De brief van Jamie van Essen (D66) is een voorspelbaar vervolg op de juridische rookgordijnen en bestuurlijke vertragingstactieken van de afgelopen jaren. De minister doet alsof hij de boel onder controle heeft, maar zegt in feite niets meer dan dat de Nederlandse staat drie luchthavens illegaal laat draaien en er actief voor kiest om dat zo te houden.
Het commissiedebat Luchtvaart van 21 april jongstleden was een ontluisterende demonstratie van politieke ontkenning. Ministers bleken geen antwoorden te kunnen formuleren op kernvragen, maar bleven hangen in de groef van lobbypraatjes.
Het is een zeldzaam moment wanneer een minister in een Kamerbrief openlijk erkent dat drie Nederlandse luchthavens — Eindhoven, Rotterdam en Lelystad — in strijd met de wet worden geëxploiteerd. Toch staat het in een brief aan het parlement.
De luchtvaartlobby kan het vergeten: drie rechtbankvonnissen in één week hebben het sprookje van "groei eerst, vergunning later" finaal doorgeprikt. Wat jarenlang politiek werd weggemoffeld, is nu onontkoombaar geworden: de regionale luchthavens opereren op drijfzand.
De Europese milieupolitie EEA kenschetst in zijn nieuwste rapport dat vliegtuiggeluid een aantoonbare en grootschalige bedreiging is voor de volksgezondheid.
Prof. dr ir R. Beunen schreef een position paper ter voorbereiding op een commissievergadering over Lelystad Airport, morgen in de Tweede Kamer. Hij bepleit dat de feiten helder zijn, net als de wet, maar dat de politiek weigert te luisteren. Terwijl de Veluwe kreunt onder decennia van overmatige stikstofdepositie, probeert de overheid een vliegveld te […]
Vrijgegeven documenten over Lelystad Airport laten zien dat de Nederlandse overheid jarenlang bereid was de natuurwetgeving te verbuigen om een politiek prestigeproject overeind te houden.
Log in