer Jake de Groot wacht immers nog altijd op de eerste overwinning.

De jonge trainer, die dit seizoen bij WV-HEDW aan de slag ging, laat zich daardoor niet uit het veld slaan. Integendeel. Hij geniet zichtbaar van zijn spelersgroep met vrijwel allemaal jongens van 13 jaar, waarin ook één meisje Malou haar plek allang heeft veroverd. “Ik heb het heel erg naar mijn zin. Ik geniet nog steeds elke dag met de jongens en Malou, uiteraard, om gewoon op het veld te staan en samen met dingen aan de slag te gaan. Het enige balen voor ons is dat er nu nog geen overwinning in zit. Dat is gewoon jammer. Maar we hebben wel elke keer plezier met elkaar, dus ik vind het nog steeds hartstikke leuk om te werken.”

Voor De Groot betekende zijn komst naar WV-HEDW ook een kennismaking met een nieuwe vereniging, andere gezichten en een onbekende organisatiestructuur. “In het begin was het natuurlijk een beetje zoeken. Bij welke mensen moet je zijn? Wie kan je om hulp vragen? Dat was vooral nieuw. Maar als je eenmaal de juiste mensen gevonden hebt, zie je wel dat het echt een heel leuke club is om bij te zitten. Ze geven mij ook de vrijheid om mezelf verder te ontwikkelen. Ik geniet nog steeds en vind het hartstikke leuk om erbij te mogen horen.”

Grote jongens, kleine jongens en dezelfde uitdaging

De O14-leeftijd is misschien wel een van de interessantste fases binnen het jeugdvoetbal. Sommige spelers ogen lichamelijk al bijna volwassen, terwijl anderen nog volop aan hun groeispurt moeten beginnen. Dat vraagt om maatwerk. “Je ziet vooral bij deze O14-lichting dat het een heel leuke, maar ook uitdagende groep is. Dat komt vooral door de grote fysieke verschillen. Je hebt aan de ene kant een paar jongens die al bijna 1,80 meter zijn. Aan de andere kant heb je bijvoorbeeld wat spelers die nog wat kleiner zijn. Dan moet je ervoor zorgen dat ze elkaar op de training blijven uitdagen en allebei iedere keer weer een procent beter worden.”

De Groot heeft al nagedacht over een mogelijke oplossing waarbij spelers niet uitsluitend op kalenderleeftijd, maar ook op fysieke ontwikkeling worden ingedeeld. “Ik heb voorgesteld om bijvoorbeeld een aantal spelers die fysiek verder zijn, af en toe met Onder 15 te laten trainen. Dan zouden spelers van Onder 13 weer bij ons kunnen aansluiten. Zo krijg je een patroon waarin iedereen op zijn eigen fysieke niveau wordt uitgedaagd. Dat is voorlopig nog niet aan de orde, maar ik hoop dat we die stap later kunnen zetten.”

De onderlinge verschillen vormen geen belemmering voor de sfeer. Sterker nog, juist de manier waarop de spelers met elkaar omgaan, maakt het werken met deze groep volgens De Groot bijzonder. “Het plezier straalt ervan af op de trainingen. Er wordt knetterhard getraind, maar als er even een panna wordt uitgedeeld of iemand wordt uitgespeeld, kunnen ze daar ook met elkaar om lachen. En wat ik vooral mooi vind, is dat ze elkaar buiten de trainingen en wedstrijden ook blijven opzoeken.”

Dat laatste gaat soms behoorlijk ver. De wedstrijd is afgelopen, de trainers hebben hun spullen opgeborgen, maar de spelers zijn nog lang niet klaar met elkaar. “Na een thuiswedstrijd of uitwedstrijd spreken ze gewoon weer met elkaar af. Dan blijven ze op de club hangen of zoeken ze elkaar ergens anders op. Volgens mij zijn ze op zaterdag zo ongeveer de hele dag met elkaar bezig. Dat laat wel zien dat ze het echt goed met elkaar kunnen vinden.”

Kickboksen, springen en ouders die vrienden worden

De Groot vindt dat een jeugdteam niet uitsluitend op het voetbalveld gevormd wordt. Daarom organiseert hij ook activiteiten buiten de reguliere trainingen en wedstrijden. “We zijn twee weken geleden gaan kickboksen. Daar hebben we een leuke activiteit van gemaakt. Daarna zijn we nog lekker gaan voetballen op een Cruyff Court. We zijn ook naar een trampolinepark geweest, waar ze met elkaar konden springen en plezier maken. We zoeken bewust naar manieren om als team leuke dingen te ondernemen.”

Bij WV-HEDW beperkt de hechte band zich niet tot de spelers. Veel ouders kennen elkaar al jarenlang. Een groot deel van de groep speelt immers al sinds heel jonge leeftijd samen. “De support van de ouders is echt top. Die jongens spelen voor een groot gedeelte al vanaf het begin bij WV-HEDW met elkaar. Je ziet dat de ouders inmiddels misschien wel net zo goede vrienden zijn geworden als de spelers zelf. Ze komen wekelijks kijken, moedigen de spelers aan en willen overal bij helpen. Dat is echt leuk om mee te maken.” Het levert een bijzondere dynamiek op. Een jeugdteam is daarmee niet alleen een verzameling talentvolle voetballers, maar ook een sociaal netwerk waarin kinderen en ouders jarenlang met elkaar optrekken.

Van kampioensdroom naar handhaving

Sportief gezien heeft WV-HEDW de verwachtingen inmiddels moeten bijstellen. Aan het begin van het seizoen werd de lat hoog gelegd. De praktijk in de Tweede Divisie blijkt weerbarstiger. “We hebben in het begin bewust geprobeerd de lat iets hoger te leggen dan misschien realistisch was. Dan heb je iets om extra hard voor te werken en te trainen. Maar we merkten vrij snel dat de weerstand op dit niveau ontzettend groot is. Achteraf was het kampioenschap misschien een te hoog doel.”

De competitie kent bovendien een scherpe scheiding tussen handhaving en degradatie. Volgens De Groot blijven de eerste vier ploegen op dit niveau actief, terwijl de nummers vijf tot en met acht degraderen. “Ik denk dat handhaving een heel mooi doel is waar we echt naartoe kunnen werken. We staan maar een paar punten achter op de vierde plaats. Als je kijkt naar de afgelopen wedstrijden tegen Zeeburgia en Waterwijk, waarin we misschien net wat pech hadden, en vervolgens tegen Groningen, dan zie je dat het mogelijk is.”

Het gelijkspel tegen FC Groningen biedt vertrouwen, maar De Groot wil vooral dat zijn ploeg leert om wedstrijden daadwerkelijk over de streep te trekken. “We gaan lekker trainen en zorgen dat we iedere week weer een stap zetten. En we hopen de komende twee maanden ook eens iets anders dan gelijk of te verliezen. Daar gaan we met volle overtuiging voor. De groep heeft daar zeker vertrouwen in. De volgende stap is dat we leren hoe we samen zo’n gewilde overwinning over de streep trekken.”

NFC: van losse individuen naar een hecht team

Bij NFC O15-1 staat Kevin de Waart voor een andere uitdaging. Zijn spelersgroep is een mengeling van achtergronden, nationaliteiten en persoonlijkheden. Veel jongens volgen onderwijs op een internationale school in Amstelveen. Toen De Waart de groep onder zijn hoede kreeg, zag hij een elftal waarin het onderlinge vertrouwen nog niet vanzelfsprekend was. “Toen ik ze kreeg, waren ze eigenlijk nog niet echt op elkaar ingespeeld. Ook qua karakter niet. Het vertrouwen was laag en de chemie was laag. Er waren een paar nieuwe jongens vanuit het tweede team bij gekomen die hun plek moesten vinden.”

De Waart kreeg bovendien de indruk dat de spelers in voorgaande seizoenen vooral vanuit resultaten naar hun eigen prestaties hadden leren kijken. “Ik merkte aan de jongens dat ze in mijn ogen niet altijd de juiste mentale begeleiding hadden gehad. Winnen was goed en verliezen was slecht. Dat is het beeld dat ik van de jongens zelf en van mensen op de club meekreeg. Daarom ben ik vooral bezig geweest met vertrouwen uitspreken, samen dingen ondernemen, de goede dingen benoemen, maar ook de mindere momenten bespreken.”

Het resultaat daarvan ziet hij inmiddels terug op het veld en daarbuiten. “Ik merk nu dat het heel goed in elkaar valt. Jongens respecteren elkaar, gaan voor elkaar door het vuur en willen heel graag leren. Dat vind ik ontzettend belangrijk. En ze hebben het plezier in het spelletje weer teruggevonden. Dat is misschien nog wel het belangrijkste van alles.”

