Gemeenten bezorgd over onbereikbare woningen in provinciale omgevingsvisie

Door: Jan Dreschler. Op zaterdag 19 september was de aftrap van de 28e Kunstroute Aalsmeer. Gewoontegetrouw werd er verzameld in de loods van rederij Otto aan de Uiterweg voor de opening. De opkomst leek iets minder dit jaar. Er waren ongeveer tachtig aanwezigen. Ulla Eurich, voorzitter van KCA, vermeldde vol trots dat er ook dit keer meer dan honderd kunstenaars deelnemen aan het evenement. “Daarnaast zijn er allerlei andere cultuuruitingen op de verschillende locaties, maar ook in de openbare ruimte zoals de kunstvitrine van Fotogroep Aalsmeer in de Zijdstraat, in het Seringenpark en Panorama Aalsmeer, achter het Flower Art Museum.”

“Bezoekers kunnen kennismaken met zeer uiteenlopende kunstvormen, waaronder schilderkunst, fotografie, keramiek, beeldende kunst en sieraden. Daarnaast is er volop ruimte voor poëzie, dans en livemuziek. Zo wordt het een weekend vol kunst, cultuur, ontmoeting en gezelligheid.”

Zij schetste de bredere context: “De kunstroute is ook de aftrap van een nieuw Aalsmeers cultuurseizoen, waarin er weer van alles dicht bij huis te beleven is, zoals concerten, klassieke muziek, cabaretvoorstellingen en kunstexposities in het Oude Raadhuis.”

Naast een dankwoord aan Kees en Adrienne Otto, die de loods beschikbaar stelden, en aan alle vrijwilligers en ondernemers die betrokken waren, werd ook vrijwilliger Tom Blommestein op het schild geheven voor het vele werk dat hij al dagenlang had gedaan.

Google Maps
Na haar toespraak was het woord aan Marcel Harting, de dorpsdichter, die in zijn gedicht ‘Google Maps’ de opdracht had gegeven: ‘korte route tot de kunst’. Op die uitgestippelde route kwam hij heel wat rotondes tegen, maar passeerde hij ook alle locaties van de kunstroute. Vervolgens, zo eindigde het gedicht, ging hij zijn parkeerschijf een uurtje vooruitzetten om van al dat moois te genieten. Zo veranderde een ‘gewoon’ tochtje door Aalsmeer in een poëtische reis langs al die creativiteit.

Dutch Diamond
Vanuit de boxen op het podium klonk daarna muziek, en dat was de opmaat tot een optreden van Rick van der Kroon, ook wel bekend als de Dutch Diamond, die met zijn prachtige stem enkele nummers van Neil Diamond vertolkte. Het klonk als een klok. Het dorpse gevoel bracht hij eveneens de zaal binnen met het lied Het Dorp van Wim Sonneveld, dat volop meegezongen werd. De uitsmijter was I Am… I Said, een van de bekendste liederen van Neil Diamond.

Wandelroute langs kunst
Vervolgens was het woord aan Sybrand de Vries, die als wethouder cultuur de kunstroute officieel zou openen. Hij begon met excuses voor zijn veel te lange verhaal van het jaar daarvoor. “Ik was toen net wethouder en had het gevoel dat ik u heel veel moest vertellen, maar wees gerust, dit keer wordt het een stuk korter.” Hij benadrukte dat het een fantastisch evenement is, een hoogtepunt in het culturele leven in Aalsmeer. Niet alleen op afstand kijken, maar iets waarbij kunst heel dichtbij komt. De gemeente moet daar ook oog voor hebben en dat is ook zo. Hij kondigde aan dat er binnenkort een wandelroute uitgezet gaat worden die de wandelaars langs alle kunstuitingen in de openbare ruimte leidt.

Ook memoreerde hij dat op 20 november de grote dag is dat het vernieuwde Flower Art Museum geopend zal worden; een belangrijk cultureel ankerpunt. “De kunstroute”, zo zei hij, “verbindt kunst met de samenleving. Het is de meest laagdrempelige manier om met kunst in aanraking te komen, ook met kunstuitingen die niet direct in je eigen interessesfeer liggen.” Met dank aan allen die daaraan bijdragen, was zijn slotwoord: “Geniet ervan.”

Vandaag kan dat tussen 12 en 17 uur. Klik op kunstrouteaalsmeer.nl voor de deelnemende locaties.

(Foto’s: Jaap Maars, zie ook de galerij onder de advertentie van de Kunstroute)

adv Kunstroute Aalsmeer 2026

Het bericht Kunstroute ‘poëtische reis langs creativiteit’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.

