Al decennialang klinkt in Nederland hetzelfde refrein: Schiphol moet groot blijven, anders gaat het mis met onze economie. Het is een boodschap die zo vaak is herhaald dat hij bijna vanzelfsprekend is geworden. Maar nooit is dit verhaal getoetst aan de feiten.
De zienswijze van ACI Europe, lobbyclub van Europese luchthavens, op de balanced approach van de EU wekt de indruk dat Schiphol al enorme stappen heeft gezet in het verminderen van geluidsoverlast. Maar dat is vooral gebaseerd op rekenkundige trucs, halve waarheden en de hardnekkige poging om krimp van de baan te houden. Schiphol wordt in […]
Wie in Nederland klaagt over vliegtuiglawaai, herkent het patroon: je meldt een probleem, maar wat je terugkrijgt is geen antwoord, geen erkenning, geen oplossing. Het is een ritueel van afpoeieren dat zo voorspelbaar is geworden dat het bijna een parodie lijkt.
Het jaarverslag 2025 van Royal Schiphol Group leest als een oefening in realiteitsontkenning. Terwijl de luchthaven zichzelf blijft presenteren als een “duurzame koploper” die “in balans met de omgeving” opereert, laten de cijfers een totaal ander beeld zien.
Terwijl Schiphol in zijn jaarverslag 2025 probeert een beeld te schetsen van een 'schoon' en 'duurzaam' bedrijf, onthullen de harde cijfers een decennialang sleepanker van giftige verontreiniging.
De Maatschappelijke Raad Schiphol (MRS) zegt het netjes, maar de boodschap is vernietigend: het nieuwe kabinet laat de mensen die onder de aanvliegroutes wonen opnieuw in de steek.
Een nieuw wetenschappelijk artikel van professor Stefan Gössling en zes collega‑onderzoekers legt de luchtvaartindustrie opnieuw bloot als een sector die vooral bezig is met het managen van percepties, niet met het reduceren van uitstoot.
Een grote stapel interne documenten uit het ministerie van Infrastructuur (I&W) toont een zorgwekkend beeld van de besluitvorming rond Schiphol. Uit de stukken blijkt het ministerie intern te worstelen met technische blunders, politieke druk en een vliegindustrie die de koers van het beleid dicteert.
In een nieuwe reeks antwoorden aan de Eerste Kamer probeert staatssecretaris Rummenie het gedogen van de illegale situatie op Schiphol te rechtvaardigen. De natuurvergunning van de luchthaven werd op 4 juni 2025 vernietigd, maar in plaats van handhaving koos het ministerie voor een gedoogbeschikking.
De inbreng van de Kamerfracties op het nieuwe Luchthavenverkeerbesluit laat een hoopvol beeld zien: het ontwerpbesluit is geen stap richting rechtsherstel, maar een poging om de bestaande – illegale – praktijk alsnog te legaliseren. En dat pikken steeds meer partijen niet langer.
Het is een publiek geheim dat de bouw van de nieuwe A-pier een hoofdpijndossier is vol vertragingen en claims. Maar de gifbeker is nog niet leeg. Het jaarverslag onthult dat de vernietigde natuurvergunning directe gevolgen heeft voor de financiering.
Het ministerie van Infrastructuur (I&W) stelt dat de vele nieuwe handhavingspunten rond Schiphol een grote stap vooruit zijn voor de rechtsbescherming van omwonenden. In werkelijkheid ontstaat een stelsel dat vooral de vliegindustrie faciliteert.
De Vechtplassencommissie heeft een opvallend scherpe brief gestuurd aan gemeenteraadsleden en provinciale staten. De boodschap is helder: de situatie rond Schiphol is niet langer bestuurlijk houdbaar en brengt gemeenten en provincies in een onmogelijke positie.
Het Greenpeace-vonnis over Bonaire is geen exotische voetnoot in het Nederlandse klimaatbeleid, maar een juridische aardverschuiving die de vliegindustrie frontaal raakt.
De gemeenteraad van Aalsmeer heeft een afwegingskader vastgesteld waarmee juridische stappen tegen Schiphol niet langer worden uitgesloten. Dat is een duidelijke koerswijziging. Gastauteur Ronald Fransen legt uit.
De rechtbank Noord-Holland heeft bepaald dat Schiphol geen extra verplichtingen krijgt om de uitstoot van Zeer Zorgwekkende Stoffen te verminderen. Een van de grootste vervuilers van Nederland hoeft voorlopig niets extra’s te doen om kankerverwekkende stoffen terug te dringen.
Schiphol bouwt een parallelle werkelijkheid waarin het over royale, juridisch verankerde rechten zou beschikken. In die fictieve wereld is de luchthaven nooit beperkt, nooit gereguleerd en nooit gehouden aan de grenzen die voor iedere andere sector wél gelden.
De rechtsstrijd tussen omwonenden van Schiphol en de Nederlandse Staat is in een beslissende fase beland. Waar de rechtbank Den Haag in maart 2024 al oordeelde dat de Staat jarenlang heeft gefaald in zijn plicht om burgers te beschermen, laat het hoger beroep zien dat dit falen dieper, structureler en hardnekkiger is dan velen vermoedden.
Vrijgegeven documenten over Lelystad Airport laten zien dat de Nederlandse overheid jarenlang bereid was de natuurwetgeving te verbuigen om een politiek prestigeproject overeind te houden.
Twee interne formatiedocumenten van het ministerie van Infrastructuur geven een politieke röntgenfoto van een sector die al jaren op omvallen staat, en van een overheid die dat liever niet hardop zegt.
Log in