De kleedkamer als comedyclub

Pubers en humor zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat merkt De Waart vrijwel iedere training. Wie verwacht dat de spelers zich in stilte voorbereiden op de volgende oefenvorm, komt bedrogen uit. “Er zit een bepaalde humor in de groep. Als ze voor de training in de kleedkamer zitten, hoor je ze gillen en grapjes maken. Ze lopen elkaar op een leuke manier uit te dagen en te plagen. Dat vind ik heel leuk. Ze willen leren, hebben plezier met elkaar en ook met mij. Die combinatie van voetbalplezier en willen leren maakt deze groep bijzonder.”

Toch vraagt het werken met verschillende persoonlijkheden ook om geduld. De ene speler begrijpt een tactische aanwijzing vrijwel onmiddellijk, terwijl een ander meer herhaling nodig heeft. “Dat verschilt echt per persoon. We hebben bijvoorbeeld een speler die cognitief heel slim is. Die hoef je iets één keer te vertellen en dan begrijpt hij het eigenlijk al. Andere jongens hebben voetbalinhoudelijk nog niet altijd de juiste coaching gehad. Die begrijpen het misschien pas na de derde of vierde keer. Maar dat gaat nog steeds behoorlijk snel.”

De Waart wil uiteindelijk dat zijn spelers niet afhankelijk blijven van de aanwijzingen vanaf de zijlijn. “Ik wil dat ze op een gegeven moment zelf oplossingen gaan vinden. Dat ze niet iedere keer hoeven te horen wat ze moeten doen, maar zelf gaan nadenken. Dat gaat steeds beter. Het kost tijd en moeite, maar daar ben ik voor. Dat vind ik juist leuk.”

Ouders: betrokkenheid komt niet altijd vanzelf

Waar bij WV-HEDW de ouders bijna vanzelfsprekend een hechte gemeenschap vormen, is de situatie bij NFC anders. De internationale achtergrond van veel gezinnen zorgt volgens De Waart voor een andere dynamiek. “Ik merk dat het vaak dezelfde ouders zijn die reageren op een appje of langs de lijn staan. Het vervoer naar uitwedstrijden wordt onderling eigenlijk wel geregeld, maar dat zijn vaak ook dezelfde ouders die bij de thuiswedstrijden aanwezig zijn.”

Gelukkig kan de trainer rekenen op twee actieve teammanagers. “Die regelen ontzettend veel en zijn daar heel actief in. We hebben bijvoorbeeld een vlaggenschema opgesteld. Vorig seizoen hoorde ik dat ouders liever niet wilden vlaggen. Toen heb ik gezegd: dat is geen optie, want dan kunnen de kinderen niet spelen. Los het maar op. Sindsdien is het eigenlijk geen probleem meer geweest.”

Ook bij het organiseren van activiteiten ligt het initiatief vooral bij de begeleiding. “Als we uitjes hebben, doet eigenlijk niemand moeilijk over de kosten. Maar buiten de vaste ouders zie ik niet veel mensen die uit zichzelf iets oppakken. Dat moeten wij als trainers en teammanagers zelf organiseren. Het komt niet vanzelf.” Het is een herkenbare uitdaging binnen het amateurvoetbal: hoe zorg je ervoor dat niet telkens dezelfde vrijwilligers alle werkzaamheden blijven uitvoeren? Samen de schouders eronder.

Eerst het vertrouwen, dan de ranglijst

De ambities van de NFC-spelers zijn bepaald niet bescheiden. Als het aan de jongens ligt, eindigen ze bovenaan. “Als ik het aan die groep vraag, zeggen ze gewoon dat ze eerste willen worden. Hun ambities liggen heel hoog. Daar hebben we het samen ook over gehad.” De Waart vindt die instelling prachtig, maar kijkt zelf nadrukkelijk verder dan de ranglijst. “Wat ik vooral wil, is dat het vertrouwen onderling toeneemt. Winnen is leuk en daar gaan we natuurlijk voor. Maar ik wil dat ze dingen leren, elkaar beter leren kennen en voetbalinhoudelijk beter worden. Vanuit daar moeten ze wedstrijden gaan winnen.”

Hij ziet zichzelf daarbij niet als de allesbepalende leider, maar als iemand die de spelers helpt hun eigen verantwoordelijkheid te nemen. “Ik zie mezelf gewoon als een verlengstuk van de jongens. Ik vind het mooi als ze dingen zelf doen. Zelf tactische oplossingen vinden in het veld, samen juichen en elkaar helpen. Dat zijn eigenlijk basisdingen die ze nu steeds meer beginnen te doen.” De eerste sportieve resultaten ondersteunen zijn aanpak. Na een moeizame start won NFC drie wedstrijden achter elkaar.

“Het vertrouwen was eerst heel laag. Ze verloren van hoofdklassers en dachten dat het niks zou worden. Dat is in drie of vier weken helemaal omgeslagen. Het teamgevoel ging omhoog, ze deden wat ze moesten doen en wonnen drie keer achter elkaar. Dat is prachtig om te zien.” Tot de winterstop blijft de ontwikkeling van het teamgevoel daarom minstens zo belangrijk als de uitslagen. “Als we omhooggaan op de ranglijst, is dat natuurlijk leuk. Dat willen die jongens en dat wil ik ook. Maar ik vind het vooral belangrijk dat het teamgevoel verder groeit. Ik denk dat je dan hele mooie dingen kunt doen met deze kinderen.”

TOS-Actief: acht jaar meegroeien met de meiden

Bij TOS-Actief MO17-1 gaat het verhaal nog een stap verder. Luca van der Putten en Mark van Vlaanderen Oldenzeel begeleiden een groep meiden die voor een belangrijk deel al jarenlang met elkaar voetbalt. Van der Putten moest onlangs zelf even nadenken hoelang hij eigenlijk al trainer is. “Ik kwam in een oude appgroep van de MO9 uit het seizoen 2018-2019 terecht. Toen realiseerde ik me dat ik dit dus al acht jaar doe. Ik wil niet zeggen dat ik ervan schrok, maar ik dacht wel: dat is een tijdje geleden. Toen waren ze al leuk en lief. Nu natuurlijk ook nog wel, hoor.”

Zijn trainersloopbaan begon eigenlijk heel toevallig. Bij TOS-Actief wordt van ouders verwacht dat ze een bijdrage leveren aan de vereniging. “Toen mijn dochter Mathilde ging proeftrainen, zag ik iemand training geven en dacht ik: daar mist gewoon passie. En als ik dan toch een taakje moet doen, word ik wel trainer. Toen is bij mij het vuurtje gaan branden. En voor je het weet, ben je acht jaar verder.”

In die jaren zag hij meisjes komen en gaan, vriendschappen ontstaan en kinderen uitgroeien tot jonge vrouwen. “Ik vond laatst een foto van toen we begonnen. Daar stonden ongeveer acht meiden op. De helft voetbalt nog steeds. Anderen zijn gestopt vanwege andere interesses. Helaas zijn er ook meiden die door zware blessures niet meer voetballen.”

Vooral dat laatste raakt hem. “We hebben twee gevallen gehad waarbij kniebanden zijn gescheurd. Dat zijn dingen die ik heel akelig vind om mee te maken als trainer, coach én ouder. Je voelt toch een verantwoordelijkheid. Wat had ik kunnen doen? Had ik iets kunnen voorkomen? Dat zijn voor mij de minder leuke kanten van het trainerschap.”

Een plek waar school even niet bestaat

Van der Putten benadrukt dat een voetbalteam voor pubers ook een veilige sociale omgeving kan zijn. Een plek waar andere regels gelden dan op school en waar problemen soms makkelijker bespreekbaar worden. “Je ziet ze letterlijk en figuurlijk groeien, ook emotioneel. Ik vind het mooi om een plek te bieden waar school even niet belangrijk is. Waar de relaties die ze op school hebben, die soms ongemakkelijk kunnen zijn, er even minder toe doen. Ze zijn in een andere omgeving, met andere mensen.”

Soms merkt hij dat een speelster ergens mee zit. Een eenvoudig gesprekje kan dan veel betekenen. “Dan vraag je: hoe gaat het nou eigenlijk? Ik merk iets aan je. En dan komt er soms iets naar boven waarvan je helemaal geen weet had. Je merkt dat er een stukje opluchting ontstaat. Mark en ik praten daar regelmatig over. We staan er soms te weinig bij stil wat er allemaal in die koppies speelt.”

Voor Van der Putten zijn dat misschien wel de meest waardevolle momenten. “Dat je daar iets in kunt betekenen, voelt heel waardevol. Los van de vriendschappen die ontstaan. Uit eigen ervaring weet ik dat je sommige vriendschappen je hele leven meeneemt. Dat is toch fantastisch? Het gaat echt over veel meer dan voetbal alleen.”

