SC Buitenveldert blijft uitstekend presteren in de derde klasse D. De Amsterdamse ploeg staat op de tweede plaats en begon zaterdag aan een bijzonder zware novembermaand, waarin vier tegenstanders uit de top zeven wachten. De eerste horde, Zwanenburg, werd met 3-1 genomen. Toch was trainer Valentijn Puttileihalat na afloop niet uitsluitend tevreden over het resultaat. De oefenmeester ziet vooral een ploeg die nog volop in ontwikkeling is. „Ik denk zelfs dat we na de winterstop nog beter gaan voetballen.”
Het gaat SC Buitenveldert voorlopig voor de wind. De ploeg heeft zich in de bovenste regionen van de derde klasse D genesteld en behoort bovendien tot de meest productieve ploegen van de competitie. Onder leiding van de dit seizoen aangetreden Valentijn Puttileihalat wordt nadrukkelijk gekozen voor aanvallend voetbal. Een speelwijze die niet alleen punten oplevert, maar ook voor het nodige vermaak zorgt.
De trainer, vorig seizoen nog actief bij OFC, heeft het uitstekend naar zijn zin bij zijn nieuwe vereniging. „Ik moet zeggen dat het me heel erg goed bevalt. Ik heb een geweldige spelersgroep, al is die wel heel groot. Dat is meteen het minst leuke van trainer zijn. Je moet iedere week spelers teleurstellen omdat ze niet bij de selectie zitten of als invaller moeten beginnen. Dat is niet altijd leuk. Het voordeel is natuurlijk dat we, wanneer er spelers ontbreken, niet meteen heel kwetsbaar zijn.”
Zwanenburg maakt het Buitenveldert erg lastig
Dat laatste bleek zaterdag tegen Zwanenburg. Buitenveldert moest het stellen zonder verschillende aanvallers. Onder anderen Noah Bayonne en Schadrac Leijgraaff, beiden al goed voor vijf competitiedoelpunten, ontbraken vanwege hamstringklachten. Ook Wesley Artmanni en Wilner Leijgraaf waren niet beschikbaar. Puttileihalat moest daardoor voor het eerst dit seizoen met een behoorlijk gewijzigde formatie beginnen.
Zwanenburg bleek bovendien een lastige tegenstander. De bezoekers uit de gelijknamige plaats speelden compact, leverden veel energie en maakten het de thuisploeg vooral voor rust behoorlijk moeilijk. „Ik vind oprecht dat Zwanenburg een heel goede ploeg heeft. Ze leveren gigantisch veel energie en strijden echt voor elkaar. Het is een team. Onze boodschap vooraf was daarom ook: dan maar een keer lelijk winnen, als we maar winnen. Zeker in de eerste helft denk ik dat Zwanenburg meer kansen heeft gehad dan wij. Een gelijkspel was ook zeker niet verkeerd geweest.”
Toch trok Buitenveldert aan het langste eind. Kursat Cil opende de score met zijn handelsmerk, een vrije trap, waarna Yassine Oukhljidja met een knappe individuele actie voor de tweede Amsterdamse treffer zorgde. Abdelmalek El Hasnaoui bepaalde na een goed uitgespeelde aanval de eindstand op 3-1.
Vooral over Oukhljidja was de trainer bijzonder te spreken. „Yassine was voor mij de man van de wedstrijd. Wat een energie heeft die jongen geleverd! Hij heeft de ploeg echt geholpen om die drie punten binnen te slepen. Hij maakte bovendien een geweldig doelpunt vanuit een hoek waaruit je eigenlijk helemaal niet kunt scoren. Ik was echt supertrots op hem.” De overwinning was volgens Puttileihalat vooral te danken aan de individuele kwaliteiten binnen zijn selectie. „Wij hebben spelers die kansen en zelfs halve kansen kunnen afstraffen. Dat maakt op dit niveau een groot verschil. We scoren uit een vrije trap, uit een geweldige individuele actie en de derde goal komt voort uit een goed uitgespeelde aanval. Dan zie je ook dat na de laatste goal de tegenstander mentaal een beetje breekt.”
Ervaring en volwassenheid maken het verschil
Waar Buitenveldert de afgelopen seizoenen vooral na de winterstop regelmatig terrein verloor, verwacht Puttileihalat dit seizoen juist een tegenovergestelde ontwikkeling. Dat heeft volgens hem alles te maken met de samenstelling van zijn selectie. „We hebben oprecht een betere ploeg dan vorig seizoen. Vooral omdat er meer ervaring in zit. We hebben een aantal spelers die heel constant presteren. Die mixen we met jongere spelers die de ene week een acht spelen en de andere week misschien een drie. Dat hoort bij hun ontwikkeling. Maar die ervaren jongens zorgen voor stabiliteit. Dat is een enorm voordeel.”
De trainer-coach kreeg bij zijn komst de beschikking over een flink vernieuwde spelersgroep. Met ongeveer elf nieuwe spelers en een nieuwe technische staf kost het tijd voordat alle puzzelstukjes op hun plaats vallen. „Wij werken heel nadrukkelijk vanuit spelprincipes. Dat heb ik ook meegenomen uit mijn tijd als assistent-trainer bij Purmersteijn. Maar voordat iedereen precies begrijpt wat je wilt en dat ook op het veld kan uitvoeren, ben je echt wel een tijdje verder. Je moet eerst een groep vormen, vervolgens duidelijk maken wat je als staf wilt en daarna zorgen dat het een automatisme wordt. Daarom verwacht ik juist dat we na de winterstop nog beter gaan voetballen.”
Aanvallen om te winnen
De aanvallende speelstijl van Buitenveldert is een bewuste keuze. Puttileihalat wil dat zijn ploeg het initiatief neemt, kansen creëert en tegenstanders onder druk zet. Dat brengt risico’s met zich mee, maar die accepteert hij. „Als je naar onze uitslagen kijkt, lijkt het misschien alsof alles gemakkelijk gaat. Maar zo werkt het natuurlijk niet. Wij willen graag aanvallend voetbal spelen. Het voordeel daarvan is dat je veel doelpunten maakt. Het nadeel is dat je ook ruimte weggeeft en doelpunten tegen kunt krijgen. Gelukkig valt dat laatste tot nu toe mee.”
Ook op de trainingen wordt voortdurend gehamerd op het zoeken naar kansen. „Je kunt beter tien keer op doel schieten en er negen missen, dan helemaal niet schieten. Het gaat uiteindelijk om die ene keer dat je hem wel goed raakt. Dat proberen we onze spelers mee te geven. Het mooie is dat we ervaren jongens hebben die dat ook weer overbrengen op de rest van de groep.” Daarbij ziet de oefenmeester steeds vaker terug wat hij met zijn staf voor ogen heeft. „Alles waar we op trainen en wat we graag willen zien, begint langzamerhand terug te komen in wedstrijden. Dat is voor mij misschien nog wel belangrijker dan de uitslagen. We zijn ons aan het ontwikkelen en daar zit nog ontzettend veel rek in.”
November wordt de echte graadmeter
Met de overwinning op nummer vijf Zwanenburg is de eerste stap gezet in een maand die veel duidelijk kan maken over de werkelijke krachtsverhoudingen in de derde klasse D. Buitenveldert krijgt in november ook te maken met koploper DSS, Swift en Amstelveen Heemraad. Vier ploegen, buiten zichzelf, uit de top zeven in één maand: een programma dat de ambities van de Amsterdammers stevig op de proef stelt.
Puttileihalat kijkt er vooral naar uit. „Dit zijn natuurlijk de wedstrijden waarin je kunt zien hoe ver je bent. Maar ik wil niet meteen heel stoer gaan roepen dat we voor het kampioenschap spelen. Je bent ook afhankelijk van tegenstanders, van een bal die op de paal belandt of juist binnenvalt. Wij moeten vooral naar onszelf kijken.” Voor de trainer staat de ontwikkeling van zijn ploeg bovenaan. „Doel één is ontwikkelen. Begrijpen wat we willen doen en ook een beetje entertainment bieden. We willen mensen vermaken met ons voetbal. Als dat lukt, is het gevolg vaak dat je beter bent dan de tegenstander en wedstrijden wint. Maar het begint bij de manier waarop we willen voetballen.”
Discipline en betrokkenheid
Een belangrijk onderdeel van die ontwikkeling is de discipline binnen de spelersgroep. Ondanks de omvang van de selectie merkt Puttileihalat dat zijn spelers bereid zijn zich ondergeschikt te maken aan het gezamenlijke belang. „We hebben met elkaar een commitment uitgesproken. Ik verwacht van spelers dat ze er zijn en zich volledig inzetten. Andersom mogen zij dat ook van mij verwachten. Ze zouden het ook niet leuk vinden als ik vijf minuten van tevoren afbel omdat ik naar de verjaardag van mijn schoonzus moet. Dus dat verwacht ik van hen ook niet. Ook al spelen we ‘maar’ in de derde klasse, we willen er met elkaar serieus mee omgaan.”
De trainer benadrukt daarnaast de rol van de vereniging. Buitenveldert doet volgens hem veel om de selectie zo goed mogelijk te faciliteren. „De club heeft er werkelijk alles aan gedaan om ervoor te zorgen dat wij goed kunnen trainen. We krijgen mooie spullen en iedereen probeert het ons zo veel mogelijk naar de zin te maken. Dan vind ik dat je als spelersgroep ook iets verplicht bent aan de vereniging. Je moet daar iets voor teruggeven.”
Ambitie om hogerop te komen
Hoewel Puttileihalat voorzichtig blijft met het uitspreken van kampioensaspiraties, steekt hij niet onder stoelen of banken dat hij graag met Buitenveldert een stap omhoog wil maken. „Natuurlijk wil je als trainer altijd voor het hoogst haalbare gaan. Als dat het kampioenschap is, moet je daarvoor gaan. Maar als het hoogst haalbare een plek bij de eerste vijf is, moet je daar ook alles voor doen. Wij zullen in ieder geval altijd spelen om wedstrijden te winnen en niet om wedstrijden níét te verliezen.”
Een eventuele stap naar een hoger niveau vraagt volgens de trainer ook om verdere ontwikkeling van de vereniging zelf. Daarbij doelt hij vooral op de accommodatie. „Als je als club echt stappen wilt maken, zullen er ook nog wat dingen moeten veranderen. Denk aan de kleedkamers en ruimtes waar je wedstrijdbesprekingen kunt houden. De kantine is wat verouderd, de kleedkamers zijn behoorlijk klein, vooral het laatste speelt zeker een rol wanneer je met een selectie van 22 spelers werkt. Maar verder is iedereen ontzettend betrokken. Dat vind ik sowieso mooi om te zien.”
Voorlopig richt Puttileihalat zich vooral op de komende wedstrijden en het verder ontwikkelen van zijn ploeg. De tweede plaats is een mooie tussenstand, maar geen eindstation. „Ik ben ontzettend blij en trots op deze groep. We hebben echt goede voetballers, zeker voor dit niveau. Maar we kunnen nog veel beter worden. Als straks alle spelers precies weten wat er op ieder moment van hen wordt verwacht, gaan we daar alleen maar sterker van worden. Dat is de uitdaging voor de komende maanden.” Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse D
Het eerste volledige weekend van november staat al in het teken van de ontknoping van de eerste periode. Op verschillende velden kunnen zaterdag 7 en zondag 8 november de eerste prijzen van het seizoen worden verdeeld. Vooral bij JOS/Watergraafsmeer staat er veel op het spel. De Amsterdammers ontvangen met SDV Barneveld een rechtstreekse concurrent en hebben de periodetitel in eigen hand. Ook BOL, HBOK, Swift en sv De Meer hebben zo hun eigen belangen. Ondertussen probeert AFC de goede lijn vast te houden, wil DVVA afstand nemen van de onderste plaatsen en wacht Purmersteijn na een bewogen week een beladen streekderby. Het Amsterdamsche Voetbal blikt vooruit op een weekend waarin de eerste prijzen lonken, maar ook de punten onderin steeds zwaarder gaan wegen.
JOS/Watergraafsmeer kan eerste prijs van het seizoen binnenhalen
Veel spannender kun je de ontknoping van een periode nauwelijks bedenken. In de Vierde Divisie A staan drie ploegen op twintig punten, waaronder JOS/Watergraafsmeer en SDV Barneveld. Uitgerekend die twee treffen elkaar zaterdag in Amsterdam. De belangen zijn duidelijk: JOS heeft de eerste periodetitel in eigen hand en kan met een overwinning de concurrentie achter zich laten.
Eenvoudig wordt dat allerminst. SDV Barneveld staat bekend als een degelijke ploeg, met een hechte defensie die zich niet gemakkelijk laat ontregelen. JOS zal dus geduld moeten combineren met aanvallende overtuiging. Bovendien hebben de Amsterdammers een intensieve periode achter de rug, met de bekerwedstrijd tegen NAC Breda en de zwaarbevochten competitiezege bij Hoofddorp. Ook SJC mengt zich nadrukkelijk in de strijd. De ploeg uit Noordwijk heeft negentien punten, beschikt over het beste doelsaldo van de bovenste vier en speelt zondag tegen HBC. Daarmee is SJC afhankelijk van wat er zaterdag in Amsterdam gebeurt. Voor JOS is de opdracht overzichtelijk: winnen en de eerste prijs van het seizoen is (in principe) binnen. Een prachtig affiche.
AFC naar Jong Sparta, Purmersteijn ontvangt Hollandia
AFC reist zaterdag af naar Rotterdam voor de ontmoeting met Jong Sparta Rotterdam. De Amsterdammers hebben de afgelopen weken laten zien dat ze ook in lastige wedstrijden overeind kunnen blijven. Tegen de beloften van Sparta wacht opnieuw een interessante krachtmeting. Jong Sparta beschikt doorgaans over jonge, technisch vaardige spelers en kan met veel dynamiek voor de dag komen.
Een dag later staat in Purmerend een streekderby op het programma. Purmersteijn ontvangt om 14.00 uur Hollandia, een ontmoeting die onder normale omstandigheden al voldoende ingrediënten heeft voor een interessante voetbalmiddag. Voor Purmersteijn is het echter geen gewone wedstrijd. De club beleefde een intens verdrietige week, waarin het sportieve succes in de KNVB Beker naar de achtergrond verdween. De ploeg bereikte de volgende ronde en oogst dit seizoen veel waardering voor de prestaties. Met Hollandia komt een tegenstander op bezoek die de punten hard nodig heeft. De club uit Hoorn beleeft een moeizaam seizoen en zal juist in deze streekderby willen laten zien dat het beter kan. Purmersteijn wil uiteraard de goede sportieve lijn doortrekken.
BOL op matchpoint, Swift wil en moet een feestje voorkomen
Ook in de Eerste Klasse A kan zaterdag een periodekampioen worden gehuldigd. BOL heeft de beste papieren en kan de eerste periode op eigen kracht binnenhalen wanneer het Swift verslaat. Daarmee zou de ploeg uit Broek op Langedijk onbereikbaar worden voor de concurrentie. Maar Swift zal niet afreizen om als figurant op een feestje aanwezig te zijn. De Amsterdammers staan vijfde, hebben acht punten achterstand op de koploper en willen die marge dolgraag verkleinen. Bovendien kan een goed resultaat tegen de lijstaanvoerder het nodige vertrouwen opleveren voor het vervolg van de competitie. De vraag is welke ploeg het initiatief neemt. BOL heeft iets te winnen, Swift heeft iets recht te zetten. Een aantrekkelijk uitgangspunt voor een wedstrijd waarin de belangen aan beide kanten groot zijn.
Ook ZOB komt in 1A in actie. De ploeg van Imdat Ilguy, die inmiddels zijn contract heeft verlengd, ontvangt HSV. ZOB heeft laten zien dat het op dit niveau uitstekend mee kan, maar zal de prestaties ook in punten moeten blijven vertalen. Een andere interessante ontmoeting is AFC Ajax (am.) tegen Legmeervogels. De ploeg van trainer Honsbeek lijkt momenteel beter in vorm dan de Amsterdammers. Legmeervogels liet Sporting Martinus alle hoeken van het veld zien en maakte indruk met het dominante spel.
Die overtuiging heeft Ajax dit seizoen nog te weinig laten zien. De Amsterdammers zoeken naar stabiliteit en vooral naar een wedstrijd waarin ze zelf langdurig de regie kunnen voeren. Tegen Legmeervogels wordt dat een serieuze uitdaging.
HBOK verdedigt koppositie, RODA’23 en Waterwijk in rechtstreeks duel
In de Tweede Klasse B is de strijd om de eerste periode uitgegroeid tot een boeiend gevecht. HBOK gaat aan de leiding, maar DCG en RODA’23 zitten de koploper op de hielen. De verschillen zijn klein. HBOK gaat op bezoek bij Buitenboys, dat juist aan de andere kant van de ranglijst dringend behoefte heeft aan punten. De Almeerders beleven opnieuw een moeizame fase, vergelijkbaar met de tweede seizoenshelft van vorig seizoen. Het wordt tijd om afstand te nemen van de onderste plaatsen, maar met HBOK komt bepaald niet de eenvoudigste tegenstander op bezoek. De ploeg uit Zunderdorp boekte vorige week een belangrijke 3-2 overwinning op SCPB’22 en wil de koppositie vasthouden. Buitenboys zal daar weinig boodschap aan hebben. Voor de thuisploeg telt vooral het resultaat.
Minstens zo interessant is de ontmoeting tussen RODA’23 en Waterwijk. De nummers drie en vier staan tegenover elkaar in een duel dat de verhoudingen bovenin flink kan beïnvloeden. Waterwijk won afgelopen weekend met 3-1 van Buitenboys en liet bij vlagen zien over veel voetballend vermogen te beschikken. RODA’23 maakte onlangs indruk met een bekerzege op Real Sranang en wil ook in de competitie blijven meedoen om de bovenste plaatsen. Wint Waterwijk, dan sluit de ploeg nadrukkelijk aan bij de top drie. Voor RODA’23 is het juist zaak een rechtstreekse concurrent op afstand te houden. Een heerlijke subtopper, met de potentie om uit te groeien tot een van de aantrekkelijkste wedstrijden van het weekend.
DVVA wil omhoog, DWS wacht nog altijd op eerste overwinning
Voor DVVA staat er zaterdag een belangrijke wedstrijd op het programma bij Kolping Boys. De Amsterdammers boekten afgelopen weekend een knappe 2-1 overwinning op stadsgenoot WV-HEDW en hopen die prestatie een passend vervolg te geven.
De winst in de Amsterdamse derby leverde niet alleen drie punten op, maar ook het vertrouwen dat DVVA zich kan ontworstelen aan de onderste regionen. Een overwinning bij Kolping Boys zou betekenen dat de ploeg voorlopig wat meer lucht krijgt. De uitdaging is om na een aansprekend resultaat ook tegen een andere tegenstander dezelfde scherpte op te brengen.
DWS heeft heel andere zorgen. Het is inmiddels november en de eerste competitieoverwinning laat nog altijd op zich wachten. Zaterdag gaat de ploeg op bezoek bij Sportclub Urban Talent. Iedere week groeit de behoefte aan een driepunter. Misschien is het juist de wedstrijd waarin het eindelijk moet gebeuren. Maar Urban Talent zal niet van plan zijn om als welwillende gastheer op te treden. Voor DWS wordt het opnieuw een wedstrijd waarin niet alleen de tegenstander, maar ook de druk van het uitblijven van resultaten moet worden overwonnen. Bij winst krijgt de ploeg van Charles Loots óók aansluiting.
Na de nederlaag tegen DVVA wil WV-HEDW zich herstellen in de thuiswedstrijd tegen HC & FC Victoria. De ploeg uit Amsterdam-Oost zag vorige week dat kleine momenten het verschil kunnen maken. Tegen Victoria krijgt WV-HEDW de gelegenheid om weer een stap in de goede richting te zetten. Ook sv Hoofddorp heeft iets goed te maken. De ploeg verloor afgelopen zondag met 1-2 van JOS/Watergraafsmeer en gaat dit weekend op bezoek bij DEM. Hoofddorp zal vooral willen voorkomen dat het opnieuw met lege handen achterblijft.
Swift (zo.) jaagt op DSS, De Meer (zo.) kan periode verzilveren
Ook op zondag staat de eerste periode centraal. In de Tweede Klasse A heeft sv De Meer de beste uitgangspositie. De ploeg van Marciano Nonneman won afgelopen weekend met 0-3 bij Assendelft en kan tegen VV Egmond een belangrijke stap zetten richting de eerste prijs van het seizoen. De Meer heeft de afgelopen weken een uitstekende reeks neergezet. De overwinning bij Assendelft was misschien niet de meest spectaculaire, maar wel precies het soort resultaat dat een ploeg nodig heeft om bovenin mee te draaien. Nu wacht VV Egmond. Bij winst kan de periode worden veiliggesteld, afhankelijk van de verdere uitgangspositie en resultaten. Mocht het dit weekend nog niet lukken, dan wacht op 15 november de topper tegen WV-HEDW (zo.). De Meer zal het liever niet zover laten komen. Een feestje op eigen veld is tenslotte een stuk aantrekkelijker dan een allesbeslissende confrontatie een week later.
