Het nieuws kwam vandaag naar buiten: de Raad van State zegt dat het ontwerp‑LVB Schiphol op cruciale punten niet voldoet aan de wettelijke eisen. De raad gebruikt ongekend harde woorden in een poging om de minister tot de orde te roepen.
De vliegindustrie heeft zich jarenlang proberen te verschuilen achter lobbypraatjes over schonere motoren en duurzame groei, maar een nieuw medisch position paper over ultrafijnstof rond luchthavens blaast dat verhaal in één klap weg.
Voor de derde keer roepen op 13 september honderden internationale organisaties op om nachtvluchten te verbieden. De eis spreekt rechtstreeks de vliegindustrie aan, die zich al decennia boven de samenleving verheven voelt.
Minister Vincent Karremans (VVD) erkent dat luchtvaart ongezonde lucht, hinder en slaapverstoring veroorzaakt. Hij erkent dat kerosinemotoremissie kankerverwekkend is. En erkent dat de beschikbare kennis onvoldoende is om gezondheidsschade uit te sluiten.
De column van Daan Lenderink is een goed voorbeeld van hoe de luchtvaartsector zichzelf graag ziet: als een trotse VOC-vloot die door ruwe politieke zeeën wordt belaagd, als een schip dat alleen maar hoeft te blijven varen om de toekomst te bereiken. Maar de werkelijkheid is minder romantisch.
De MRS kampt met een interne crisis. Het lijkt erop dat de organisatie haar eigen gekozen leden tot last is gaan zien.
De Senaat kreeg in april jongstleden een avond lang te horen hoe de overheid zijn eigen luchtvaartbeleid heeft laten ontsporen, hoe Schiphol de wet naar zijn hand zet, en hoe de ILT toegeeft dat ze nauwelijks kan handhaven.
Vijftien jaar lang vloog Schiphol volgens het Nieuwe Normen‑ en Handhavingstelsel. Politiek afgesproken, bestuurlijk ingevoerd, operationeel toegepast, maar nooit juridisch vastgelegd. De omgeving leefde daardoor in een soort niemandsland waarin de hinder explosief toenam en de rechtsbescherming volledig verdween.
Een nieuw rapport van onderzoeksbedrijf CE Delft legt bloot hoe de overheid zes jaar lang heeft gedaan alsof er gewerkt werd aan klimaatregels voor de luchtvaart, terwijl er in werkelijkheid niets is vastgelegd, niets is geborgd en niets is afgedwongen.
KLM-baas Marjan Rintel schildert op LinkedIn een dreigend toekomstbeeld: landen om ons heen investeren, hubs groeien, en als Nederland niet meedoet, dan verdwijnt onze welvaart.
De Britse overheid is op heterdaad betrapt op het wegstoppen van een wetenschappelijk rapport over vliegherrie dat niet in het luchtvaartbeleid past.
In de nieuwe hoger‑beroepschriften van Eindhoven en Rotterdam Airport staan geen zuivere juridische argumenten, maar het zijn frontale aanvallen op de natuurwet zelf. Landsadvocaat De Brauw probeert de Habitatrichtlijn te verbuigen tot een soort vliegveldvriendelijke uitzonderingswet.
Groningen Airport Eelde is opnieuw het toneel van een bestuurlijke dwaling. Terwijl Rijkswaterstaat in Noord‑Nederland het onderhoud aan wegen moet uitstellen omdat het geld op is, trekt hetzelfde Rijk wél dertien miljoen euro uit voor infrastructuur rond een luchthaven die al jaren krimpt.
Brussel laat zien wat er gebeurt wanneer een overheid het luchtruim boven woonwijken uitlevert aan de luchtvaartsector: mensen worden ziek, wanhopig, slapeloos, angstig, en uiteindelijk zelfs gedwongen hun huizen te verlaten.
De ILT heeft drie luchtvaartmaatschappijen een last onder dwangsom opgelegd omdat zij het verbod op nachtvluchten met lawaaiige toestellen simpelweg aan hun laars lappen.
Schiphol zit op het dossier stikstof muurvast. Juridisch gezien is er geen enkele kans dat het vliegveld op de huidige schaal kan blijven voortbestaan. Want de 'zuiniger' toestellen van Marjan Rintel veroorzaken juist veel meer stikstofuitstoot.
Minister Jaimie van Essen (D66) schreef op 24 augustus een brief aan de Tweede Kamer waarin hij probeert goed te praten dat de luchtvaartsector in 2026 simpelweg zonder natuurvergunningen opereert. Het is niet meer dan juridische acrobatiek, wachtend op een ongeluk.
Het toetsingsadvies van de Commissie m.e.r. (CieMER) over het milieueffectrapport (MER) van Rotterdam The Hague Airport is de ontmaskering van een door-en-door-verrot dossier. Het vliegveld presenteert zijn MER als een zorgvuldig opgebouwd fundament voor een nieuw luchthavenbesluit, maar de commissie trekt de pijlers nu in één beweging weg.
Ryanair haalt fel uit naar het kabinet‑Jetten, maar we zien vooral een hondsbrutale luchtvaartmaatschappij die zijn eigen belangen verpakt als nationale noodzaak.
Een nieuwe Amerikaanse studie schreeuwt om politieke actie. De studie stelt vast dat de prijs van woningen daalt als gevolg van vliegherrie. Het luchtvaartbeleid blijkt op grote schaal vermogen van burgers te vernietigen.
Log in