Babbelrondjes en de geparkeerde bus

De meiden van TOS-Actief hebben een bijzondere traditie: de babbelrondjes. Nog voordat de training begint, wordt er uitgebreid bijgepraat. “We hebben al heel vroeg de babbelrondjes geïntroduceerd. Kom op tijd, loop even een rondje en praat met elkaar. Dat gebeurt nog steeds volop. Ook tijdens de warming-up en soms zelfs tijdens de training. Dan moeten we echt zeggen: nu even de focus op voetbal.”

Het sociale aspect is volgens Van der Putten enorm belangrijk. “Je zou denken dat ze de hele dag al op hun telefoon met elkaar communiceren. Maar juist dat ze elkaar ook fysiek ontmoeten en dingen bespreken, blijkt ontzettend waardevol. Soms is het lastig om de balans te vinden tussen gezelligheid en concentratie.”

Op wedstrijddagen verandert die gezelligheid regelmatig in een indrukwekkende onderlinge strijdlust. “We horen al jarenlang dat we een sterk team zijn. Niet alleen vanwege de voetbalkwaliteiten, maar vooral omdat ze voor elkaar door het vuur gaan. Op trainingen zie je dat niet altijd, maar tijdens wedstrijden is het soms bizar wat ze voor elkaar overhebben.”

Van der Putten herinnert zich een wedstrijd waarin de trainers besloten een verdedigende tactiek te gebruiken. Met slechts tien speelsters tegenover een sterke tegenstander werd de beroemde ‘geparkeerde bus’ van José Mourinho geïntroduceerd. “We hebben zelfs een filmpje opgezocht waarin Mourinho die tactiek uitlegde. Sommige meiden voerden het heel plichtgetrouw uit. Anderen konden gewoon niet accepteren dat we zo verdedigend gingen spelen. Dat hebben we later nog eens uitgelegd. Maar ik vind het prachtig dat je op deze leeftijd ook dat soort tactische dingen met ze kunt bespreken.”

De Jojo-test: niet geliefd, wel nuttig

Naast tactiek en teamgevoel besteden de trainers veel aandacht aan voetbalconditie. Daarvoor gebruiken ze de zogenoemde Jojo-test, een intervaltest waarbij spelers herhaaldelijk twintig meter heen en terug lopen, met korte rustmomenten. “We wilden kijken hoe we de conditie beter konden meten en ontwikkelen. De test werd door sommigen met behoorlijk wat weerstand ontvangen. Anderen gingen er juist ongelooflijk fanatiek mee aan de slag.”

De trainers gebruiken de resultaten vooral om individuele vooruitgang zichtbaar te maken. “Je ziet soms dat iets tussen de oren zit en soms dat het echt conditioneel is. Maar sommige meiden gaan over een drempel heen en groeien enorm. Dan kun je zeggen: je hebt een persoonlijk record gehaald, goed gedaan. We willen geen cijferdruk opleggen, maar het helpt wel om ontwikkeling zichtbaar te maken.”

Het past bij de filosofie van TOS-Actief, waar prestatiedrang en plezier elkaar moeten aanvullen. “We zijn geen team dat de hele vakanties doortraint. We zijn niet ontzettend streng, maar ook niet te los. TOS-Actief is een heel familiaire club met korte lijntjes. Dat vind ik prettig.”

Een klasse lager, maar de ambitie blijft

Sportief beleefde TOS-Actief MO17-1 een moeilijke eerste competitiefase. De ploeg speelde in de eerste klasse tegen sterke tegenstanders en moest uiteindelijk een stap terugdoen naar de tweede klasse. Mark Vlaanderen Oldenzeel verwacht dat zijn ploeg daar beter tot haar recht komt, al waarschuwt hij nadrukkelijk voor onderschatting. “We hebben een behoorlijk heftige eerste periode gehad. We hadden het idee dat de eerste klasse waarin we speelden erg sterk was. Sommige ploegen zouden volgens ons ook in de hoofdklasse serieus kunnen meedoen. Daarom vinden we dat we het helemaal niet zo gek hebben gedaan.”

Nu verandert de doelstelling. “We gaan een fase in waarin we een klasse lager spelen. Dan is het natuurlijk wel onze eer te na om niet bovenaan te willen eindigen. Dat wordt het doel. Maar we hebben de meiden ook verteld dat ze echt aan de bak moeten. Ze mogen niet denken dat het allemaal vanzelf gaat.”

De komende maanden blijven techniek, handelingssnelheid en conditie belangrijke aandachtspunten. “We focussen heel erg op snel passen, aannemen, kijken en doorspelen. We hebben door de jaren heen veel getraind op schijnbewegingen, draaien en balgevoel. Als dat allemaal automatisch gaat, kun je het tempo in wedstrijden verhogen. Daar kunnen we echt verschil mee maken.”

Minstens zo belangrijk is het om de groep fit te houden. “We zijn niet met heel veel speelsters. Als er iemand geblesseerd raakt, komt er direct meer op de schouders van de anderen terecht. Gelukkig hebben ze veel veerkracht en pakken ze dat goed op. Maar je moet blijven opletten dat ze niet overbelast raken door alles wat ze naast het voetbal ook nog doen.”

Dezelfde liefde voor het spel

Het verschil tussen de drie jeugdteams is groot. Bij WV-HEDW draait het om de uitdaging om op hoog niveau eindelijk die eerste overwinning te boeken. NFC werkt aan vertrouwen, zelfstandigheid en een hechtere spelersgroep. TOS-Actief probeert een groep meiden die al jarenlang samen optrekt, sportief en persoonlijk verder te ontwikkelen. Ook de trainers verschillen in aanpak. Maar uiteindelijk komen hun verhalen opvallend dicht bij elkaar. Een geslaagde panna op de training. Een kleedkamer vol lachende pubers. Ouders die langs de lijn staan. Een gezamenlijk uitje. Een speler die eindelijk begrijpt wat de trainer bedoelt. Een meisje dat na een moeilijk moment haar verhaal kwijt kan. Of een ploeg die na weken zonder overwinning toch met opgeheven hoofd het veld verlaat.

Het zijn momenten die niet op de ranglijst verschijnen, maar voor de ontwikkeling van jonge voetballers minstens zo belangrijk kunnen zijn. De komende weken worden sportief interessant. WV-HEDW jaagt op de eerste overwinning en handhaving in de Tweede Divisie. NFC wil het opgebouwde vertrouwen omzetten in verdere vooruitgang. TOS-Actief gaat in de tweede klasse op zoek naar nieuwe successen, zonder het plezier uit het oog te verliezen. En de trainers? Die staan weer langs de lijn. Met aanwijzingen, aanmoedigingen, soms wat frustratie en vooral veel enthousiasme. Want hoe verschillend hun spelersgroepen ook zijn, over één ding lijken ze het eens: het mooiste aan jeugdvoetbal is niet alleen wat kinderen op het veld leren, maar vooral hoe ze zich als mens ontwikkelen.

Programma zaterdag 31 oktober 2026

• TOS-Actief MO17-1 – asv De Dijk MO17-1 (10.00 uur)
• Purmerend O15-1 – NFC O15-1 (12.15 uur)
• BFC O14-1 – WV-HEDW O14-1 (10.15 uur)

Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien – op én naast het veld.

Lees ook:VOETBALAGENDA | VC1-opleidingen najaar 2026 van start: inschrijving geopend, belangstelling groot

Het bericht Het Amsterdamsche Jeugdvoetbal (7): de vier jeugdtrainers van NFC, TOS-Actief en WV-HEDW over ‘hun’ pubers, plezier, prestatiedruk en het pad richting de winterstop verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Maak je klaar voor een avond vol neon, muziek, gezelligheid en heel veel glow!

Op vrijdag 20 november verandert onze kantine in één groot, kleurrijk feest voor onze jeugdleden!

Voor wie en hoe laat?

• O7 t/m O9: 16.00 – 18.00 uur
• O10 t/m O14: 19.30 – 21.30 uur

Toegang: slechts € 5,-!
En dat is inclusief:
Onbeperkt limonade
1 zakje snoep
1 zakje chips
Schminken en glittertattoos

Kaartverkoop start vanaf zaterdag 31 oktober in de kantine!

Zorg dat je erbij bent, want dit wil je niet missen!

Trek je felste neonkleuren aan, kom gezellig samen met je voetbalteam én neem nog meer vrienden en vriendinnen mee!

Het Amsterdams Coach Huis organiseert op dinsdag 3 november een nieuwe bijeenkomst voor trainers, coaches en technisch verantwoordelijken binnen sportverenigingen. Centrale gast is Jorg van der Breggen, manager Voetbalontwikkeling bij de KNVB. Tijdens de avond in Amstelveen staan gelijke kansen, spelplezier en het ontwikkelen van een herkenbare voetbalvisie centraal.

