Jarenlang leek het PFAS-probleem in de vliegindustrie overzichtelijk. De aandacht ging vooral uit naar het gebruik van PFAS-houdend brandblusschuim op luchthavens, maar de giftige forever chemicals blijken veel breder te worden toegepast.
De juridische houdbaarheid van het nieuwe luchthavenbesluit voor Rotterdam The Hague Airport komt steeds meer ter discussie te staan. Het kabinet wil het besluit sowieso doordrukken, terwijl essentiële milieu-informatie nog ontbreekt én terwijl de natuurvergunning nog lang niet zeker is. Dit blijkt uit antwoorden op Kamervragen door minister Vincent Karremans (VVD). Opmerkelijk genoeg ziet de […]
KLM heeft van het Ministerie van Infrastructuur een tijdelijke vrijstelling gekregen voor het gebruik van de gifstof Biobor JF. Het gaat om een bestrijdingsmiddel dat niet regulier is toegelaten op de Nederlandse markt maar nu wel aan vliegtuigbrandstof mag worden toegevoegd.
Het gebeurt niet vaak dat het ministerie van Infrastructuur (I&W) een onafhankelijke adviescommissie vrijwel op alle wezenlijke punten gelijk geeft. Maar dat is precies wat er is gebeurd bij de milieueffectrapportage van Rotterdam Airport.
Terwijl Schiphol trots bezoekers rondleidt langs de nieuwe PFAS-reinigingsinstallatie, voltrekt zich op de achtergrond een verdwijntruc die 50.000 ton kilogram zwaar vervuild gifslib terecht doet komen in de gemeente Hollands Kroon.
De Inspectie Leefomgeving en Transport presenteert het nieuwe halfjaarverslag als bewijs dat de dienst scherp toeziet op milieu, geluid en veiligheid rond Schiphol. Maar het zijn vooral kleine overtredingen die worden aangepakt.
Het toetsingsadvies van de Commissie m.e.r. (CieMER) over het milieueffectrapport (MER) van Rotterdam The Hague Airport is de ontmaskering van een door-en-door-verrot dossier. Het vliegveld presenteert zijn MER als een zorgvuldig opgebouwd fundament voor een nieuw luchthavenbesluit, maar de commissie trekt de pijlers nu in één beweging weg.
De officiële bekendmaking WSB‑2026‑20372 en een bijbehorende bodemrapportage tonen een inmiddels klassiek gevalletje schiphollen: de ingreep wordt gepresenteerd als “groot onderhoud”, maar er blijkt een ernstige PFAS‑verontreiniging te liggen die men liever niet benoemt, niet onderzoekt en vooral niet oplost.
Schiphol heeft een probleem. Een groot probleem. Een probleem dat in de bodem zit, in het water, in het Amsterdamse Bos en in de vergunningen. PFAS. Giftige stoffen die niet afbreken, zich ophopen en eeuwenlang blijven bestaan.
Het milieueffectrapport voor het nieuwe LVB 2026 is niet alleen onvolledig, maar fundamenteel ondeugdelijk. Dat blijkt uit de reactienota die minister Karremans (VVD) vrijdagmiddag laat naar de Kamer stuurde. Hij reageert hiermee op het vernietigende oordeel van de Commissie mer.
Terwijl het Rijk, provincies en gemeenten elkaar op de schouders kloppen over “55 procent gezondheidswinst”, blijft één sector volledig buiten de rekenmodellen, buiten de emissiedoelen en buiten de beleidsverplichtingen. En precies die sector veroorzaakt een van de hardnekkigste luchtkwaliteitsproblemen van Nederland: de luchtvaart.
De antwoorden van de provincie Noord-Holland over de grondruil met Schiphol blijkt een politieke constructie die zichzelf volledig tegenspreekt. Dat maakt het verhaal juridisch explosief, aldus een geraadpleegd jurist.
Antwoorden op Statenvragen over de grondruil tussen Schiphol en de Provincie Noord‑Holland bieden een verontrustend inkijkje in het PFAS-dossier. Een overheid die zonder onderzoek, zonder risicobeoordeling en zonder financiële waarborgen grond overneemt in een gebied waarvan de vervuiling al jaren gedocumenteerd is.
Een brief op poten van het Amsterdamse college maant Schiphol tot concrete en snellere actie in het opruimen van de enorme PFAS-vervuiling op en rond het vliegveld. Dit probleem speelt allang niet meer op het luchthaventerrein alleen, maar strekt zich inmiddels uit over de hele regio.
Wie dacht dat het ministerie van Infrastructuur & Waterstaat na jaren van bagatelliseren eindelijk bereid was de gezondheidsrisico’s van luchtvaart serieus te nemen, komt bedrogen uit.
Een nieuw onderzoek bij Zürich Airport laat zien hoe een moderne luchthaven een permanente bron is van ultrafijnstof dat diep in het menselijk lichaam doordringt en grote gezondheidsrisico's oplevert.
Het ministerie zegt dat het nieuwe luchthavenbesluit voor Rotterdam The Hague Airport een stap is richting balans tussen luchtvaart en leefomgeving. De vereniging BTV is het daarmee niet eens. Het besluit is juridisch wankel, wetenschappelijke inzichten worden genegeerd, en de leefomgeving van honderdduizenden mensen komt verder onder druk te staan.
Het advies van de Commissie voor de milieueffectrapportage over het LVB 2026 is een ware mokerslag voor het ministerie. Waar de minister het MER presenteerde als solide basis om de rechtsbescherming rond Schiphol te herstellen, concludeert de commissie dat het rapport simpelweg niet voldoet.
Terwijl Brussel zich opmaakt voor de strengste milieustrafrechtelijke hervorming in twintig jaar, blijft het in Den Haag opvallend stil. De nieuwe EU‑richtlijn 2024/1203, die luchtvervuiling en andere ernstige milieuschade tot misdrijf verheft, moet uiterlijk op 21 mei 2026 zijn omgezet in nationale wetgeving.
Een grondruil tussen Schiphol en de Provincie Noord‑Holland lijkt op papier een technisch ruilspel van kleine percelen. Maar als we de kaarten en de milieuhistorie naast elkaar leggen, zien we dat de provincie percelen heeft overgenomen in een van de zwaarst vervuilde gebieden van Schiphol.
Log in