Het KNMI doet in een klimaatbericht alsof het slechts feiten op een rijtje zet en geen rol hoeft te spelen in het maatschappelijke debat over luchtvaart. Het instituut normaliseert zo de groei van een sector die de planeet opwarmt, en doet dat onder het mom van de wetenschap.
De Maatschappelijke Raad Schiphol heeft een brief gestuurd aan het Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS). Het schrijven bevat een gedetailleerde opsomming van fouten, weglatingen en structurele kwetsbaarheden in de BAS‑jaarrapportages. Het vertrouwen van bewoners daalt scherp.
Het nieuws kwam vandaag naar buiten: de Raad van State zegt dat het ontwerp‑LVB Schiphol op cruciale punten niet voldoet aan de wettelijke eisen. De raad gebruikt ongekend harde woorden in een poging om de minister tot de orde te roepen.
Het Crisisbestrijdingsplan Schiphol 5.0 zou een veiligheidsplan moeten zijn, maar is vooral een zorgvuldig georkestreerde poging om de luchthavenprocessen te beschermen tegen stilstand. Het plan is een illustratie van de bestuurlijke cultuur rond Schiphol: veiligheid is een randvoorwaarde, nooit een grens.
In het Parool van 14 juli jongstleden pleit een luchtvaartbestuurder ervoor dat bewoners, overheid en sector weer om de Schipholtafel moeten gaan zitten. Alsof de afgelopen dertig jaar niet zijn gevuld met eindeloze tafels, platforms, overlegstructuren, klankbordgroepen en dialoogtafels waar bewoners mochten aanschuiven, maar nooit iets te zeggen hadden.
Een ICAO‑audit van mei 2025 illustreert hoe diep de problemen zitten binnen het ministerie van Infrastructuur & Waterstaat. De daling naar 74 procent effectieve implementatie van richtlijnen is een aanwijzing dat de staat wettelijke verplichtingen niet meer kan waarmaken.
Het Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS) raakt opnieuw meldingen kwijt, presenteert cijfers die niet kloppen, corrigeert die stilletjes en blijft ondertussen in persberichten en interviews volhouden dat de omgeving “minder hinder” ervaart dankzij “stillere vliegtuigen”.
De routewijzigingen die LVNL per juni doorvoert, raken niet alleen de nachtrust van bewoners, maar ook de fundamenten van het Europese milieurecht.
Vanaf juni verandert de hinderverdeling rond Schiphol opnieuw ingrijpend. LVNL zegt dat de aanpassingen aan de vertrekroutes van Polderbaan en Kaagbaan noodzakelijke veiligheidsmaatregelen zijn, maar de gevolgen voor omwonenden zijn allesbehalve neutraal.
Het is een merkwaardig soort déjà vu dat zich telkens opnieuw aandient zodra er een nieuw besluit over Schiphol verschijnt. Je denkt even dat het deze keer anders zal zijn, dat de overheid eindelijk kiest voor de mensen die hier wonen, slapen, werken en proberen gezond te blijven.
De rechtbank Midden‑Nederland heeft een vonnis gewezen dat de fundamenten raakt van hoe de Nederlandse overheid omgaat met geluidsoverlast. Het ging formeel over windturbines, maar de juridische redenering is zo breed en zo principieel dat hij rechtstreeks doorwerkt naar de luchtvaart.
Honderden pagina’s en tientallen audiobestanden in een Woo‑dossier, opgevraagd door bewonersvereniging BTV, tonen hoe zwak het toezicht op de vliegindustrie is. De Inspectie Leefomgeving en Transport blijkt in de praktijk volledig afhankelijk van de luchtverkeersleiding voor het toezicht op Rotterdam The Hague Airport.
Op 17 november 2022 zaten zo’n negentig mensen in een zaaltje naast Den Haag Centraal om te praten over iets wat inmiddels tot op het bot is uitgekauwd: de structurele onmacht van overheid en sector om iets te doen met meldingen van geluidsoverlast.
Met het nieuwe Besluit mandaat, volmacht en machtiging Luchtverkeersleiding Nederland 2026 laat LVNL weer zien hoe ver de organisatie zich inmiddels heeft losgemaakt van elke vorm van externe tegenmacht.
Uit vrijgegeven stukken over de luchtruimherziening blijkt dat de overheid niet zozeer communiceert om te informeren, maar om te beheersen. De documenten ademen een voortdurende poging om het verhaal te masseren, de beeldvorming te sturen en kritiek te neutraliseren. De herindeling van het luchtruim wordt gepresenteerd als een technisch project, maar de communicatie erover is […]
Wie in Nederland klaagt over vliegtuiglawaai, herkent het patroon: je meldt een probleem, maar wat je terugkrijgt is geen antwoord, geen erkenning, geen oplossing. Het is een ritueel van afpoeieren dat zo voorspelbaar is geworden dat het bijna een parodie lijkt.
Log in