Hoe zorgen voetbalverenigingen ervoor dat jonge spelers zich optimaal kunnen ontwikkelen? Welke keuzes maken clubs bij het samenstellen van teams en hoe vinden zij de juiste balans tussen prestaties en plezier? Het zijn actuele vraagstukken die tijdens een nieuwe editie van het Amsterdams Coach Huis aan bod komen. Het initiatief van De Assistent brengt hoofdtrainers, hoofden jeugdopleiding (HJO’s), clubkadercoaches en technisch managers samen om kennis en praktijkervaringen uit te wisselen. Ook vertegenwoordigers van andere sporten zijn welkom.

Van gymleraar tot manager Voetbalontwikkeling

Met Jorg van der Breggen ontvangt de organisatie een gast die het voetbal vanuit verschillende invalshoeken kent. Hij omschrijft zichzelf als een gepassioneerd jeugd- en kaderbegeleider, opleider en beleidsontwikkelaar.

Van der Breggen begon zijn loopbaan onder meer als gymleraar en was actief binnen voetbalverenigingen. Inmiddels is hij bij de KNVB werkzaam als manager Voetbalontwikkeling. Daarmee houdt hij zich bezig met onderwerpen die rechtstreeks raken aan de dagelijkse praktijk van amateurclubs. Onder leiding van Sascha Werlich wordt met Van der Breggen gesproken over zijn ideeën, ervaringen en visie op de ontwikkeling van het voetbal.

Gelijke kansen en spelplezier

Een belangrijk gespreksonderwerp is het creëren van gelijke kansen voor jonge voetballers. Binnen het amateurvoetbal staan verenigingen voortdurend voor keuzes. Hoe worden spelers ingedeeld? Wanneer krijgt prestatie voorrang boven ontwikkeling? En hoe voorkom je dat kinderen op jonge leeftijd onvoldoende mogelijkheden krijgen om hun talenten te ontdekken?

Ook spelplezier krijgt aandacht. Een onderwerp dat op vrijwel iedere vereniging terugkomt, maar in de praktijk soms onder druk staat wanneer resultaten, selectiebeleid en verwachtingen van ouders een grotere rol gaan spelen.De bijeenkomst biedt gelegenheid om deze vraagstukken vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Daarbij is ook aandacht voor de manier waarop verenigingen hun voetbalvisie vertalen naar de praktijk.

Aansluiting bij ambities Amsterdamse Voetbalagenda

De onderwerpen sluiten aan bij de bredere ambities van de Amsterdamse Voetbalagenda 2026-2030, waarin onder meer het versterken van verenigingen en het opleiden van trainers belangrijke aandachtspunten zijn.

Uit de gepresenteerde cijfers blijkt dat het aantal Amsterdamse teams met een KNVB-gekwalificeerde coach sinds 2022 met 52,9 procent is gestegen, van 344 naar 526. Tegelijkertijd laat de inventarisatie zien dat bij 1.826 teams ongeveer dertig procent over een opgeleide trainer beschikt. Dat onderstreept dat er, ondanks de vooruitgang, nog veel ruimte is voor verdere ontwikkeling.

De gemeente Amsterdam, de KNVB en Ajax investeren binnen de Amsterdamse Voetbalagenda eveneens in extra opleidingsmogelijkheden. Het Amsterdams Coach Huis is een afzonderlijk initiatief, maar sluit met zijn aandacht voor kennisdeling en verenigingsontwikkeling inhoudelijk aan bij deze doelstellingen.

Verenigingen kunnen van elkaar leren

De waarde van een bijeenkomst als deze zit niet uitsluitend in de bijdrage van de gastspreker. Minstens zo belangrijk is de mogelijkheid om met vertegenwoordigers van andere verenigingen in gesprek te gaan. Clubs verschillen in omvang, ambities en beschikbare middelen, maar staan regelmatig voor vergelijkbare uitdagingen. Hoe zorg je voor continuïteit binnen de jeugdopleiding? Hoe ontwikkel je een herkenbare speelwijze die past bij de identiteit van de vereniging? En hoe bewaak je de balans tussen sportieve ambities en een omgeving waarin iedereen met plezier kan voetballen?

Door ervaringen en inzichten te delen, kunnen verenigingen ideeën opdoen die zij binnen hun eigen organisatie kunnen toepassen.

Praktische informatie en aanmelden

De bijeenkomst van het Amsterdams Coach Huis vindt plaats op dinsdag 3 november 2026, van 19.30 tot 21.00 uur, aan de Aanloop 2, 1183 SZ in Amstelveen. Trainers, hoofden jeugdopleiding, clubkadercoaches, technisch managers en andere geïnteresseerde kaderleden kunnen zich aanmelden via melvin@assistent.club of per WhatsApp via 06-21543025.

Het bericht VOETBAL AGENDA | KNVB-manager Jorg van der Breggen te gast bij Amsterdams Coach Huis: gelijke kansen en spelplezier centraal verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Van uitverkochte (voetbal)stadions met Kane naar het jeugdvoetbal bij SDW. Dennis van Leeuwen (55) heeft als muzikant vrijwel alles meegemaakt, maar ontdekt tegenwoordig een heel andere kant van zichzelf. Als jeugdtrainer bij de Amsterdamse vereniging SDW behaalde hij deze week zijn KNVB VC1-diploma. Een bijzonder opleidingstraject, mogelijk gemaakt door de samenwerking tussen de gemeente Amsterdam, de KNVB en Ajax. Het Amsterdamsche Voetbal sprak met de (voormalig) gitarist over zijn onverwachte ‘nieuwe’ (trainers)loopbaan, de lessen die hij leerde en waarom hij voorlopig liever met kinderen op het trainingsveld staat dan met een gitaar in een vol stadion.

Wie de naam Dennis van Leeuwen hoort, denkt vrijwel onmiddellijk aan Kane. Samen met zanger Dinand Woesthoff vormde hij jarenlang het gezicht van één van de bekendste Nederlandse rockbands. Grote concerten, volle stadions en een leven waarin muziek centraal stond. Voetbal speelde in die jaren vooral een rol als liefhebberij. Tegenwoordig staat Van Leeuwen zelf op het veld, niet als speler, maar als trainer en coach van jonge voetballers. Het is een ontwikkeling die hij enkele jaren geleden zelf waarschijnlijk niet had voorzien. De aanleiding was even eenvoudig als bijzonder: drie kinderen thuis die graag wilden voetballen. De twee kinderen van elf en van dertien spelen inmiddels bij SDW, maar hun eerste voetbalervaringen ontstonden buiten de georganiseerde sport.

Van Leeuwen voetbalde in zijn jeugd zelf bij een vereniging waar veel aandacht werd besteed aan techniek en individuele ontwikkeling. Een uitzonderlijk talent was hij naar eigen zeggen niet, maar zijn liefde voor het spel was groot. Rond zijn zestiende stopte hij met voetballen en koos hij steeds nadrukkelijker voor de muziek. “Ik vond voetbal fantastisch, maar op een gegeven moment ben ik de muziekkant opgegaan. Dat combineert niet altijd even gemakkelijk, zeker niet wanneer je ook in de weekenden bezig bent.”

De weg terug naar het voetbal liep via de Vrije School in Amsterdam, waar de kinderen onderwijs volgen. Van Leeuwen merkte dat veel kinderen graag wilden voetballen, maar niet direct de stap naar een vereniging wilden zetten. Samen met een vader van één van de andere kinderen besloot hij daarom zelf trainingen te organiseren in het Westerpark. Wat begon met een kleine groep kinderen uit dezelfde klas, groeide geleidelijk uit tot een vaste voetbalactiviteit op woensdagmiddag én zondagochtend. Ook meisjes en kinderen uit andere klassen sloten zich aan. Uiteindelijk stonden er regelmatig ongeveer dertig kinderen op het veld. “We deden wat oefeningen, speelden partijtjes en zorgden vooral dat iedereen plezier had. Het was eigenlijk heel eenvoudig begonnen, maar het werd steeds groter.”

Een compleet team meldt zich bij SDW

Na ongeveer een jaar veranderde de belangstelling van de kinderen. Waar zij aanvankelijk geen behoefte hadden aan verenigingsvoetbal, wilden ze inmiddels juist graag wedstrijden spelen. Van Leeuwen en de andere betrokken ouders besloten de groep bij elkaar te houden en zochten contact met SDW, de Amsterdamse vereniging die zich de afgelopen jaren sterk heeft ontwikkeld. Het voorstel was opmerkelijk: konden ze met een vrijwel compleet team lid worden en tegelijkertijd zelf de begeleiding verzorgen? SDW stond ervoor open. De groep werd aangevuld met andere spelers en Van Leeuwen begon vorig seizoen officieel als trainer en coach.

