Transavia is opnieuw tegen de lamp gelopen met misleidende reclame. In een nieuwsbrief met de zonnige titel Doei Doei winterdip beloofde de luchtvaartmaatschappij een vlucht van Rotterdam naar Alicante voor vanaf 48 euro, maar wie probeerde te boeken, kwam van een koude kermis thuis.
Terwijl Schiphol in zijn jaarverslag 2025 probeert een beeld te schetsen van een 'schoon' en 'duurzaam' bedrijf, onthullen de harde cijfers een decennialang sleepanker van giftige verontreiniging.
De Maatschappelijke Raad Schiphol (MRS) zegt het netjes, maar de boodschap is vernietigend: het nieuwe kabinet laat de mensen die onder de aanvliegroutes wonen opnieuw in de steek.
Een nieuw wetenschappelijk artikel van professor Stefan Gössling en zes collega‑onderzoekers legt de luchtvaartindustrie opnieuw bloot als een sector die vooral bezig is met het managen van percepties, niet met het reduceren van uitstoot.
Een grote stapel interne documenten uit het ministerie van Infrastructuur (I&W) toont een zorgwekkend beeld van de besluitvorming rond Schiphol. Uit de stukken blijkt het ministerie intern te worstelen met technische blunders, politieke druk en een vliegindustrie die de koers van het beleid dicteert.
In een nieuwe reeks antwoorden aan de Eerste Kamer probeert staatssecretaris Rummenie het gedogen van de illegale situatie op Schiphol te rechtvaardigen. De natuurvergunning van de luchthaven werd op 4 juni 2025 vernietigd, maar in plaats van handhaving koos het ministerie voor een gedoogbeschikking.
De inbreng van de Kamerfracties op het nieuwe Luchthavenverkeerbesluit laat een hoopvol beeld zien: het ontwerpbesluit is geen stap richting rechtsherstel, maar een poging om de bestaande – illegale – praktijk alsnog te legaliseren. En dat pikken steeds meer partijen niet langer.
Het is een publiek geheim dat de bouw van de nieuwe A-pier een hoofdpijndossier is vol vertragingen en claims. Maar de gifbeker is nog niet leeg. Het jaarverslag onthult dat de vernietigde natuurvergunning directe gevolgen heeft voor de financiering.
Het ministerie van Infrastructuur (I&W) stelt dat de vele nieuwe handhavingspunten rond Schiphol een grote stap vooruit zijn voor de rechtsbescherming van omwonenden. In werkelijkheid ontstaat een stelsel dat vooral de vliegindustrie faciliteert.
Een presentatie van het ministerie van Infrastructuur lijkt op papier een technische briefing over duurzame brandstoffen, maar wie de slides zorgvuldig leest, ziet vooral een politiek verhaal dat de vliegindustrie uit de wind houdt voor echte verandering.
Wie denkt dat het mestbeleid vooral een agrarische aangelegenheid is, vergist zich. Falend overheidsbeleid zet ook Schiphol en de andere vliegvelden steeds verder klem.
De Vechtplassencommissie heeft een opvallend scherpe brief gestuurd aan gemeenteraadsleden en provinciale staten. De boodschap is helder: de situatie rond Schiphol is niet langer bestuurlijk houdbaar en brengt gemeenten en provincies in een onmogelijke positie.
Het Greenpeace-vonnis over Bonaire is geen exotische voetnoot in het Nederlandse klimaatbeleid, maar een juridische aardverschuiving die de vliegindustrie frontaal raakt.
De gemeenteraad van Aalsmeer heeft een afwegingskader vastgesteld waarmee juridische stappen tegen Schiphol niet langer worden uitgesloten. Dat is een duidelijke koerswijziging. Gastauteur Ronald Fransen legt uit.
De rechtbank Noord-Holland heeft bepaald dat Schiphol geen extra verplichtingen krijgt om de uitstoot van Zeer Zorgwekkende Stoffen te verminderen. Een van de grootste vervuilers van Nederland hoeft voorlopig niets extra’s te doen om kankerverwekkende stoffen terug te dringen.
De rechtbank in Amsterdam heeft een baanbrekende uitspraak gedaan die grote gevolgen heeft voor duizenden omwonenden van Schiphol die aanspraak maken op de zogenaamde nadeelcompensatie.
Schiphol bouwt een parallelle werkelijkheid waarin het over royale, juridisch verankerde rechten zou beschikken. In die fictieve wereld is de luchthaven nooit beperkt, nooit gereguleerd en nooit gehouden aan de grenzen die voor iedere andere sector wél gelden.
De rechtsstrijd tussen omwonenden van Schiphol en de Nederlandse Staat is in een beslissende fase beland. Waar de rechtbank Den Haag in maart 2024 al oordeelde dat de Staat jarenlang heeft gefaald in zijn plicht om burgers te beschermen, laat het hoger beroep zien dat dit falen dieper, structureler en hardnekkiger is dan velen vermoedden.
Vrijgegeven documenten over Lelystad Airport laten zien dat de Nederlandse overheid jarenlang bereid was de natuurwetgeving te verbuigen om een politiek prestigeproject overeind te houden.
De Europese Commissie is een consultatie gestart over de balanced approach‑verordening, de Europese regels die bepalen hoe landen geluidsbeperkende maatregelen mogen invoeren op grote luchthavens zoals Schiphol.
Log in