Ook het Swift van Bart Woldberg heeft de eerste periode nog niet uit het hoofd gezet. De Amsterdammers ontvangen vv Amstelveen en weten dat alleen een overwinning voldoende perspectief biedt om DSS onder druk te blijven zetten. Amstelveen verloor afgelopen weekend met 1-2 van DSS, maar maakte het de tegenstander behoorlijk lastig. Swift is dus gewaarschuwd. Wie de koploper het vuur aan de schenen wil leggen, kan zich nu geen misstap veroorloven.
Bijzondere ontmoeting tussen Ilpendam en De Meteoor
Een wedstrijd met een bijzonder karakter wordt zondagmiddag gespeeld in Ilpendam. De ontmoeting tussen De Meteoor en Ilpendam stond oorspronkelijk gepland bij de Amsterdamse club, maar is op verzoek van Ilpendam omgedraaid vanwege het overlijden van Edwin Peerenboom. Het bestuur van De Meteoor stemde daar uit menselijk begrip mee in. Daarbij speelde ook de jarenlange warme band tussen beide verenigingen een belangrijke rol.
Volgens het bestuur van De Meteoor waren de onderlinge ontmoetingen altijd fel en sportief, maar werd na afloop gezamenlijk nagepraat, vaak onder het genot van een drankje en muziek. Edwin Peerenboom was daarbij een vertrouwd gezicht en iemand voor wie bij de Amsterdamse verenigingen veel respect bestond. Zo krijgt de ontmoeting in Ilpendam een andere lading dan de overige wedstrijden van het weekend. De punten zijn belangrijk, maar de verbondenheid tussen verenigingen en het respect voor een gewaardeerd clubmens wegen deze zondag minstens zo zwaar.
De strijd om de eerste periodetitel in de tweede klasse A nadert zijn ontknoping. sv De Meer zette zondagmiddag opnieuw een belangrijke stap door Assendelft met 0-3 te verslaan en kan komend weekend tegen vv Egmond de eerste prijs(je) van het seizoen binnenhalen. Achtervolger WV-HEDW (zo.) liet ondertussen kostbare punten liggen bij VVS’46. Ook in de overige zondagcompetities viel er voldoende te beleven, met onder meer een nieuwe nederlaag voor ZSGOWMS, een overwinning voor TOS-Actief en een doelpuntrijk duel van Nautilus.
De Meer profiteert optimaal van misstap WV-HEDW
De Meer blijft uitstekend presteren in de tweede klasse A. De ploeg van trainer Marciano Nonneman boekte op bezoek bij Assendelft een reguliere 0-3 overwinning en verstevigde daarmee zijn positie aan de kop van de ranglijst. Ayyoub Bounin, Michael Markes en Floyd Mulder namen de doelpunten voor hun rekening. De Amsterdammers uit Oost kunnen komend weekend in de thuiswedstrijd tegen vv Egmond al beslag leggen op de eerste periodetitel. Daarmee zou De Meer de sterke competitiestart direct belonen met een tastbaar resultaat. Mocht het tegen Egmond nog niet lukken, dan wacht op zondag 15 november een nieuwe mogelijkheid. Dan staat de topper tegen WV-HEDW (zo.) op het programma, een ontmoeting tussen twee ploegen uit Amsterdam-Oost die dan ook voor de periodetitel van doorslaggevend belang wordt.
Juist WV-HEDW liet zondag twee kostbare punten liggen. Op bezoek bij VVS’46 leek de ploeg lange tijd op weg naar een overwinning, maar in een spectaculaire slotfase verdween een 1-3 voorsprong alsnog van het scorebord: 3-3. Quinn Dundas, Lukas Noppert en Kamiel Vermeulen waren trefzeker voor de Amsterdammers. Toen in de 83e minuut de 1-3 viel, leek de wedstrijd beslist. VVS’46 dacht daar anders over. Twee minuten later bracht de thuisploeg de spanning terug met de 2-3, waarna in de 88e minuut uit een strafschop ook de gelijkmaker volgde. In de wedstrijd werden drie strafschoppen toegekend. Voor WV-HEDW betekende het gelijkspel een flinke tegenvaller in de strijd om de bovenste plaatsen. De Meer profiteerde optimaal en heeft de eerste periodetitel nadrukkelijk in het vizier.
Voor ZSGOWMS blijft het zoeken naar een ommekeer. De Amsterdamse ploeg verloor op eigen veld met 0-3 van Zwanenburg en moest daarmee voor de vierde achtereenvolgende competitiewedstrijd een nederlaag incasseren. De bezoekers boekten juist hun tweede overwinning op rij. Een week eerder werd Amstelveen al met dezelfde cijfers verslagen. Voor ZSGOWMS stapelen de teleurstellingen zich ondertussen op. Na eerdere nederlagen tegen Amstelveen (3-1), DSS (1-2) en Buitenveldert (6-1) slaagde de ploeg er ook tegen Zwanenburg niet in punten te pakken. De komende weken zal het tij moeten keren om verdere achterstand te voorkomen.
Bij AGB was er evenmin reden tot tevredenheid. De Amsterdammers verloren met 1-3 van stadgenoot SDZ. Gino Hernandez, Wes André en Stefan Smal verzorgden de doelpuntenproductie voor SDZ, die daarmee drie belangrijke punten bijschreven.
Sportclub Urban Talent hield aan de uitwedstrijd tegen DSOV een punt over. Beide ploegen kwamen niet tot scoren, waardoor de ontmoeting eindigde zoals deze was begonnen: 0-0.
TOS-Actief heeft op eigen veld een belangrijke overwinning geboekt. Tegen Kwiek’78 had de Amsterdamse ploeg aan één doelpunt voldoende om de drie punten veilig te stellen: 1-0. Het verschil op het scorebord bleef minimaal, maar de overwinning leverde TOS-Actief opnieuw drie punten op. Daarmee kende de ploeg een aanzienlijk betere zondag dan SC Eendracht’82, dat op eigen veld een zware nederlaag moest incasseren. De bezoekers uit De Rijp waren veel te sterk voor Eendracht’82 en vertrokken met een overtuigende 1-6 overwinning. Voor de thuisploeg betekende het een pijnlijke middag, waarbij vooral het aantal tegendoelpunten opviel.
In de vijfde klasse B was het duel tussen Graftdijk en AFC Nautilus met negen doelpunten een van de meest doelpuntrijke wedstrijden van de zondag. De Amstelveners scoorden vier keer, maar dat bleek niet voldoende om een resultaat mee naar huis te nemen. Graftdijk trok uiteindelijk met 5-4 aan het langste eind.
Ook NFC keerde zonder punten terug naar Amsterdam. Op bezoek bij Hauwert’65 kreeg de ploeg vier doelpunten tegen en moest het genoegen nemen met een 4-2 nederlaag. Voor TOG leverde de uitwedstrijd tegen vv MOC wel een punt op. In een wedstrijd waarin beide ploegen het net niet wisten te vinden, bleef het bij 0-0.
Legmeervogels heeft Sporting Martinus een bijzonder pijnlijke middag bezorgd. De ploeg van trainer Jack Honsbeek speelde voor rust met een indrukwekkende dosis energie, agressiviteit en aanvallende daadkracht en liet de thuisploeg nauwelijks tot voetballen komen. Bij een 0-5 ruststand was de wedstrijd al beslist. Sporting Martinus herstelde zich na de pauze gedeeltelijk, maar kon de schade niet meer beperken. Zelfs een strafschop leverde geen eretreffer op. Het werd uiteindelijk ook nog eens een slecht weekend voor alle Amstelveense clubs.
Voor aanvang werd een indrukwekkend minuut stilte gehouden ter nagedachtenis aan Genus John de Bruiin, erelid
Voor de jongere lezers, en wellicht ook voor degenen die vroeger niet een atari hadden: Pac-Man is een klassiek computerspel waarin een geel figuurtje zich een weg door een doolhof baant en onderweg vrijwel alles opeet wat het tegenkomt. De eerste helft van Sporting Martinus tegen Legmeervogels had opvallend veel weg van dat spel. Alleen was het ditmaal een complete voetbalploeg uit Uithoorn die alles op zijn weg wat geel/rood was leek te verslinden.
Legmeervogels speelde met een intensiteit waar Sporting Martinus, dat zonder sterkhouders Siem Klok en Sem van Bruggen (ziek geweest), geen antwoord op had. De Uithoornse bezoekers waren feller in de duels, reageerden sneller op tweede ballen, zetten voortdurend druk en combineerden dat met aanvallende overtuiging. Het resultaat was een eerste helft waarin de thuisploeg steeds verder werd teruggedrongen en uiteindelijk volledig werd overlopen.
0-1
Van levendige opening naar eenrichtingsverkeer
Aanvankelijk wees weinig op een dergelijke afstraffing. Beide ploegen begonnen zonder terughoudendheid aan de wedstrijd. Sporting Martinus kreeg al in de openingsminuut een grote mogelijkheid, terwijl ook Legmeervogels direct de aanval zocht. Het spel golfde op en neer en het publiek kreeg nauwelijks gelegenheid om de aandacht op het broodje ham/kaas te richten. Toch werd al snel duidelijk welke ploeg het initiatief naar zich toe zou trekken. Legmeervogels oogde energieker, was voortdurend in beweging en speelde met een gretigheid die bij Sporting Martinus steeds minder zichtbaar werd.
Na ongeveer tien minuten viel de openingstreffer. Uit een hoekschop kopte Ruben van Dam, die vrijwel ongedekt stond, de bal knap (tegendraads) binnen: 0-1. Bij Sporting Martinus werd nog lichte geprotesteerd bij arbiter Robert Westland vanwege een vermeende duw in de aanloop naar de hoekschop en het doelpunt, maar de treffer bleef staan. Het was het begin van een bijzonder moeilijke middag voor de thuisploeg.
Niet veel later kreeg Dylan Nieuwendijk een mogelijkheid om de voorsprong uit te breiden, maar doelman Ruben Zimonyi bracht redding met zijn vuisten. Legmeervogels bleef vervolgens het tempo bepalen en Sporting Martinus slaagde er nauwelijks in onder de druk uit te voetballen.
Martinus raakt de controle volledig kwijt
De tweede treffer was illustratief voor de problemen bij de thuisploeg. Geklungel in de opbouw werd genadeloos afgestraft door Camiel Schouten, die de 0-2 op het scorebord zette. Daarmee werd niet alleen het verschil in doelpunten groter, maar ook het contrast tussen beide ploegen steeds zichtbaarder. Legmeervogels speelde met overtuiging en was vrijwel voortdurend een stap eerder. De spelers zaten hun tegenstanders dicht op de huid en schuwden het fysieke duel niet. Langs de lijn was trainer Jack Honsbeek al even bevlogen. Hij bleef zijn ploeg aanjagen en verlangde bij iedere spelsituatie maximale scherpte.
Bij Sporting Martinus ontbrak juist die overtuiging. De thuisploeg had bij vlagen wel balbezit, maar wist daar nauwelijks iets mee te beginnen. De bal ging breed, terug en opnieuw breed, zonder dat er werkelijk terreinwinst werd geboekt. Het spel was té voorspelbaar en de bezoekers uit Uithoorn konden relatief eenvoudig anticiperen op de volgende actie.
Ook de vraag wie binnen de lijnen de leiding zou nemen, drong zich steeds nadrukkelijker op. Sporting Martinus had behoefte aan iemand die de ploeg bij elkaar zou brengen, het tempo zou veranderen of de defensieve organisatie zou herstellen. Die reactie bleef voor rust uit. Na ruim een half uur kreeg Dean Zwaving een mogelijkheid om de schade verder te vergroten. Hij kwam vanaf de linkerkant naar binnen, maar zag de vrijstaande Streefkerk volledig over het hoofd. Daarmee ging een veelbelovende aanval verloren. Het was één van de weinige momenten waarop Legmeervogels zichzelf iets kon verwijten.
Touw slaat tweemaal toe, Habing maakt de vijf vol
Pas tegen het einde van de eerste helft kwam Sporting Martinus weer tot een serieuze doelpoging. Doelman Alec Buijs, die tot dat moment nauwelijks op de proef was gesteld, moest voor het eerst nadrukkelijk in actie komen en deed dat uitstekend. Het bleek alleen geen aankondiging van herstel. Integendeel. Legmeervogels schakelde opnieuw naar voren en bracht de thuisploeg nog voor de rust drie zware klappen toe. Bij de 0-3 werd een inzet aanvankelijk nog van de doellijn gehaald, maar uit het vervolg van de aanval schoof Silver Touw de bal alsnog binnen.
Kort daarna zorgde dezelfde Touw voor misschien wel het fraaiste moment van de middag. Van grote afstand haalde hij uit en zag hij de bal schitterend in het doel verdwijnen. Doelman Zimonyi stond volledig aan de grond genageld: 0-4. Alsof de schade nog niet groot genoeg was, maakte Youri Habing uit een vrije trap ook de vijfde treffer voor Legmeervogels.
Met een 0-5 achterstand zocht Sporting Martinus, het schaamrood inmiddels dik op de kaken, de kleedkamer op. De thuisploeg had in vijfenveertig minuten vrijwel ieder aspect van de wedstrijd uit handen gegeven. Verdedigend was de organisatie onvoldoende, aan de bal ontbraken oplossingen en in de onderlinge duels was het verschil in felheid te groot. Legmeervogels had daarentegen niet alleen vijf keer gescoord, maar ook een duidelijk signaal afgegeven over de manier waarop de ploeg een wedstrijd kan domineren.
Na rust toont Sporting Martinus eindelijk weerbaarheid
De tweede helft leverde een iets ander wedstrijdbeeld op. Sporting Martinus kwam met meer energie en enkele wissels uit de kleedkamer, ging nadrukkelijker de duels aan en probeerde de bezoekers eerder onder druk te zetten. Het was een reactie die de thuisploeg in de eerste helft node had gemist. Dat betekende overigens niet dat Legmeervogels zich volledig terugtrok. De bezoekers bleven de aanval zoeken en probeerden ook bij de ruime voorsprong kansen te creëren. Daardoor bleef de wedstrijd aantrekkelijk om naar te kijken, al nam het aantal slordigheden aan beide kanten flink toe.
Sporting Martinus slaagde er beter in om zich onder de druk uit te spelen, maar het verschil met de eerste helft was ook een gevolg van het veranderde wedstrijdverloop. Legmeervogels hoefde bij een voorsprong van vijf doelpunten immers niet meer voortdurend dezelfde risico’s te nemen. De thuisploeg toonde in ieder geval meer bereidheid om voor iedere meter te werken. Tegelijkertijd riep dat de vraag op waarom die instelling voor rust zo nadrukkelijk had ontbroken.
Naarmate de tweede helft vorderde, namen ook de irritaties toe. De duels werden steviger en onderling ontstonden enkele onvriendelijkheden. Het paste bij een wedstrijd waarin Sporting Martinus alsnog iets van zijn eigenwaarde probeerde terug te winnen en Legmeervogels geen enkele concessie wilde doen.
Buijs voorkomt eretreffer vanaf elf meter
Ruim twintig minuten voor tijd kreeg Sporting Martinus een uitgelezen mogelijkheid om iets terug te doen. Djevayno van der Kust mocht aanleggen vanaf de strafschopstip, maar ook die grote kans op een treffer leverde geen doelpunt op. De strafschop werd wel hard ingeschoten, maar Alec Buijs reageerde uitstekend en wist de bal met zijn benen te keren. Daarmee hield de doelman zijn doel schoon en voorkwam hij dat Sporting Martinus zijn verbeterde tweede helft met een treffer kon belonen.
Aan de andere kant kreeg invaller James Engeland een grote mogelijkheid om de score nog verder op te voeren. Hij verscheen oog in oog met Zimonyi, maar de doelman van Sporting Martinus voorkwam met een knappe redding de zesde tegentreffer. Langs de lijn bleef Honsbeek zijn spelers maar fanatiek aansporen. „Niets weggeven!”, klonk het nadrukkelijk. De trainer-coach wilde duidelijk voorkomen dat zijn ploeg, ondanks de ruime voorsprong, de concentratie zou verliezen.
Indrukwekkend Legmeervogels, confronterende middag Martinus
De 0-5 eindstand vertelde uiteindelijk vooral het verhaal van een eerste helft waarin Legmeervogels op vrijwel alle fronten superieur was. De bezoekers combineerden agressief drukzetten met een hoog tempo, wonnen veel persoonlijke duels en waren bijzonder effectief in de afronding. Voor Sporting Martinus was de middag een pijnlijke confrontatie met de eigen tekortkomingen. De ploeg liet na rust zien dat zij wel degelijk meer energie en strijd in een wedstrijd kan leggen, maar dat herstel kwam veel te laat om nog van betekenis te zijn voor het resultaat.
De kritische vraag die nog wel nadreunde in het oergezellige clubgebouw, is waarom thuisploeg Martinus pas na een 0-5 achterstand de noodzakelijke weerbaarheid wist op te brengen? Tegen een tegenstander die zo gretig en overtuigend voor de dag kwam als Legmeervogels zondagmiddag, is een dergelijke eerste helft nauwelijks te herstellen. Voor Honsbeek en zijn spelers was het daarentegen een middag waarop veel samenkwam. Het enige kleine kritiekpunt was dat Legmeervogels na rust niet meer tot scoren kwam, hoewel daarvoor nog mogelijkheden waren. Het verschil was toen echter al lang gemaakt. Pac-Man had zijn werk voor de pauze al gedaan. Sporting Martinus mocht na rust weer wat meer meespelen, maar de punten waren toen al definitief uit zicht.
Amstelveen laat tegen de ongeslagen koploper een beter optreden zien dan een week eerder, maar blijft ondanks een vroege voorsprong met lege handen achter: 1-2.
Amstelveen heeft zich zaterdag tegen koploper DSS hersteld van het mindere optreden tegen Zwanenburg, maar hield daar geen punten aan over. De ploeg van trainer Michel Strating kwam op voorsprong, maar zag de bezoekers uit Haarlem uiteindelijk met 1-2 winnen. Voor promovendus DSS betekende het de zesde overwinning op rij.
Na de nederlaag tegen Zwanenburg stond Amstelveen voor de opgave zich te herstellen tegen DSS, dat als promovendus met vijftien punten uit vijf wedstrijden aan kop ging. Amstelveen liet een betere indruk achter dan een week eerder en had mogelijkheden om minimaal een punt aan het duel over te houden. Toch trok DSS aan het langste eind. Quenten Rosalina zette de thuisploeg nog wel op voorsprong, maar Ralph Dekker bracht de bezoekers voor rust langszij. In de tweede helft bezorgde Justin van der Haak DSS de overwinning.
Slordig
Amstelveen begon goed aan de wedstrijd, maar trof een compact georganiseerd DSS, dat met vijf verdedigers en drie middenvelders kort daarvoor speelde. In het eerste halfuur kregen beide ploegen enkele mogelijkheden, al was er ook sprake van slordig balverlies aan beide kanten. De teams waren aan elkaar gewaagd en hielden elkaar aanvankelijk in evenwicht. Na een halfuur kwam Amstelveen op voorsprong. De aanval begon aan de linkerkant bij Bram Dekker, die de bal het strafschopgebied in bracht. Marco Knopper hield de verdediging bezig en wist de bal voor de voeten van Quenten Rosalina te krijgen. Die rondde beheerst af: 1-0.
Nauwelijks kansen
Lang kon Amstelveen niet van de voorsprong genieten, want vijf minuten later stond het alweer gelijk. Balverlies bij de thuisploeg leidde tot een snelle counter van DSS. Justin van der Haak stuurde Jasper Besjes weg, die het overzicht behield en de bal klaarlegde voor de meegesnelde Ralph Dekker. De aanvaller liet doelman Ioannis Pantelidis kansloos: 1-1. In het restant van de eerste helft ontstonden nauwelijks nog kansen, waardoor beide ploegen met een gelijke stand gingen rusten.
Na de pauze koos DSS voor een aanvallendere speelwijze. De bezoekers verruilden de 5-3-2-formatie voor een 4-3-3-opstelling en zorgden daarmee voor meer dreiging richting het doel van Amstelveen. Na ongeveer een uur spelen kwam DSS op voorsprong. Ruben Roos mocht halverwege de helft van Amstelveen een vrije trap nemen en bracht de bal nauwkeurig bij Justin van der Haak. Die was goed vrijgelopen en kopte de bal over doelman Pantelidis heen. De bal verdween vervolgens in het lege doel: 1-2.