Daarmee veranderde ook zijn kijk op het vak. “Ik kwam er vrij snel achter dat trainen gewoon een vak is. In het Westerpark kon ik een beetje mijn eigen gang gaan. Maar bij een vereniging, waar je structureel met een team werkt, is dat niet voldoende.” De groeiende vereniging, die richting de 1.200 leden gaat, bood hem de mogelijkheid om deel te nemen aan de KNVB-opleiding Voetbalcoach 1. Dankzij de ondersteuning vanuit de gemeente Amsterdam en de club was de drempel om te beginnen laag. “Ik weet niet of ik die opleiding uit mezelf zo snel had gedaan. Maar het werd aangeboden en ik dacht: waarom eigenlijk niet? Een aantal mensen binnen SDW heeft zich aangemeld en ik was er één van.”

‘Ik ben best eigenwijs, dus in het begin moest ik echt omschakelen’

De opleidingsavonden vonden plaats bij RAP in Amstelveen. Daar maakte Van Leeuwen kennis met een trainingsvisie die op onderdelen behoorlijk verschilde van de manier waarop hij zelf had leren voetballen. In zijn jeugd lag het accent sterk op techniek. De trainer deed bewegingen voor, legde uit hoe een bal moest worden aangenomen of gepasst en liet spelers vervolgens oefenen. Die benadering, verwant aan de bekende Wiel Coerver-methode, was voor Van Leeuwen jarenlang een vanzelfsprekend uitgangspunt.

Tijdens de VC1-opleiding ontdekte hij dat de KNVB veel nadruk legt op voetbalgerichte trainingsvormen, waarin spelers zoveel mogelijk leren door het spel daadwerkelijk te spelen. Dat vroeg om een andere manier van denken. “Ik ben best een eigenwijze man. In het begin had ik er moeite mee dat je een training niet voortdurend moet stilleggen om iets uit te leggen. Ik dacht regelmatig: ik wil nu stoppen en vertellen hoe het moet. Maar de bedoeling was juist dat het spel zoveel mogelijk doorging.”

Zijn eerste reactie was dan ook kritisch. Hij moest afleren wat hij jarenlang als logisch had beschouwd. Pas na enkele bijeenkomsten begon hij de nieuwe werkwijze bewust toe te passen. Dat leverde verrassende inzichten op.

Geen twaalf minuten wachten, maar onmiddellijk voetballen

Van Leeuwen noemt een voorbeeld dat voor veel jeugdtrainers herkenbaar zal zijn. Voorheen liet hij zijn spelers bij aankomst met een bal het veld opgaan. De kinderen schoten op doel, maakten plezier en wachtten totdat de training officieel begon. Vervolgens pakte hij zijn fluit, riep iedereen bij elkaar en begon met de uitleg. “Voordat iedereen bij elkaar stond en ik mijn verhaal had gedaan, waren we soms twaalf minuten verder. Eigenlijk was er nog helemaal niet getraind.”

De KNVB-benadering door docent Rene Koster liet hem zien dat het anders kon. Wanneer de spelers arriveren, staan de doelen al klaar en ligt de bal op het veld. Ze kunnen onmiddellijk beginnen met voetballen. Vanuit dat partijtje kan de trainer vervolgens geleidelijk een oefenvorm ontwikkelen. “De kinderen hebben soms nauwelijks in de gaten dat ze iets aan het leren zijn. Je verandert het spel, past iets aan en laat ze zelf ontdekken wat er gebeurt. Dat vond ik echt een openbaring.”

Het betekent volgens Van Leeuwen overigens niet dat technische oefeningen overbodig zijn geworden. Integendeel. Hij is nog altijd enthousiast over de Coerver-methode en de aandacht voor balbeheersing, passeerbewegingen en tweebenigheid. Juist de combinatie van verschillende trainingsmethoden spreekt hem aan. “Ik vind het prachtig wanneer kinderen ontdekken op hoeveel manieren je een bal kunt raken of een tegenstander kunt passeren. Dat blijft ontzettend waardevol. Maar ik begrijp nu ook veel beter waarom je bepaalde oefeningen doet en wanneer je welke vorm gebruikt.”

Meer dan pionnen, ballen en doelpunten

Misschien wel de belangrijkste ontdekking tijdens de opleiding was dat jeugdtraining veel verder gaat dan voetbaltechniek en tactiek. Van Leeuwen kreeg te maken met leeftijdsspecifieke kenmerken, groepsdynamiek, communicatie en de psychologische ontwikkeling van kinderen. Onderwerpen waar hij als vader vanzelfsprekend ervaring mee had, maar die hij nog niet eerder zo bewust vanuit het trainerschap had bekeken. Een ogenschijnlijk klein voorbeeld maakte grote indruk. “Stel dat je een jongen even apart moet aanspreken omdat hij lastig gedrag vertoont. Wanneer je dat doet terwijl al zijn teamgenoten kunnen meekijken, ontstaat er een heel andere situatie dan wanneer je zo gaat staan dat hij alleen jou ziet. Dan wordt het gesprek meteen anders.”

Volgens Van Leeuwen zijn het juist dergelijke inzichten die een beginnende trainer verder helpen. “Het klinkt allemaal heel logisch als iemand het uitlegt. Maar je moet er wel even op gewezen worden. Er zijn honderden van dat soort kleine dingen die je kunt toepassen.” Daarnaast leerde hij bewuster gebruik te maken van de voetbalterminologie. Begrippen rondom aanvallen, verdedigen, het verkleinen van ruimtes en het samenwerken binnen een team kregen meer betekenis. Dat helpt niet alleen tijdens trainingen, maar ook in gesprekken met andere trainers. “Je gaat dezelfde taal spreken. Daardoor kun je veel gemakkelijker over voetbal praten en ervaringen uitwisselen. Je merkt dat je jezelf ontwikkelt en professioneler wordt.”

Ook buiten het veld ontstaan nieuwe verbindingen

Een ander waardevol onderdeel van de opleiding was volgens Van Leeuwen het contact met trainers van andere verenigingen. Tijdens de praktijkbijeenkomsten werkten de deelnemers met jeugdspelers die niet noodzakelijk tot hun eigen teams behoorden. Dat maakte de omstandigheden soms onvoorspelbaar. Niet ieder kind was even gemotiveerd, de groepssamenstelling wisselde en het weer werkte lang niet altijd mee. Juist daardoor werd de opleiding realistisch. “Je staat niet iedere keer met je eigen jongens op het veld. Soms heb je kinderen die er enorm veel zin in hebben, soms wat minder. Dan regent het, waait het hard of komt iemand niet opdagen. Dat is eigenlijk precies hoe het in de praktijk ook gaat.”

Ook het onderlinge contact tussen de cursisten bleek waardevol. Er ontstonden gesprekken over verenigingsculturen, trainingsmethoden en de dagelijkse uitdagingen van vrijwilligers. Inmiddels onderhouden verschillende deelnemers nog contact met elkaar. Ze wisselen ervaringen uit en nodigen elkaar zelfs uit voor jeugdtoernooien. “Er zit ook een heel mooie sociale kant aan zo’n opleiding. Je ontmoet mensen die allemaal met hetzelfde bezig zijn. Dat levert contacten op die ook na de cursus blijven bestaan.”

Van Leeuwen spreekt dan ook met waardering over het initiatief van de betrokken organisaties. “Het is een prachtig initiatief vanuit de club, de KNVB en de gemeente Amsterdam. Je zegt als vrijwilliger ja tegen het trainen van een team en vervolgens krijg je de mogelijkheid om jezelf verder te ontwikkelen. Dat voelt bijna als een cadeautje aan jezelf.”

Een stormachtig examen in Amstelveen

Dat Van Leeuwen inmiddels zijn diploma heeft behaald, betekent niet dat alles tijdens het opleidingstraject vanzelf ging. Vooral zijn praktijkexamen zal hem nog lang bijblijven. Op de examendag in Amstelveen waren de weersomstandigheden verre van ideaal. Het stormde, de wind joeg over de velden en overvliegende vliegtuigen maakten communiceren lastig. De jeugdspelers waren bovendien bijzonder onrustig. De eerste twee trainingen van andere cursisten verliepen moeizaam. De omstandigheden maakten het vrijwel onmogelijk om de groep op de gebruikelijke manier aan het werk te krijgen.

Een andere aanwezige KNVB-docent sprak Van Leeuwen daarop aan. “Hij zei tegen mij dat het echt knap zou zijn als ik die jongens aan het voetballen kreeg. Toen dacht ik: dat zal ik je eens laten zien.” Wat volgde, was volgens de muzikant misschien wel het meest leerzame moment van zijn opleiding. In plaats van zich krampachtig vast te houden aan alle aangeleerde uitgangspunten, besloot hij zijn eigen persoonlijkheid nadrukkelijker te gebruiken. Hij sprak de spelers stevig toe, maakte duidelijk wat hij van hen verwachtte en bracht structuur aan. Binnen korte tijd had hij de aandacht van de groep. “Ik moest even duidelijk maken dat we gingen beginnen en dat iedereen zijn verantwoordelijkheid moest nemen. Vanaf dat moment liep het eigenlijk prima.”

