Toen de Afdeling Advisering van de Raad van State vorige week haar advies over het nieuwe Schipholbesluit uitbracht, presenteerde het ministerie van Infrastructuur dat vrijwel onmiddellijk als een bevestiging van de gekozen koers. SchipholWatch ziet dat anders.
Terwijl het kabinet de wijziging van het Luchthavenverkeerbesluit Schiphol zo snel mogelijk door de Eerste Kamer probeert te loodsen, komt langzaam boven water hoe kwetsbaar de juridische basis van dat besluit eigenlijk is.
Het kabinet dreigt het nieuwe Luchthavenverkeerbesluit (LVB) voor Schiphol opnieuw door te zetten, terwijl inmiddels drie onafhankelijke instanties fundamentele kritiek hebben geuit op de onderliggende plannen.
Het nieuws kwam vandaag naar buiten: de Raad van State zegt dat het ontwerp‑LVB Schiphol op cruciale punten niet voldoet aan de wettelijke eisen. De raad gebruikt ongekend harde woorden in een poging om de minister tot de orde te roepen.
Minister Vincent Karremans (VVD) erkent dat luchtvaart ongezonde lucht, hinder en slaapverstoring veroorzaakt. Hij erkent dat kerosinemotoremissie kankerverwekkend is. En erkent dat de beschikbare kennis onvoldoende is om gezondheidsschade uit te sluiten.
Vijftien jaar lang vloog Schiphol volgens het Nieuwe Normen‑ en Handhavingstelsel. Politiek afgesproken, bestuurlijk ingevoerd, operationeel toegepast, maar nooit juridisch vastgelegd. De omgeving leefde daardoor in een soort niemandsland waarin de hinder explosief toenam en de rechtsbescherming volledig verdween.
Het toetsingsadvies van de Commissie m.e.r. (CieMER) over het milieueffectrapport (MER) van Rotterdam The Hague Airport is de ontmaskering van een door-en-door-verrot dossier. Het vliegveld presenteert zijn MER als een zorgvuldig opgebouwd fundament voor een nieuw luchthavenbesluit, maar de commissie trekt de pijlers nu in één beweging weg.
In een achtergrondartikel in Het Parool probeert economieredacteur Herman Stil de crisis binnen de Maatschappelijke Raad Schiphol (MRS) te ontrafelen. Maar in plaats van de vinger op de zere plek te leggen — het structurele faillissement van de Schiphol-polder — kiest de journalist voor een beproefde tactiek: schieten op de boodschapper.
De balanced approach werd verkocht als een rationele, Europese procedure die Schiphol moest dwingen tot minder geluid. Een pakket van maatregelen, zorgvuldig afgewogen, zogenaamd gebaseerd op feiten en modellen. In de dagelijkse praktijk faalt deze aanpak.
Met de nieuwe Beleidsregel inzage archiefbescheiden Raad voor de Luchtvaart en Rijksluchtvaartdienst zet minister Vincent Karremans een hek om oude luchtvaartarchieven.
De beantwoording van Kamervragen over het Luchthavenbesluit Rotterdam is een goed voorbeeld van hoe minister Vincent Karremans (VVD) een besluit verdedigt dat op alle fronten rammelt. Hij schrijft pagina’s vol vage taal, maar wat we lezen is vooral een bewindsman die koste wat kost het groei‑besluit door wil drukken.
De minister doet alsof hij met de uitbreiding van de Regeling gevelisolatie Schiphol 2023 simpelweg meer woningen wil beschermen tegen vliegtuiggeluid. Maar tegelijkertijd probeert hij het vernietigde LVB 2025 alsnog te implementeren.
Een zorgvuldig geformuleerde verzamelbrief doet voorkomen alsof alles onder controle is, terwijl het ministerie van I&W steeds dieper wegzakt in een moeras van juridische problemen, mislukte handhaving en falende luchthavens.
De antwoorden aan de Eerste Kamer van minister Vincent Karremans vormen geen basis voor besluitvorming over het Luchthavenverkeersbesluit voor Schiphol. Ze vormen een waarschuwing.
Er zijn antwoorden die bedoeld zijn om te informeren, en er zijn antwoorden die bedoeld zijn om te verhullen. De antwoorden over het Luchthavenverkeersbesluit van minister Vincent Karremans (VVD) aan de Eerste Kamer behoren tot die laatste categorie.
Het Ministerie van I&W presenteert het advies van de Maatschappelijke Raad Schiphol over het LVB als een gewone zienswijze, alsof de MRS slechts één van de 706 binnengekomen reacties is. Daarmee wordt niet alleen de positie van de MRS uitgehold, maar ook het hele idee van onafhankelijke maatschappelijke advisering.
Voorzitter, de motie die hier voorligt is geen licht middel en geen politiek ritueel. Zij is het onvermijdelijke gevolg van een crisis die niet door bewoners is veroorzaakt, niet door de MRS, maar door de minister zelf.
In het luchtvaartdebat van afgelopen week gebruikte minister Karremans de termen balanced approach en fair balance alsof ze uitwisselbaar zijn. Alsof de ene procedurele EU‑verplichting automatisch voldoet aan de andere, veel zwaardere mensenrechtelijke toets.
De luchtvaartparagraaf van de beleidsbrief van minister Vincent Karremans (VVD) is een poging om twee onverenigbare werkelijkheden tegelijk overeind te houden. Het legaliseren van de bestaande onwettige situatie is hiermee officieel rijksbeleid geworden.
De overheid presenteert zich als hoeder van de rechtsbescherming, maar is ondertussen vooral bezig het bestaande luchtvaartsysteem te beschermen.
Log in