Forceren
Na de voorsprong trok DSS zich weer verder terug en verdedigde het met veel spelers achter de bal. Amstelveen probeerde de gelijkmaker te forceren, maar slaagde er niet in de compacte verdediging van de bezoekers te doorbreken. Toen scheidsrechter Davey Bone voor het laatst floot, kon DSS de zesde competitiezege op rij vieren. Amstelveen bleef ondanks een verbeterd optreden met lege handen achter.
Completer
Trainer Michel Strating zag voldoende aanknopingspunten in het spel van zijn ploeg, maar baalde van het resultaat. „Wij hebben zoveel beter gespeeld dan vorige week en dan is het jammer dat wij onszelf niet belonen met minimaal een punt. Wij waren ook weer wat completer en dan zie je dat wij best een goede ploeg hebben. DSS heeft het gewoon goed gedaan en wij moeten onze kansen weer wat vaker omzetten in doelpunten.” Volgende week gaat Amstelveen op bezoek bij Swift. DSS speelt op eigen terrein tegen DSOV. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse D
Een regioderby die vooraf alle ingrediënten had voor een spannende krachtmeting, eindigde zaterdagmiddag in een bijzonder grote uitslag. DCG versloeg RODA’23 met liefst 6-1. Waar de Amsterdammers uit West spraken van een uitstekend uitgevoerd wedstrijdplan, bleef bij de bezoekers uit Amstelveen vooral frustratie achter over de manier waarop de doelpunten werden weggegeven.
Een uitslag van 6-1 laat doorgaans weinig ruimte voor discussie. Toch was de analyse na afloop van de ontmoeting tussen DCG en RODA’23 minder eenvoudig dan de cijfers doen vermoeden. De thuisploeg was uiterst effectief, profiteerde optimaal van de kwetsbaarheid van de bezoekers en beschikte met Nassim Kattouss, weer teruggekeerd op het DCG-nest, over een bepalende speler die driemaal het net vond. RODA’23-trainer Gerard Aafjes zag daarentegen een wedstrijd waarin zijn ploeg voetballend zeker niet onderdeed, maar zichzelf op een bijna onbegrijpelijke manier tekortdeed.
Voor DCG-trainer Ibrahim el Mahdioui was het achteraf een bevestiging dat een goede voorbereiding en duidelijke afspraken daadwerkelijk het verschil kunnen maken. Voor Aafjes was het vooral een pijnlijke les in weerbaarheid, concentratie en het verdedigen van situaties die op dit niveau beheersbaar moeten zijn.
Het verschil tussen een plan hebben en het uitvoeren
Volgens El Mahdioui was de ruime overwinning bepaald geen toeval. De technische staf van DCG had vooraf uitgebreid gekeken naar de sterke en zwakke punten van RODA’23. Vooral bij standaardsituaties zag de Amsterdamse ploeg mogelijkheden. „Ik denk dat we in het begin van de wedstrijd redelijk gelijk opgingen”, vertelde El Mahdioui na afloop. „We hebben gewoon heel goed gekeken naar waar we ze eventueel pijn konden doen. Het is altijd lekker als datgene wat je vooraf hebt afgesproken ook daadwerkelijk lukt.”
Dat gebeurde zaterdag op overtuigende wijze. DCG scoorde in de eerste helft driemaal uit een standaardsituatie. Daarmee werd een belangrijk deel van de wedstrijd al voor de pauze beslist. „We zagen daar een zwakte bij ze en die hebben we aangevallen. Maar wel met een idee. Het is niet zo dat we zomaar een bal erin gooiden en toevallig scoorden. We hadden daar echt afspraken over gemaakt.”
Een hoekschop, vrije trap of verre ingooi wordt regelmatig afgedaan als een kwestie van fysieke kracht, timing of geluk. DCG liet zien dat er ook een duidelijke tactische gedachte achter kan zitten. „De basis was dat we vooraf een goed plan hadden en dat iedereen zich daaraan heeft gehouden”, aldus El Mahdioui. „We wisten waar RODA ’23 sterk in was, dat hebben we geneutraliseerd. En waar ze kwetsbaar waren, hebben we dat blootgelegd.”
RODA’23 krijgt al vroeg een tik
De wedstrijd begon voor RODA’23 bijzonder ongelukkig. Al na drie minuten keek de ploeg tegen een achterstand aan. Younes Oulhou opende de score namens DCG en zette daarmee onmiddellijk de toon. Nassim Kattouss verdubbelde vervolgens de voorsprong. Over dat tweede doelpunt was Aafjes na afloop niet te spreken. Daar ging er een overtreding aan vooraf. „Die jongen geeft echt een duw met twee handen in de rug en scheidsrechter Meulman laat gewoon doorspelen”, stelde hij kritisch vast.
Toch leek RODA’23 zich even te herstellen. Calvin van Dijk bracht de spanning terug met de 2-1. Het doelpunt bood de Amstelveners een mogelijkheid om aansluiting te vinden, maar die hoop was van korte duur. Kattouss maakte zijn tweede van de middag en bracht DCG op 3-1. Vervolgens vergrootte Aimane El Guermiti de marge tot 4-1. Daarmee was de wedstrijd bij rust feitelijk al beslist. Voor Aafjes was vooral de herhaling van dezelfde verdedigende tekortkomingen moeilijk te accepteren. „Vijf minuten na onze aansluitingstreffer was het weer een ingooi en weer een doelpunt. Daarna gebeurde hetzelfde opnieuw. We waren gewoon niet opgewassen tegen de fysieke strijd die zij leverden.”
Een verre ingooi als belangrijk aanvalswapen
De verre ingooi van DCG groeide uit tot één van de belangrijkste wapens van de thuisploeg. DCG wist de bal telkens ongeveer 25 tot 30 meter het strafschopgebied in te werpen. Wat volgde, was een terugkerend probleem. De RODA ’23 verdedigers kregen onvoldoende grip op de situatie, waardoor DCG steeds opnieuw gevaarlijk kon worden. Aafjes: „We waren gewoon te lief. Zij waren net iets gehaaider, sterker en hadden meer bravoure. Op die manier geef je de wedstrijd eigenlijk weg.”
Opmerkelijk was dat RODA ’23 vooraf wel degelijk rekening had gehouden met deze situaties. De ingooien en hoekschoppen waren besproken en getraind, maar zaterdagmiddag in Amsterdam lukte het niet om de juiste antwoorden te vinden. „Normaal gesproken kunnen wij dit soort situaties prima verdedigen. We hebben vaker tegen ploegen gespeeld met een verre ingooi. Dan is er eigenlijk niets aan de hand. Maar nu lukte het op de een of andere manier niet.”
De trainer wees bovendien op een herhaaldelijk patroon. „Als je daar één keer door wordt verrast, kan ik dat nog begrijpen. Maar als het meerdere keren gebeurt, is dat gewoon slecht.” Daarmee raakte Aafjes aan de kern van de nederlaag. Het probleem was niet uitsluitend dat DCG over een gevaarlijk wapen beschikte, maar vooral dat RODA’23 er gedurende de wedstrijd onvoldoende in slaagde zich daaraan aan te passen.
Zes doelpunten, maar geen eenmansshow
Hoewel Kattouss met drie treffers de meest opvallende naam op het wedstrijdformulier was, wilde El Mahdioui de overwinning nadrukkelijk niet aan één speler ophangen. De trainer ziet de aanvallende kracht van zijn ploeg juist als een collectieve kwaliteit „Het is bij ons niet zo dat we één jongen hebben die iedere week alles moet regelen. We hebben meerdere spelers die dat kunnen. Achterin hebben we jongens die het goed dicht kunnen houden en voorin lopen verschillende spelers die voor doelpunten en assists zorgen.”
El Guermiti is volgens de trainer een goed voorbeeld. De binnen de club gewaardeerde speler was opnieuw trefzeker en speelde daarnaast een belangrijke rol in de voorbereiding van meerdere doelpunten. El Mahdioui zag ook dat hij bij drie treffers betrokken was als aangever. Ook Oulhou, die de score opende, behoort tot de spelers die zich steeds nadrukkelijker laten gelden. De staf ziet zijn ontwikkeling, maar wil vooral benadrukken dat de onderlinge samenwerking de belangrijkste kracht vormt waardoor hij ook in zijn kracht komt. Na rust bleef DCG effectief. Mohamed Bendidi maakte er 5-1 van, waarna Kattouss met zijn derde treffer de eindstand op 6-1 bepaalde.
Een gemiste kans op een andere wedstrijd
Toch had RODA’23 na rust nog één mogelijkheid om iets van de achterstand af te knabbelen. De Amstelveners kregen bij een stand van 4-1 een uitstekende kans op de 4-2. En dus een mogelijke aansluiting. Die werd niet benut. Aafjes: „Die moet je eigenlijk gewoon maken. Daarna zijn we nog aanvallender gaan spelen en scoren zij in de counter nog twee keer.” Aafjes bleef ondanks de ruime nederlaag van mening dat het voetballende verschil tussen beide ploegen kleiner was dan de eindstand suggereerde. „Als je met 6-1 verliest, kun je natuurlijk moeilijk zeggen dat je bovenliggend bent geweest. Maar ik vond wel dat wij (in fases_ het betere van het spel hadden. Alleen waren we de standaardsituaties gewoon niet machtig.”
Een pijnlijke middag na bekersucces
De Amstelveners hadden eerder in de week nog vertrouwen getankt door zich ten koste van Real Sranang te plaatsen voor de volgende ronde van de districtsbeker. Dat positieve gevoel kreeg zaterdag een flinke knauw. Aafjes was teleurgesteld omdat steeds dezelfde tekortkomingen terugkeerden. „Normaal gesproken zijn we in de lucht ijzersterk. Dan staan we er echt als mannetjes. Nu was dat niet zo. Ik denk dat die jongens er alles aan hebben gedaan, maar het was gewoon niet goed geregeld.” De trainer wilde de nederlaag uiteindelijk ook niet groter maken dan noodzakelijk. „Je kunt beter een keer goed verliezen”, stelde hij vast. „Volgende week is er weer een nieuwe wedstrijd, tegen Waterwijk, en kunnen we het rechtzetten.”
DCG laat zien dat effectiviteit ook kwaliteit is
De ruime overwinning geeft DCG reden tot tevredenheid. Niet alleen vanwege de zes doelpunten, maar vooral omdat de ploeg precies uitvoerde wat vooraf was besproken. Over de belangrijkste constatering viel nauwelijks te twisten: DCG wist waar het RODA’23 pijn kon doen. En deed dat vervolgens zes keer. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de tweede klasse B
Na een enerverende bekerweek, waarin AFC en Purmersteijn opnieuw geschiedenis schreven, en JOS Watergraafsmeer zichzelf zeer goed op de voetbalkaart zette, richt het amateurvoetbal zich op de competitie. Het laatste voetbalweekend van oktober en de eerste zondag van november bieden een aantrekkelijk programma met verschillende regionale ontmoetingen. De absolute blikvanger is zaterdag de vierde-divisiederby tussen DVVA en WV-HEDW op Het Tuintje. Ook HBOK – SCPB’22, DCG – RODA’23 en het zondagse treffen tussen Hoofddorp en JOS Watergraafsmeer verdienen bijzondere aandacht.
DVVA en WV-HEDW: meer dan zomaar een Amsterdamse derby
Er zijn wedstrijden waarvoor trainers hun spelers nauwelijks hoeven te motiveren. DVVA tegen WV-HEDW is er zo een. Zaterdag 31 oktober ontmoeten de twee Amsterdamse verenigingen elkaar op ’t tuintje, de karakteristieke thuisbasis van DVVA. Een wedstrijd met een bijzondere onderlinge geschiedenis, waarin sportieve rivaliteit, herkenning en verbondenheid samenkomen. De clubs kennen elkaar door en door. Spelers, trainers, vrijwilligers en supporters hebben over en weer de nodige raakvlakken. Niet voor niets wordt de ontmoeting ook wel een broederstrijd genoemd. De belangen zijn zaterdag echter allesbehalve vriendschappelijk. Beide ploegen willen de punten, het prestige en vooral de Amsterdamse eer.
WV-HEDW reist met vertrouwen af naar de tegenstander. De ploeg van trainer Tom Verhoek boekte afgelopen zaterdag een overtuigende 3-0 overwinning op Hoogland. Vooral het vertoonde spel voor rust bood aanknopingspunten. WV-HEDW creëerde volop mogelijkheden en had de wedstrijd al vroeg kunnen beslissen. De overwinning was welkom na een periode waarin de resultaten niet altijd overeenkwamen met de verwachtingen. Bovendien lijkt Verhoek steeds meer over een vrijwel complete selectie te kunnen beschikken. Dat biedt mogelijkheden, al zal de trainer als geen ander beseffen dat een derby een geheel eigen dynamiek kent.
DVVA zal op eigen terrein iets recht willen zetten. De ploeg van Bnar Toofeek verloor afgelopen weekend met 2-0 bij HC & FC Victoria en heeft daarmee voldoende aanleiding om tegen de stadgenoot een reactie te laten zien. Het compacte en vertrouwde decor van de thuisbasis kan daarbij een belangrijke rol spelen. De vraag is welke ploeg erin slaagt het initiatief te nemen. WV-HEDW zal willen voortbouwen op het goede spel tegen Hoogland, terwijl DVVA ongetwijfeld zal proberen de bezoekers het voetballen zo moeilijk mogelijk te maken. In een derby waarin de spelers elkaar vaak goed kennen, kunnen details beslissend zijn.
Het is bovendien een ontmoeting die verder reikt dan de negentig minuten. De onderlinge geschiedenis en de bijzondere banden tussen beide verenigingen maken DVVA – WV-HEDW tot een van de aantrekkelijkste affiches van dit voetbalweekend.
In de eerste klasse A staat Swift zaterdag voor een interessante thuiswedstrijd tegen De Foresters. De Amsterdammers boekten afgelopen weekend een knappe 1-3 overwinning bij ODIN’59. Spanninga was met twee doelpunten belangrijk voor de ploeg van trainer Michael Crombeen, die steeds nadrukkelijker laat zien over voldoende aanvallende mogelijkheden te beschikken.
Tegen De Foresters krijgt Swift de gelegenheid om die goede lijn door te trekken. De Amsterdammers zullen vooral moeten voorkomen dat de overwinning van vorige week een op zichzelf staand succes blijft. Voor ZOB ziet de situatie er minder rooskleurig uit. De ploeg van Imdat Ilguy verloor op eigen veld met 2-4 van BOL en gaat zaterdag op bezoek bij Hillegom. ZOB speelde tegen BOL een behoorlijke eerste helft, maar kon dat niet omzetten in een positief resultaat. De opdracht voor de ploeg uit Zuidoostbeemster is duidelijk: beter omgaan met de kansen en vooral defensief minder weggeven.
HBOK, SCPB’22 en DCG in interessante onderlinge confrontaties
In de tweede klasse B staan twee wedstrijden op het programma die de nodige aandacht verdienen. HBOK ontvangt SCPB’22, terwijl DCG op eigen veld tegenover RODA’23 staat.
HBOK liet afgelopen weekend bij Stormvogels een kans op een goed resultaat liggen. De ploeg van Ricky Kumar was bij vlagen de bovenliggende partij, maar verzuimde de mogelijkheden te benutten en verloor met 2-1. Tegen SCPB’22 krijgen de Zunderdorpers een nieuwe gelegenheid om het goede veldspel ook in punten uit te drukken.
SCPB’22 speelde vorige week met 3-3 gelijk tegen DCG. De ploeg uit Badhoevedorp weet dus hoe het is om in een doelpuntrijke wedstrijd verwikkeld te raken. Voor beide verenigingen is het zaterdag zaak om vooral defensief voldoende discipline te tonen.
DCG ontvangt ondertussen RODA’23. De Amsterdammers zullen na het gelijkspel bij SCPB’22 graag weer een overwinning boeken, maar krijgen een tegenstander die met vertrouwen naar Amsterdam komt. RODA’23 versloeg Kagia afgelopen zaterdag met 4-2 en plaatste zich dinsdag bovendien voor de volgende ronde van de districtsbeker door Real Sranang met 1-3 te verslaan. Thomas Baretta, Jair Plet en Milan Egberts waren in dat bekerduel trefzeker. De ploeg uit Bovenkerk heeft daarmee een uitstekende aanloop naar het treffen met DCG achter de rug.
Waterwijk – Buitenboys en Wartburgia – DTA Fortius
Ook in Almere staat een aantrekkelijk affiche op het programma. Waterwijk ontvangt Buitenboys in een ontmoeting waarin de onderlinge bekendheid een extra dimensie geeft aan de wedstrijd. Waterwijk boekte afgelopen weekend een 2-0 overwinning bij Foreholte, terwijl Buitenboys op eigen veld met dezelfde cijfers verloor van BVC Bloemendaal. Daarmee beginnen beide ploegen met een verschillend gevoel aan het onderlinge treffen. Waterwijk wil voortbouwen op het goede resultaat, Buitenboys zoekt (eer)herstel.
Wartburgia ontvangt DTA Fortius. De Amsterdamse thuisploeg won afgelopen weekend met 3-2 bij Purmerend en voert de ranglijst aan. De goede competitiestart zorgt voor vertrouwen, maar brengt ook verwachtingen met zich mee. DTA Fortius zal proberen de koploper van zijn stuk te brengen en daarmee voor een verrassing te zorgen.
Real Sranang, Amstelveen en DWS op zoek naar punten
Voor Real Sranang staat zaterdag een thuiswedstrijd tegen EVC op het programma. De ploeg van Arthur Khalimkhoev kende een onrustige periode, waarin de vereniging door een KNVB-maatregel tijdelijk niet in actie mocht komen. Dinsdag werd het bekerduel met RODA’23 alsnog gespeeld, maar dat eindigde in een 1-3 nederlaag. De ontmoeting met EVC biedt Real Sranang de mogelijkheid om de aandacht weer volledig op het voetbal en de competitie te richten.
Ook Amstelveen speelt thuis. DSS komt op bezoek en de Amstelveners zullen proberen het thuisvoordeel te benutten om een goed resultaat neer te zetten. DWS ontvangt Buitenveldert. Voor de Amsterdamse vereniging is het een wedstrijd waarin de behoefte aan een positief resultaat groot is. De zondagselectie van DWS kende tot dusver een bijzonder moeizame competitiestart, maar zaterdag krijgt de club met een andere selectie een nieuwe gelegenheid om zich te laten gelden.
GeuzenMiddenmeer – AFC en AFC IJburg – JOS Watergraafsmeer (za.)
GeuzenMiddenmeer ontvangt zaterdag AFC. Ook dit is een ontmoeting tussen Amsterdamse verenigingen, waarbij beide ploegen elkaar weinig ruimte zullen willen geven. Het is een wedstrijd waarin de strijd om de punten gepaard gaat met de nodige lokale rivaliteit.
AFC IJburg krijgt bezoek van de zaterdagselectie van JOS Watergraafsmeer. Een interessante ontmoeting tussen twee Amsterdamse ploegen die elkaar goed zullen willen bestrijden. Voor JOS Watergraafsmeer is het bovendien een bijzonder weekend. Terwijl de zaterdagploeg in IJburg aantreedt, speelt de zondagselectie een dag later een aansprekend duel in Hoofddorp.
Zondag: Hoofddorp en JOS Watergraafsmeer treffen elkaar
De zondag biedt eveneens een aantal interessante affiches. In de Vierde Divisie A ontvangt Hoofddorp het Amsterdamse JOS Watergraafsmeer. Beide ploegen hebben voldoende redenen om naar een goed resultaat te verlangen. Hoofddorp speelde afgelopen weekend met 1-1 gelijk tegen Huizen. Ayrton Dol was opnieuw trefzeker voor de ploeg van Jorg Smeets, die de afgelopen weken wisselende resultaten boekte. De aanvallende kwaliteiten zijn aanwezig, maar het vinden van voldoende stabiliteit blijft een belangrijke opdracht.
JOS Watergraafsmeer beleefde woensdag een bijzondere avond in het landelijke bekertoernooi. De ploeg van Richard Plug nam het op tegen NAC Breda en verloor met 1-3. Hoewel uitschakeling volgde, was het duel tegen de Bredase profclub voor veel spelers, staf en supporters een eerste hoogtepunt in het huidige seizoen.De vraag is hoe JOS de omschakeling maakt van een bijzondere bekeravond naar de dagelijkse realiteit van de competitie. Na alle aandacht, spanning en emoties wacht zondag opnieuw een belangrijke wedstrijd. Hoofddorp zal uiteraard gaan proberen te profiteren van de korte hersteltijd van JOS.