De docent reageerde verrast en wilde weten hoe Van Leeuwen dat had aangepakt. Voor de trainer was het een bevestiging dat een opleiding richting geeft, maar dat persoonlijkheid en natuurlijk overwicht minstens zo belangrijk kunnen zijn. “Ik was heel erg bezig om alles precies volgens de methode te doen. Maar op dat moment werkte dat gewoon niet. Dan moet je kunnen schakelen. Je moet soms ook durven vertrouwen op jezelf.” Het examen werd daarmee niet alleen een toets van zijn opgedane kennis, maar ook een bevestiging van zijn eigen kwaliteiten als begeleider.

‘Ik heb mijn droom om in een stadion te spelen al geleefd’

Met het VC1-diploma op zak ligt in theorie een vervolgopleiding voor de hand. Via VC2 en eventueel VC3 zou Van Leeuwen zich verder kunnen ontwikkelen als trainer. Maar heeft de man die jarenlang voor duizenden mensen optrad inmiddels de ambitie om ooit bij bijvoorbeeld Ajax voor de groep te staan? Hij moet lachen om de gedachte. “Natuurlijk gaat dat weleens door je hoofd. Als je een staatslot koopt, denk je ook even dat je gaat winnen. Dus ja, misschien denk je heel kort: straks word ik nog trainer van Ajax. Haha.”

Toch ligt zijn ambitie ergens anders. Van Leeuwen heeft als muzikant al opgetreden in de stadions van Ajax, Feyenoord en PSV. De bijzondere ervaring om in een groot voetbalstadion centraal te staan, heeft hij dus allang meegemaakt. “Ik heb mijn droom om in een stadion te spelen al geleefd. Alleen was dat als muzikant.” Het verklaart waarom hij niet nadrukkelijk bezig is met een volgende stap richting het professionele voetbal. Hij heeft zijn werk, zijn muzikale achtergrond en vooral veel plezier in het begeleiden van kinderen. “Ik vind het geweldig om met die jongens te werken. Ze zitten in een leeftijd waarin ontzettend veel gebeurt. Samenwerken, sporten, winnen, verliezen, omgaan met elkaar. Daar zit gewoon iets heel moois in. Dat is voor mij eigenlijk al genoeg.”

Vijfenveertig minuten partijtje

Ook bij SDW staat voetbalplezier hoog in het vaandel. Van Leeuwen probeert die gedachte nadrukkelijk in zijn trainingen terug te laten komen. Dat betekent niet dat hij geen aandacht besteedt aan techniek, spelprincipes of tactische afspraken. Maar hij houdt ook rekening met wat zijn spelers zelf het liefste doen. En dat blijkt verrassend eenvoudig. “Als de jongens op het veld komen, vragen ze meteen of we alsjeblieft veel partijtjes gaan doen. Dat vinden ze gewoon het allerleukste.”

Van zijn training van anderhalf uur besteedt Van Leeuwen daarom regelmatig ongeveer drie kwartier aan partijvormen. Daarbinnen probeert hij de opgedane kennis van zijn opleiding te verwerken. Spelers leren samenwerken, ruimtes herkennen, aanvallen opbouwen en verdedigen, zonder dat het plezier uit de training verdwijnt. “Je kunt allerlei systemen, strategieën en technieken behandelen, maar uiteindelijk willen die kinderen gewoon voetballen. En daar hebben ze natuurlijk ook gelijk in.”

De gitarist ziet het trainerschap niet als een tijdelijke bezigheid die vooral voortkomt uit de sportieve belangstelling van zijn eigen kinderen. Hij heeft inmiddels ontdekt hoeveel voldoening het geeft om een groep jonge spelers te begeleiden. Daarbij wil hij zich blijven ontwikkelen, zonder zijn eigen karakter of ideeën uit het oog te verliezen.

Een diploma als waardering voor vrijwilligers

Het verhaal van Van Leeuwen laat zien wat de trainersopleidingen binnen de Amsterdamse Voetbalagenda kunnen betekenen voor het amateurvoetbal. Niet iedere deelnemer begint aan een opleiding met de ambitie om hogerop te komen. Voor veel vrijwilligers draait het om de wens om de kinderen bij hun eigen vereniging beter te begeleiden. Juist voor die groep is een laagdrempelige opleiding van grote waarde. Verenigingen hebben behoefte aan enthousiaste ouders en vrijwilligers, maar enthousiasme alleen is niet altijd voldoende om een goede training te verzorgen. Van Leeuwen ondervond dat zelf toen hij met zijn groep vanuit het Westerpark de overstap naar SDW maakte. Wat begon als een spontaan initiatief van twee vaders, groeide uit tot een serieuze verantwoordelijkheid binnen een voetbalvereniging.

Zijn advies aan andere Amsterdamse jeugdtrainers is dan ook duidelijk: maak gebruik van de mogelijkheden om jezelf te ontwikkelen. “Bij de KNVB en de mensen die deze opleidingen verzorgen, zit ontzettend veel ervaring. Je hoeft niet alles klakkeloos over te nemen. Je mag je eigen manier van werken hebben. Maar het is ontzettend leerzaam om te begrijpen waarom bepaalde dingen werken.” Het diploma dat hij deze week ontving, is voor hem vooral een erkenning van die ontwikkeling. En hoewel de vergelijking tussen muziek en voetbal zich gemakkelijk opdringt, zijn de verschillen misschien wel groter dan de overeenkomsten. Op het podium stond Van Leeuwen jarenlang zelf in het middelpunt van de belangstelling. Als jeugdtrainer draait het om de kinderen.

Niet hij, maar de kinderen moeten schitteren. Van Leeuwen lijkt zich uitstekend thuis te voelen in die nieuwe rol. Zijn grote muzikale dromen heeft hij al verwezenlijkt. Tegenwoordig zit de voldoening in een geslaagde training, een speler die iets nieuws ontdekt of een groep kinderen die na afloop met plezier van het veld stapt. “Het wordt ook leuker als je ergens beter in wordt. Dat geldt voor die kinderen, maar net zo goed voor mij als trainer.” En daarmee heeft de nieuwbakken jeugdtrainer misschien wel de belangrijkste les van zijn VC1-opleiding te pakken: een goede trainer hoeft niet voortdurend op de voorgrond te staan. Soms is het voldoende om de juiste voorwaarden te scheppen, de bal te laten rollen en kinderen zelf het spel te laten ontdekken.

Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien – op én naast het veld.

Lees ook:VOETBALAGENDA | VC1-opleidingen najaar 2026 van start: inschrijving geopend, belangstelling groot

Foto’s: Jacques Kattenburg

Tekst: Harold van Ineveld

Het bericht KNVB VC1 | Kane-gitarist Dennis van Leeuwen vindt nieuwe passie langs de lijn: ‘Mijn droom om in een stadion te spelen heb ik al geleefd’ verscheen eerst op Het Amsterdamsche Voetbal.

Met trots delen we dat onze O10-1-speler Adrian Botez de komende twee jaar deelneemt aan de AZ Voetbalschool!

Vandaag vond de officiële kick-off plaats en mocht Adrian zijn AZ-voetbalkleding in ontvangst nemen. Een bijzonder moment, waarbij zijn vader Flavius en onze Voetbalkadercoach Melvin aanwezig waren.

De trainingen bij de AZ Voetbalschool vinden plaats op zondag. Adrian blijft daarnaast gewoon voetballen én trainen bij vv Amstelveen. Zo kan hij zich verder ontwikkelen bij AZ en tegelijkertijd onderdeel blijven van onze club!

Namens heel vv Amstelveen wensen we Adrian ontzettend veel plezier en succes bij deze mooie uitdaging.

Op woensdagavond 7 oktober stond bij vv Amstelveen Heemraad de KNVB Aftrapmodule op het programma. Maar liefst 19 van onze eigen jeugdtrainers en coaches namen deel aan deze leerzame avond. Daarmee blijft het aantal opgeleide en gecertificeerde trainers binnen onze jeugdopleiding groeien. Sterker nog: we hebben momenteel het hoogste percentage gecertificeerde jeugdtrainers van alle verenigingen in Amstelveen!

De module werd verzorgd door KNVB-docent Rob. Met een mooie combinatie van theorie en praktijk kregen de trainers verschillende handvatten aangereikt om zich verder te ontwikkelen als trainer en coach. Naast een theoretisch gedeelte werd er een 8-tegen-8 wedstrijdvorm gespeeld op half veld en gingen de trainers vervolgens zelf aan de slag tijdens het praktijkgedeelte op het trainingsveld.

