[AMSTELVEEN] Ruim dertig jaar werkte ik in de cultuursector voordat ik de overstap maakte naar de sport. Op papier lijkt dat een wereld van verschil. In de praktijk ontdekte ik al snel dat die twee werelden veel meer op elkaar lijken dan je denkt. De belangrijkste les die ik meenam? Echte vooruitgang ontstaat pas als je mensen met verschillende achtergronden samenbrengt rondom één helder doel.

[AMSTELVEEN] Sinds september verschijnt mijn column maandelijks. Zo krijg ik meer ruimte om eropuit te trekken en bijzondere momenten in de natuur vast te leggen. Vorige maand vertelde ik nog over de vossen en waarom je mij daar niet meer zult zien. Gelukkig zijn er ook plekken waar ik nog steeds met plezier naartoe ga, zoals een boekweitveldje waar ik reeën fotografeer.

[AMSTELVEEN] Vorige week was ik bij de talentenbijeenkomst op het Hermann Wesselink College. Onze Amstelveense topsporttalenten luisterden ademloos naar Sander van der Eijk, KNVB- en FIFA-scheidsrechter. Sander weet als geen ander wat presteren onder druk betekent. Hij staat wekelijks in de stadions van het profvoetbal, waar duizenden ogen op hem gericht zijn, de belangen immens zijn en elke beslissing onder een vergrootglas ligt.

[AMSTELVEEN] Ik kan me niet voorstellen dat je je eerste vos vergeet. Ik in elk geval niet. Op 26 oktober 2021 kwam deze prachtige dame (foto onder) op me afgelopen. Een ontmoeting die ik niet snel zal vergeten.

[AMSTELVEEN] Terwijl ik dit schrijf, maak ik me klaar om naar de opening van het WK parahockey te gaan. Het allereerste WK voor mensen met een verstandelijke beperking, gewoon bij ons op Sportpark Sportlaan Oost bij Hockeyvereniging Myra.

[AMSTELVEEN] Wie vandaag door het Amsterdamse Bos wandelt, fietst of roeit, ervaart een groene oase en realiseert zich misschien niet dat de geschiedenis van het bos nauw is verweven met die van Amstelveen.

[AMSTELVEEN] De Bovenkerkerpolder is deze tijd van het jaar één grote kraamkamer. Overal kom ik jonge vogels tegen, maar ze groeien allemaal heel anders op.

[AMSTELVEEN] Sommige samenwerkingen voelen zo vanzelfsprekend dat je je bijna niet meer kunt voorstellen dat er ooit een begin was. Zo'n samenwerking had ik met André Timmerman. Tijdens de Algemene Vergadering van Aandeelhouders begin juni namen we afscheid van André als voorzitter van de Raad van Commissarissen van AmstelveenSport. Na twee volledige termijnen van vier jaar en een extra jaar zit zijn maximale zittingstermijn erop. Dat zegt veel over zijn betrokkenheid en vooral over de waarde die hij voor onze organisatie heeft gehad.

[AMSTELVEEN] Elk voorjaar kijk ik weer uit naar de gele kwikstaarten in de bollenvelden. Inmiddels maak ik er een wedstrijdje van om ze op zoveel mogelijk verschillende kleuren tulpen te fotograferen. Geel, rood of roze: de gele kwikstaart past overal verrassend goed bij.

[AMSTELVEEN] Aankomende zondag is het Amstellanddag. Veel mensen trekken erop uit om het landschap en bijzonderheden in Amstelland te bekijken. Er is veel te zien en te doen. En, dat werd heel lang geleden ook al gedaan. Lees maar.

[AMSTELVEEN] Er zijn van die momenten in het sportseizoen waarop alles samenkomt. De trainingen in de regen. De overwinningen en ook de teleurstellingen onderweg. De spanning vlak voor een beslissende wedstrijd. De blik van een coach. Het laatste fluitsignaal. En dan: kampioen.

[AMSTELVEEN] Twee weken geleden liep ik tussen de appelbomen van mijn familie. Door de verschillende appelrassen stonden sommige bomen al ruimschoots in bloei, terwijl er aan andere bomen nog nauwelijks blaadjes zaten.

Het is een merkwaardig soort déjà vu dat zich telkens opnieuw aandient zodra er een nieuw besluit over Schiphol verschijnt. Je denkt even dat het deze keer anders zal zijn, dat de overheid eindelijk kiest voor de mensen die hier wonen, slapen, werken en proberen gezond te blijven.

Bron

Een ingezonden brief vandaag in Het Parool probeert Amsterdam een identiteitscrisis aan te praten, alsof de stad niet tegelijk internationaal, moreel en lokaal betrokken zou mogen zijn zodra het over Schiphol gaat.

Bron

[AMSTELVEEN] Dit is even een vreemde eend in de bijt in mijn huidige reeks columns. Maar wel een leuke. Vorig jaar mocht ik meedoen aan het programma 'Zomertour' van NH. Dankzij dat 'optreden' werd ik gevraagd om de seizoenwandeling van etappe 13 van het Noord-Hollandpad te fotograferen. Deze etappe loopt rondom Amstelveen en Ouderkerk aan de Amstel. En alsof dat nog niet genoeg was, vierde het pad dit jaar ook nog eens zijn 20ste verjaardag. Dubbel feest.

[AMSTELVEEN] Vrijheid vieren is verhalen doorgeven. Daarom kan 5 mei niet zonder 4 mei. Ik groeide op in Wageningen, de stad van de bevrijding, en fietste dagelijks langs Hotel de Wereld, waar in 1945 de vrede werd getekend. Die plek leerde me al jong dat vrijheid niet vanzelfsprekend is.

[AMSTELVEEN] Jacobus Pieter Thijsse is bij de meeste mensen beter bekend als Jac. P. Thijsse en voor een gemiddelde Nederlandse natuurliefhebber zijn de initialen Jac. P. al genoeg. Langs het Jaagpad aan de noordoever van De Nieuwe Meer staat een bankje met als naam: het Jac P bankje, als een hommage aan Thijsse. Op die bank is ook een klein tekstplaatje bevestigd waarop iets staat over de "Parkenquestie" die ons Amstelveners dat mooie bos aan de westgrens van onze gemeente heeft opgeleverd.

[AMSTELVEEN] Een paar columns geleden schreef ik over Ronnie de Roerdomp, verwijzend naar het boek van Arjan Dwarshuis. Sindsdien betrap ik mezelf erop dat ik vogels namen geef.