Klimaatdoel of luchtkasteel? Planbureau haalt optimistische Schiphol-rekensom onderuit
Het kabinet schermt graag met de ambitieuze afspraak dat in 2030 de CO₂-uitstoot van de vliegindustrie op Schiphol en Lelystad lager moet zijn dan die van Schiphol alleen in 2024. Op papier klinkt dat goed. In de praktijk blijkt het vooral een rekentruc.
Schiphol ligt op ramkoers met het Klimaatakkoord van Parijs. Terwijl de sector blijft mijmeren over ambities voor 2050, rekent een rapport van Transport & Environment uit wat het harde CO₂‑budget van de luchthaven is. De uitkomst is vernietigend.
Het nieuwste PBL‑rapport over de luchtvaart laat opnieuw zien hoe de overheid zich vastdraait in modellen en aannames die vooral dienen om de groei van de sector te normaliseren.
De luchtvaartsector heeft weer een probleem. Niet omdat duurzame vliegtuigbrandstoffen geen toekomst hebben, maar omdat niemand ze wil kopen zolang fossiele kerosine goedkoper blijft.
De coronapandemie was een onvrijwillig experiment voor zakelijke vliegers en bewees onomstotelijk dat internationale samenwerking uitstekend gedijt zonder constant een toestel in te stappen. Welke bedrijven hebben deze klimaatwinst structureel verankerd en wie valt terug in oude, vervuilende patronen?
In Brussel lijken ze te denken dat de luchtvaart een kwetsbare industrie is die met fluwelen handschoenen moet worden aangepakt. De sector ontving tussen 2013 en 2025 maar liefst 10,9 miljard euro aan gratis emissierechten.
Een nieuw rapport van onderzoeksbedrijf CE Delft legt bloot hoe de overheid zes jaar lang heeft gedaan alsof er gewerkt werd aan klimaatregels voor de luchtvaart, terwijl er in werkelijkheid niets is vastgelegd, niets is geborgd en niets is afgedwongen.
De luchtvaart huilt in dagblad Trouw tranen met tuiten over dure kerosine. “Elke druppel brandstof telt”, zegt Iata‑bestuurder Fox. Niet omdat de sector eindelijk wat wil doen aan klimaat of gezondheid, maar omdat de winst per passagier is gekelderd tot slechts 4,50 dollar (!).
Drie klimaatrapporten in opdracht van het ministerie van I&W construeren zorgvuldig een bestuurlijke werkelijkheid rond de luchtvaart waarin het ministerie geen blaam treft.
Korte vluchten verbieden zou niets opleveren, reizigers blijven toch vliegen, de trein is slechts een romantisch alternatief voor idealisten. Maar cijfers uit Oostenrijk en Frankrijk maken dit frame van de vliegindustrie met de grond gelijk.
Op 27 maart trok reiskoepel ANVR stevig van leer. Op de eigen website kondigde de lobbyclub aan een bodemprocedure tegen de gemeente Den Haag vanwege het Haagse verbod op fossiele reclame. De boodschap was helder: de strijd was nog lang niet voorbij.
De SAF‑roadmap van I&W lijkt een nationale koerswijziging, maar is vooral een poging om de luchtvaartsector een nieuw groen verhaal te geven zonder de fundamentele problemen aan te pakken. Het document opent met de belofte dat duurzame brandstoffen nodig zijn om de luchtvaart ook in de toekomst te laten floreren, en precies daarin verraadt het […]
De Europese luchtvaartsector voert weer eens een toneelstukje op: Brussel zou een “historische fout” maken omdat de maatschappijen eindelijk iets meer moeten betalen voor de CO₂-uitstoot.
Europa warmt twee keer zo snel op als het mondiale gemiddelde, zo stelt het nieuwste Europees Luchtvaart Milieurapport 2025 van de Europese lucht- en ruimtevaartorganisatie EASA. Terwijl de rest van de wereld kreunt onder recordtemperaturen, extreme droogte en verwoestende stormen, dendert Europa nog harder richting een klimaat dat niet meer te stabiliseren valt.
De vliegindustrie presenteert moderne lean‑burn motoren graag als bewijs dat zij op koers ligt richting klimaatneutraliteit. Maar een nieuw Nature‑onderzoek weerlegt die stelling: deze technologie verandert vrijwel niets aan de klimaatimpact.
De luchtvaartsector heeft een nieuwe truc gevonden om haar vervuilende imago op te poetsen: vliegen op slachtafval. Het klinkt als satire, maar het is bittere ernst.