Sporting Martinus – Legmeervogels: streekderby met belangen
In de eerste klasse A staat zondag een aantrekkelijke streekderby op het programma. Sporting Martinus ontvangt Legmeervogels, twee verenigingen die elkaar goed kennen en voor wie de onderlinge ontmoeting altijd iets extra’s betekent. Sporting Martinus verloor afgelopen weekend bij Ajax, terwijl Legmeervogels met 2-1 won van Hillegom. De ploeg van Jack Honsbeek heeft daarmee vertrouwen opgedaan en zal die lijn willen voortzetten. Voor trainer Ryan Smart en zijn Sporting Martinus is het zaak om op eigen veld een passend antwoord te geven.
Ajax naar VIOS-W, De Meteoor wil goede reeks voortzetten
Ajax reist zondag af naar VIOS-W. De Amsterdammers boekten afgelopen weekend een overwinning op Sporting Martinus en willen ook buitenshuis een goed resultaat neerzetten. Trainer Michel van Oostrum zal vooral hopen dat zijn ploeg de lijn van het vorige optreden weet door te trekken.
Ook in de lagere klassen staan interessante wedstrijden op het programma. FC Abcoude ontvangt vv Bergen, terwijl De Meteoor op bezoek gaat bij ‘buurman’ IVV. Voor De Meteoor is het een gelegenheid om het goede gevoel van afgelopen weekend vast te houden. De Amsterdamse ploeg won overtuigend met 5-1 van FC Castricum. Strobbe was met drie doelpunten de grote man, terwijl Bitter tweemaal scoorde. Met die aanvallende productie op zak reist De Meteoor vol vertrouwen af naar Landsmeer.
De meeste aandacht gaat zaterdag uiteindelijk uit naar DVVA en WV-HEDW. De derby kent een geschiedenis die veel verder teruggaat dan de huidige successen van beide verenigingen. De laatste competitiewedstrijd tussen de twee clubs op Het Tuintje dateert van 25 maart 2017. DVVA won destijds met 2-1 dankzij doelpunten van Job Arntz en Kevin Scholten. Van de laatste zes thuisontmoetingen met WV-HEDW won DVVA er drie, eindigden er twee gelijk en ging er slechts één verloren. DVVA – Door Vriendschap Verenigd Amsterdam
Dit seizoen liggen de verhoudingen op papier anders. WV-HEDW heeft twaalf punten verzameld, DVVA vijf. De thuisploeg wacht nog op de eerste competitiezege, terwijl WV-HEDW na de overwinning op Hoogland juist met vertrouwen naar Drieburg komt.
Een bijzondere toeschouwer is oud-trainer Sjaak Tersteeg. Hij was elf jaar trainer van WV-HEDW en stond vervolgens van 2008 tot 2015 aan het roer bij DVVA. Tegenover de clubwebsite van DVVA benadrukt hij dat hij geen voorkeur heeft en vooral hoopt op een sportieve wedstrijd. De omstandigheden op Het Tuintje kunnen volgens hem bovendien een belangrijke rol spelen. DVVA – Door Vriendschap Verenigd Amsterdam. Daarmee is de toon gezet voor een weekend waarin de Amsterdamse voetballiefhebber volop keuze heeft. Van de vierde divisie tot de regionale klassen staan interessante ontmoetingen op het programma. Maar wie zaterdagmiddag om 14.30 uur een echte Amsterdamse derby wil beleven, weet waar hij moet zijn: op Het Tuintje, waar DVVA en WV-HEDW na bijna tien jaar eindelijk weer tegenover elkaar staan in competitieverband.
Real Sranang heeft dinsdagavond de draad weer opgepakt met een bekerwedstrijd tegen RODA’23. De Amsterdamse derdeklasser verloor op eigen veld met 1-3 en is daarmee uitgeschakeld in de districtsbeker. De sportieve uitschakeling kwam na een roerige periode, waarin de vereniging door de KNVB twee weken buitenspel werd gezet naar aanleiding van incidenten rond de wedstrijd tegen Monnickendam. Het bestuur reageert op de beschuldigingen van onder meer racisme, bedreiging en fysieke belaging van de scheidsrechter. De vereniging uit Amsterdam Oost bestrijdt het geschetste beeld en vraagt om een zorgvuldig onderscheid tussen beschuldigingen en daadwerkelijk vastgestelde overtredingen.
Bekerwedstrijd markeert terugkeer op het veld
Na twee weken zonder wedstrijden kwam Real Sranang dinsdagavond 27 oktober 2026 weer in actie. Op Sportpark Middenmeer was RODA’23 de tegenstander in de districtsbeker. De bezoekers uit Amstelveen trokken met 1-3 aan het langste eind. Thomas Baretta, Jair Plet en Milan Egberts waren verantwoordelijk voor de doelpunten van RODA’23.
Voor Real Sranang betekende het duel de hervatting van het wedstrijdprogramma na een periode waarin vooral gebeurtenissen buiten het veld de aandacht opeisten. De KNVB had de vereniging tijdelijk stilgelegd na incidenten rond de competitiewedstrijd tegen Monnickendam. Die wedstrijd, die op 10 oktober werd gespeeld, eindigde in een 3-6 nederlaag voor Real Sranang. De nasleep kreeg echter aanzienlijk meer aandacht dan de sportieve uitslag. De scheidsrechter verklaarde zich na afloop onveilig te hebben gevoeld en sprak over discriminatie, apengeluiden, fysieke belaging en bedreigingen.
De gebeurtenissen leidden tot maatregelen van de KNVB en tot discussie over wat zich precies had afgespeeld. Real Sranang liet eerder al weten verbaasd te zijn over de opgelegde maatregel. Inmiddels heeft het bestuur, na juridisch overleg, besloten geen verweer in te dienen tegen een schikkingsvoorstel van de voetbalbond.
Bestuur herkent zich niet in beschuldigingen
Real Sranang gaat uitgebreid in op de gebeurtenissen en de gevolgen daarvan voor de vereniging. Het bestuur benadrukt dat het de beschuldigingen serieus neemt, maar zich niet herkent in de wijze waarop de gebeurtenissen publiekelijk zijn beschreven. De club wijst erop dat de wedstrijd tegen Monnickendam plaatsvond tijdens de Week van de Scheidsrechter. Eerder die dag organiseerde Real Sranang een jeugdtoernooi, waarbij kinderen, ouders, grootouders, vrijwilligers en oud-leden aanwezig waren. Volgens het bestuur verliep het samenzijn na afloop van de wedstrijd grotendeels in een gemoedelijke sfeer. Spelers, stafleden en supporters van beide verenigingen zouden met elkaar hebben nagepraat en gezamenlijk in de kantine hebben gegeten en gedronken.
Tegelijkertijd erkent de vereniging dat de scheidsrechter de situatie anders heeft ervaren. Twee bestuursleden, onder wie de voorzitter, zouden hebben geprobeerd de arbiter gerust te stellen nadat deze zich in zijn kleedkamer had teruggetrokken.Dat de scheidsrechter zich desondanks onveilig voelde en de politie inschakelde, betreurt Real Sranang. Het bestuur benadrukt dat deze ervaring niet overeenkomt met zijn eigen beleving van de gebeurtenissen.
Beschuldiging van racisme raakt vereniging
Vooral de beschuldigingen van racistische uitingen hebben volgens het bestuur grote indruk gemaakt. Real Sranang, opgericht in 1960, heeft een sterke verbondenheid met de Amsterdamse en Surinaamse gemeenschap. De vereniging stelt dat verschillende generaties binnen de club zelf te maken hebben gehad met racisme, discriminatie en uitsluiting. Juist vanuit die achtergrond vindt het bestuur de beschuldigingen bijzonder pijnlijk.
Real Sranang laat weten beeld- en geluidsopnamen van de wedstrijd aan de KNVB te hebben verstrekt. Volgens de eigen beoordeling van de club zijn daarop geen apengeluiden, discriminerende scheldpartijen of bedreigingen waarneembaar. Dat is nadrukkelijk het standpunt van de vereniging. De beoordeling van de opnamen door het bestuur vormt op zichzelf geen onafhankelijke vaststelling van wat er tijdens en na de wedstrijd is gebeurd. De club benadrukt dat racisme en discriminatie onder geen enkele omstandigheid worden geaccepteerd, maar vindt tegelijkertijd dat ernstige beschuldigingen zorgvuldig onderzocht en onderbouwd moeten worden.
Wat heeft de KNVB vastgesteld?
Een belangrijk onderdeel betreft het onderscheid tussen de aanvankelijke beschuldigingen en de overtreding waarop het schikkingsvoorstel van de KNVB betrekking heeft. Volgens de lezing van Real Sranang heeft de KNVB vastgesteld dat de vereniging onvoldoende heeft gezorgd voor een veilige doorgang voor de scheidsrechter.
Het bestuur schrijft dat de scheidsrechter volgens de voetbalbond door een toeschouwer is aangeraakt, maar dat de intensiteit van dat contact niet kon worden vastgesteld. Om die reden zou dit niet aanvullend ten laste zijn gelegd. Ook zou volgens de door Real Sranang aangehaalde bevindingen niet zijn gebleken dat de aanwezigheid van supporters bij de kleedkamers dreigend of specifiek tegen de scheidsrechter gericht was.
De vereniging benadrukt dat racisme, discriminatie en geweldpleging niet als afzonderlijke overtredingen ten laste zijn gelegd. Het schikkingsvoorstel betreft volgens de club een boete van 104 euro wegens het onvoldoende waarborgen van een veilige doorgang voor de arbiter. Dat deze beschuldigingen niet afzonderlijk ten laste zijn gelegd, betekent overigens niet automatisch dat daarmee is vastgesteld dat de betreffende gebeurtenissen niet hebben plaatsgevonden. Wel maakt het duidelijk dat de formele tuchtrechtelijke afhandeling, zoals door de vereniging beschreven, beperkter is dan de beschuldigingen die eerder publiekelijk naar voren kwamen.
Geen verdere juridische procedure
Real Sranang heeft besloten het schikkingsvoorstel te accepteren en geen verdere juridische procedure te beginnen. Volgens het bestuur is deze beslissing genomen na juridisch overleg. Een voortzetting van de zaak zou volgens de vereniging te veel tijd, geld en energie kosten. De club geeft aan de beschikbare middelen liever te besteden aan de jeugdopleiding, leden, vrijwilligers en de verdere ontwikkeling van de vereniging.
Daarmee wil het bestuur voorkomen dat de kwestie de club nog langer blijft bezighouden. Tegelijkertijd benadrukt Real Sranang dat het afzien van verweer niet moet worden uitgelegd als een erkenning van de eerder geuite beschuldigingen. De vereniging zegt haar verantwoordelijkheid voor een veilige sportomgeving serieus te nemen en is bereid de begeleiding van wedstrijdofficials waar nodig te verbeteren.
Oproep aan KNVB en media
Real Sranang zich nadrukkelijk tot de KNVB. Volgens het bestuur heeft de voetbalbond bij meldingen van racisme en discriminatie een bijzondere verantwoordelijkheid. De vereniging vindt dat dergelijke meldingen onafhankelijk en zorgvuldig moeten worden onderzocht. Daarbij zouden beschikbare beeld- en geluidsopnamen moeten worden beoordeeld en betrokkenen moeten worden gehoord. Ook verwacht de club duidelijke communicatie over wat wel en niet is vastgesteld. Volgens Real Sranang is dat niet alleen van belang voor mogelijke slachtoffers, maar ook voor verenigingen die door ernstige beschuldigingen reputatieschade kunnen oplopen.
Het bestuur roept daarnaast de media op zorgvuldig onderscheid te maken tussen publieke beschuldigingen en de uitkomsten van een tuchtrechtelijke procedure. Daarmee wil Real Sranang voorkomen dat de gebeurtenissen rond de wedstrijd tegen Monnickendam blijvend een stempel drukken op de vereniging.
Sportieve draad weer opgepakt
Met de bekerwedstrijd tegen RODA’23 is Real Sranang in ieder geval weer op het voetbalveld verschenen. De nederlaag betekende het einde van het districtsbekertoernooi, maar ook een eerste stap richting de hervatting van het reguliere wedstrijdritme. De vereniging zal zich de komende periode opnieuw op de competitie moeten richten. Tegelijkertijd laat het zien dat de nasleep van de gebeurtenissen tegen Monnickendam voor het bestuur nog niet volledig is afgesloten.
Hoewel Real Sranang geen verdere juridische stappen onderneemt, wil de club wel duidelijk maken hoe zij tegen de gebeurtenissen aankijkt en welke conclusies volgens haar uit de tuchtrechtelijke afhandeling kunnen worden getrokken. De vereniging benadrukt dat iedere scheidsrechter recht heeft op respect en veiligheid, maar vindt dat ook haar leden, supporters en vrijwilligers aanspraak mogen maken op een eerlijke behandeling. Voor Real Sranang staat daarbij vooral de reputatie van de vereniging op het spel. Zoals het bestuur verklaart: “Het gaat ons niet om de boete maar om de goede naam van een vereniging die al meer dan 65 jaar een verbindende rol vervult binnen de Amsterdamse voetbalwereld en de Surinaamse gemeenschap.”
Terwijl NFC O15-1 en TOS-Actief MO17-1 tijdens de herfstvakantie even konden bijkomen, moest WV-HEDW O14-1 volop aan de bak. De jeugdige Amsterdammertjes hielden de jeugdopleiding van FC Groningen O14-1 zaterdag jl. knap op 5-5. Het was tegelijk een passend moment om met de trainers van de drie jeugdteams terug te blikken op de eerste fase en vooruit te kijken. Hoe is het om met pubers te werken? Wat gebeurt er buiten de lijnen? Hoe belangrijk zijn ouders en hoe houd je plezier en prestaties in balans? Kevin de Waart (NFC), Jake de Groot (WV-HEDW) en het trainersduo Luca van der Putten en Mark Vlaanderen Oldenzeel (TOS-Actief) vertellen openhartig over hun ervaringen. Vier trainers, drie verenigingen en drie totaal verschillende groepen. Maar één belangrijke overeenkomst: voetbal is veel meer dan alleen winnen of verliezen.
WV-HEDW: plezier genoeg, nu de overwinning nog
Wie zaterdag naar de uitslag van WV-HEDW O14-1 tegen FC Groningen O14-1 keek, zal wellicht even met de ogen hebben geknipperd. Een doelpuntrijk gelijkspel tegen een jeugdopleiding van een betaaldvoetbalorganisatie is bepaald geen alledaagse prestatie. Toch overheerste bij WV-HEDW niet uitsluitend tevredenheid. De ploeg van trainer Jake de Groot wacht immers nog altijd op de eerste overwinning.
De jonge trainer, die dit seizoen bij WV-HEDW aan de slag ging, laat zich daardoor niet uit het veld slaan. Integendeel. Hij geniet zichtbaar van zijn spelersgroep met vrijwel allemaal jongens van 13 jaar, waarin ook één meisje Malou haar plek allang heeft veroverd. “Ik heb het heel erg naar mijn zin. Ik geniet nog steeds elke dag met de jongens en Malou, uiteraard, om gewoon op het veld te staan en samen met dingen aan de slag te gaan. Het enige balen voor ons is dat er nu nog geen overwinning in zit. Dat is gewoon jammer. Maar we hebben wel elke keer plezier met elkaar, dus ik vind het nog steeds hartstikke leuk om te werken.”
Voor De Groot betekende zijn komst naar WV-HEDW ook een kennismaking met een nieuwe vereniging, andere gezichten en een onbekende organisatiestructuur. “In het begin was het natuurlijk een beetje zoeken. Bij welke mensen moet je zijn? Wie kan je om hulp vragen? Dat was vooral nieuw. Maar als je eenmaal de juiste mensen gevonden hebt, zie je wel dat het echt een heel leuke club is om bij te zitten. Ze geven mij ook de vrijheid om mezelf verder te ontwikkelen. Ik geniet nog steeds en vind het hartstikke leuk om erbij te mogen horen.”
Grote jongens, kleine jongens en dezelfde uitdaging
De O14-leeftijd is misschien wel een van de interessantste fases binnen het jeugdvoetbal. Sommige spelers ogen lichamelijk al bijna volwassen, terwijl anderen nog volop aan hun groeispurt moeten beginnen. Dat vraagt om maatwerk. “Je ziet vooral bij deze O14-lichting dat het een heel leuke, maar ook uitdagende groep is. Dat komt vooral door de grote fysieke verschillen. Je hebt aan de ene kant een paar jongens die al bijna 1,80 meter zijn. Aan de andere kant heb je bijvoorbeeld wat spelers die nog wat kleiner zijn. Dan moet je ervoor zorgen dat ze elkaar op de training blijven uitdagen en allebei iedere keer weer een procent beter worden.”
De Groot heeft al nagedacht over een mogelijke oplossing waarbij spelers niet uitsluitend op kalenderleeftijd, maar ook op fysieke ontwikkeling worden ingedeeld. “Ik heb voorgesteld om bijvoorbeeld een aantal spelers die fysiek verder zijn, af en toe met Onder 15 te laten trainen. Dan zouden spelers van Onder 13 weer bij ons kunnen aansluiten. Zo krijg je een patroon waarin iedereen op zijn eigen fysieke niveau wordt uitgedaagd. Dat is voorlopig nog niet aan de orde, maar ik hoop dat we die stap later kunnen zetten.”
De onderlinge verschillen vormen geen belemmering voor de sfeer. Sterker nog, juist de manier waarop de spelers met elkaar omgaan, maakt het werken met deze groep volgens De Groot bijzonder. “Het plezier straalt ervan af op de trainingen. Er wordt knetterhard getraind, maar als er even een panna wordt uitgedeeld of iemand wordt uitgespeeld, kunnen ze daar ook met elkaar om lachen. En wat ik vooral mooi vind, is dat ze elkaar buiten de trainingen en wedstrijden ook blijven opzoeken.”
Dat laatste gaat soms behoorlijk ver. De wedstrijd is afgelopen, de trainers hebben hun spullen opgeborgen, maar de spelers zijn nog lang niet klaar met elkaar. “Na een thuiswedstrijd of uitwedstrijd spreken ze gewoon weer met elkaar af. Dan blijven ze op de club hangen of zoeken ze elkaar ergens anders op. Volgens mij zijn ze op zaterdag zo ongeveer de hele dag met elkaar bezig. Dat laat wel zien dat ze het echt goed met elkaar kunnen vinden.”
Kickboksen, springen en ouders die vrienden worden
De Groot vindt dat een jeugdteam niet uitsluitend op het voetbalveld gevormd wordt. Daarom organiseert hij ook activiteiten buiten de reguliere trainingen en wedstrijden. “We zijn twee weken geleden gaan kickboksen. Daar hebben we een leuke activiteit van gemaakt. Daarna zijn we nog lekker gaan voetballen op een Cruyff Court. We zijn ook naar een trampolinepark geweest, waar ze met elkaar konden springen en plezier maken. We zoeken bewust naar manieren om als team leuke dingen te ondernemen.”
Bij WV-HEDW beperkt de hechte band zich niet tot de spelers. Veel ouders kennen elkaar al jarenlang. Een groot deel van de groep speelt immers al sinds heel jonge leeftijd samen. “De support van de ouders is echt top. Die jongens spelen voor een groot gedeelte al vanaf het begin bij WV-HEDW met elkaar. Je ziet dat de ouders inmiddels misschien wel net zo goede vrienden zijn geworden als de spelers zelf. Ze komen wekelijks kijken, moedigen de spelers aan en willen overal bij helpen. Dat is echt leuk om mee te maken.” Het levert een bijzondere dynamiek op. Een jeugdteam is daarmee niet alleen een verzameling talentvolle voetballers, maar ook een sociaal netwerk waarin kinderen en ouders jarenlang met elkaar optrekken.
Van kampioensdroom naar handhaving
Sportief gezien heeft WV-HEDW de verwachtingen inmiddels moeten bijstellen. Aan het begin van het seizoen werd de lat hoog gelegd. De praktijk in de Tweede Divisie blijkt weerbarstiger. “We hebben in het begin bewust geprobeerd de lat iets hoger te leggen dan misschien realistisch was. Dan heb je iets om extra hard voor te werken en te trainen. Maar we merkten vrij snel dat de weerstand op dit niveau ontzettend groot is. Achteraf was het kampioenschap misschien een te hoog doel.”
De competitie kent bovendien een scherpe scheiding tussen handhaving en degradatie. Volgens De Groot blijven de eerste vier ploegen op dit niveau actief, terwijl de nummers vijf tot en met acht degraderen. “Ik denk dat handhaving een heel mooi doel is waar we echt naartoe kunnen werken. We staan maar een paar punten achter op de vierde plaats. Als je kijkt naar de afgelopen wedstrijden tegen Zeeburgia en Waterwijk, waarin we misschien net wat pech hadden, en vervolgens tegen Groningen, dan zie je dat het mogelijk is.”
Het gelijkspel tegen FC Groningen biedt vertrouwen, maar De Groot wil vooral dat zijn ploeg leert om wedstrijden daadwerkelijk over de streep te trekken. “We gaan lekker trainen en zorgen dat we iedere week weer een stap zetten. En we hopen de komende twee maanden ook eens iets anders dan gelijk of te verliezen. Daar gaan we met volle overtuiging voor. De groep heeft daar zeker vertrouwen in. De volgende stap is dat we leren hoe we samen zo’n gewilde overwinning over de streep trekken.”
