Aan de voorzitter van de Tweede Kamer – motie van wantrouwen
Voorzitter, de motie die hier voorligt is geen licht middel en geen politiek ritueel. Zij is het onvermijdelijke gevolg van een crisis die niet door bewoners is veroorzaakt, niet door de MRS, maar door de minister zelf.
Terwijl het Rijk, provincies en gemeenten elkaar op de schouders kloppen over “55 procent gezondheidswinst”, blijft één sector volledig buiten de rekenmodellen, buiten de emissiedoelen en buiten de beleidsverplichtingen. En precies die sector veroorzaakt een van de hardnekkigste luchtkwaliteitsproblemen van Nederland: de luchtvaart.
De provincie Noord-Holland heeft haar ontwerp‑Omgevingsvisie 2050 en het bijbehorende Omgevingseffectrapport (OER) ter inzage gelegd. SchipholWatch heeft daarop een zienswijze ingediend die de kern van het probleem blootlegt: de provincie ziet de schade van Schiphol, maar weigert de conclusies te trekken die de Omgevingswet vereist.
De crisis in de Maatschappelijke Raad Schiphol is geen incident maar het moment waarop de nietsontziende machtsstrategie van het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat eindelijk zichtbaar wordt voor het de hele bevolking en de brede politiek.
Het vertrek van Platform Vliegoverlast Amsterdam uit de Maatschappelijke Raad Schiphol is een harde klap op de tafel. Het is de pubieke ontmaskering van een systeem dat al jaren doet alsof bewoners meebeslissen, terwijl de echte besluiten elders worden genomen.
De antwoorden van de provincie Noord-Holland over de grondruil met Schiphol blijkt een politieke constructie die zichzelf volledig tegenspreekt. Dat maakt het verhaal juridisch explosief, aldus een geraadpleegd jurist.
De brief van Jamie van Essen (D66) is een voorspelbaar vervolg op de juridische rookgordijnen en bestuurlijke vertragingstactieken van de afgelopen jaren. De minister doet alsof hij de boel onder controle heeft, maar zegt in feite niets meer dan dat de Nederlandse staat drie luchthavens illegaal laat draaien en er actief voor kiest om dat zo te houden.
Op 23 februari van dit jaar heeft de Alliantie pleinAIR Maastricht bij de Europese Commissie een klacht ingediend wegens staatssteun aan MAA, Schiphol en de Provincie Limburg. De klacht kan enorme financiele gevolgen krijgen voor de betrokkenen.
Het onderzoek naar de kwaliteit van leven rond Schiphol dat NLR presenteerde tijdens de Internoise 2024 laat vooral zien hoe luchtvaartinstituten de eigen sector beschermen. De studie is zwak opgezet, slecht onderbouwd en levert geen enkel bewijs voor de conclusies die de auteurs suggereren.
Europa warmt twee keer zo snel op als het mondiale gemiddelde, zo stelt het nieuwste Europees Luchtvaart Milieurapport 2025 van de Europese lucht- en ruimtevaartorganisatie EASA. Terwijl de rest van de wereld kreunt onder recordtemperaturen, extreme droogte en verwoestende stormen, dendert Europa nog harder richting een klimaat dat niet meer te stabiliseren valt.
Antwoorden op Statenvragen over de grondruil tussen Schiphol en de Provincie Noord‑Holland bieden een verontrustend inkijkje in het PFAS-dossier. Een overheid die zonder onderzoek, zonder risicobeoordeling en zonder financiële waarborgen grond overneemt in een gebied waarvan de vervuiling al jaren gedocumenteerd is.
De Inspectie Leefomgeving en Transport blijft weigeren in te grijpen bij de geluidsoverschrijdingen rond Schiphol. Waar de inspectie in eerdere jaren nog verwees naar het beruchte anticiperend handhaven, verschuilt zij zich nu achter een ministeriële aanwijzing.
Deze week publiceerde I&W de factsheet Luchtvaart en stikstof die vooral ontworpen lijkt om de Kamer gerust te stellen. De luchtvaart zou volgens het document slechts 0,1 tot 0,2 procent bijdragen aan de stikstofneerslag in Natura 2000‑gebieden. Maar uit de onderliggende cijfers blijkt dat deze percentages vooral dienen om de werkelijke impact te verstoppen.
Een brief op poten van het Amsterdamse college maant Schiphol tot concrete en snellere actie in het opruimen van de enorme PFAS-vervuiling op en rond het vliegveld. Dit probleem speelt allang niet meer op het luchthaventerrein alleen, maar strekt zich inmiddels uit over de hele regio.
De rechtbank Noord‑Holland heeft een opmerkelijk vonnis gewezen in een zaak die laat zien hoe ver individuen kunnen ontsporen wanneer ze menen dat hun persoonlijke kruistocht boven feiten, recht en redelijkheid staat.
Een recente brief van het kabinet aan AF-KLM blijkt een regelrechte politieke capitulatie: een overheid die zegt de “balans te herstellen” kiest er bewust voor om de grootste verstoring van die balans – de honderdduizenden overstappers die niets bijdragen aan Nederland maar wél de herrie, uitstoot en ruimtevreters veroorzaken – buiten schot te houden.
Het dossier rond BAS is geen technisch probleem meer, geen administratieve slordigheid en geen misverstand tussen bewoners en een klachtenloket. Het is een bestuurlijke crisis die rechtstreeks raakt aan de legitimiteit van het luchtvaartbeleid.
De jaarstukken 2025 van de Provincie Limburg laten een lastig maar inmiddels vertrouwd patroon zien: Maastricht Aachen Airport blijft een financieel moeras waarin miljoenen verdwijnen zonder dat er zicht is op herstel.
Een ICAO‑audit van mei 2025 illustreert hoe diep de problemen zitten binnen het ministerie van Infrastructuur & Waterstaat. De daling naar 74 procent effectieve implementatie van richtlijnen is een aanwijzing dat de staat wettelijke verplichtingen niet meer kan waarmaken.
In de onderhoudsaanvraag voor 2026 toont Schiphol zich een zorgzame buur. Tijdens het langdurige onderhoud aan rijbanen A en B zou de Schiphol‑Oostbaan (22) níet worden ingezet als extra landingsbaan. In de praktijk blijkt de baan iedere dag te worden gebruikt.