 Tekst en beeld: Rein van der Zee

Leimuiden – De in Leimuiden wonende Marijke Hillebrand is meestergoudsmid en edelstenenkundige. Ze creëert en repareert sieraden maar geeft ook healings met kristallen en maakt daarbij gebruik van allerlei instrumenten. De overeenkomst in de sieraden die zij ontwerpt met muziek is: dat ze beide een bepaalde resonantie hebben.

Muziek is belangrijk voor je, wanneer begon het voor jou?

“Ik wil altijd dansen om mijn emoties te uiten en zat van jongs af op jazzballet. Mijn ouders hadden een bandrecorder en een platenspeler. Ik luisterde onder andere naar de Rolling Stones, Them, Van Morrison, Sam Cooke, The Moody Blues. Later kreeg ik zelf een cassetterecorder voor mijn verjaardag. Daarmee nam ik muziek op en probeerde de teksten zo goed mogelijk uit te schrijven. Tot mijn favorieten behoorden de muziek van Doris D and the Pins, Blondie, Nena, The Dolly Dots en Doe Maar.”

Tegenwoordig bespeel je verschillende instrumenten?

“Momenteel bespeel ik vooral de handpan (die is gestemd in de natuurfrequentie 432 Hertz) De interesse in klankschalen, stemvorken, koshi’s, oceandrum, de sjamanendrum, regenstokken, en kristallen leeft bij mij omdat ze helpen met het verhogen van de frequentie tijdens healings en tijdens de meditatie op de volle maanavonden. Tijdens zo’n maanavond maak je een reis met allerlei klanken die de chakra’s positief beïnvloeden. De sieraden die ik naar ontwerp maak zijn vaak ook met een symboliek en soms ook in lichttaal ontstaan. Lichttaal is de taal van de ziel, een energetische expressie die via klanken, gebaren of symbolen helende frequenties en bewustzijnsverhoging overbrengt.”

Heb je nog meer muzikale activiteiten?

“Ik doe aan zumba, flamenco en balfolk dansen, en ik ga graag naar festivals zoals Castlefest, Zwarte Cross, Buttonpop, en ik ben regelmatig te vinden in Aalsmeer in Joppe, Bacchus, N201, om naar bandjes te luisteren.”

Heb je een leuke anekdote?

“Ik heb ooit een keer meegedaan met de Soundmixshow in café Simpel in De Kwakel en ik deed het nummer Fire van The Pointer Sisters. Wat was ik zenuwachtig, maar ik heb het toch gedaan! Tijdens een optreden van The Bob Color in het Kasteel in Alphen a/d Rijn stond de zanger opeens naast mij en duwde zijn microfoon onder mijn neus. Toen heb ik Knock On Wood maar meegezongen: wat kan je op zo’n moment anders?”

Wat zijn je toekomstplannen?

“Ooit wil ik harp spelen en goed West Coast Swing dansen, en misschien een jukebox in huis voor al mijn 7 inch singles, maar voorlopig heb ik mijn agenda al aardig vol staan met mijn werk in de winkel en het atelier en het organiseren van maanavonden. Natuurlijk maak ik plaats in mijn agenda voor het dansen en het uitgaan naar festivals en bandjes kijken.”

Marijke Hillebrand met de handpan.

Het bericht Music in the Air (172): Marijke Hillebrand verscheen eerst op Nieuwe Meerbode.

Door: Jan Dreschler. Arunbal Balasubramaniam is nu vijftien jaar in Nederland. Hij is van Indiase geboorte en werkte als ICT’er in India voor een bedrijf dat ook connecties had met Nederland. Vijftien jaar geleden werd hij uitgenodigd om hier te komen werken. Aanvankelijk dachten hij en zijn vrouw Priya dat het voor een paar jaar zou zijn. Uiteindelijk werden het er vijftien en is het hun intentie om te blijven. Na tien jaar naturaliseerde Arunbal tot Nederlander. Vorige week werd ook Priya genaturaliseerd.

Arunbal vertelt: “Natuurlijk ben ik, toen er sprake was van mijn komst naar Nederland, onderzoek gaan doen en ontdekte ik dat het een niet-Engelssprekend land was. Dat viel in de praktijk overigens uitermate mee, want bij vrijwel iedereen blijk je hier met Engels terecht te kunnen. Verder stonden de Nederlanders bekend als ondernemende mensen die erop uittrokken. Ik las van alles over de VOC en het kolonialisme dat er ook in India geweest is, maar daar toch vooral door de Engelsen. Eenmaal hier bleken de Nederlanders over het algemeen heel vriendelijke mensen te zijn. Ze zijn wel heel direct, maar ik heb geleerd daar waardering voor te hebben. Je weet wat je aan ze hebt.”