NFC: van losse individuen naar een hecht team
Bij NFC O15-1 staat Kevin de Waart voor een andere uitdaging. Zijn spelersgroep is een mengeling van achtergronden, nationaliteiten en persoonlijkheden. Veel jongens volgen onderwijs op een internationale school in Amstelveen. Toen De Waart de groep onder zijn hoede kreeg, zag hij een elftal waarin het onderlinge vertrouwen nog niet vanzelfsprekend was. “Toen ik ze kreeg, waren ze eigenlijk nog niet echt op elkaar ingespeeld. Ook qua karakter niet. Het vertrouwen was laag en de chemie was laag. Er waren een paar nieuwe jongens vanuit het tweede team bij gekomen die hun plek moesten vinden.”
De Waart kreeg bovendien de indruk dat de spelers in voorgaande seizoenen vooral vanuit resultaten naar hun eigen prestaties hadden leren kijken. “Ik merkte aan de jongens dat ze in mijn ogen niet altijd de juiste mentale begeleiding hadden gehad. Winnen was goed en verliezen was slecht. Dat is het beeld dat ik van de jongens zelf en van mensen op de club meekreeg. Daarom ben ik vooral bezig geweest met vertrouwen uitspreken, samen dingen ondernemen, de goede dingen benoemen, maar ook de mindere momenten bespreken.”
Het resultaat daarvan ziet hij inmiddels terug op het veld en daarbuiten. “Ik merk nu dat het heel goed in elkaar valt. Jongens respecteren elkaar, gaan voor elkaar door het vuur en willen heel graag leren. Dat vind ik ontzettend belangrijk. En ze hebben het plezier in het spelletje weer teruggevonden. Dat is misschien nog wel het belangrijkste van alles.”
NFC O15-1
De kleedkamer als comedyclub
Pubers en humor zijn onlosmakelijk met elkaar verbonden. Dat merkt De Waart vrijwel iedere training. Wie verwacht dat de spelers zich in stilte voorbereiden op de volgende oefenvorm, komt bedrogen uit. “Er zit een bepaalde humor in de groep. Als ze voor de training in de kleedkamer zitten, hoor je ze gillen en grapjes maken. Ze lopen elkaar op een leuke manier uit te dagen en te plagen. Dat vind ik heel leuk. Ze willen leren, hebben plezier met elkaar en ook met mij. Die combinatie van voetbalplezier en willen leren maakt deze groep bijzonder.”
Toch vraagt het werken met verschillende persoonlijkheden ook om geduld. De ene speler begrijpt een tactische aanwijzing vrijwel onmiddellijk, terwijl een ander meer herhaling nodig heeft. “Dat verschilt echt per persoon. We hebben bijvoorbeeld een speler die cognitief heel slim is. Die hoef je iets één keer te vertellen en dan begrijpt hij het eigenlijk al. Andere jongens hebben voetbalinhoudelijk nog niet altijd de juiste coaching gehad. Die begrijpen het misschien pas na de derde of vierde keer. Maar dat gaat nog steeds behoorlijk snel.”
De Waart wil uiteindelijk dat zijn spelers niet afhankelijk blijven van de aanwijzingen vanaf de zijlijn. “Ik wil dat ze op een gegeven moment zelf oplossingen gaan vinden. Dat ze niet iedere keer hoeven te horen wat ze moeten doen, maar zelf gaan nadenken. Dat gaat steeds beter. Het kost tijd en moeite, maar daar ben ik voor. Dat vind ik juist leuk.”
Ouders: betrokkenheid komt niet altijd vanzelf
Waar bij WV-HEDW de ouders bijna vanzelfsprekend een hechte gemeenschap vormen, is de situatie bij NFC anders. De internationale achtergrond van veel gezinnen zorgt volgens De Waart voor een andere dynamiek. “Ik merk dat het vaak dezelfde ouders zijn die reageren op een appje of langs de lijn staan. Het vervoer naar uitwedstrijden wordt onderling eigenlijk wel geregeld, maar dat zijn vaak ook dezelfde ouders die bij de thuiswedstrijden aanwezig zijn.”
Gelukkig kan de trainer rekenen op twee actieve teammanagers. “Die regelen ontzettend veel en zijn daar heel actief in. We hebben bijvoorbeeld een vlaggenschema opgesteld. Vorig seizoen hoorde ik dat ouders liever niet wilden vlaggen. Toen heb ik gezegd: dat is geen optie, want dan kunnen de kinderen niet spelen. Los het maar op. Sindsdien is het eigenlijk geen probleem meer geweest.”
Ook bij het organiseren van activiteiten ligt het initiatief vooral bij de begeleiding. “Als we uitjes hebben, doet eigenlijk niemand moeilijk over de kosten. Maar buiten de vaste ouders zie ik niet veel mensen die uit zichzelf iets oppakken. Dat moeten wij als trainers en teammanagers zelf organiseren. Het komt niet vanzelf.” Het is een herkenbare uitdaging binnen het amateurvoetbal: hoe zorg je ervoor dat niet telkens dezelfde vrijwilligers alle werkzaamheden blijven uitvoeren? Samen de schouders eronder.
Eerst het vertrouwen, dan de ranglijst
De ambities van de NFC-spelers zijn bepaald niet bescheiden. Als het aan de jongens ligt, eindigen ze bovenaan. “Als ik het aan die groep vraag, zeggen ze gewoon dat ze eerste willen worden. Hun ambities liggen heel hoog. Daar hebben we het samen ook over gehad.” De Waart vindt die instelling prachtig, maar kijkt zelf nadrukkelijk verder dan de ranglijst. “Wat ik vooral wil, is dat het vertrouwen onderling toeneemt. Winnen is leuk en daar gaan we natuurlijk voor. Maar ik wil dat ze dingen leren, elkaar beter leren kennen en voetbalinhoudelijk beter worden. Vanuit daar moeten ze wedstrijden gaan winnen.”
Hij ziet zichzelf daarbij niet als de allesbepalende leider, maar als iemand die de spelers helpt hun eigen verantwoordelijkheid te nemen. “Ik zie mezelf gewoon als een verlengstuk van de jongens. Ik vind het mooi als ze dingen zelf doen. Zelf tactische oplossingen vinden in het veld, samen juichen en elkaar helpen. Dat zijn eigenlijk basisdingen die ze nu steeds meer beginnen te doen.” De eerste sportieve resultaten ondersteunen zijn aanpak. Na een moeizame start won NFC drie wedstrijden achter elkaar.
“Het vertrouwen was eerst heel laag. Ze verloren van hoofdklassers en dachten dat het niks zou worden. Dat is in drie of vier weken helemaal omgeslagen. Het teamgevoel ging omhoog, ze deden wat ze moesten doen en wonnen drie keer achter elkaar. Dat is prachtig om te zien.” Tot de winterstop blijft de ontwikkeling van het teamgevoel daarom minstens zo belangrijk als de uitslagen. “Als we omhooggaan op de ranglijst, is dat natuurlijk leuk. Dat willen die jongens en dat wil ik ook. Maar ik vind het vooral belangrijk dat het teamgevoel verder groeit. Ik denk dat je dan hele mooie dingen kunt doen met deze kinderen.”
Van L naar R: Luca en Mark
TOS-Actief: negen jaar meegroeien met de meiden
Bij TOS-Actief MO17-1 gaat het verhaal nog een stap verder. Luca van der Putten en Mark van Vlaanderen Oldenzeel begeleiden een groep meiden die voor een belangrijk deel al jarenlang met elkaar voetbalt. Van der Putten moest onlangs zelf even nadenken hoelang hij eigenlijk al trainer is. “Ik kwam in een oude appgroep van de MO9 uit het seizoen 2017-2018 terecht. Toen realiseerde ik me dat ik dit dus al acht jaar doe. Ik wil niet zeggen dat ik ervan schrok, maar ik dacht wel: dat is een tijdje geleden. Toen waren ze al leuk en lief. Nu natuurlijk ook nog wel, hoor.”
Zijn trainersloopbaan begon eigenlijk heel toevallig. Bij TOS-Actief wordt van ouders verwacht dat ze een bijdrage leveren aan de vereniging. “Toen mijn dochter Mathilda ging proef trainen, zag ik iemand training geven en dacht ik: daar mist gewoon passie. En als ik dan toch een taakje moet doen, word ik wel trainer. Toen is bij mij het vuurtje gaan branden. En voor je het weet, ben je acht jaar verder.”
In die jaren zag hij meisjes komen en gaan, vriendschappen ontstaan en kinderen uitgroeien tot jonge vrouwen. “Ik vond laatst een foto van toen we begonnen. Daar stonden ongeveer acht meiden op. De helft voetbalt nog steeds. Anderen zijn gestopt vanwege andere interesses. Helaas zijn er ook meiden die door zware blessures niet meer voetballen.”
Vooral dat laatste raakt hem. “We hebben twee gevallen gehad waarbij kniebanden zijn gescheurd. Dat zijn dingen die ik heel akelig vind om mee te maken als trainer, coach én ouder. Je voelt toch een verantwoordelijkheid. Wat had ik kunnen doen? Had ik iets kunnen voorkomen? Dat zijn voor mij de minder leuke kanten van het trainerschap.”
Een plek waar school even niet bestaat
Van der Putten benadrukt dat een voetbalteam voor pubers ook een veilige sociale omgeving kan zijn. Een plek waar andere regels gelden dan op school en waar problemen soms makkelijker bespreekbaar worden. “Je ziet ze letterlijk en figuurlijk groeien, ook emotioneel. Ik vind het mooi om een plek te bieden waar school even niet belangrijk is. Waar de relaties die ze op school hebben, die soms ongemakkelijk kunnen zijn, er even minder toe doen. Ze zijn in een andere omgeving, met andere mensen.”
Soms merkt hij dat een speelster ergens mee zit. Een eenvoudig gesprekje kan dan veel betekenen. “Dan vraag je: hoe gaat het nou eigenlijk? Ik merk iets aan je. En dan komt er soms iets naar boven waarvan je helemaal geen weet had. Je merkt dat er een stukje opluchting ontstaat. Mark en ik praten daar regelmatig over. We staan er soms te weinig bij stil wat er allemaal in die koppies speelt.”
Voor Van der Putten zijn dat misschien wel de meest waardevolle momenten. “Dat je daar iets in kunt betekenen, voelt heel waardevol. Los van de vriendschappen die ontstaan. Uit eigen ervaring weet ik dat je sommige vriendschappen je hele leven meeneemt. Dat is toch fantastisch? Het gaat echt over veel meer dan voetbal alleen.”
Babbelrondjes en de geparkeerde bus
De meiden van TOS-Actief hebben een bijzondere traditie: de babbelrondjes. Nog voordat de training begint, wordt er uitgebreid bijgepraat. “We hebben al heel vroeg de babbelrondjes geïntroduceerd. Kom op tijd, loop even een rondje en praat met elkaar. Dat gebeurt nog steeds volop. Ook tijdens de warming-up en soms zelfs tijdens de training. Dan moeten we echt zeggen: nu even de focus op voetbal.”
Het sociale aspect is volgens Van der Putten enorm belangrijk. “Je zou denken dat ze de hele dag al op hun telefoon met elkaar communiceren. Maar juist dat ze elkaar ook fysiek ontmoeten en dingen bespreken, blijkt ontzettend waardevol. Soms is het lastig om de balans te vinden tussen gezelligheid en concentratie.”
Op wedstrijddagen verandert die gezelligheid regelmatig in een indrukwekkende onderlinge strijdlust. “We horen al jarenlang dat we een sterk team zijn. Niet alleen vanwege de voetbalkwaliteiten, maar vooral omdat ze voor elkaar door het vuur gaan. Op trainingen zie je dat niet altijd, maar tijdens wedstrijden is het soms bizar wat ze voor elkaar overhebben.”
Van der Putten herinnert zich een wedstrijd waarin de trainers besloten een verdedigende tactiek te gebruiken. Met slechts tien speelsters tegenover een sterke tegenstander werd de beroemde ‘geparkeerde bus’ van José Mourinho geïntroduceerd. “We hebben zelfs een filmpje opgezocht waarin Mourinho die tactiek uitlegde. Sommige meiden voerden het heel plichtgetrouw uit. Anderen konden gewoon niet accepteren dat we zo verdedigend gingen spelen. Dat hebben we later nog eens uitgelegd. Maar ik vind het prachtig dat je op deze leeftijd ook dat soort tactische dingen met ze kunt bespreken.”
De Jojo-test: niet geliefd, wel nuttig
Naast tactiek en teamgevoel besteden de trainers veel aandacht aan voetbalconditie. Daarvoor gebruiken ze de zogenoemde Jojo-test, een intervaltest waarbij spelers herhaaldelijk twintig meter heen en terug lopen, met korte rustmomenten. “We wilden kijken hoe we de conditie beter konden meten en ontwikkelen. De test werd door sommigen met behoorlijk wat weerstand ontvangen. Anderen gingen er juist ongelooflijk fanatiek mee aan de slag.”
De trainers gebruiken de resultaten vooral om individuele vooruitgang zichtbaar te maken. “Je ziet soms dat iets tussen de oren zit en soms dat het echt conditioneel is. Maar sommige meiden gaan over een drempel heen en groeien enorm. Dan kun je zeggen: je hebt een persoonlijk record gehaald, goed gedaan. We willen geen cijferdruk opleggen, maar het helpt wel om ontwikkeling zichtbaar te maken.”
Het past bij de filosofie van TOS-Actief, waar prestatiedrang en plezier elkaar moeten aanvullen. “We zijn geen team dat in de vakanties doortraint. We zijn niet ontzettend streng, maar ook niet te los. TOS-Actief is wel een heel familiaire club met korte lijntjes. Dat vind ik ook prettig.”
Een klasse lager, maar de ambitie blijft
Sportief beleefde TOS-Actief MO17-1 een moeilijke eerste competitiefase. De ploeg speelde in de eerste klasse tegen sterke tegenstanders en moest uiteindelijk een stap terugdoen naar de tweede klasse. Mark Vlaanderen Oldenzeel verwacht dat zijn ploeg daar beter tot haar recht komt, al waarschuwt hij nadrukkelijk voor onderschatting. “We hebben een behoorlijk heftige eerste periode gehad. We hadden het idee dat de eerste klasse waarin we speelden erg sterk was. Sommige ploegen zouden volgens ons ook in de hoofdklasse serieus kunnen meedoen. Daarom vinden we dat we het helemaal niet zo gek hebben gedaan.”
Nu verandert de doelstelling. “We gaan een fase in waarin we een klasse lager spelen. Dan is het natuurlijk wel onze eer te na om niet bovenaan te willen eindigen. Dat wordt het doel. Maar we hebben de meiden ook verteld dat ze echt aan de bak moeten. Ze mogen niet denken dat het allemaal vanzelf gaat.”
De komende maanden blijven techniek, handelingssnelheid en conditie belangrijke aandachtspunten. “We focussen heel erg op snel passen, aannemen, kijken en doorspelen. We hebben door de jaren heen veel getraind op schijnbewegingen, draaien en balgevoel. Als dat allemaal automatisch gaat, kun je het tempo in wedstrijden verhogen. Daar kunnen we echt verschil mee maken.”
Minstens zo belangrijk is het om de groep fit te houden. “We zijn niet met heel veel speelsters. Als er iemand geblesseerd raakt, komt er direct meer op de schouders van de anderen terecht. Gelukkig hebben ze veel veerkracht en pakken ze dat goed op. Maar je moet blijven opletten dat ze niet overbelast raken door alles wat ze naast het voetbal ook nog doen.”
Dezelfde liefde voor het spel
Het verschil tussen de drie jeugdteams is groot. Bij WV-HEDW draait het om de uitdaging om op hoog niveau eindelijk die eerste overwinning te boeken. NFC werkt aan vertrouwen, zelfstandigheid en een hechtere spelersgroep. TOS-Actief probeert een groep meiden die al jarenlang samen optrekt, sportief en persoonlijk verder te ontwikkelen. Ook de trainers verschillen in aanpak. Maar uiteindelijk komen hun verhalen opvallend dicht bij elkaar. Een geslaagde panna op de training. Een kleedkamer vol lachende pubers. Ouders die langs de lijn staan. Een gezamenlijk uitje. Een speler die eindelijk begrijpt wat de trainer bedoelt. Een meisje dat na een moeilijk moment haar verhaal kwijt kan. Of een ploeg die na weken zonder overwinning toch met opgeheven hoofd het veld verlaat.
Het zijn momenten die niet op de ranglijst verschijnen, maar voor de ontwikkeling van jonge voetballers minstens zo belangrijk kunnen zijn. De komende weken worden sportief interessant. WV-HEDW jaagt op de eerste overwinning en handhaving in de Tweede Divisie. NFC wil het opgebouwde vertrouwen omzetten in verdere vooruitgang. TOS-Actief gaat in de tweede klasse op zoek naar nieuwe successen, zonder het plezier uit het oog te verliezen. En de trainers? Die staan weer langs de lijn. Met aanwijzingen, aanmoedigingen, soms wat frustratie en vooral veel enthousiasme. Want hoe verschillend hun spelersgroepen ook zijn, over één ding lijken ze het eens: het mooiste aan jeugdvoetbal is niet alleen wat kinderen op het veld leren, maar vooral hoe ze zich als mens ontwikkelen.
Programma zaterdag 31 oktober 2026
TOS-Actief MO17-1 – asv De Dijk MO17-1 (10.00 uur)
Purmerend O15-1 – NFC O15-1 (12.15 uur)
BFC O14-1 – WV-HEDW O14-1 (10.15 uur)
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien – op én naast het veld.
IVV heeft zondagmiddag een spectaculaire uitzege geboekt op Meervogels ’31. De Landsmeerders keken bij rust tegen een 2-0 achterstand aan, maar draaiden het duel in de tweede helft volledig om: 2-3. Jeffrey Gits bezorgde IVV diep in blessuretijd de overwinning.
Onder lastige weersomstandigheden had IVV aanvankelijk het meeste balbezit, maar de thuisploeg ging effectiever met de kansen om. Lex Broertjes scoorde tweemaal en zette Meervogels voor rust op een comfortabele voorsprong. Na de pauze nam IVV steeds nadrukkelijker het initiatief. De Landsmeerders voerden de druk op en kwamen in de 72e minuut terug in de wedstrijd via Jesse Misset. Nauwelijks een minuut later bracht Yente Smit de stand alweer in evenwicht: 2-2. In de spannende slotfase zochten beide ploegen naar de overwinning. Uiteindelijk profiteerde IVV in de 96e minuut van de ruimte achter de verdediging. Jeffrey Gits maakte de 2-3 en bezorgde de Landsmeerders drie zwaarbevochten punten.
Foto sv Meervogels ’31: inzet bij IVV dat met 2-3 wint.
Ilpendam speelt niet vanwege trieste omstandigheden, FC Abcoude moet wachten
Niet alle geplande wedstrijden konden zondag doorgang vinden. Het duel tussen Limmen en Ilpendam in zondag 3B werd niet gespeeld, omdat de bezoekers besloten niet aan de aftrap te verschijnen vanwege een triest overlijden binnen de vereniging. Het duel staat opnieuw op de kalender voor 20 december 2026.
Ook FC Abcoude kwam niet in actie. De uitwedstrijd tegen ZAP werd afgelast, nadat alle thuiswedstrijden bij de vereniging vanwege de weersomstandigheden waren geschrapt. Ook dat duel staat nu gepland voor zondag 20 december.
In de vierde klasse kende TOS-Actief een teleurstellende middag. Op bezoek bij Spirit ’30 ging de Amsterdamse ploeg met 5-1 onderuit. De thuisploeg bleek aanzienlijk effectiever en hield de punten overtuigend in eigen huis. Eendracht ’82 boekte daarentegen een belangrijke uitoverwinning. Tegen De Valken trok de ploeg met 1-2 aan het langste eind en keerde met drie punten huiswaarts.
Vijfde klasse: NFC wint opnieuw, nederlagen voor TOG en Nautilus
In de vijfde klasse boekte NFC een zwaarbevochten overwinning op ALC. De Amstelveners wonnen op eigen veld met 3-2 en voegden daarmee opnieuw drie punten toe aan hun totaal. Het was voor NFC de tweede overwinning binnen vier dagen. Donderdagavond had de ploeg ook al met 0-2 gewonnen bij DESS.
Voor TOG verliep de zondag minder succesvol. De Amsterdammers verloren op eigen veld met 1-2 van Berkhout en bleven daardoor met lege handen achter. Ook Nautilus kon geen positief resultaat boeken. De Amstelveense formatie kreeg bezoek van Zwaagdijk en moest vijf tegentreffers incasseren. Met een 2-5 nederlaag werd het een doelpuntrijke, maar teleurstellende middag voor de thuisploeg. Net als vorig seizoen zijn de punten zeer schaars. De teller staat eind oktober op precies 0.
