Het debat over het nieuwe Luchthavenverkeerbesluit Schiphol in de Eerste Kamer draaide gisteren om geluidsnormen, vliegbewegingen, rechtsbescherming en handhaving. Maar minister Karremans wist het brede wantrouwen niet te neutraliseren.
Schiphol kondigt weer eens jaarlijks onderhoud aan, ditmaal aan de Kaagbaan van 21 tot en met 29 september. In de wereld van Schiphol is dat een detail. Niet meer dan een huishoudelijke mededeling van een bedrijf dat continu de wet vertreedt: banen moeten dicht, banen moeten open, zo gaat dat nu eenmaal.
De Maatschappelijke Raad Schiphol heeft een brief gestuurd aan het Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS). Het schrijven bevat een gedetailleerde opsomming van fouten, weglatingen en structurele kwetsbaarheden in de BAS‑jaarrapportages. Het vertrouwen van bewoners daalt scherp.
Vijf jaar vliegherrie.nl. Vijf jaar waarin bewoners iets deden wat de overheid consequent weigerde: de waarheid tonen. Niet de gemanipuleerde 'stilte' van jaargemiddelden, niet de cosmetische grafiekjes van Schiphol, maar de ongefilterde herrie die dag en nacht door woonwijken snijdt.
Het dossier rond BAS is geen technisch probleem meer, geen administratieve slordigheid en geen misverstand tussen bewoners en een klachtenloket. Het is een bestuurlijke crisis die rechtstreeks raakt aan de legitimiteit van het luchtvaartbeleid.
Het Bewoners Aanspreekpunt Schiphol (BAS) raakt opnieuw meldingen kwijt, presenteert cijfers die niet kloppen, corrigeert die stilletjes en blijft ondertussen in persberichten en interviews volhouden dat de omgeving “minder hinder” ervaart dankzij “stillere vliegtuigen”.
Wie in Nederland klaagt over vliegtuiglawaai, herkent het patroon: je meldt een probleem, maar wat je terugkrijgt is geen antwoord, geen erkenning, geen oplossing. Het is een ritueel van afpoeieren dat zo voorspelbaar is geworden dat het bijna een parodie lijkt.
Log in