Sinterklaasfeest
Toen ik voor het eerst in Nederland aankwam, was dat in november. Het was grijs, maar het viel met de kou nog wel mee. Echter, in de maanden daarna werd het wel steeds kouder en daar moest ik aan wennen. Tegelijkertijd was er ook veel licht. Ik maakte kennis met het Sinterklaasfeest. In het stadshart van Amstelveen, waar we eerst woonden, was het tijdens de kersttijd een en al lichtjes. Daarna hebben we nog gewoond in Westwijk, maar sinds begin van dit jaar wonen we in Aalsmeer. Ik vind het een fijn dorp om te wonen. Het is er rustig en er is veel groen. De Westeinderplassen met de watertoren is prachtig.”

Dus Arunbal en Priya wonen nu met hun twee schoolgaande kinderen in Aalsmeer en hebben inmiddels allemaal de Nederlandse nationaliteit.

‘Learning by doing’
De kinderen hebben het goed. Er is een groot verschil met Arunbal’s eigen opvoeding. De mentaliteit is hier anders. Hij vindt de scholing beter. Er wordt meer gedaan aan de eigen verantwoordelijkheid van kinderen en aan persoonlijkheidsontwikkeling. En zij leren ook om meer onafhankelijk te zijn, eigenlijk van kleins af aan. “Je wordt gestimuleerd om zelf na te denken: learning by doing. En de school is tamelijk relaxed, zodat je kinderen ook plezier bijbrengt in het leren en zelfvertrouwen. Kortom, het onderwijssysteem vind ik een van de beste dingen in Nederland.”

Hij zegt: “Ik moet zelf ook leren om hen ruimte te geven om zichzelf te ontwikkelen. Dat heb ik van Nederlanders en Nederlandse vrienden geleerd.”

“In mijn jeugd was dat toch heel anders. We woonden in de zuidelijke punt van India, het gebied Tamil Nadu, in de buurt van de grote stad Chennai. Het is het gebied van de Tamilbevolking, net als in het noordelijk deel van Sri Lanka. Het was de tijd dat er nog geen telefoon of internet was. Hoe anders is dat nu voor onze kinderen.”

‘Wij houden van Nederland’
Het oudste kind ging aanvankelijk naar een internationale school, maar is in groep vijf overgestapt op Nederlands onderwijs, en de tweede heeft alleen maar Nederlandse scholen bezocht.

“Wij houden van Nederland en willen hier blijven. De kinderen zijn, zeker mentaal gezien, meer Nederlands dan Indiaas. Maar we hebben natuurlijk wel onze roots in India en binnen ons huis vind je daar ook nog wel iets van terug. We spreken met elkaar Tamil, de taal uit onze streek. En ook de spiritualiteit die ik van huis heb meegekregen, is belangrijk voor me.”

Hoeveelheden kaas
Ofschoon de intentie was om een beperkte tijd hier te zijn, is het gezin gebleven. “Ik vond mijn werk leuk. En dat werk bleef doorgaan. Dus ben ik gebleven. Ik werk tegenwoordig bij een Nederlands bedrijf en doe aan softwareontwikkeling op verschillende afdelingen. Met de komst van AI is daar ook veel in veranderd. Het is verbazend hoeveel nieuwe zaken er ontwikkeld worden, waarbij AI ook duidelijk een rol heeft. Als het gaat over de risico’s, zegt hij: “Elke nieuwe techniek heeft zijn risico’s, maar het kan je ook heel veel brengen.”

Als het gaat over de eigenaardigheden van Nederlanders, valt hem op dat er zulke enorme hoeveelheden kaas worden verorberd. “Ik heb me daarover verbaasd.”

En verder is Sinterklaas natuurlijk leuk om te zien. “Vanuit de Engelse geschiedenis van India kennen we natuurlijk Santa Claus. Dit is in veel opzichten hetzelfde, maar toch ook weer heel anders.”

Volop contact met de buurt
Minpunten kan hij eigenlijk niet bedenken, of het moet de koloniale geschiedenis zijn. Met de buurt is er volop contact. “Binnenkort is er een wijkbarbecue, waar we graag aan meedoen. Dat geeft ook een extra gelegenheid om nog weer wat Nederlands te leren.”

Op de vraag wat hij zou zeggen tegen mensen uit India die nieuw in Nederland komen, is het antwoord: “Leer fietsen.”

(Foto’s: Arjen Vos)

adv Kunstroute Aalsmeer 2026

 

Het bericht Nieuwe Nederlanders: ‘Onderwijssysteem is hier een van de beste dingen’ verscheen eerst op AALSMEERVANDAAG.