Swift heeft zondagmiddag de Amsterdamse derby tegen DWS met 2-0 gewonnen. De ploeg van trainer Charles Loots blijft daardoor na vijf competitiewedstrijden zonder punten en kent een moeizame start van het seizoen. Swift staat met dertien punten op de tweede plaats en draait volop mee in de bovenste regionen.
Het was zondagmiddag op het Olympiaplein geen hoogstaande wedstrijd, zeker niet in de eerste helft. Hoewel het op papier een derby was, kwam de wedstrijd maar moeizaam op gang. De zondagselectie van Swift kwam al vroeg op voorsprong. Soufiane Orfi kreeg de ruimte om door de defensie van DWS te lopen en schoof de bal beheerst in het doel: 1-0. Daarna duurde het lang voordat er weer iets noemenswaardigs gebeurde. In de 77e minuut was het Isaac Hunter die de wedstrijd besliste. De mee naar voren gekomen verdediger maakte de 2-0 en stelde daarmee de drie punten veilig voor Swift. Swift had het niet altijd even gemakkelijk, maar DWS slaagde er nauwelijks in om de thuisploeg onder druk te zetten. Door de overwinning komt Swift op dertien punten en blijft de ploeg meedoen in de bovenste regionen van de ranglijst. DWS blijft puntloos onderaan staan.
Vrijwel volledig nieuwe selectie
Een belangrijke verklaring voor de moeizame seizoensstart van DWS is het vertrek van vrijwel de gehele selectie. Loots vertelt dat er slechts drie spelers van vorig seizoen zijn overgebleven. Acht vertrokken spelers maakten samen met voormalig trainer Ricky Kumar de overstap naar HBOK. “We hebben een heel nieuw team. Allemaal jonge knapen. Een heleboel speelt dit jaar voor het eerst in een eerste team. En het is best wel hard werken. Dat zeg ik heel eerlijk. Je merkt gewoon aan een heleboel dingen dat de automatismen er nog niet zijn.”
Tekort
Daarnaast heeft DWS te maken met blessures. “We missen stootkracht voorin”, vertelt Loots. “Twee jongens in de aanval kampen met een hamstringblessure en dan merk je dat je voorin tekortkomt. Vandaag heb ik een middenvelder in de punt van de aanval moeten zetten. Ik zou gewoon willen dat we uit onze volledige selectie kunnen kiezen. Nu missen we elke keer een x aantal spelers en dat is kut.”
De laatste keer dat DWS over een volledige selectie kon beschikken, was tijdens de bekerwedstrijd tegen OFC, die met 2-0 werd gewonnen. Sindsdien heeft de ploeg alle wedstrijden verloren. De nederlagen bleven telkens beperkt tot een verschil van maximaal twee doelpunten, maar punten leverde dat vooralsnog niet op.
Nieuwe kans
Volgende week speelt DWS thuis tegen Buitenveldert en krijgt de ploeg een nieuwe kans om de eerste punten van het seizoen te behalen. Swift heeft een vrij weekend en hervat de competitie op 7 november met een wedstrijd tegen Amstelveen Heemraad. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de derde klasse
Amstelveen heeft in de derde klasse D voor het eerst dit seizoen punten laten liggen. De ploeg van trainer Michel Strating ging op bezoek bij Zwanenburg met 3-0 onderuit. Jordy Vierbergen was met twee doelpunten belangrijk voor de thuisploeg, terwijl Luca van Dijken de derde treffer voor zijn rekening nam.
Onder winderige omstandigheden begon Amstelveen aan de wedstrijd. Trainer Michel Strating moest vooraf flink puzzelen om een elftal samen te stellen dat voor de vierde overwinning op rij moest zorgen. Verschillende bepalende spelers waren niet beschikbaar en Amstelveen had het vanaf de openingsfase moeilijk. Zwanenburg nog altijd onder leiding van Mitch Snijders, nam het initiatief en zou dat gedurende grote delen van de wedstrijd behouden.
Kansloos
De thuisploeg kreeg de beste kansen, terwijl doelman Nick Canjels aan de andere kant nauwelijks in actie hoefde te komen. Na 26 minuten kwam Zwanenburg op voorsprong. Een lange bal van achteruit werd door Luca van Dijken doorgekopt, precies in de voeten van Jordy Vierbergen. Die liet doelman Ioannis Pantelidis kansloos en tikte de 1-0 binnen. In het restant van de eerste helft gebeurde er weinig meer, waardoor beide ploegen met een 1-0 stand de kleedkamers opzochten.
Zwanenburg loopt verder uit
Na rust ging Zwanenburg op zoek naar de 2-0, maar de thuisploeg was aanvankelijk niet scherp genoeg in de afwerking. Bovendien wist Pantelidis met enkele reddingen een grotere achterstand voor Amstelveen te voorkomen. Aan de andere kant was Andy van der Raad dicht bij de gelijkmaker en werd een vrije trap van Duco Bosk net niet binn getikt.
Ongeveer twintig minuten voor tijd verdubbelde Zwanenburg de voorsprong. Een voorzet vanaf links werd gemist door de verdediging van Amstelveen, waarna Vierbergen de bal slechts hoefde aan te raken om zijn tweede doelpunt van de middag te maken: 2-0. Na die treffer kreeg Zwanenburg steeds meer ruimte en ontstonden er mogelijkheden om de score verder op te voeren. De thuisploeg ging echter slordig met de kansen om. Uiteindelijk viel de derde treffer alsnog. Luca van Dijken kon een voorzet van dichtbij eenvoudig binnentikken en bepaalde daarmee de stand op 3-0.
Afgekeurd
Amstelveen leek vervolgens nog iets terug te doen. Selassi Adiegah werkte een voorzet van Emir Sinanovic binnen, maar het doelpunt werd wegens buitenspel afgekeurd. Kort daarna floot scheidsrechter Sander Molenaar voor het einde en was de eerste competitienederlaag van Amstelveen een feit.
RODA ’23 heeft zaterdagmiddag opnieuw drie punten aan het totaal toegevoegd. De Amstelveners versloegen Kagia op het eigen sportpark in Bovenkerk met 4-2 en boekten daarmee hun vierde competitiezege op rij. Thomas Steinhart en Thomas Baretta namen de doelpuntenproductie voor hun rekening. De ploeg van trainer Gerard Aafjes blijft door de overwinning nadrukkelijk meedoen in de bovenste regionen van de tweede klasse B.
RODA ’23 heeft de teleurstellende competitiestart inmiddels volledig achter zich gelaten. Na de forse nederlaag tegen Foreholte (4-0) op de openingsspeeldag hebben de Amstelveners de weg omhoog gevonden. Achtereenvolgens werden Buitenboys (2-0), SCPB ’22 (1-3) en Olympia Haarlem (4-2) verslagen. Zaterdag werd daar tegen Kagia een vierde overwinning aan toegevoegd. De thuiswedstrijd tegen de ploeg uit Lisserbroek leverde opnieuw zes doelpunten op. RODA ’23 bleek aanvallend productief genoeg om de bezoekers op afstand te houden, al slaagde Kagia er tweemaal in het net te vinden.
Steinhart en Baretta trefzeker
De Amstelveense doelpunten kwamen op naam van Thomas Steinhart en Thomas Baretta. Beide spelers scoorden en hadden daarmee een belangrijk aandeel in de 4-2-overwinning. Voor Steinhart betekent het opnieuw een succesvolle middag in het shirt van RODA ’23. De aanvaller was vorig seizoen al regelmatig belangrijk voor de ploeg van Aafjes en liet ook in de nacompetitie zijn scorend vermogen zien. Tegen Kagia onderstreepte hij opnieuw zijn waarde. Ook Baretta onderscheidde zich met een treffer. Aan de andere kant was Glenn Lobbezoo succesvol voor Kagia. Scheidsrechter Schipper deelde gedurende de wedstrijd drie gele kaarten uit.
Vier overwinningen op rij
Met twaalf punten uit vijf competitiewedstrijden heeft RODA ’23 zich uitstekend hersteld van de valse start. Vooral de aanvallende cijfers springen in het oog. In de laatste vier competitieduels scoorden de Amstelveners twaalfmaal, terwijl zij zes doelpunten moesten incasseren. Die ontwikkeling biedt perspectief voor de komende weken. Vorig seizoen kwam RODA ’23 onder Aafjes tot de halve finale van de nacompetitie voor promotie naar de eerste klasse. Daarin bleek ZAP met 3-1 te sterk. De ambitie om opnieuw bovenin mee te draaien, krijgt met de huidige resultaten steeds meer gestalte.
Topper tegen DCG in aantocht
Komende zaterdag 31 oktober wacht RODA ’23 een interessante krachtmeting. Dan gaan de Amstelveners op bezoek bij DCG, eveneens een ploeg die zich in de openingsfase van het seizoen in de bovenste regionen heeft gemeld. Het onderlinge treffen vormt een volgende graadmeter voor RODA ’23. De ploeg heeft de afgelopen weken laten zien gemakkelijk tot scoren te komen, maar zal tegen een directe concurrent ook defensief overtuigend voor de dag moeten gaan komen. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in de tweede klasse B
Ajax heeft op sportpark De Toekomst een zwaarbevochten, maar benodigde overwinning geboekt op Sporting Martinus. In een aantrekkelijk en bij vlagen chaotisch duel trokken de Amsterdammers met 3-2 aan het langste eind. Ajax kende sterke fases, maar moest ook tweemaal een achterstand of gelijkmaker verwerken. De bezoekers uit Amstelveen boden uitstekend tegenstand en hadden met iets meer geluk eveneens een resultaat kunnen meenemen.
Terwijl storm Boulo zich nog even koest hield op De Toekomst, werd het voor Ajax hoog tijd om in competitieverband eens flink tekeer te gaan. De Amsterdammers, die weer konden beschikken over de fitte Fabian Sporkslede, Rogier Arduin en Daoud Bousbiba, lieten er geen gras over groeien. Al in de vierde minuut was het Arduin die doelman Ruben Zimonyi op de proef stelde. De rebound die volgde, werd eerst keurig gecontroleerd door Younes el Morabet, waarna hij de 1-0 alsnog binnenschoot.
Ajax begint sterk, Martinus knokt zich terug
Ajax was gedreven en dominant. Bij vlagen golfde het spel van linie naar linie en stond Sporting Martinus behoorlijk onder druk. Met name de herstelde Rogier Arduin barstte van de energie en bewees direct zijn meerwaarde. Samen met Chip Engels en Younes el Morabet speelde Ajax een kwartier lang uitstekend voetbal, terwijl Javier Vet en Hamza el Haouari ondertussen veel vuil werk opknapten op het middenveld.
Nadat Chip Engels Rogier Arduin had vrijgespeeld voor de keeper, waarbij diens inzet centimeters naast de paal verdween, ebde de Amsterdamse druk langzaam weg. De bezoekers, die bleven geloven in eigen kunnen, herstelden zich knap. Dat resulteerde in de tweeëntwintigste minuut in de gelijkmaker. Na een snelle spelhervatting van Tim van Eldonk belandde de bal via een voorzet vanaf rechts bij de eerste paal, waar Marc Groenland de 1-1 binnentikte.
Sporting Martinus werd steeds dreigender. In de zesentwintigste minuut moest Ziyad Mansy zelfs aan de noodrem trekken, wat hem een gele kaart opleverde. De vrije trap, op ruim zestien meter van het doel, werd keurig gepareerd door Reno van der Meer. De rebound was voor voormalig Ajacied Tijs Ernest, die via de paal naast schoot. Een antwoord van Ajax volgde pas weer in de eenendertigste minuut, toen Hamza el Haouari rakelings naast schoot. Ook Arduin, die Ajax duidelijk meer kleur gaf, zag zijn inzet in de zevenendertigste minuut ternauwernood naast het doel verdwijnen. Na vijfenveertig boeiende minuten voetbal zochten beide ploegen met een 1-1 tussenstand de kleedkamers op.
Ajax vergeet knop om te zetten
Ajax was na de theepauze waarschijnlijk vergeten het knopje weer op ‘aan’ te zetten, want de ploeg kwam wel heel belabberd uit de kleedkamer. Al na ruim een minuut spelen was het Max Musch die doelman Van der Meer omspeelde, nadat de Amsterdamse defensie niet alert had gereageerd: 1-2. Nu was het Sporting Martinus dat na het rustsignaal van scheidsrechter Robin Punt, tevens columnist bij Het Amsterdamsche Voetbal, het heft in handen nam. Ajax was echter vrij snel van de schrik bekomen.
In de drieënvijftigste minuut scoorde Ziyad Mansy na een hoekschop de 2-2, nadat de defensie van Sporting Martinus de bal maar niet weg kreeg. Ajax herstelde zich wonderbaarlijk knap. In de zevenenvijftigste minuut moest Tijs Ernest zelfs redding brengen op de doellijn, ten koste van een hoekschop, nadat Younes el Morabet al dacht te scoren. De hoekschop die in de achtenvijftigste minuut volgde, zorgde wederom voor veel paniek in de Amstelveense defensie. Na de zoveelste rebound was het Hamza el Haouari die nu wel doeltreffend uithaalde: 3-2.
Arbiter Punt stond na een auto-ongeval op vrijdagavond, zaterdag ‘gewoon’ op het veld om te fluiten
Chaotische slotfase houdt spanning erin
Het duel verloor gaandeweg wat aan schoonheid, maar bleef onverminderd boeiend. Sporting Martinus bleef geloven in een goed resultaat, waardoor een aantrekkelijk en op en neer gaand schouwspel ontstond. Het kwartje kon nog alle kanten op vallen. Toch was het Ajax dat in de drieënzeventigste minuut via invaller Justen Kuiper dicht bij de 4-2 was. Zijn inzet belandde echter in het zijnet. Ook de bezoekers waren dichtbij een doelpunt toen Tim van Eldonk in de achtenzeventigste minuut maar net naast kopte.
De slotfase was ronduit chaotisch. Beide ploegen grossierden in balverlies en Sporting Martinus deed er alles aan om alsnog gelijk te maken. Dat gaf Ajax regelmatig de ruimte om gevaarlijk uit te breken, maar die aanvallen stierven telkens in schoonheid door onnodig balverlies of verkeerde keuzes. Na ruim negentig minuten vermakelijk voetbal trok Ajax de overwinning uiteindelijk naar zich toe. Op basis van enkele uitstekende fases en het vermogen om op de juiste momenten toe te slaan, was de Amsterdamse zege verdiend. Al zullen ze daar bij Sporting Martinus ongetwijfeld anders over denken. De Amstelveners toonden veerkracht, bleven tot het laatste fluitsignaal strijden en hadden zeker mogelijkheden om meer aan het duel over te houden dan de uiteindelijke 3-2 nederlaag.
Voor Ajax telden vooral de drie punten, maar de Amsterdammers zullen ook beseffen dat de sterke fases nog te vaak werden afgewisseld met slordigheden. Aan strijdlust en amusementswaarde ontbrak het deze zaterdagmiddag in ieder geval niet. Kijk hier voor alle uitslagen, de stand en het programma in 1A
Het Amsterdams Coach Huis organiseert op dinsdag 3 november een nieuwe bijeenkomst voor trainers, coaches en technisch verantwoordelijken binnen sportverenigingen. Centrale gast is Jorg van der Breggen, manager Voetbalontwikkeling bij de KNVB. Tijdens de avond in Amstelveen staan gelijke kansen, spelplezier en het ontwikkelen van een herkenbare voetbalvisie centraal.
Hoe zorgen voetbalverenigingen ervoor dat jonge spelers zich optimaal kunnen ontwikkelen? Welke keuzes maken clubs bij het samenstellen van teams en hoe vinden zij de juiste balans tussen prestaties en plezier? Het zijn actuele vraagstukken die tijdens een nieuwe editie van het Amsterdams Coach Huis aan bod komen. Het initiatief van De Assistent brengt hoofdtrainers, hoofden jeugdopleiding (HJO’s), clubkadercoaches en technisch managers samen om kennis en praktijkervaringen uit te wisselen. Ook vertegenwoordigers van andere sporten zijn welkom.
Van gymleraar tot manager Voetbalontwikkeling
Met Jorg van der Breggen ontvangt de organisatie een gast die het voetbal vanuit verschillende invalshoeken kent. Hij omschrijft zichzelf als een gepassioneerd jeugd- en kaderbegeleider, opleider en beleidsontwikkelaar.
Van der Breggen begon zijn loopbaan onder meer als gymleraar en was actief binnen voetbalverenigingen. Inmiddels is hij bij de KNVB werkzaam als manager Voetbalontwikkeling. Daarmee houdt hij zich bezig met onderwerpen die rechtstreeks raken aan de dagelijkse praktijk van amateurclubs. Onder leiding van Sascha Werlich wordt met Van der Breggen gesproken over zijn ideeën, ervaringen en visie op de ontwikkeling van het voetbal.
Gelijke kansen en spelplezier
Een belangrijk gespreksonderwerp is het creëren van gelijke kansen voor jonge voetballers. Binnen het amateurvoetbal staan verenigingen voortdurend voor keuzes. Hoe worden spelers ingedeeld? Wanneer krijgt prestatie voorrang boven ontwikkeling? En hoe voorkom je dat kinderen op jonge leeftijd onvoldoende mogelijkheden krijgen om hun talenten te ontdekken?
Ook spelplezier krijgt aandacht. Een onderwerp dat op vrijwel iedere vereniging terugkomt, maar in de praktijk soms onder druk staat wanneer resultaten, selectiebeleid en verwachtingen van ouders een grotere rol gaan spelen.De bijeenkomst biedt gelegenheid om deze vraagstukken vanuit verschillende perspectieven te bekijken. Daarbij is ook aandacht voor de manier waarop verenigingen hun voetbalvisie vertalen naar de praktijk.
Aansluiting bij ambities Amsterdamse Voetbalagenda
De onderwerpen sluiten aan bij de bredere ambities van de Amsterdamse Voetbalagenda 2026-2030, waarin onder meer het versterken van verenigingen en het opleiden van trainers belangrijke aandachtspunten zijn.
Uit de gepresenteerde cijfers blijkt dat het aantal Amsterdamse teams met een KNVB-gekwalificeerde coach sinds 2022 met 52,9 procent is gestegen, van 344 naar 526. Tegelijkertijd laat de inventarisatie zien dat bij 1.826 teams ongeveer dertig procent over een opgeleide trainer beschikt. Dat onderstreept dat er, ondanks de vooruitgang, nog veel ruimte is voor verdere ontwikkeling.
De gemeente Amsterdam, de KNVB en Ajax investeren binnen de Amsterdamse Voetbalagenda eveneens in extra opleidingsmogelijkheden. Het Amsterdams Coach Huis is een afzonderlijk initiatief, maar sluit met zijn aandacht voor kennisdeling en verenigingsontwikkeling inhoudelijk aan bij deze doelstellingen.
Verenigingen kunnen van elkaar leren
De waarde van een bijeenkomst als deze zit niet uitsluitend in de bijdrage van de gastspreker. Minstens zo belangrijk is de mogelijkheid om met vertegenwoordigers van andere verenigingen in gesprek te gaan. Clubs verschillen in omvang, ambities en beschikbare middelen, maar staan regelmatig voor vergelijkbare uitdagingen. Hoe zorg je voor continuïteit binnen de jeugdopleiding? Hoe ontwikkel je een herkenbare speelwijze die past bij de identiteit van de vereniging? En hoe bewaak je de balans tussen sportieve ambities en een omgeving waarin iedereen met plezier kan voetballen?
Door ervaringen en inzichten te delen, kunnen verenigingen ideeën opdoen die zij binnen hun eigen organisatie kunnen toepassen.
Praktische informatie en aanmelden
De bijeenkomst van het Amsterdams Coach Huis vindt plaats op dinsdag 3 november 2026, van 19.30 tot 21.00 uur, aan de Aanloop 2, 1183 SZ in Amstelveen. Trainers, hoofden jeugdopleiding, clubkadercoaches, technisch managers en andere geïnteresseerde kaderleden kunnen zich aanmelden via melvin@assistent.club of per WhatsApp via 06-21543025.
Sporting Martinus neemt afscheid van een bijzonder clubmens. Op maandag 19 oktober 2026 overleed erelid Genus John de Bruijn, een man die zijn leven lang nauw verbonden was met de Amstelveense voetbalvereniging. Als jeugdtrainer, leider, bestuurder, gastheer en bovenal trouwe supporter betekende hij veel voor de club. Woensdag 28 oktober maakt de rouwstoet een laatste ronde langs het clubhuis van Sporting Martinus.
