Elektrische TaxiBot maakt eerste ritten op Schiphol
Schiphol zet een volgende stap naar duurzamer en schoner taxiën. Sinds deze maand gebruikt de luchthaven samen met easyJet, Airbus en Menzies de eerste elektrische TaxiBot ter wereld. Wanneer de Polderbaan in gebruik is, brengt deze Airbus A320‑toestellen vanaf de gate naar de startbaan. De elektrische TaxiBot is een uitbreiding op de twee hybride TaxiBots die sinds 2022 Boeing 737-toestellen van KLM naar de Polderbaan brengen.
Schiphol zet de TaxiBot in op de Polderbaan omdat dit de baan is met de langste taxitijd. Daardoor kan de potentiële brandstofbesparing oplopen tot 65 procent. Minder kerosineverbruik betekent minder uitstoot van CO₂, stikstofoxiden (NOx) en (ultra)fijnstof. Die reductie is belangrijk voor het milieu en vooral beter voor de medewerkers in de grondoperatie. Minder uitstoot zorgt voor schonere lucht en minder geluid op het platform wat direct bijdraagt aan een veiligere, gezondere en fijnere werkplek.
Zo werkt de TaxiBot
De TaxiBot, van leverancier Smart Airport Systems, is een speciale trekker dat vliegtuigen met snelheden tot maximaal 23 knopen (42 km/u) van de gate naar de startbaan kan brengen. De piloot bestuurt de TaxiBot vanuit de cockpit en start de vliegtuigmotoren pas vlak voor vertrek op de startbaan. In de TaxiBot zit een medewerker die het voertuig na het loskoppelen terugrijdt naar de gate voor de volgende vlucht.
Opschaling en vervolgstappen
Schiphol beschikt momenteel over de enige elektrische TaxiBot ter wereld en gebruikt deze om praktijkervaring op te doen. Later dit jaar volgen er naar verwachting nog drie elektrische TaxiBots. Daarmee kan de inzet worden uitgebreid naar meer vliegtuigtypes. Schiphol werkt hiervoor aan de certificering met KLM Cityhopper voor de Embraer‑toestellen. Ook Transavia sluit binnenkort aan met haar Boeing 737‑vloot.
Waarom Schiphol hierin investeert
Schiphol is al meer dan een eeuw een plek waar reizen begint en Nederland wordt verbonden met de wereld. Tegelijkertijd bouwt de luchthaven elke dag aan een toekomst die beter in balans is met de omgeving. Samen met luchtvaartmaatschappijen, grondafhandelaren, Luchtverkeersleiding Nederland en Smart Airport Systems ontwikkelen we oplossingen die in de dagelijkse operatie het verschil maken, zoals de elektrische TaxiBot. Door te blijven investeren in innovatie en duurzamere vooruitgang, ook wanneer dat complexe stappen vraagt, werkt Schiphol aan een moderne, toekomstbestendige luchthaven met oog voor omwonenden, medewerkers en de kwaliteit van de leefomgeving. Meer over verduurzaming van de luchthaven en de luchtvaart: Schiphol | Op weg naar duurzamere luchtvaart

Het ministerie zegt dat het nieuwe luchthavenbesluit voor Rotterdam The Hague Airport een stap is richting balans tussen luchtvaart en leefomgeving. De vereniging BTV is het daarmee niet eens. Het besluit is juridisch wankel, wetenschappelijke inzichten worden genegeerd, en de leefomgeving van honderdduizenden mensen komt verder onder druk te staan.
Het Britse parlement heeft zojuist een nieuwe analyse gepubliceerd die de luchtvaartsector in Nederland opnieuw in verlegenheid brengt.
De routewijzigingen die LVNL per juni doorvoert, raken niet alleen de nachtrust van bewoners, maar ook de fundamenten van het Europese milieurecht.
In het luchtvaartdebat van afgelopen week gebruikte minister Karremans de termen balanced approach en fair balance alsof ze uitwisselbaar zijn. Alsof de ene procedurele EU‑verplichting automatisch voldoet aan de andere, veel zwaardere mensenrechtelijke toets.
Vanaf juni verandert de hinderverdeling rond Schiphol opnieuw ingrijpend. LVNL zegt dat de aanpassingen aan de vertrekroutes van Polderbaan en Kaagbaan noodzakelijke veiligheidsmaatregelen zijn, maar de gevolgen voor omwonenden zijn allesbehalve neutraal.
De Algemene Rekenkamer komt in het verantwoordingsonderzoek over 2025 tot een harde conclusie: het ministerie van Infrastructuur en Waterstaat levert nog steeds geen overtuigend bewijs dat het luchtvaartbeleid daadwerkelijk effect heeft.

In het Nederlandse luchtvaartdebat draait het al jaren om dezelfde vraag: hoe kan een sector die grote maatschappelijke waarde heeft, maar ook aanzienlijke schade veroorzaakt, zich ontwikkelen binnen de grenzen van klimaat, gezondheid en leefomgeving?
Schiphol presenteert het nieuwe LVB 2026 als een stap naar duidelijkheid, maar uit de zienswijze van de Bestuurlijke Regie Schiphol (BRS) blijkt vooral een pijnlijk patroon terug te keren: de leefomgeving blijft structureel het sluitstuk van het beleid.
Met de verzamelbrief van 15 mei probeert het ministerie de indruk te wekken dat de juridische fundamenten onder het nieuwe Luchthavenverkeerbesluit stevig zijn. Maar je leest vooral een patroon van ontwijking, selectieve interpretatie en het wegdefiniëren van problemen die al jaren de rechtsbescherming van omwonenden ondermijnen.

De overheid werkt aan een vernieuwde nadeelcompensatieregeling voor bewoners die meer vliegtuigherrie hebben gekregen dan wettelijk was toegestaan.
De dagvaarding die de Bewonersgroep tegen Vliegtuigoverlast (BTV) heeft uitgebracht tegen de Gemeente Rotterdam is een juridisch bommetje. Wat werd afgedaan als ‘normale erfpacht’, blijkt volgens deze stukken regelrechte staatssteun aan Rotterdam The Hague Airport.
Het advies van de Commissie voor de milieueffectrapportage over het LVB 2026 is een ware mokerslag voor het ministerie. Waar de minister het MER presenteerde als solide basis om de rechtsbescherming rond Schiphol te herstellen, concludeert de commissie dat het rapport simpelweg niet voldoet.

Het is een merkwaardig soort déjà vu dat zich telkens opnieuw aandient zodra er een nieuw besluit over Schiphol verschijnt. Je denkt even dat het deze keer anders zal zijn, dat de overheid eindelijk kiest voor de mensen die hier wonen, slapen, werken en proberen gezond te blijven.
De rechtbank Midden‑Nederland heeft een vonnis gewezen dat de fundamenten raakt van hoe de Nederlandse overheid omgaat met geluidsoverlast. Het ging formeel over windturbines, maar de juridische redenering is zo breed en zo principieel dat hij rechtstreeks doorwerkt naar de luchtvaart.
Honderden pagina’s en tientallen audiobestanden in een Woo‑dossier, opgevraagd door bewonersvereniging BTV, tonen hoe zwak het toezicht op de vliegindustrie is. De Inspectie Leefomgeving en Transport blijkt in de praktijk volledig afhankelijk van de luchtverkeersleiding voor het toezicht op Rotterdam The Hague Airport.
De vliegindustrie presenteert moderne lean‑burn motoren graag als bewijs dat zij op koers ligt richting klimaatneutraliteit. Maar een nieuw Nature‑onderzoek weerlegt die stelling: deze technologie verandert vrijwel niets aan de klimaatimpact.