Een bijzonder woord van dank gaat uit naar Tómas, die een uitstekende training verzorgde voor de aanwezige trainers en spelers. Ook willen we de spelers van JO11-2, JO11-3 en JO11-4 bedanken voor hun inzet als oefengroep. Rogier nam de rol van scheidsrechter op zich tijdens de 8-tegen-8 wedstrijdvorm.

Voetbalkadercoach Melvin ten Veen kijkt met veel plezier terug op de avond:

⁠“Geweldig om weer een aftrapmodule te hebben mogen organiseren. We zetten de afgelopen jaren enorme stappen in het opleiden van ons technisch kader, zowel extern als intern. Het leeft binnen de club. Je merkt dat de trainers enthousiast zijn en dat vertaalt zich direct naar het veld. Dat is prachtig om te zien!”

Ook Tim Beumer, jeugdtrainer van O9-6, kijkt positief terug op de avond:

⁠Er is veel stof voorbijgekomen die ik zeker mee ga nemen naar onze eigen trainingen van de JO9-6. Vooral het plezier in het voetbal, de ontwikkeling van de spelers en het creëren van een goede trainingsomgeving stonden centraal.

Met nog twee weken voor de boeg zijn we in volle vaart om ook ons tweede spaardoel te behalen! Na de vorige keer zijn er wat verschuivingen in de TOP-3 tussenstand. Er maken nog genoeg spelers kans op mooie prijzen!

Zie hierbij onze TOP-10 verkopers.

Spelersnaam	Aantal loten verkocht
Kai F. (O11-1)	200
Ezra van I. (O11-1)	151
Mats L. (O11-1)	120
Amir el M. (O11-4)	110
Levi L. (O8-3)	73
Dylan B. (O11-1)	63
Gabriel A. (O13-1)	56
Tom L. (O9-1)	55
Siem L. (O11-1)	52
Luca S. (O9-2)	50

Zoals jullie zien staan er nog steeds veel spelers van de O11-1 in de TOP-10. Zij zijn nog meer uitgelopen. Goed bezig allemaal!

De tussenstand bij de teams is als volgt:

Teamnaam	Aantal loten verkocht
O11-1	710
O11-2	120
O8-3	114
O11-4	111
O9-1	107

We hebben nog twaalf dagen te gaan. En dus gaan we in onze eindsprint op naar de €6000,-

---

Eerdere berichtgeving over de Grote Clubactie

Vanaf 19 september is de Grote Clubactie weer gestart! Onze jeugdspelers verkopen loten aan familie, vrienden, bekenden en buren. Met de loterij zijn mooie prijzen te winnen en wordt tegelijkertijd onze club gesteund. Met elkaar zetten we ook dit keer weer samen de schouders eronder!

We hopen op een mooie opbrengst voor de club zodat we kunnen investeren in trainerskleding en trainersmaterialen, en een geslaagde zomerse afsluitdag voor de Jeugd kunnen organiseren.

Koop HIER je lot(en) om ons te steunen. De actie loopt t/m 27 oktober.

Hoe werkt het?
– Een lot kost € 3,-. Hiervan gaat 85% (€ 2,55 per lot) direct naar onze club.

Hoe kun je loten (ver)kopen?
– Op de voorkant van de verkoopkaart kan je een QR-code scannen en daarmee direct loten (ver)kopen;
– De link van je eigen verkooppagina delen met vrienden en familie, bijvoorbeeld via WhatsApp of op een verjaardag. Dan kunnen mensen ook op afstand loten kopen.

Wat kan ik als lotenverkoper winnen?
Allemaal leuk dat verkopen van loten, maar wat kan ik winnen?

• Als je 25 loten verkoopt, ontvang je een Grote Clubactie medaille!
• Als je 50 loten verkoopt, ontvang je een consumptiebon voor in de kantine.
• De drie beste lotenverkopers winnen een cadeaubon t.w.v. 100, 75 en 50 euro.
• Het team dat de meeste loten verkoopt, wint een teamuitje!

Wat kan ik als lotenkoper winnen?

Naast dat je de vereniging en de jeugd een hart onder de riem steekt, kun je zelf ook mooie prijzen winnen. Klik hier voor het overzicht.

Succes met de verkoop en hopelijk halen we weer een mooi bedrag op voor onze club!

Met sportieve groet,

Organisatie Grote Clubactie

De Amstelveense voetbaldagen zijn komende zomer terug! Van maandag 10 tot en met woensdag 12 augustus zijn jongens en meiden van 6 t/m 13 jaar van harte welkom op ons sportcomplex.

Op dag 1 en 2 staan techniek & plezier centraal. Het hoogtepunt vindt plaats op woensdag: de fundag met onder andere een pannakooi en een springkussen.

Alle trainers zijn KNVB-gecertificeerd en/of opgeleid via partnerclub Ajax. Dat betekent trainingen van hoge kwaliteit. We focussen op ontwikkeling én plezier, zodat kinderen niet alleen beter leren voetballen, maar ook groeien in zelfvertrouwen, samenwerken en sportiviteit.

Je kunt je HIER inschrijven en meer informatie lezen op de website van de Amstelveense Voetbaldagen. Het is belangrijk om het informatieformulier volledig in te vullen en te verzenden. Vervolgens kunt u de betaling eenvoudig voldoen via iDEAL/Wero.

Wij hopen uw kind tijdens de vakantie te mogen verwelkomen.

Met vriendelijke groet,

Organisatie Amstelveense Voetbaldagen

—–

The Amstelveen Football Days are back this summer! From Monday, August 10 to Wednesday, August 12, boys and girls aged 6 to 13 are warmly welcome at our sports complex.

On days 1 and 2, technique & fun take center stage. The highlight takes place on Wednesday: the fun day featuring, among other things, a panna cage and a bouncy castle.

All trainers are KNVB-certified and/or trained through partner club Ajax. This means high-quality training. We focus on development and fun, so that children not only learn to play football better, but also grow in self-confidence, teamwork, and sportsmanship.

You can register HERE and read more information on the website of Amstelveense Voetbaldagen. It is important to complete and submit the information form. You can then easily make the payment via iDEAL/Wero.

We hope to welcome your child during the holidays.

Kind regards,

Organization Amstelveense Voetbaldagen

Gisteren stond onze jeugd volop in de schijnwerpers tijdens een geweldige afsluitdag vol plezier, sport en gezelligheid. Met springkussens, voetbaldarts, een pannakooi, een stormbaan en allerlei andere activiteiten was er de hele dag genoeg te beleven.

Natuurlijk werden ook onze kampioenen gehuldigd en werd er gestreden om de penaltybokaal. Een bijzonder hoogtepunt was het bezoek van onze special guest, Sébastien Haller. Omdat zijn kinderen bij Amstelveen Heemraad voetballen, was hij aanwezig om de winnaar van de Goal van het Seizoen bekend te maken en de Gouden Schoen uit te reiken.

Alsof dat nog niet genoeg was, sloten onze trainers de dag af met een onderlinge wedstrijd die uitmondde in een spectaculaire strafschoppenserie. Na een bloedstollende ontknoping trok één team met 10-9 aan het langste eind.

Dank aan alle vrijwilligers, trainers, ouders en spelers die deze dag mogelijk hebben gemaakt. Wat een prachtige afsluiting van een mooi seizoen!

Klik HIER voor het volledige foto-album. Foto’s met dank aan Jos Spitteler!

De winnaars van de goal van de maand mei zijn Samuel Gonsalves Jardin de Ponte (JO11-2, links) én Siem Lesmeister (JO10-1, rechts). Zij kregen allebei evenveel stemmen bij de verkiezing Goal van de Maand mei. Daarom ontvingen zij beiden de bokaal en zijn zij in de race voor Goal van het Jaar. 

Gefeliciteerd Samuel en Siem!

Bijgaand is de VOORLOPIGE teamindeling O7 t/m O14 te zien. De voorlopige indeling O15 t/m O23 zal later bekend worden gemaakt.

Namens Jeugdbestuur en Voetbalkadercoaches

JO7-1	JO7-2
George van V.	Akshay V.
Nahuel S.	Ian H.
Serigne M.	Mahetot G.
Shuganesh S.	Patrick N.
Zakariya H.	Vasco F. de R.
Zayd A.	Zahn M.

JO8-1	JO8-2	JO8-3	JO8-4	JO8-5
Chahid el K.	Adam A,	Arthur W.	Amir M.	Dhruv C.
Davi W.	Casper S.	Idris R.	Ayman M.	Elijah van D.
Eden H.	Ezzat S.	Julian B.	David N.	Elvan R.
Jeff A.	Khaelen W.	Lorenzo P.	Eeshan S.	Kanata S.
Kayden W.	Khyllian W.	Noah L.	Elianos H.	Manvik G.
Maxime M.	Leviathan H.	Sarp K.	Mitchel M.	Meraj H.
Ritsuto S.	Yuvan R.	Serhat K.	Oliver M.	Parth P.
Semm Z.F.	Zion B.	Yanki O.	Servano E.	Suus H.