Een leven lang verbonden met Martinus
Sommige mensen zijn zoveel meer dan alleen lid van een voetbalvereniging. Ze vormen een deel van de geschiedenis, de cultuur en het karakter van een club. Genus de Bruijn was zo iemand. Zijn betrokkenheid bij Sporting Martinus begon al op jonge leeftijd, toen de vereniging nog Sint Martinus heette. Wat volgde was een levenslange verbondenheid met de club die hem zo dierbaar was.
Genus vervulde door de jaren heen uiteenlopende functies. Hij was jeugdtrainer, jeugdleider en bestuurslid en zette zich ook buiten het voetbal in voor het verenigingsleven, onder meer als lid van de Raad van Elf. Voor zijn jarenlange verdiensten werd hij benoemd tot erelid. Een onderscheiding die zijn bijzondere betekenis voor de vereniging onderstreepte.
De vertrouwde gezichten in de bestuurskamer
Voor veel Martinianen en bezoekers van de vereniging, waaronder de media, was Genus vooral een vertrouwd gezicht in de bestuurskamer. Samen met zijn goede vriend Ton Brinkhof was hij jarenlang aanwezig bij de wedstrijden van het eerste zondagelftal. Niet alleen thuis, maar ook bij uitwedstrijden. Waar Sporting Martinus speelde, waren Genus en Ton dikwijls te vinden. Gastvrijheid was voor hem vanzelfsprekend. Een praatje met de tegenstander, aandacht voor de bezoekers en zorgen dat iedereen zich welkom voelde. Samen met zijn vrouw Marja en het echtpaar Ton en Nel Brinkhof verzorgde hij de ontvangst rondom de thuiswedstrijden van Zondag 1.
Het zijn vaak de vrijwilligers achter de schermen die een vereniging haar karakter geven. Mensen die niet op de voorgrond hoeven te staan, maar zonder wie het verenigingsleven een stuk minder warm en persoonlijk zou zijn. Genus behoorde tot die categorie.
Voetbal als familieaangelegenheid
De liefde voor Sporting Martinus bleef niet beperkt tot Genus zelf. Ook binnen zijn familie speelde de vereniging een belangrijke rol. Zijn zoon Aschwin voetbalde bij Martinus en kleinzoon Bo volgde eveneens de weg naar de club. Ook zoon Raymond is nauw betrokken bij de vereniging. Zijn zoons Dave en Tijs voetballen er en Raymond is actief als trainer bij de Onder 13.
Genus en Marja volgden de verrichtingen van hun kinderen en kleinkinderen met grote belangstelling. Langs de lijn, op het eigen sportpark of bij uitwedstrijden waarvoor soms flinke afstanden moesten worden afgelegd. Ook het eerste zondagelftal kon op hun trouwe aanwezigheid rekenen. Wie Genus kende, wist bovendien dat hij zijn mening over het vertoonde spel niet voor zich hield. Zijn betrokkenheid ging gepaard met uitgesproken opvattingen, herkenbare opmerkingen en bovenal een enorme liefde voor zijn club.
Zelf bleef hij eveneens actief op het voetbalveld. Bij Walking Football genoot hij van het spel, de onderlinge contacten en de gezelligheid. Want minstens zo belangrijk als het voetballen waren de ontmoetingen en de koffie na afloop.
Een voorbeeld voor zijn kleinzoon
Hoe bijzonder de band binnen de familie was, bleek uit een interview dat zijn kleinzoon Bo eerder aan de KNVB gaf. Daarin sprak hij met bewondering over zijn opa. “Mijn opa is misschien heel trots op mij, maar omgekeerd is dat precies hetzelfde. Hij is echt een voorbeeld.” Het zijn woorden die na het overlijden van Genus een bijzondere betekenis krijgen. Ze vertellen niet alleen iets over de band tussen opa en kleinzoon, maar ook over de indruk die hij op de mensen om hem heen achterliet.
Nog één keer langs zijn geliefde club
Met het overlijden van Genus de Bruijn verliest Sporting Martinus een erelid dat op tal van manieren heeft bijgedragen aan de vereniging. Niet alleen door de functies die hij bekleedde, maar vooral door zijn aanwezigheid, trouw, betrokkenheid en persoonlijke aandacht voor anderen.
Woensdag 28 oktober krijgt zijn afscheid een bijzonder en passend moment. Rond 08.45 uur zal de rouwstoet het clubhuis van Sporting Martinus aandoen. Genus maakt dan symbolisch zijn laatste ronde langs de vereniging waarmee hij vrijwel zijn hele leven verbonden was. Iedereen die hem een laatste groet wil brengen, is welkom om daarbij aanwezig te zijn.
Het Amsterdamsche Voetbal wenst zijn vrouw Marja, de kinderen, kleinkinderen, overige familieleden, vrienden en iedereen binnen Sporting Martinus veel sterkte met dit verlies.
Genus de Bruijn († 19 oktober 2026). Een Martiniaan in hart en nieren, wiens betrokkenheid en markante persoonlijkheid op het sportpark gemist zullen worden.
Na een relatief rustig bekerweekend hervatten de meeste Amsterdamse amateurclubs zaterdag 24 en zondag 25 oktober de competitie. AFC wil zich herstellen van een pijnlijke nederlaag, Purmersteijn reist naar Tiel en op verschillende niveaus staan interessante regionale ontmoetingen op het programma. Ook de zondag heeft met onder meer Swift tegen DWS een aantrekkelijke Amsterdamse confrontatie in petto. De weersomstandigheden kunnen dit weekend een belangrijke rol gaan spelen.
AFC zoekt eerherstel tegen ploeg in opmars
Op sportpark Goed Genoeg wacht AFC zaterdagmiddag een interessante ontmoeting met Jong Almere City. De ploeg van trainer Chedric Seedorf heeft iets recht te zetten na de teleurstellende 4-1 nederlaag bij Barendrecht. Vooral defensief liet AFC in die wedstrijd steken vallen. De Amsterdammers kregen wel mogelijkheden, maar slaagden er niet in om hun goede momenten om te zetten in een positief resultaat. Dat zal tegen Jong Almere City anders moeten. De beloftenploeg kende een moeizame competitiestart, maar heeft de afgelopen weken duidelijk progressie geboekt. Overwinningen op RKAV Volendam en Jong Sparta Rotterdam, beide met 1-4, onderstrepen de aanvallende mogelijkheden van de Almeerders.
Voor Seedorf ligt de uitdaging vooral in het vinden van een betere balans tussen aanvallen en verdedigen. AFC heeft dit seizoen laten zien uitstekend te kunnen voetballen, maar de wisselvalligheid staat een verdere opmars vooralsnog in de weg. De wedstrijd begint zaterdag om 15.15 uur. Kijk hier voor het programma en de stand in de tweede divisie
Purmersteijn voor nieuwe uitdaging in Tiel
Ook Purmersteijn wacht in de Derde Divisie een interessante krachtmeting. De promovendus uit Purmerend gaat op bezoek bij TEC in Tiel. De ploeg van trainer Berry Smit heeft zich na de historische promotie wederom uitstekend ontwikkelt. Waar gaat het heen?
Purmersteijn liet twee weken geleden bij ACV zien zich ook buiten het eigen sportpark staande te kunnen houden. Het gelijkspel (1-1) bood aanknopingspunten, maar onderstreepte tegelijkertijd hoe klein de verschillen op dit niveau kunnen zijn. Tegen TEC zal opnieuw veel worden gevraagd van de organisatie, discipline en effectiviteit van de Purmerenders. Punten buitenshuis zijn belangrijk in de Derde Divisie. Kijk hier voor het programma en de stand in de derde divisie
Vierde Divisie: Hoofddorp naar Huizen, WV-HEDW ontvangt Hoogland
In de Vierde Divisie A komen verschillende clubs uit onze regio in actie. Hoofddorp reist af naar Huizen. De ploeg uit de Haarlemmermeer boekte twee weken geleden een spectaculaire 3-2 overwinning op ARC, waarbij Ayrton Dol in de slotfase het beslissende doelpunt maakte. De aanvallende kwaliteiten van Hoofddorp staan buiten kijf, maar de wedstrijd tegen ARC liet ook zien dat de ploeg veel energie moet steken in het herstellen van achterstanden. Tegen Huizen wordt opnieuw een beroep gedaan op de weerbaarheid en het scorend vermogen van de Hoofddorpers.
WV-HEDW speelt zaterdag op sportpark Middenmeer tegen Hoogland. De Amsterdammers gingen in hun vorige competitiewedstrijd met 2-0 onderuit bij HBC en zullen voor eigen publiek een beter resultaat willen neerzetten. De promovendus heeft inmiddels ervaren dat het verschil tussen een goed gespeelde wedstrijd en daadwerkelijk punten pakken in de Vierde Divisie bijzonder klein kan zijn.
Ook JOS/Watergraafsmeer komt in actie. De ploeg van Richard Plug reist naar DEM. Twee weken geleden verspeelde JOS tegen Huizen een voorsprong van 2-0, waarna de bezoekers diep in blessuretijd alsnog langszij kwamen: 2-2. De Amsterdammers zullen vooral willen voorkomen dat opnieuw kostbare punten verloren gaan. Voor JOS is het bovendien een bijzondere periode. Woensdag 28 oktober wacht de bekerwedstrijd tegen NAC Breda op het terrein van AFC. Eerst moet de volledige aandacht echter naar de competitie, waar de ploeg de aansluiting met de bovenste plaatsen wil behouden.
Ook in de vierde divisie staat een aantrekkelijke regionale ontmoeting tussen Victoria en DVVA op het programma. De Hilversummers ontvangt de ploeg van Bnar Toofeek die dit seizoen regelmatig heeft aangetoond over veerkracht te beschikken. Tegen het sterke DEM knokte DVVA zich twee weken geleden terug naar een 2-2 gelijkspel. FC Aalsmeer ontvangt AFC’34. De Aalsmeerders lieten onlangs in het districtsbekertoernooi hun aanvallende kwaliteiten zien met een 1-5 overwinning bij AMVJ. De vraag is of de ploeg die vorm ook in competitieverband kan doortrekken. Kijk hier voor het programma en de stand in de vierde divisie A
HBOK verdedigt sterke positie, Waterwijk naar Foreholte
HBOK reist zaterdag naar IJVV Stormvogels. De ploeg uit Amsterdam-Noord maakte in de competitie indruk waarmee de koppositie werd veroverd. In het bekertoernooi volgde afgelopen weekend echter een zware teleurstelling door de 1-0 nederlaag tegen LSVV. Voor HBOK is het vooral belangrijk om die bekeruitschakeling snel achter zich te laten. De competitie biedt volop perspectief en juist in uitwedstrijden als deze kan de ploeg laten zien hoe stevig de basis werkelijk is.
Waterwijk gaat op bezoek bij Foreholte. De Almeerders boekten in hun vorige competitiewedstrijd een 3-1 overwinning op Stormvogels, maar zagen die middag ook dat de wedstrijd door meerdere gele kaarten een grimmig karakter kreeg. Tegen Foreholte zal Waterwijk de aandacht vooral op het voetbal willen houden.
In vele klassen ontbreekt het zaterdag niet aan interessante wedstrijden. Ajax ontvangt Sporting Martinus, een ontmoeting tussen twee verenigingen die gewend zijn om verzorgd en aanvallend voetbal na te streven. Buitenveldert en ZSGOWMS treffen elkaar eveneens in een Amsterdams onderonsje. ZSGOWMS kende afgelopen weekend een zware bekerwedstrijd tegen het hoger spelende HBC. De Amsterdammers hielden aanvankelijk behoorlijk stand, maar moesten uiteindelijk het kwaliteitsverschil erkennen. Tegen Buitenveldert liggen de verhoudingen anders en zal de ploeg zelf meer initiatief willen nemen.
Verder ontvangt RODA’23 het bezoekende Kagia, speelt Zwanenburg thuis tegen Amstelveen en staat voor Purmerend een thuiswedstrijd tegen het Wartburgia van Tijn Hammer op het programma. TOB neemt het op tegen Kolping Boys, terwijl sv Ouderkerk en FC Weesp elkaar treffen.
De meest in het oog springende zondagwedstrijd is de Amsterdamse ontmoeting tussen Swift en DWS. Beide verenigingen kennen een rijke voetbalhistorie en treffen elkaar in een duel waarin behalve de competitiepunten ook de lokale eer een rol speelt. Swift beleefde onlangs een teleurstellende bekeravond tegen Velsen. De 1-4 nederlaag betekende uitschakeling, in een wedstrijd waarin de Amsterdammers ook met disciplinaire tegenslagen werden geconfronteerd. De ploeg zal zich zondag willen revancheren en de aandacht volledig op de competitie richten.
Voor DWS biedt de ontmoeting een gelegenheid om zich te meten met een bekende stadgenoot. Het zijn wedstrijden waarin de onderlinge bekendheid en de belangen op de ranglijst voor extra spanning kunnen zorgen. Ook WV-HEDW komt zondag in actie. De zondagploeg ontvangt Assendelft op sportpark Middenmeer. De promovendus heeft al laten zien zich niet zomaar gewonnen te geven. Tegen Vitesse’22 werd in competitieverband onlangs een 2-2 gelijkspel behaald, mede dankzij twee treffers van Van de Bunt Huigen. Verder ontvangt sv De Meer het bezoekende Westfriezen en speelt De Meteoor thuis tegen FC Castricum. Daarmee is ook op zondag het Amsterdamse amateurvoetbal op verschillende sportparken vertegenwoordigd.
Het wordt een echt herfstweekend langs de Amsterdamse voetbalvelden. De temperaturen komen zaterdag en zondag nauwelijks boven de 13 graden uit. Vooral de wind en de regen kunnen van invloed zijn op het spel. Voor Noord-Holland geldt bovendien in de nacht van vrijdag op zaterdag en zaterdagochtend code geel vanwege mogelijke zware windstoten van 75 tot 90 kilometer per uur. Tijdens de wedstrijden wordt eveneens een stevige wind verwacht, met zondag mogelijk windkracht 6. Voor spelers en trainers betekent dit dat de omstandigheden een extra factor kunnen worden. Hoge ballen, standaardsituaties en de opbouw van achteruit vragen bij harde wind en een nat speelveld om aanpassingsvermogen. Voor supporters is warme, waterdichte kleding geen overbodige luxe.
Op weg naar een bijzondere bekerweek
Het competitieprogramma vormt voor enkele Amsterdamse clubs ook de opmaat naar een bijzondere voetbalweek. Komende week staat de eerste ronde van het landelijke KNVB-bekertoernooi op het programma. Vooral de ontmoeting tussen JOS/Watergraafsmeer en NAC Breda spreekt tot de verbeelding. De Amsterdammers spelen woensdag hun thuiswedstrijd op het terrein van AFC. Ook Purmersteijn en AFC komen eveneens in actie in het landelijke bekertoernooi. Maar voordat de aandacht volledig naar die bekerwedstrijden verschuift, wacht eerst een competitieprogramma met voldoende aantrekkelijke affiches. Van de Tweede Divisie tot de lagere amateurklassen staan belangrijke punten op het spel.
Het Amsterdamsche Voetbal volgt ook dit weekend de verrichtingen van de clubs uit de regio, met wedstrijdverslagen, reacties en achtergronden.
Van uitverkochte (voetbal)stadions met Kane naar het jeugdvoetbal bij SDW. Dennis van Leeuwen (55) heeft als muzikant vrijwel alles meegemaakt, maar ontdekt tegenwoordig een heel andere kant van zichzelf. Als jeugdtrainer bij de Amsterdamse vereniging SDW behaalde hij deze week zijn KNVB VC1-diploma. Een bijzonder opleidingstraject, mogelijk gemaakt door de samenwerking tussen de gemeente Amsterdam, de KNVB en Ajax. Het Amsterdamsche Voetbal sprak met de (voormalig) gitarist over zijn onverwachte ‘nieuwe’ (trainers)loopbaan, de lessen die hij leerde en waarom hij voorlopig liever met kinderen op het trainingsveld staat dan met een gitaar in een vol stadion.
Wie de naam Dennis van Leeuwen hoort, denkt vrijwel onmiddellijk aan Kane. Samen met zanger Dinand Woesthoff vormde hij jarenlang het gezicht van één van de bekendste Nederlandse rockbands. Grote concerten, volle stadions en een leven waarin muziek centraal stond. Voetbal speelde in die jaren vooral een rol als liefhebberij. Tegenwoordig staat Van Leeuwen zelf op het veld, niet als speler, maar als trainer en coach van jonge voetballers. Het is een ontwikkeling die hij enkele jaren geleden zelf waarschijnlijk niet had voorzien. De aanleiding was even eenvoudig als bijzonder: drie kinderen thuis die graag wilden voetballen. De twee kinderen van elf en van dertien spelen inmiddels bij SDW, maar hun eerste voetbalervaringen ontstonden buiten de georganiseerde sport.
Van Leeuwen voetbalde in zijn jeugd zelf bij een vereniging waar veel aandacht werd besteed aan techniek en individuele ontwikkeling. Een uitzonderlijk talent was hij naar eigen zeggen niet, maar zijn liefde voor het spel was groot. Rond zijn zestiende stopte hij met voetballen en koos hij steeds nadrukkelijker voor de muziek. “Ik vond voetbal fantastisch, maar op een gegeven moment ben ik de muziekkant opgegaan. Dat combineert niet altijd even gemakkelijk, zeker niet wanneer je ook in de weekenden bezig bent.”
De weg terug naar het voetbal liep via de Vrije School in Amsterdam, waar de kinderen onderwijs volgen. Van Leeuwen merkte dat veel kinderen graag wilden voetballen, maar niet direct de stap naar een vereniging wilden zetten. Samen met een vader van één van de andere kinderen besloot hij daarom zelf trainingen te organiseren in het Westerpark. Wat begon met een kleine groep kinderen uit dezelfde klas, groeide geleidelijk uit tot een vaste voetbalactiviteit op woensdagmiddag én zondagochtend. Ook meisjes en kinderen uit andere klassen sloten zich aan. Uiteindelijk stonden er regelmatig ongeveer dertig kinderen op het veld. “We deden wat oefeningen, speelden partijtjes en zorgden vooral dat iedereen plezier had. Het was eigenlijk heel eenvoudig begonnen, maar het werd steeds groter.”
Het jeugdvoetbal bij SDW groeit enorm
Een compleet team meldt zich bij SDW
Na ongeveer een jaar veranderde de belangstelling van de kinderen. Waar zij aanvankelijk geen behoefte hadden aan verenigingsvoetbal, wilden ze inmiddels juist graag wedstrijden spelen. Van Leeuwen en de andere betrokken ouders besloten de groep bij elkaar te houden en zochten contact met SDW, de Amsterdamse vereniging die zich de afgelopen jaren sterk heeft ontwikkeld. Het voorstel was opmerkelijk: konden ze met een vrijwel compleet team lid worden en tegelijkertijd zelf de begeleiding verzorgen? SDW stond ervoor open. De groep werd aangevuld met andere spelers en Van Leeuwen begon vorig seizoen officieel als trainer en coach.
Daarmee veranderde ook zijn kijk op het vak. “Ik kwam er vrij snel achter dat trainen gewoon een vak is. In het Westerpark kon ik een beetje mijn eigen gang gaan. Maar bij een vereniging, waar je structureel met een team werkt, is dat niet voldoende.” De groeiende vereniging, die richting de 1.200 leden gaat, bood hem de mogelijkheid om deel te nemen aan de KNVB-opleiding Voetbalcoach 1. Dankzij de ondersteuning vanuit de gemeente Amsterdam en de club was de drempel om te beginnen laag. “Ik weet niet of ik die opleiding uit mezelf zo snel had gedaan. Maar het werd aangeboden en ik dacht: waarom eigenlijk niet? Een aantal mensen binnen SDW heeft zich aangemeld en ik was er één van.”
Rene Koster en Dennis van Leeuwen bij de uitreiking van het VC1 diploma
‘Ik ben best eigenwijs, dus in het begin moest ik echt omschakelen’
De opleidingsavonden vonden plaats bij RAP in Amstelveen. Daar maakte Van Leeuwen kennis met een trainingsvisie die op onderdelen behoorlijk verschilde van de manier waarop hij zelf had leren voetballen. In zijn jeugd lag het accent sterk op techniek. De trainer deed bewegingen voor, legde uit hoe een bal moest worden aangenomen of gepasst en liet spelers vervolgens oefenen. Die benadering, verwant aan de bekende Wiel Coerver-methode, was voor Van Leeuwen jarenlang een vanzelfsprekend uitgangspunt.
Tijdens de VC1-opleiding ontdekte hij dat de KNVB veel nadruk legt op voetbalgerichte trainingsvormen, waarin spelers zoveel mogelijk leren door het spel daadwerkelijk te spelen. Dat vroeg om een andere manier van denken. “Ik ben best een eigenwijze man. In het begin had ik er moeite mee dat je een training niet voortdurend moet stilleggen om iets uit te leggen. Ik dacht regelmatig: ik wil nu stoppen en vertellen hoe het moet. Maar de bedoeling was juist dat het spel zoveel mogelijk doorging.”
