De terugkeer naar het LVB 2008 verandert de werkelijkheid voor Schiphol op een manier die de luchtvaartsector nog nooit heeft meegemaakt. De uitspraak van de Raad van State maakt een abrupt einde aan het tijdperk waarin het NNHS de feitelijke norm was en waarin geluidsgrenzen geen betekenis hadden.
De vernietiging van het Schiphol‑besluit van 6 mei 2025 door de Raad van State vandaag is een ontmaskering van een systeem dat jarenlang leunde op politieke wenselijkheid, bestuurlijke improvisatie en een hardnekkige weigering om wettelijke kaders serieus te nemen. Die tijd is nu voorbij.
Uit het jaarverslag van 2025 van de Royal Schiphol Group (RSG) rijst een beeld op van een organisatie die financieel en operationeel tot in de diepste vezels verbonden is met één partij.
De avond van de Maatschappelijke Raad Schiphol in Hoofddorp op 12 februari jongstleden voelde als een kantelpunt. Niet omdat er nieuwe feiten op tafel kwamen, maar omdat de sfeer anders was dan voorheen. De tijd van geduldig wachten op beleidsverbeteringen lijkt voorbij.
De zienswijze van MOB op de ontwerpwijziging van het Luchthavenverkeersbesluit toont aan dat het luchtvaartbeleid van de minister kraakt in al zijn voegen. Jarenlang heeft de overheid Schiphol beschermd, gedoogd, bevoordeeld en boven de wet geplaatst. Maar die tijd is nu voorbij.
Al decennialang klinkt in Nederland hetzelfde refrein: Schiphol moet groot blijven, anders gaat het mis met onze economie. Het is een boodschap die zo vaak is herhaald dat hij bijna vanzelfsprekend is geworden. Maar nooit is dit verhaal getoetst aan de feiten.
De zienswijze van ACI Europe, lobbyclub van Europese luchthavens, op de balanced approach van de EU wekt de indruk dat Schiphol al enorme stappen heeft gezet in het verminderen van geluidsoverlast. Maar dat is vooral gebaseerd op rekenkundige trucs, halve waarheden en de hardnekkige poging om krimp van de baan te houden. Schiphol wordt in […]
Wie in Nederland klaagt over vliegtuiglawaai, herkent het patroon: je meldt een probleem, maar wat je terugkrijgt is geen antwoord, geen erkenning, geen oplossing. Het is een ritueel van afpoeieren dat zo voorspelbaar is geworden dat het bijna een parodie lijkt.
Het jaarverslag 2025 van Royal Schiphol Group leest als een oefening in realiteitsontkenning. Terwijl de luchthaven zichzelf blijft presenteren als een “duurzame koploper” die “in balans met de omgeving” opereert, laten de cijfers een totaal ander beeld zien.
Terwijl Schiphol in zijn jaarverslag 2025 probeert een beeld te schetsen van een 'schoon' en 'duurzaam' bedrijf, onthullen de harde cijfers een decennialang sleepanker van giftige verontreiniging.
De Maatschappelijke Raad Schiphol (MRS) zegt het netjes, maar de boodschap is vernietigend: het nieuwe kabinet laat de mensen die onder de aanvliegroutes wonen opnieuw in de steek.
Een nieuw wetenschappelijk artikel van professor Stefan Gössling en zes collega‑onderzoekers legt de luchtvaartindustrie opnieuw bloot als een sector die vooral bezig is met het managen van percepties, niet met het reduceren van uitstoot.
Een grote stapel interne documenten uit het ministerie van Infrastructuur (I&W) toont een zorgwekkend beeld van de besluitvorming rond Schiphol. Uit de stukken blijkt het ministerie intern te worstelen met technische blunders, politieke druk en een vliegindustrie die de koers van het beleid dicteert.
In een nieuwe reeks antwoorden aan de Eerste Kamer probeert staatssecretaris Rummenie het gedogen van de illegale situatie op Schiphol te rechtvaardigen. De natuurvergunning van de luchthaven werd op 4 juni 2025 vernietigd, maar in plaats van handhaving koos het ministerie voor een gedoogbeschikking.
De inbreng van de Kamerfracties op het nieuwe Luchthavenverkeerbesluit laat een hoopvol beeld zien: het ontwerpbesluit is geen stap richting rechtsherstel, maar een poging om de bestaande – illegale – praktijk alsnog te legaliseren. En dat pikken steeds meer partijen niet langer.
Het is een publiek geheim dat de bouw van de nieuwe A-pier een hoofdpijndossier is vol vertragingen en claims. Maar de gifbeker is nog niet leeg. Het jaarverslag onthult dat de vernietigde natuurvergunning directe gevolgen heeft voor de financiering.
Het ministerie van Infrastructuur (I&W) stelt dat de vele nieuwe handhavingspunten rond Schiphol een grote stap vooruit zijn voor de rechtsbescherming van omwonenden. In werkelijkheid ontstaat een stelsel dat vooral de vliegindustrie faciliteert.
De Vechtplassencommissie heeft een opvallend scherpe brief gestuurd aan gemeenteraadsleden en provinciale staten. De boodschap is helder: de situatie rond Schiphol is niet langer bestuurlijk houdbaar en brengt gemeenten en provincies in een onmogelijke positie.
Het Greenpeace-vonnis over Bonaire is geen exotische voetnoot in het Nederlandse klimaatbeleid, maar een juridische aardverschuiving die de vliegindustrie frontaal raakt.
De gemeenteraad van Aalsmeer heeft een afwegingskader vastgesteld waarmee juridische stappen tegen Schiphol niet langer worden uitgesloten. Dat is een duidelijke koerswijziging. Gastauteur Ronald Fransen legt uit.
Log in