JO9-1	JO9-2	JO9-3	JO9-4	JO9-5	JO9-6
Cameron P.	Anas al M.	Abdelaziz S.	Daim A.	Ali Q.	Daley B.
Dave K.	Eduardo B.	Ayman el M.	Danny G.	Amira D.	Jack B.
Dhyan A.	Ethan M.	Benjamin B.	Elias A.	Damin T.	Manvith M.
Ian Z.	Luca S,	Dean el A.	Luuk van I.	Ivaan G.	Oliver M.
Liam G.	Mihail K.	Ivo Y.	Marcel E.	Leonel S.	Rayan K.
Oska Z.	Roan A.	Omar S.	Naksh M.	Maxim K.	Reno de N.
Quintus S.	Soufyan H.	Ridhansh T.	Reyansh K.	Rayan D.	Ruben S.
Tom L.	Xavian S.	Sen G.	Samraat M.	Rio J.	Siem de G.
	ZidaneZayd E.	Tobias H.	Tancrede D.	Zayn B.	Yanpu (Ian) Q.
			Yusuf Y.

JO10-1	JO10-2	JO10-3
Abduljalil A.	Akan D.	Ahaan A.
Adrian B.	Chahid M.	Alie S.
Gus M.	Daan E.	Burak Ege A.
Ivaan J.	Deniz T.	Deniz S.
Jassim E.	James K.	Emir W.
Jim M.	Mihir P.	Ferdinand F. L.
Rayan M.	Lino A.	Micah B.
Roemer T.	Siman I.	Munasar A.
Thom M.	Simon M.	Omar al M.
Timur M.	Thomas L.	Timur V.
	Wout van V.	Uzay H.

JO11-1	JO11-2	JO11-3	JO11-4
Cas L.	Ali C.	Advait V.	Emal B.
Dylan B.	Boas S.	Bas C.	Amir el M.
Ezra van I.	Can T.	Dean van V.	Amir M.
Jack K.	Florijn S.	Jafar M.	Jinbo Z.
Job H.	Hugo L. R.	Jesse B.	Kabin H.
Kai F.	Ismael D.	Jonathan S.	Lamin K.
Kay M.	Jayden L.	Muhannad A.	Lenny van O.
Mats L.	Mohammed S.	Nasser A.	Oktay D.
Rodrigo M.	Nabiil A.	Nour Ahmad A.	Sota T.
Satoshi K.	Robert S.	Tarun B.	Sumon E.
Siem L.	Stefan D.	Djamyro Arjun J.	Yacob H.

MO11-1

Alina D.

Esra M.

Israa al M.

Lorin K.

Polina P.

Safa B.

Sana B.

Tea K.

Xienna B.

Rowi S.

JO12-1	JO12-2	JO12-3
Antoni P.	Adam C.	Adam E.
Arnoud H.	Benjamin C.	Hammam A.A.A.
Jan S.	Can B.	Himansh Reddy B.
Khalid H.	Chris van I.	Issa S.
Mohammad A.	Ianis O.	Iyad K.
Rhijn F.	Idan B.Y.	Jad K.
Samuel G.	Leonard Y.	Maedot G.
Sreeyaan N.	Liam de B.	Marouane M.
Suheel M.	Luca C.	Omer D.
Thomas K.	Neil O.	Rayhan N.
Yelisey K.	Noah R.	Rouhat Q.
Zinedine F.	Sem E.	Shashank S.
		Tarek al K.

JO13-1	JO13-2
Damian R.	Ahmad A.
David N.	Akshith Reddy A.
Deivi Alejandro S.R.	Ansar el H.
Dex D.	Bodie A.
Fadhl S.	Bubacarr K.
Gabriel A.	Diangelo J.
Hazem G.	Drichero M.
Hesham A.	Emad al E.
Musa P.	Ibrahim H.
Omer Y.	Mohamed A.
Saif S.	Rashaan W.H.
Sami A.	Redouan el B.
Santiago S.B.	Sanjeev S.
Sylvan L.	Sari J.
Tomer E.	Umar S.
Uwais A.
Zuko V.

MO13-1

Aaliya A. el H.

Defne K.

Eline H.

Esmee S.

Hanna H.

Isabella L.

Ivanna R.

Livia S.

Nora H.

Tess van L.

MO17-1

Amorecia P.

Bettie G.

Charlotte B.

Elham H.

Ella van der V.

Emilya K.

Emma H.

Israa M.

Jayda F.

Julia B.

Julietta K.

Kate de R.

Khadija M.

Lissa N.

Lois L.

Rishita S.

Tirza H.

JO14-1	JO14-2
Adam S.	Ahmat I.
David V.	Alexander A.
Diego G.	Bilal B.
Emir D.	Biruk E.
Farys S.	Elijah M.
Finn J.	Jelle van I.
Finn L.	Jesper L.
Iesa C.	Kyan de B.
Kaan D.	Liam A.
Kyan F.	Lucas de L.
Noah A.	Mateus S.H.
Robin K.	Rogier W.
Ryan A.H.	Siddhant V.
Steven Kaito M.	Yigit Orhan S.
Sven van I.
Yuki H.

Op maandag 18 mei heeft jeugdtrainer Martin Smits, trainer/coach van onze JO8-3, zijn KNVB VC1 Pupillen-diploma in ontvangst mogen nemen.

Hij mocht zijn diploma ontvangen na het succesvol afronden van zowel het opleidings- als het ervaringsdeel, met een totale investering van circa 50 uur. Hierbij is onder andere aandacht besteed aan trainer-coachvaardigheden, het vormgeven van trainingen en het coachen van deze doelgroep. Tevens zijn wij blij te kunnen vermelden dat Martin volgend seizoen trainer wordt van ons selectieteam JO9-2.

Amstelveen Heemraad investeert ook dit seizoen weer in haar trainers, en dit is daar opnieuw een mooi voorbeeld van. Gefeliciteerd, Martin!

We zijn begonnen aan de laatste weken van dit seizoen. Op zaterdag 20 juni sluiten we het seizoen af met een geweldige afsluitdag voor alle jeugdteams van de O7 t/m O13.

Er zullen onder andere springkussens, voetbaldarts, een pannakooi en een stormbaan aanwezig zijn. Alle kinderen krijgen daarnaast limonade en iets lekkers.

Om 12.00 uur start de huldiging van de jeugdteams die kampioen zijn geworden. We sluiten de dag af met de uitreiking van de Gouden Schoen voor het doelpunt van het seizoen.

Dit is de laatste dag waarop de teams in de huidige samenstelling samen zullen zijn. Daarna gaat de zomerstop in en starten we na de vakantie met de nieuwe teamindelingen.

Vooraf aanmelden is niet nodig, maar we rekenen natuurlijk op jullie aanwezigheid!

De winnaars van de goal van de maand februari en maart zijn in het zonnetje gezet. Zij ontvingen beiden een mooie bokaal, aangeboden door onze sponsor Born & Amstelveense Glashandel, en zijn in de race voor Goal van het Jaar.

Februari – Lamine Sow, JO19-1

Maart – Ivan Jethwani, JO9-1

Gefeliciteerd toppers!

De winnaars van de goal van de maand november t/m januari zijn inmiddels enige tijd geleden in het zonnetje gezet. Zij ontvingen allemaal een mooie bokaal, aangeboden door onze sponsor Born & Amstelveense Glashandel, en zijn in de race voor Goal van het Jaar.

November – Sarp Karaca, JO7-3 (rood shirt)

December – Siem Lesmeister, JO10-1 (donkerblauw shirt)

Januari – Sven van Ingen, JO13-1 (wedstrijdtenue)

Gefeliciteerd toppers!

De commissie Sociale Veiligheid organiseert op vrijdag 10 april een trainerbijeenkomst met als centrale aandachtspunt het bevorderen van een positieve en veilige sfeer binnen het team. Trainers kunnen zich HIER opgeven voor aanwezigheid voor de avond.

Verheugd kondigen we aan dat onze keeperstrainers sinds vorige week officieel weer zijn gestart!

Van links naar rechts: Audric, Joëlle en Giannis.
Audric (middenbouw) en Giannis (bovenbouw) staan zelf onder de lat in onze selectie. Joëlle traint onze onderbouwkeepers en verdedigt daarnaast het doel van onze MO20.

Met hun passie, ervaring en drive bouwen we verder aan de verdere ontwikkeling van onze jeugdkeepers.

Joëlle, Audric en Giannis: heel veel succes!

Jeugdbestuur en VKC