Zijn eerste reactie was dan ook kritisch. Hij moest afleren wat hij jarenlang als logisch had beschouwd. Pas na enkele bijeenkomsten begon hij de nieuwe werkwijze bewust toe te passen. Dat leverde verrassende inzichten op.
Geen twaalf minuten wachten, maar onmiddellijk voetballen
Van Leeuwen noemt een voorbeeld dat voor veel jeugdtrainers herkenbaar zal zijn. Voorheen liet hij zijn spelers bij aankomst met een bal het veld opgaan. De kinderen schoten op doel, maakten plezier en wachtten totdat de training officieel begon. Vervolgens pakte hij zijn fluit, riep iedereen bij elkaar en begon met de uitleg. “Voordat iedereen bij elkaar stond en ik mijn verhaal had gedaan, waren we soms twaalf minuten verder. Eigenlijk was er nog helemaal niet getraind.”
De KNVB-benadering door docent Rene Koster liet hem zien dat het anders kon. Wanneer de spelers arriveren, staan de doelen al klaar en ligt de bal op het veld. Ze kunnen onmiddellijk beginnen met voetballen. Vanuit dat partijtje kan de trainer vervolgens geleidelijk een oefenvorm ontwikkelen. “De kinderen hebben soms nauwelijks in de gaten dat ze iets aan het leren zijn. Je verandert het spel, past iets aan en laat ze zelf ontdekken wat er gebeurt. Dat vond ik echt een openbaring.”
Het betekent volgens Van Leeuwen overigens niet dat technische oefeningen overbodig zijn geworden. Integendeel. Hij is nog altijd enthousiast over de Coerver-methode en de aandacht voor balbeheersing, passeerbewegingen en tweebenigheid. Juist de combinatie van verschillende trainingsmethoden spreekt hem aan. “Ik vind het prachtig wanneer kinderen ontdekken op hoeveel manieren je een bal kunt raken of een tegenstander kunt passeren. Dat blijft ontzettend waardevol. Maar ik begrijp nu ook veel beter waarom je bepaalde oefeningen doet en wanneer je welke vorm gebruikt.”
Meer dan pionnen, ballen en doelpunten
Misschien wel de belangrijkste ontdekking tijdens de opleiding was dat jeugdtraining veel verder gaat dan voetbaltechniek en tactiek. Van Leeuwen kreeg te maken met leeftijdsspecifieke kenmerken, groepsdynamiek, communicatie en de psychologische ontwikkeling van kinderen. Onderwerpen waar hij als vader vanzelfsprekend ervaring mee had, maar die hij nog niet eerder zo bewust vanuit het trainerschap had bekeken. Een ogenschijnlijk klein voorbeeld maakte grote indruk. “Stel dat je een jongen even apart moet aanspreken omdat hij lastig gedrag vertoont. Wanneer je dat doet terwijl al zijn teamgenoten kunnen meekijken, ontstaat er een heel andere situatie dan wanneer je zo gaat staan dat hij alleen jou ziet. Dan wordt het gesprek meteen anders.”
Volgens Van Leeuwen zijn het juist dergelijke inzichten die een beginnende trainer verder helpen. “Het klinkt allemaal heel logisch als iemand het uitlegt. Maar je moet er wel even op gewezen worden. Er zijn honderden van dat soort kleine dingen die je kunt toepassen.” Daarnaast leerde hij bewuster gebruik te maken van de voetbalterminologie. Begrippen rondom aanvallen, verdedigen, het verkleinen van ruimtes en het samenwerken binnen een team kregen meer betekenis. Dat helpt niet alleen tijdens trainingen, maar ook in gesprekken met andere trainers. “Je gaat dezelfde taal spreken. Daardoor kun je veel gemakkelijker over voetbal praten en ervaringen uitwisselen. Je merkt dat je jezelf ontwikkelt en professioneler wordt.”
Ook buiten het veld ontstaan nieuwe verbindingen
Een ander waardevol onderdeel van de opleiding was volgens Van Leeuwen het contact met trainers van andere verenigingen. Tijdens de praktijkbijeenkomsten werkten de deelnemers met jeugdspelers die niet noodzakelijk tot hun eigen teams behoorden. Dat maakte de omstandigheden soms onvoorspelbaar. Niet ieder kind was even gemotiveerd, de groepssamenstelling wisselde en het weer werkte lang niet altijd mee. Juist daardoor werd de opleiding realistisch. “Je staat niet iedere keer met je eigen jongens op het veld. Soms heb je kinderen die er enorm veel zin in hebben, soms wat minder. Dan regent het, waait het hard of komt iemand niet opdagen. Dat is eigenlijk precies hoe het in de praktijk ook gaat.”
Ook het onderlinge contact tussen de cursisten bleek waardevol. Er ontstonden gesprekken over verenigingsculturen, trainingsmethoden en de dagelijkse uitdagingen van vrijwilligers. Inmiddels onderhouden verschillende deelnemers nog contact met elkaar. Ze wisselen ervaringen uit en nodigen elkaar zelfs uit voor jeugdtoernooien. “Er zit ook een heel mooie sociale kant aan zo’n opleiding. Je ontmoet mensen die allemaal met hetzelfde bezig zijn. Dat levert contacten op die ook na de cursus blijven bestaan.”
Van Leeuwen spreekt dan ook met waardering over het initiatief van de betrokken organisaties. “Het is een prachtig initiatief vanuit de club, de KNVB en de gemeente Amsterdam. Je zegt als vrijwilliger ja tegen het trainen van een team en vervolgens krijg je de mogelijkheid om jezelf verder te ontwikkelen. Dat voelt bijna als een cadeautje aan jezelf.”
Een stormachtig examen in Amstelveen
Dat Van Leeuwen inmiddels zijn diploma heeft behaald, betekent niet dat alles tijdens het opleidingstraject vanzelf ging. Vooral zijn praktijkexamen zal hem nog lang bijblijven. Op de examendag in Amstelveen waren de weersomstandigheden verre van ideaal. Het stormde, de wind joeg over de velden en overvliegende vliegtuigen maakten communiceren lastig. De jeugdspelers waren bovendien bijzonder onrustig. De eerste twee trainingen van andere cursisten verliepen moeizaam. De omstandigheden maakten het vrijwel onmogelijk om de groep op de gebruikelijke manier aan het werk te krijgen.
Een andere aanwezige KNVB-docent sprak Van Leeuwen daarop aan. “Hij zei tegen mij dat het echt knap zou zijn als ik die jongens aan het voetballen kreeg. Toen dacht ik: dat zal ik je eens laten zien.” Wat volgde, was volgens de muzikant misschien wel het meest leerzame moment van zijn opleiding. In plaats van zich krampachtig vast te houden aan alle aangeleerde uitgangspunten, besloot hij zijn eigen persoonlijkheid nadrukkelijker te gebruiken. Hij sprak de spelers stevig toe, maakte duidelijk wat hij van hen verwachtte en bracht structuur aan. Binnen korte tijd had hij de aandacht van de groep. “Ik moest even duidelijk maken dat we gingen beginnen en dat iedereen zijn verantwoordelijkheid moest nemen. Vanaf dat moment liep het eigenlijk prima.”
De docent reageerde verrast en wilde weten hoe Van Leeuwen dat had aangepakt. Voor de trainer was het een bevestiging dat een opleiding richting geeft, maar dat persoonlijkheid en natuurlijk overwicht minstens zo belangrijk kunnen zijn. “Ik was heel erg bezig om alles precies volgens de methode te doen. Maar op dat moment werkte dat gewoon niet. Dan moet je kunnen schakelen. Je moet soms ook durven vertrouwen op jezelf.” Het examen werd daarmee niet alleen een toets van zijn opgedane kennis, maar ook een bevestiging van zijn eigen kwaliteiten als begeleider.
‘Ik heb mijn droom om in een stadion te spelen al geleefd’
Met het VC1-diploma op zak ligt in theorie een vervolgopleiding voor de hand. Via VC2 en eventueel VC3 zou Van Leeuwen zich verder kunnen ontwikkelen als trainer. Maar heeft de man die jarenlang voor duizenden mensen optrad inmiddels de ambitie om ooit bij bijvoorbeeld Ajax voor de groep te staan? Hij moet lachen om de gedachte. “Natuurlijk gaat dat weleens door je hoofd. Als je een staatslot koopt, denk je ook even dat je gaat winnen. Dus ja, misschien denk je heel kort: straks word ik nog trainer van Ajax. Haha.”
Toch ligt zijn ambitie ergens anders. Van Leeuwen heeft als muzikant al opgetreden in de stadions van Ajax, Feyenoord en PSV. De bijzondere ervaring om in een groot voetbalstadion centraal te staan, heeft hij dus allang meegemaakt. “Ik heb mijn droom om in een stadion te spelen al geleefd. Alleen was dat als muzikant.” Het verklaart waarom hij niet nadrukkelijk bezig is met een volgende stap richting het professionele voetbal. Hij heeft zijn werk, zijn muzikale achtergrond en vooral veel plezier in het begeleiden van kinderen. “Ik vind het geweldig om met die jongens te werken. Ze zitten in een leeftijd waarin ontzettend veel gebeurt. Samenwerken, sporten, winnen, verliezen, omgaan met elkaar. Daar zit gewoon iets heel moois in. Dat is voor mij eigenlijk al genoeg.”
Vijfenveertig minuten partijtje
Ook bij SDW staat voetbalplezier hoog in het vaandel. Van Leeuwen probeert die gedachte nadrukkelijk in zijn trainingen terug te laten komen. Dat betekent niet dat hij geen aandacht besteedt aan techniek, spelprincipes of tactische afspraken. Maar hij houdt ook rekening met wat zijn spelers zelf het liefste doen. En dat blijkt verrassend eenvoudig. “Als de jongens op het veld komen, vragen ze meteen of we alsjeblieft veel partijtjes gaan doen. Dat vinden ze gewoon het allerleukste.”
Van zijn training van anderhalf uur besteedt Van Leeuwen daarom regelmatig ongeveer drie kwartier aan partijvormen. Daarbinnen probeert hij de opgedane kennis van zijn opleiding te verwerken. Spelers leren samenwerken, ruimtes herkennen, aanvallen opbouwen en verdedigen, zonder dat het plezier uit de training verdwijnt. “Je kunt allerlei systemen, strategieën en technieken behandelen, maar uiteindelijk willen die kinderen gewoon voetballen. En daar hebben ze natuurlijk ook gelijk in.”
De gitarist ziet het trainerschap niet als een tijdelijke bezigheid die vooral voortkomt uit de sportieve belangstelling van zijn eigen kinderen. Hij heeft inmiddels ontdekt hoeveel voldoening het geeft om een groep jonge spelers te begeleiden. Daarbij wil hij zich blijven ontwikkelen, zonder zijn eigen karakter of ideeën uit het oog te verliezen.
Een diploma als waardering voor vrijwilligers
Het verhaal van Van Leeuwen laat zien wat de trainersopleidingen binnen de Amsterdamse Voetbalagenda kunnen betekenen voor het amateurvoetbal. Niet iedere deelnemer begint aan een opleiding met de ambitie om hogerop te komen. Voor veel vrijwilligers draait het om de wens om de kinderen bij hun eigen vereniging beter te begeleiden. Juist voor die groep is een laagdrempelige opleiding van grote waarde. Verenigingen hebben behoefte aan enthousiaste ouders en vrijwilligers, maar enthousiasme alleen is niet altijd voldoende om een goede training te verzorgen. Van Leeuwen ondervond dat zelf toen hij met zijn groep vanuit het Westerpark de overstap naar SDW maakte. Wat begon als een spontaan initiatief van twee vaders, groeide uit tot een serieuze verantwoordelijkheid binnen een voetbalvereniging.
Zijn advies aan andere Amsterdamse jeugdtrainers is dan ook duidelijk: maak gebruik van de mogelijkheden om jezelf te ontwikkelen. “Bij de KNVB en de mensen die deze opleidingen verzorgen, zit ontzettend veel ervaring. Je hoeft niet alles klakkeloos over te nemen. Je mag je eigen manier van werken hebben. Maar het is ontzettend leerzaam om te begrijpen waarom bepaalde dingen werken.” Het diploma dat hij deze week ontving, is voor hem vooral een erkenning van die ontwikkeling. En hoewel de vergelijking tussen muziek en voetbal zich gemakkelijk opdringt, zijn de verschillen misschien wel groter dan de overeenkomsten. Op het podium stond Van Leeuwen jarenlang zelf in het middelpunt van de belangstelling. Als jeugdtrainer draait het om de kinderen.
Niet hij, maar de kinderen moeten schitteren. Van Leeuwen lijkt zich uitstekend thuis te voelen in die nieuwe rol. Zijn grote muzikale dromen heeft hij al verwezenlijkt. Tegenwoordig zit de voldoening in een geslaagde training, een speler die iets nieuws ontdekt of een groep kinderen die na afloop met plezier van het veld stapt. “Het wordt ook leuker als je ergens beter in wordt. Dat geldt voor die kinderen, maar net zo goed voor mij als trainer.” En daarmee heeft de nieuwbakken jeugdtrainer misschien wel de belangrijkste les van zijn VC1-opleiding te pakken: een goede trainer hoeft niet voortdurend op de voorgrond te staan. Soms is het voldoende om de juiste voorwaarden te scheppen, de bal te laten rollen en kinderen zelf het spel te laten ontdekken.
Raak je geïnspireerd door deze verhalen en wil je jezelf ontwikkelen als jeugdtrainer-coach? De Gemeente Amsterdam kan je helpen met een (gratis) opleiding tot jeugdtrainer waar je de basisbeginselen leert van het vak. Kijk dan eens op de Voetbalagenda van de Gemeente Amsterdam.Klik hier. Samen vormen de drie jeugdteams een dwarsdoorsnede van wat jeugdvoetbal écht is: leren, beleven en groeien – op én naast het veld.
DVVA en FC Aalsmeer krijgen vrij, kraker van Oost tussen sv De Meer (zo.) en WV-HEDW (za.)
Woensdagmiddag om 13.00 uur vond de loting plaats voor de tweede knock-outronde van de KNVB-districtsbeker West I. Onder de overgebleven clubs bevinden zich verschillende Amsterdamse ploegen, waaronder koplopers en verrassende bekerwinnaars. De wedstrijden staan gepland voor 19 en 20 december. In overleg mag de wedstrijd verplaatst worden. Het Amsterdamsche Voetbal volgde de loting op de voet.
Eén bijzonderheid is dat Real Sranang, de nummer twee van de derde klasse C, zijn wedstrijd uit de eerste ronde nog moet afwerken. De Amsterdammers ontvangen RODA ’23 uit Amstelveen op dinsdag 27 oktober om 20.15 uur op Sportpark Middenmeer. Dit in verband met de bestuurlijke maatregel die de KNVB de club uit Amsterdam-Oost oplegde. Pas daarna is duidelijk wie van de twee het gaat opnemen tegen FC Uitgeest. Acht teams werden vrijgeloot en plaatsten zich automatisch voor de derde knock-out ronde. De laagst spelende teams spelen weer op eigen veld, het zogenaamde thuisvoordeel.
Amstelveen is al na één knock-out ronde uitgeschakeld in het bekertoernooi. De ploeg leed een 4-1 nederlaag op bezoek bij IJmuiden. Bij rust keek Amstelveen tegen een 2-1 achterstand aan en moest het bovendien de gehele tweede helft met tien man verder na een rode kaart voor Marco Knopper. Na rust ging Amstelveen op zoek naar de gelijkmaker, maar die bleef uit. IJmuiden besliste de wedstrijd in de tachtigste minuut met de 3-1. Ver in blessuretijd vloog een hoekschop rechtstreeks binnen, waarmee de eindstand op 4-1 werd bepaald. De uitslag was misschien enigszins geflatteerd, maar de overwinning van IJmuiden was verdiend. Amstelveen speelde onder zijn gebruikelijke niveau en slaagde er met tien man nauwelijks in de defensie van IJmuiden te doorbreken.
De bekerwedstrijd ging tussen vierdeklasser IJmuiden en derdeklasser Amstelveen. Beide ploegen waren na drie competitiewedstrijden nog zonder puntenverlies. In het verleden werden de onderlinge ontmoetingen meestal in het voordeel van Amstelveen beslist. Deze zaterdag verliep het anders. De inzet was een plek bij de laatste 56. De aftrap vond plaats op een ongebruikelijk tijdstip. Er werd al om 13.00 uur begonnen vanwege de thuiswedstrijd van Telstar tegen Feyenoord. De velden moesten om 15.30 uur vrij zijn.
Rebound
Binnen acht minuten kwam IJmuiden op voorsprong. Julian Jansen wurmde zich door de verdediging van Amstelveen en kwam oog in oog te staan met Ioannis Pantelidis. De doelman bleef goed staan en keerde het schot. De rebound kwam voor de voeten van Roan Menger, maar zijn inzet werd geblokt door Justin Molly. De daaropvolgende corner van Lars Verkade werd ingekopt door Kay Brouwer. Molly haalde de bal van de lijn, waarna Roan Menger alsnog raak schoot: 1-0. Drie minuten later was het alweer gelijk. Marco Knopper veroverde de bal en leverde een voorzet op maat af bij Lennard Eijsvogels. Die ging verder waarmee hij de week daarvoor was begonnen: scoren. Zijn aanname was goed en met een snelle voetbeweging passeerde hij doelman Milan Siepel: 1-1.
Opnieuw op voorsprong
Na ruim een halfuur kwam IJmuiden opnieuw op voorsprong. Een aanval van Amstelveen werd onderschept, waarna achterin een drie-tegen-drie-situatie ontstond. IJmuiden speelde die goed uit. Lars Verkade kreeg de bal, ontsnapte aan de verdediging en liet Pantelidis kansloos met een schot in de korte hoek: 2-1. Vlak voor rust deed zich een opmerkelijk moment voor. Scheidsrechter Jos Angevaare gaf Max Dobber een gele kaart wegens tijdrekken bij het nemen van een vrije trap. In plaats van Dobber voor tien minuten naar de kant te sturen, mocht hij de vrije trap alsnog nemen, ondanks zijn gele kaart.
Grimmiger
Kort daarop werd het duel grimmiger. Marco Knopper werd hard geraakt door Troy Menger, waarna meerdere spelers van IJmuiden zich bij het opstootje voegden. De situatie werd snel gesust. IJmuiden kreeg uiteindelijk een vrije trap toegekend. Drie minuten later kreeg Knopper een rode kaart. Max Dobber onderschepte een aanval van Amstelveen en werkte zich tussen twee tegenstanders door, maar werd vervolgens gestopt door Knopper. Scheidsrechter Angevaare beoordeelde de overtreding als ernstig genoeg voor een directe rode kaart. Amstelveen moest daardoor met tien man verder. Niet veel later klonk het rustsignaal.
Profiteren
Na rust bleek Amstelveen niet in staat om IJmuiden met een man minder echt onder druk te zetten. De thuisploeg kon op haar beurt profiteren van de ruimte die ontstond. Na een kwartier in de tweede helft kreeg Lars Verkade een goede mogelijkheid om de wedstrijd te beslissen, maar Pantelidis maakte zijn doel goed klein en zag de inzet van Verkade net naast gaan. Tien minuten voor tijd viel de beslissing alsnog. Een lange bal van achteruit werd door Amstelveen onvoldoende verwerkt. Roan Menger bracht Jose Leone in stelling, die alleen voor Pantelidis verscheen. De doelman wist zijn schot nog te keren, maar de rebound belandde voor de voeten van Raymond Mutebi. Die gleed de bal binnen: 3-1. Daarmee was de wedstrijd beslist.
Einde bekeravontuur
Ver in blessuretijd zorgde Roan Menger voor het slotakkoord. Zijn corner vloog over alles en iedereen heen rechtstreeks het doel in: 4-1. Vrijwel direct daarna floot scheidsrechter Angevaare voor het einde. IJmuiden plaatste zich voor de laatste 56, terwijl voor Amstelveen het bekertoernooi ten einde kwam. Trainer Michel Strating van Amstelveen was na afloop kritisch op het optreden van zijn ploeg: “Wij hebben het zaterdagmiddag gewoon niet goed gedaan. Natuurlijk speelt mee dat je vijf basisspelers mist door diverse redenen en dat je ook nog eens met tien man komt te staan. Wij waren slordig in balbezit. Wij wisten dat IJmuiden het moet hebben van het fysieke spel en daar hebben wij geen goed antwoord op gegeven. IJmuiden liet ons niet in ons spel komen en daar krijgen zij alle credits voor. Het boek van de beker is dicht en nu op naar volgende week. Op naar Zwanenburg.”
Log in
