De officiële bekendmaking WSB‑2026‑20372 en een bijbehorende bodemrapportage tonen een inmiddels klassiek gevalletje schiphollen: de ingreep wordt gepresenteerd als “groot onderhoud”, maar er blijkt een ernstige PFAS‑verontreiniging te liggen die men liever niet benoemt, niet onderzoekt en vooral niet oplost.
Korte vluchten verbieden zou niets opleveren, reizigers blijven toch vliegen, de trein is slechts een romantisch alternatief voor idealisten. Maar cijfers uit Oostenrijk en Frankrijk maken dit frame van de vliegindustrie met de grond gelijk.
De beloofde ‘verstilling’ in het Luchthavenverkeersbesluit (LVB) kan door het ministerie op geen enkele manier worden afgedwongen. Het veel langer doorvliegen met de 747 Jumbojet door KLM maakt dat pijnlijk duidelijk. De 15 procent minder herrie die de minister beloofde, bestaat uitsluitend in het rekenmodel dat het departement zelf heeft gekozen, zelf heeft gekalibreerd en […]
KLM presenteert halfjaarcijfers alsof het bedrijf de bocht heeft genomen richting herstel. De werkelijkheid is veel minder flatterend. Achter de jubelzinnen schuilt een onderneming die alleen overeind blijft dankzij prijsverhogingen, compensaties, boekhoudkundige herindelingen en een markt die tijdelijk gunstig is voor premiumreizigers en vracht.
De vacature voor vliegtuigafhandelaar lijkt wel op een glossy brochure: racen tussen de vliegtuigen, adrenaline, blauwe trots en tafelvoetbal in de pauze. Maar de feiten zijn minder fraai. Het “avontuur” behelst in werkelijkheid de inzet van uitzendkrachten voor €14,35 per uur in een toxische werkomgeving.
Op Schiphol bestaat een plek waar je longen branden na een dienst. Waar je ogen prikken. Waar je stem schor wordt van het inademen van wat de sector liever “operationele realiteit” noemt. Het is de apron: het buitenterrein rond het vliegtuig waar bagage wordt geladen, vliegtuigen worden afgeduwd, brandstof wordt aangesloten en passagiers instappen.
De Raad voor de leefomgeving en infrastructuur (Rli) publiceert een advies over systeemfalen in het leefomgevingsbeleid. Het rapport geeft een diagnose van wat er allemaal misgaat in het Nederlandse luchtvaartbeleid.
De luchtvaartlobby houdt vol dat Nederland een grote luchthaven nodig heeft om de economie en de werkgelegenheid overeind te houden. Maar uit de nieuwste CBS-cijfers blijkt dat juist die werkgelegenheid nauwelijks nog groeit.
Een zorgvuldig geformuleerde verzamelbrief doet voorkomen alsof alles onder controle is, terwijl het ministerie van I&W steeds dieper wegzakt in een moeras van juridische problemen, mislukte handhaving en falende luchthavens.
Luchtvaartbedrijven, brandstofproducenten en natuurorganisaties die samen een toekomstbestendige koers voor de luchtvaart zouden uitstippelen. Wat kan daar mis aan zijn?
Het onderzoek naar de kwaliteit van leven rond Schiphol dat NLR presenteerde tijdens de Internoise 2024 laat vooral zien hoe luchtvaartinstituten de eigen sector beschermen. De studie is zwak opgezet, slecht onderbouwd en levert geen enkel bewijs voor de conclusies die de auteurs suggereren.
De rechtbank Noord‑Holland heeft een opmerkelijk vonnis gewezen in een zaak die laat zien hoe ver individuen kunnen ontsporen wanneer ze menen dat hun persoonlijke kruistocht boven feiten, recht en redelijkheid staat.
Een recente brief van het kabinet aan AF-KLM blijkt een regelrechte politieke capitulatie: een overheid die zegt de “balans te herstellen” kiest er bewust voor om de grootste verstoring van die balans – de honderdduizenden overstappers die niets bijdragen aan Nederland maar wél de herrie, uitstoot en ruimtevreters veroorzaken – buiten schot te houden.
De synthetische kerosine werd geproduceerd door INERATEC, gemengd met fossiele kerosine door MB Energy, en op Schiphol Airport getankt in het vliegtuig. Synthetische alternatieve vliegtuigbrandstof wordt gemaakt met behulp van hernieuwbare elektriciteit, CO₂ en water, en kan de uitstoot over de hele levenscyclus met meer dan 90% verminderen ten opzichte van fossiele kerosine.
KLM pionierde in 2021 al met het uitvoeren van de eerste commerciële vlucht met synthetische kerosine naar Madrid. Waar toen 500 liter e-SAF kon worden bijgemengd, is dat nu slechts 200 liter. Dit laat zien hoe groot de uitdaging is: de beschikbaarheid van e-SAF blijft ver achter bij de ambities. Vandaag de dag is slechts een fractie van het door Europa opgelegde e-SAF-mandaat voor 2030 daadwerkelijk in productie. Het grootschalig beschikbaar en betaalbaar maken van e-SAF blijft, naast SAF, een belangrijke opgave.
Alternatieve brandstoffen als prioriteit KLM ondersteunt het Europese mandaat voor het gebruik van alternatieve brandstoffen en zal blijven investeren in de verduurzaming van de luchtvaart. Tegelijkertijd laten de huidige productiecijfers van e-SAF zien dat het Europese subdoel voor bijmenging van 1.2% e-SAF in 2030 een grote uitdaging is. Naast dat e-SAF op dit moment vier keer duurder dan SAF (zo’n acht keer duurder dan conventionele kerosine), is er momenteel nog geen productie van e-SAF op grote schaal. Ook speelt het verkrijgen van bouw- en milieuvergunningen in Europa een rol, en bestaat er onzekerheid over mogelijke wijzigingen in de ReFuelEU-wetgeving. Daarom blijft het cruciaal dat overheden in heel Europa zich ook committeren en investeren om de versnelling en opschaling van alternatieve vliegtuigbrandstoffen, zowel SAF als eSAF, te realiseren.
Marjan Rintel, CEO KLM:"Als CEO van KLM en voorzitter van Project Skypower, geloof ik dat e-SAF het verschil kan maken in de verduurzaming van de luchtvaart. KLM pionierde al in 2021 met een passagiersvlucht op e-SAF, van Amsterdam naar Madrid. De vlucht naar Hamburg laat opnieuw zien dat vliegen op synthetische kerosine technisch mogelijk is. Maar de realiteit is dat de beschikbaarheid van e-SAF ver achterblijft bij de ambitie. Om écht verschil te maken, moeten we samen met overheid, industrie en partners werken aan opschaling en betaalbaarheid om versnelling van de verduurzaming van de luchtvaart mogelijk te maken.’’
Christian Kunsch, voorzitter van de raad van bestuur van Hamburg Airport: “Duurzaam geproduceerde vliegtuigbrandstoffen zullen de komende jaren een belangrijke rol spelen bij het verduurzamen van de luchtvaart. Onze infrastructuur is volledig gereed en we ondersteunen luchtvaartmaatschappijen actief bij het gebruik van lokaal geproduceerde blends, onder meer via gerichte incentives. De e‑SAF-vlucht van vandaag markeert een belangrijke mijlpaal op weg naar lagere CO₂-uitstoot door het gebruik van alternatieve brandstoffen.”
Tim Boeltken, medeoprichter en CEO van INERATEC: “We zijn klaar om te leveren. De vlucht van vandaag, waarbij onze Chief Commercial Officer Maximilian Backhaus aan boord was tijdens een reguliere passagiersvlucht, laat duidelijk zien dat power-to-liquid brandstoffen veilig, beschikbaar en vandaag al operationeel inzetbaar zijn. Dit is pas het begin van vele toepassingen die we dit jaar in verschillende sectoren zullen zien.”
Jonathan Perkins, CEO van MB Energy: “De luchtvaart loopt al lange tijd voorop in technologische innovatie. Met deze operatie laten we samen met KLM en INERATEC zien hoe brandstoffen met een lagere CO₂-uitstoot kunnen worden geïntegreerd in bestaande infrastructuur en operaties. Bij MB Energy leggen we vandaag de basis — door routes naar de markt te ontwikkelen, onze infrastructuur aan te passen en een betrouwbare aanvoer te realiseren, zodat we kunnen leveren wanneer onze klanten daar klaar voor zijn.”
Uit een nieuwe analyse in ESB blijkt duidelijk dat het Nederlandse luchtvaartbeleid geen samenhangend pakket van maatregelen is, maar een verzameling tegenstrijdige prikkels die elkaar neutraliseren.
Met de verzamelbrief van 15 mei probeert het ministerie de indruk te wekken dat de juridische fundamenten onder het nieuwe Luchthavenverkeerbesluit stevig zijn. Maar je leest vooral een patroon van ontwijking, selectieve interpretatie en het wegdefiniëren van problemen die al jaren de rechtsbescherming van omwonenden ondermijnen.
Terwijl Brussel zich opmaakt voor de strengste milieustrafrechtelijke hervorming in twintig jaar, blijft het in Den Haag opvallend stil. De nieuwe EU‑richtlijn 2024/1203, die luchtvervuiling en andere ernstige milieuschade tot misdrijf verheft, moet uiterlijk op 21 mei 2026 zijn omgezet in nationale wetgeving.
Een grondruil tussen Schiphol en de Provincie Noord‑Holland lijkt op papier een technisch ruilspel van kleine percelen. Maar als we de kaarten en de milieuhistorie naast elkaar leggen, zien we dat de provincie percelen heeft overgenomen in een van de zwaarst vervuilde gebieden van Schiphol.
Een adviesrapport van Tijhuis Ingenieurs, publicaties van onderzoeksjournalist Bas Vermond én de jarenlange berichtgeving van SchipholWatch over de PFOS-vervuiling door het vliegveld vormen een dossier dat draait om de continue bestuurlijke weigering om de veroorzaker aan te spreken.
De emissiecijfers van KLM en Transavia over de periode 2013–2025 tonen een patroon dat haaks staat op het groene imago dat beide maatschappijen de afgelopen jaren agressief hebben proberen te verkopen. De spreadsheet laat geen spoor van structurele reductie zien.